Горные богатства Арзакянд-Далларской лесной дачи покойного А.Ц.Цатурова

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է բիսմութ-ստրոնցիում-կալցիում-պղինձ-թթվածին բազմաբաղադրիչ համակարգում ձևավորվող բարձր ջերմաստիճանային գերհաղորդիչ ֆազերի ֆիզիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը, խառնուրդային բաղադրիչների ազդեցության գնահատմանը և գերհաղորդական նոր վիճակների որոնմանը։ Հետազոտության կենտրոնում նյութի քիմիական կազմի, բյուրեղային կառուցվածքի և գերհաղորդիչ բնութագրերի միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունն է։ Քննվում է, թե տարբեր խառնուրդների ներմուծումը ինչպես կարող է փոփոխել բյուրեղային ցանցը, ֆազային կազմը, լիցքակիրների վիճակը և գերհաղորդական անցման բնութագրերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բազմաֆազ համակարգերում տարբեր գերհաղորդիչ կառուցվածքների ձևավորմանը և դրանց կայունության պայմանների ընդհանուր օրինաչափություններին։ Դիտարկվում են կրիտիկական ջերմաստիճանը, էլեկտրական դիմադրության փոփոխությունը, մագնիսական հատկությունները և գերհաղորդիչ վիճակը բնութագրող այլ ֆիզիկական ցուցանիշներ՝ որպես նյութի կառուցվածքային փոփոխությունների գնահատման միջոցներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում խառնուրդային ատոմների հնարավոր դերի ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք կարող են ազդել բյուրեղային ցանցի տեղային կառուցվածքի, թթվածնային ենթահամակարգի և էլեկտրոնային հատկությունների վրա՝ դրանով պայմանավորելով գերհաղորդական վարքի փոփոխությունները։ Հետազոտության շրջանակում տարբեր բաղադրությամբ նմուշների կառուցվածքային և ֆիզիկական բնութագրերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կազմ-կառուցվածք-հատկություն կապերը և առանձնացնելու գերհաղորդականության տեսանկյունից առավել հետաքրքիր ֆազերը։ Նոր բարձր ջերմաստիճանային ֆազերի որոնումը դիտարկվում է նյութագիտության կարևոր ուղղություն, որը կապված է ավելի բարձր անցումային ջերմաստիճան, կայունություն կամ բարելավված ֆիզիկական բնութագրեր ունեցող նյութերի հայտնաբերման հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ֆազային փոխակերպումների, բյուրեղային արատների և նյութի միկրոկառուցվածքի նշանակությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պինդ մարմնի ֆիզիկայի, գերհաղորդականության տեսության, բյուրեղագիտության և նյութագիտության մոտեցումները՝ բարձր ջերմաստիճանային գերհաղորդիչ նյութերի կառուցվածքային ու ֆիզիկական հատկությունների փոխկապակցվածությունը բացահայտելու և նոր հեռանկարային ֆազերի հնարավորությունները գնահատելու նպատակով։

Medicine

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ոտնաթաթի հենարանային մակերեսների հյուսվածքային արատների վերականգնման խնդրին՝ անոթավորված աուտոպլաստիկայի մեթոդի կիրառմամբ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են փափուկ հյուսվածքների և կառուցվածքային վնասվածքների վերականգնման ժամանակակից վիրաբուժական մոտեցումները, ինչպես նաև սեփական հյուսվածքների փոխպատվաստման հնարավորությունները՝ վնասված հատվածների ֆունկցիոնալ և անատոմիական վերականգնման նպատակով։ Աշխատությունում ներկայացվում են անոթավորված աուտոպլաստիկայի տեսական հիմքերը, վիրաբուժական տեխնիկայի առանձնահատկությունները, հյուսվածքների արյունամատակարարման պահպանման նշանակությունը և հետվիրահատական վերականգնման գործընթացները։ Հեղինակը վերլուծում է տարբեր կլինիկական դեպքեր, բուժման արդյունքները, կիրառված մեթոդների արդյունավետությունը և հնարավոր բարդությունների կանխարգելման ուղիները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ոտնաթաթի հենարանային ֆունկցիայի վերականգնմանը, քանի որ այդ հատվածի վնասվածքները կարող են էական ազդեցություն ունենալ մարդու շարժունակության և կյանքի որակի վրա։ Աշխատությունը արժեքավոր է օրթոպեդ-վնասվածքաբանների, պլաստիկ և վերականգնողական վիրաբույժների, բժշկական հետազոտողների, կլինիկական օրդինատորների, բժշկական բուհերի դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև բոլոր մասնագետների, ովքեր հետաքրքրված են վերականգնողական վիրաբուժության և հյուսվածքային պլաստիկայի արդի մեթոդներով։

