Գծային հանրահաշիվ և կիրառություններ

Technology

Այս աշխատությունը վերաբերում է հեռահաղորդակցական համակարգերի համար արևային սնուցման միջոցների մշակման և կատարելագործման խնդիրներին՝ էներգետիկ արդյունավետության, ինքնավար աշխատանքի և կայուն էներգամատակարարման տեխնոլոգիական լուծումների համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է նախագծել և օպտիմալացնել արևային էներգիայի փոխակերպման և կուտակման համակարգեր, որոնք կարող են ապահովել հեռահաղորդակցական սարքավորումների անխափան աշխատանքը՝ հատկապես հեռավոր կամ էլեկտրական ցանցերից մեկուսացված տարածքներում։ Ուսումնասիրվում են ֆոտովոլտային մոդուլների աշխատանքի արդյունավետությունը, էներգիայի կուտակման մարտկոցային համակարգերը, լիցքավորման կարգավորիչները և էներգիայի բաշխման ինտելեկտուալ կառավարման ալգորիթմները, որոնք ապահովում են համակարգի կայուն և շարունակական աշխատանքը տարբեր կլիմայական և բեռնվածքային պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում էներգիայի կորուստների նվազեցմանը, համակարգի հուսալիության բարձրացմանը և տեխնիկական սպասարկման պահանջների նվազեցմանը, ինչը կարևոր է հեռահաղորդակցական ենթակառուցվածքների երկարաժամկետ շահագործման համար։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև հիբրիդային էներգետիկ համակարգերի կիրառման հնարավորությունները՝ համատեղելով արևային, քամու և ավանդական էներգիայի աղբյուրները՝ բարձրացնելու համակարգի կայունությունն ու ճկունությունը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի կայուն էներգետիկայի, հեռահաղորդակցության ինժեներիայի և վերականգնվող էներգիայի տեխնոլոգիաների զարգացման համար՝ նպաստելով ինքնավար և էկոլոգիապես մաքուր էներգամատակարարման լուծումների ներդրմանը։