Other Subjects

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Արարատյան հարթավայրի աղակալված և ալկալիացված հողերի մելիորատիվ վիճակի բարելավման խնդիրներին՝ ֆիզիկական և քիմիական միջոցների համալիր կիրառման միջոցով՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել հողերի բերրիությունը և գյուղատնտեսական օգտագործման արդյունավետությունը։ Նյութում վերլուծվում են հողերի աղակալման և ալկալիացման հիմնական պատճառները՝ ոռոգման ջրերի որակ, բարձր գոլորշիացում, դրենաժային համակարգերի անբավարարություն և հողի աղային ռեժիմի խախտում, որոնք հանգեցնում են հողի կառուցվածքի վատթարացման և բուսականության նվազման։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆիզիկական մելիորացիոն միջոցներին՝ դրենաժի կազմակերպում, խորը վար, հողի կառուցվածքի մեխանիկական բարելավում, ինչպես նաև քիմիական միջոցներին՝ գիպսավորում, թթվային և աղային հավասարակշռության կարգավորում, լվացման ռեժիմների կիրառում։ Քննարկվում են նաև ոռոգման արդյունավետ համակարգերի ներդրման անհրաժեշտությունը և ջրային ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման դերը հողերի վերականգնման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ Արարատյան հարթավայրի աղակալված հողերի կայուն բարելավումը հնարավոր է միայն համալիր մոտեցման դեպքում՝ համադրելով ինժեներական, քիմիական և ագրոտեխնիկական միջոցառումները՝ ապահովելով երկարաժամկետ գյուղատնտեսական արտադրողականություն և էկոլոգիական կայունություն։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է արաբական լեզվաբանական ավանդույթում «հարֆ» հասկացության բովանդակության, քերականական կարգավիճակի և գործառութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ տիպաբանական և համեմատական լեզվաբանության տեսանկյունից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է դասական արաբական քերականության մեջ բառերի դասակարգման սկզբունքների և հատկապես այն լեզվական միավորների բնույթի բացահայտման վրա, որոնք ավանդաբար ընդգրկվում են «հարֆ» հասկացության շրջանակում։ Քննության են առնվում արաբ քերականների մոտեցումները բառի և խոսքի մասերի սահմանման վերաբերյալ, ինչպես նաև անվան, բայի և հարֆի միջև սահմանվող կառուցվածքային, իմաստային ու գործառութային տարբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հարֆերի ձևաբանական անփոփոխությանը, շարահյուսական գործառույթներին, այլ լեզվական միավորների միջև հարաբերություններ արտահայտելու կարողությանը և նախադասության ընդհանուր իմաստի ձևավորման գործում դրանց ունեցած դերին։ Ուսումնասիրվում են նախդիրների, շաղկապների, մասնիկների և գործառութային այլ միավորների դասակարգման սկզբունքները՝ բացահայտելով դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները ժամանակակից լեզվաբանության մեջ կիրառվող համապատասխան հասկացությունների հետ։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս արաբերենի նյութը դիտարկել տարբեր կառուցվածք ունեցող լեզուների համատեքստում և պարզել, թե որքանով է ավանդական արաբական դասակարգումը համադրելի ժամանակակից խոսքիմասային համակարգերի հետ։ Համեմատական վերլուծության ընթացքում կարևորվում են ոչ միայն ձևական հատկանիշները, այլև իմաստաբանական, շարահյուսական և գործառութային չափանիշները, որոնց հիման վրա հնարավոր է որոշել տվյալ միավորների տեղը լեզվի քերականական համակարգում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դասական արաբական լեզվաբանական մտքի ձևավորմանը, վաղ շրջանի քերականների տեսական մոտեցումներին և հետագա գիտական ավանդույթի վրա դրանց ազդեցությանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալ, որ ավանդական տերմինների բովանդակությունը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ համապատասխանում է ժամանակակից եվրոպական լեզվաբանության մեջ ընդունված տերմիններին, ինչի պատճառով դրանց համեմատությունը պահանջում է յուրաքանչյուր հասկացության գործառույթի և տեսական հիմքի մանրամասն քննություն։ Առանձին նշանակություն է տրվում քերականական տերմինաբանության զարգացմանը և տարբեր լեզվաբանական ավանդույթների միջև հասկացությունների համարժեքության խնդրին։ Այս տեսանկյունից նյութը նպաստում է արաբական դասական քերականության տեսական ժառանգության ավելի ամբողջական ընկալմանը և հնարավորություն է տալիս այն գնահատել ընդհանուր լեզվաբանական ու տիպաբանական գաղափարների շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել արաբագիտության, ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանության, լեզվաբանական տիպաբանության, քերականության պատմության և արևելյան լեզուների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, լեզվաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Psychology