Sociology

Սոցիոլոգիական և հաղորդակցական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է վիրտուալ սոցիալական ցանցերում հայ օգտատերերի հաղորդակցական վարքի, փոխազդեցության ձևերի և ռազմավարությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում առցանց միջավայրում հաղորդակցության կազմակերպման առանձնահատկությունները, տեղեկատվության ստեղծման ու տարածման եղանակները, ինքնաներկայացման ձևերը և օգտատերերի միջև սոցիալական կապերի ձևավորման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաղորդակցական նպատակների ընտրությանը, լեզվական ու արտալեզվական միջոցների կիրառմանը, հրապարակումների և մեկնաբանությունների միջոցով փոխազդեցության ձևավորմանը։ Վերլուծվում են նաև խմբային պատկանելության, ինքնության ներկայացման, հանրային կարծիքի արտահայտման և տարբեր առցանց համայնքներում հաղորդակցական վարքի առանձնահատկությունները։ Քննարկվում է վիրտուալ միջավայրի ազդեցությունը միջանձնային հարաբերությունների, հաղորդակցական նորմերի և սոցիալական փոխգործակցության փոփոխության վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու թվային հաղորդակցության պայմաններում ձևավորվող վարքային օրինաչափությունները և դրանց կապը հասարակական ու մշակութային միջավայրի հետ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգների, հաղորդակցության մասնագետների, մեդիա հետազոտողների և թվային հասարակության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի գործունեության և XX դարի հայկական ազգային երաժշտական-կատարողական մշակույթի փոխհարաբերությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Այն նպատակ ունի լրացնել հայ երաժշտական կատարողական արվեստի պատմության մեջ առկա կարևոր բացը՝ ներկայացնելով սիմֆոնիկ նվագախմբի ձևավորման, զարգացման և ազգային մշակութային գործընթացներում ունեցած դերի ամբողջական պատկերը։ Ազգային գրադարանի շտեմարանի տվյալներով՝ աշխատությունը Նարեկ Վալենտինի Թովմասյանի 2002 թվականի արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճանի համար պատրաստված ատենախոսությունն է, որը հրատարակվել է ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտի կողմից։ Հետազոտության հիմնական առանցքը սիմֆոնիկ նվագախմբի և ազգային մշակույթի փոխազդեցությունն ու փոխադարձ ազդեցությունն է։ Աշխատության մեջ նվագախումբը դիտարկվում է ոչ միայն որպես երաժշտական ստեղծագործությունների կատարող կոլեկտիվ, այլև որպես ազգային երաժշտական մշակույթի ձևավորման, պահպանման, տարածման և զարգացման կարևոր հաստատություն։ Հեղինակը ուսումնասիրում է այն պատմական ու մշակութային միջավայրը, որի պայմաններում Հայաստանում ձևավորվել և զարգացել է պրոֆեսիոնալ սիմֆոնիկ կատարողական արվեստը, ինչպես նաև այն դերակատարությունը, որ ունեցել են նվագախմբերը հայկական կոմպոզիտորական դպրոցի ձեռքբերումները հանրությանը ներկայացնելու և ազգային երաժշտության նկատմամբ հետաքրքրություն ձևավորելու գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների կատարմանը և դրանց մեկնաբանության առանձնահատկություններին։ Նվագախմբային կատարումը ներկայացվում է որպես այն միջավայրը, որտեղ ազգային երաժշտական լեզուն կարող է դրսևորվել մեծածավալ սիմֆոնիկ և գործիքային ստեղծագործություններում՝ միաժամանակ մտնելով համաշխարհային դասական երաժշտության հետ ստեղծագործական երկխոսության մեջ։ Հետազոտության կարևոր հատվածներից մեկը նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավարների և դիրիժորների գործունեության ուսումնասիրությունն է, քանի որ նրանց մասնագիտական սկզբունքներն էապես ազդել են երկացանկի ձևավորման, կատարողական ոճի և ազգային երաժշտության մեկնաբանման վրա։ Մասնավորապես, ուսումնասիրություններում ընդգծվում է Դավիթ Խանջյանի նշանակալի ներդրումը հայ ժամանակակից կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների մեկնաբանման և նվագախմբի գործունեության նոր որակների ձևավորման գործում։ Աշխատությունը կարևորում է նաև ազգային և համաշխարհային երաժշտական ժառանգության համադրությունը։ Սիմֆոնիկ նվագախմբի երկացանկում հայկական ստեղծագործությունների ընդգրկումը դիտարկվում է ոչ թե որպես մեկուսացված ազգային մշակութային դրսևորում, այլ որպես հայ երաժշտության՝ համաշխարհային սիմֆոնիկ ավանդույթի մեջ ներկայանալու միջոց։ Այս տեսանկյունից նվագախմբի գործունեությունը նպաստում է ինչպես ազգային երաժշտության պահպանմանը, այնպես էլ դրա նոր մեկնաբանությունների և կատարողական ավանդույթների ձևավորմանը։ Թեմայի շրջանակում կարևոր է նաև տարբեր ժամանակաշրջանների երաժշտական քաղաքականության և մշակութային միջավայրի ազդեցությունը նվագախմբային կյանքի վրա, քանի որ պետական և մշակութային հաստատությունների գործունեությունը մեծապես պայմանավորել է համերգային կյանքի կազմակերպումը, կատարողների պատրաստումը, երկացանկի ընտրությունը և նոր ստեղծագործությունների ներկայացումը։ Պատմական համատեքստում հարկ է տարբերակել ներկայիս Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբը ավելի վաղ գոյություն ունեցած նույնանուն կոլեկտիվներից. ներկայիս նվագախումբը հիմնադրվել է Սերգեյ Սմբատյանի կողմից 2005 թվականին, մինչդեռ խորհրդային շրջանում «Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբ» անվանումը գործածվել է այլ նվագախմբի համար։ Ներկայիս կոլեկտիվի պետական կարգավիճակը ձևավորվել է ՀՀ կառավարության 2014 թվականի որոշմամբ, որտեղ նրա գործունեության նպատակների թվում ամրագրված են երաժշտարվեստի նկատմամբ հասարակության հոգևոր պահանջների բավարարումը և ազգային երաժշտական-կատարողական արվեստի ավանդույթների պահպանումն ու զարգացումը։ Աշխատության ընդհանուր նշանակությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս սիմֆոնիկ կատարողական արվեստը դիտարկել հայկական մշակույթի ավելի լայն պատմական գործընթացների համատեքստում։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես է նվագախմբային կատարումը դարձել ազգային կոմպոզիտորական ժառանգության պահպանման և հանրահռչակման կարևոր միջոց, ինչպես են դիրիժորներն ու երաժիշտները մասնակցել ազգային կատարողական դպրոցի ձևավորմանը, և ինչպես է հայկական երաժշտությունը սիմֆոնիկ ժանրի միջոցով հաղորդակցվել համաշխարհային երաժշտական մշակույթի հետ։ Ուսումնասիրությունը հատկապես արժեքավոր է երաժշտագետների, արվեստագետների, երաժշտական բուհերի ուսանողների, կատարողների և հայկական ազգային երաժշտական մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար, քանի որ համադրում է պատմական, երաժշտագիտական և մշակութաբանական մոտեցումները և սիմֆոնիկ նվագախմբի գործունեությունը ներկայացնում է որպես ազգային մշակութային ինքնության պահպանման ու զարգացման կարևոր բաղադրիչ։

Mathematics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է բարձր կարգի ճիշտ էլիպտիկ հավասարումների համար Դիրիխլեի արտաքին խնդրի ուսումնասիրմանը՝ էլիպսից դուրս սահմանված տիրույթներում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են մասնակի ածանցյալներով հավասարումների տեսության բարդ խնդիրներ, ներկայացվում են սահմանային խնդիրների լուծելիության պայմանները, լուծումների գոյության և միակության հարցերը, ինչպես նաև մաթեմատիկական ապարատը, որն անհրաժեշտ է նման խնդիրների հետազոտության համար։ Հեղինակը վերլուծում է բարձր կարգի էլիպտիկ օպերատորների հատկությունները, արտաքին տիրույթներում առաջացող առանձնահատկությունները և սահմանային պայմանների ազդեցությունը լուծումների կառուցվածքի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կիրառվում են ֆունկցիոնալ անալիզի, դիֆերենցիալ հավասարումների և մաթեմատիկական ֆիզիկայի մեթոդներ՝ ստանալով տեսական արդյունքներ, որոնք կարող են օգտագործվել էլիպտիկ հավասարումների ընդհանուր տեսության զարգացման մեջ։ Գիրքը նախատեսված է մաթեմատիկոսների, դիֆերենցիալ հավասարումների ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և մաթեմատիկական ֆակուլտետների ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են սահմանային խնդիրների և բարձր կարգի հավասարումների տեսությամբ։

Linguistics

Այս աշխատությունը նվիրված է Սոմերհոլդ Մոեմի ստեղծագործություններում գնահատողական բայ-հիշատակի կիրառման լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Նյութում վերլուծվում են գնահատողական առականների կոմբինատորային հնարավորությունները՝ տարբեր համատեքստերում, դրանց դերակատարությունը կերպարների բնութագրում, սյուժետային զարգացումներում և հեղինակի ոճի ձևավորման գործընթացում։ Աշխատությունը ընդգրկում է թե թեորետիկ հիմունքներ՝ կապված արժեքի, ինտենսիվության և սուբյեկտիվության արտահայտման հետ, և կիրառական վերլուծություն՝ խոսքի համատեքստում գնահատողական առականների տեղակայման օրինակներով։ Նյութը թույլ է տալիս հասկանալ, թե ինչպես Մոեմը օգտագործում է լեզվական միջոցները ընթերցողի գնահատականային ընկալությունը ձևավորելու համար, ինչպես նաև լույս է սփռում անգլիական գրականության լեզվական յուրահատկությունների և ձևավորման մեխանիզմների վրա։