Психология. Книга 1. Общие основы психологии աշխատությունը հոգեբանության հիմնարար ուսումնական դասընթացի առաջին հատորն է, որը ներկայացնում է հոգեբանության որպես գիտության ընդհանուր հիմունքները, դրա ուսումնասիրության առարկան, մեթոդները և հիմնական ուղղությունները, այն բացատրում է հոգեկանի կառուցվածքը և հիմնական ճանաչողական գործընթացները՝ զգայություն, ընկալում, հիշողություն, մտածողություն և երևակայություն, ինչպես նաև անձի հոգեբանական առանձնահատկությունների ընդհանուր հիմքերը, գիրքը անդրադառնում է նաև հոգեբանական հետազոտության մեթոդներին՝ դիտարկում, փորձ, հարցում և թեստավորում, միաժամանակ ներկայացնելով հոգեբանության կապը այլ գիտությունների հետ և դրա կիրառական նշանակությունը կրթության, առողջապահության և սոցիալական ոլորտներում, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հոգեբանության ուսանողների և մասնագետների համար։

Law

Ժամանակակից իրավունքի և բարոյականության հարաբերակցությունը հասարակական կարգի և մարդու վարքագծի կարգավորման երկու փոխկապակցված, բայց ոչ նույնական համակարգերի փոխազդեցությունն է։ Իրավունքը պետականորեն սահմանված և պարտադիր կատարման ենթակա նորմերի ամբողջություն է, որը կարգավորում է հասարակական հարաբերությունները և ապահովվում է պետական հարկադրանքով։ Բարոյականությունը, ընդհակառակը, հասարակության մեջ ձևավորված արժեքների, սկզբունքների և վարքականոնների համակարգ է, որը հիմնված է մարդկանց ներքին համոզմունքների և հասարակական կարծիքի վրա։ Ժամանակակից հասարակություններում իրավունքն ու բարոյականությունը սերտորեն կապված են, քանի որ շատ իրավական նորմեր իրենց հիմքում ունեն բարոյական սկզբունքներ՝ արդարություն, հավասարություն, մարդասիրություն և պատասխանատվություն։ Սակայն դրանց միջև կա նաև տարբերություն․ իրավունքը պարտադիր է բոլորի համար և խախտման դեպքում ենթադրում է իրավական պատասխանատվություն, մինչդեռ բարոյական նորմերի խախտումը կարող է առաջացնել միայն հասարակական դատապարտում։ Իրավունքը կարող է սահմանել այն նվազագույն վարքագիծը, որը պարտադիր է հասարակության համար, իսկ բարոյականությունը հաճախ ներկայացնում է ավելի բարձր պահանջներ մարդու վարքագծի նկատմամբ։ Որոշ դեպքերում իրավական և բարոյական նորմերը կարող են չհամընկնել, երբ իրավականորեն թույլատրելի վարքագիծը կարող է համարվել բարոյապես անընդունելի կամ հակառակը։ Ժամանակակից իրավական համակարգերը փորձում են ներդաշնակեցնել այս երկու ոլորտները՝ ապահովելով ոչ միայն օրինականության, այլ նաև արդարության և մարդասիրության սկզբունքների իրականացումը։