Geography

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության լեռնային տարածքներում ռելիեֆի ժամանակակից փոփոխությունների ուսումնասիրությանը, դրանց տարածական առանձնահատկությունների բացահայտմանը, գնահատմանը և հետագա զարգացման հնարավոր ուղղությունների կանխատեսմանը։ Հետազոտության առանցքում քարտեզագրական մոտեցումն է, որի միջոցով լեռնային ռելիեֆը դիտարկվում է ոչ թե որպես անփոփոխ բնական համակարգ, այլ որպես շարունակաբար զարգացող և տարբեր բնական գործընթացների ազդեցությամբ ձևափոխվող տարածական միջավայր։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես Հայաստանի համար, քանի որ երկրի տարածքի մեծ մասը բնութագրվում է բարդ, խիստ մասնատված լեռնային ռելիեֆով, որտեղ տարբեր երկրաբանական կառուցվածքները, ապարների կազմը, բարձրությունների փոփոխությունները, լանջերի թեքությունները, ջրային հոսքերը և արտաքին բնական գործընթացները պայմանավորում են մակերևույթի ձևերի տարբերակված զարգացումը։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում այնպիսի գործընթացների տարածական դրսևորումներին, որոնք կարող են փոխել լեռնային մակերևույթի կառուցվածքն ու կայունությունը, այդ թվում՝ էրոզիային, հողմնահարմանը, սողանքներին, փլուզումներին, գետային քայքայմանը և այլ ռելիեֆաստեղծ գործընթացներին։ Քարտեզագրական մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս համադրել տարբեր ժամանակաշրջանների տվյալները, բացահայտել ռելիեֆային փոփոխությունների ուղղություններն ու ինտենսիվությունը, առանձնացնել առավել ակտիվ կամ խոցելի տարածքները և դրանց հիման վրա ստեղծել տարածական գնահատման ու կանխատեսման համակարգ։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը միավորում է ֆիզիկական աշխարհագրության, գեոմորֆոլոգիայի, քարտեզագրության և տարածական վերլուծության մոտեցումները՝ ձևավորելով լեռնային ռելիեֆի զարգացման ամբողջական պատկեր։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի կանխատեսման բաղադրիչը, քանի որ ռելիեֆի փոփոխությունների ուսումնասիրությունը միայն ներկա վիճակի նկարագրությամբ չի սահմանափակվում․ դրա նպատակներից է նաև գնահատել, թե առկա բնական պայմանների և գործընթացների պահպանման կամ փոփոխության դեպքում ինչպես կարող են զարգանալ ռելիեֆային երևույթները ապագայում։ Նման մոտեցումը կարող է կիրառական նշանակություն ունենալ տարածքային պլանավորման, ենթակառուցվածքների տեղադրման, բնակավայրերի զարգացման, բնական վտանգների գնահատման, շրջակա միջավայրի կառավարման և լեռնային տարածքների ռացիոնալ օգտագործման խնդիրներում։ ՀՀ տարածքի օրինակով կատարված ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նաև նրանով, որ քարտեզագրական նյութերը հնարավորություն են տալիս բարդ բնական գործընթացները ներկայացնել տեսանելի և համադրելի ձևով՝ առանձնացնելով տարբեր տարածքների միջև եղած տարբերությունները և դրանց զարգացման օրինաչափությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարելի է դիտարկել որպես գիտական ուսումնասիրություն, որը փորձում է քարտեզագրական և տարածական վերլուծության միջոցով բացահայտել Հայաստանի լեռնային ռելիեֆի ժամանակակից դինամիկան, գնահատել դրա փոփոխության բնույթն ու հնարավոր վտանգավոր դրսևորումները և ստեղծել ապագա փոփոխությունների կանխատեսման համար անհրաժեշտ գիտական հիմք։ Գրքի մատենագիտական աղբյուրներում աշխատանքը ներկայացված է որպես աշխարհագրական գիտությունների դոկտորական աստիճանի համար կատարված հետազոտություն, ինչը ևս ընդգծում է դրա գիտահետազոտական և մասնագիտական բնույթը։