Հայ եկեղեցու հին Տոնացույցում ընդգրկված սրբերի լիակատար վարքերն ու վկայաբանությունները․ հատոր 7

Economics

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տեղական ինքնակառավարման համակարգի ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է տեղական ինքնակառավարման տեսական և իրավական հիմքերը, համայնքային կառավարման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պետական և տեղական իշխանությունների փոխհարաբերությունների կազմակերպման սկզբունքները։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են համայնքների կառավարման արդյունավետության բարձրացման խնդիրները, լիազորությունների բաշխման մեխանիզմները, ֆինանսական ինքնուրույնության ապահովման հնարավորությունները և բնակչության մասնակցության ընդլայնման ուղիները տեղական որոշումների կայացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքային ծառայությունների բարելավմանը, կառավարման ժամանակակից մեթոդների ներդրմանը, վարչատարածքային բարեփոխումներին և տեղական զարգացման ծրագրերի արդյունավետ իրականացմանը։ Գիրքը բացահայտում է տեղական ինքնակառավարման համակարգի առկա խնդիրներն ու զարգացման հեռանկարները՝ առաջարկելով մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել համայնքների կայուն զարգացմանը և կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատանքը նախատեսված է պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, համայնքային ղեկավարների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են ժողովրդավարական կառավարման, համայնքային քաղաքականության և Հայաստանի տեղական ինքնակառավարման զարգացման հիմնահարցերով։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Վրաստանի միջև հարաբերությունների ձևավորմանն ու զարգացմանը Խորհրդային Միության փլուզումից հետո՝ 1991-1999 թվականների ընթացքում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում երկու նորանկախ պետությունների միջև քաղաքական, տնտեսական, դիվանագիտական և տարածաշրջանային փոխգործակցության հիմնական ուղղություններն են, ինչպես նաև այն ներքին և արտաքին գործոնները, որոնք ազդեցություն են ունեցել երկկողմ հարաբերությունների բնույթի և զարգացման ընթացքի վրա։ Աշխատանքը ներկայացնում է հետխորհրդային առաջին տասնամյակի քաղաքական իրողությունները, երբ Հայաստանը և Վրաստանը միաժամանակ կանգնած էին պետական կառավարման նոր համակարգերի ձևավորման, տնտեսական վերափոխումների, ազգային անվտանգության ապահովման և արտաքին քաղաքականության ինքնուրույն առաջնահերթությունների մշակման անհրաժեշտության առաջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատմանը, բարձր մակարդակի քաղաքական շփումներին, փոխադարձ պետական և հասարակական շահերի համադրմանը, ինչպես նաև տարածաշրջանային կայունության պահպանման խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում է նաև տնտեսական համագործակցությունը, մասնավորապես՝ առևտրատնտեսական կապերը, տրանսպորտային հաղորդակցությունները և հաղորդակցության ուղիների նշանակությունը երկու երկրների համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տարածաշրջանային հակամարտություններին և դրանց ազդեցությանը երկկողմ հարաբերությունների վրա, այդ թվում՝ Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի հակամարտությունների հետևանքներին, տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրներին և հարևան պետությունների հետ Հայաստանի ու Վրաստանի հարաբերությունների փոխազդեցությանը։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև Հայաստանի և Վրաստանի աշխարհաքաղաքական դիրքի առանձնահատկությունները, Ռուսաստանի ազդեցությունը տարածաշրջանում, Թուրքիայի և Ադրբեջանի գործոնը, ինչպես նաև միջազգային և տարածաշրջանային կազմակերպությունների շրջանակներում ձևավորվող նոր հարաբերությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է երկու երկրների արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների համեմատական դիտարկումը և այն հարցի վերլուծությունը, թե ինչպես են տարբեր ազգային ու ռազմավարական շահերը համադրվել ընդհանուր տարածաշրջանային և երկկողմ հետաքրքրությունների հետ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հետխորհրդային Հարավային Կովկասում պետությունների միջև հարաբերությունների ձևավորման բարդ գործընթացի մասին և հասկանալու Հայաստանի ու Վրաստանի փոխհարաբերությունների զարգացման պատմական հիմքերը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, տարածաշրջանագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին, ինչպես նաև Հարավային Կովկասի քաղաքական պատմությամբ և հայ-վրացական կապերի զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Sociology

Այս ռեֆերատը վերաբերում է մինչամուսնական մտերմության դերին ամուսնական ներդաշնակության ձևավորման գործընթացում, որտեղ ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են զուգընկերների միջև ձևավորված հարաբերությունները մինչև ամուսնությունը ազդում հետագա ընտանեկան կյանքի կայունության, վստահության և փոխըմբռնման վրա։ Մինչամուսնական մտերմությունը կարող է ներառել զգացմունքային կապի խորացում, փոխադարձ ճանաչում, հաղորդակցության զարգացում և արժեքային համակարգերի համեմատում, որոնք կարևոր դեր ունեն համատեղ կյանքի համար պատրաստվածության մակարդակի գնահատման մեջ։ Հոգեբանական տեսանկյունից այս փուլը հնարավորություն է տալիս զույգերին ավելի լավ հասկանալ միմյանց բնավորությունը, վարքային առանձնահատկությունները, կոնֆլիկտների լուծման ձևերը և ընդհանուր կյանքի նպատակները, ինչը հետագայում կարող է նվազեցնել անորոշությունները և տարաձայնությունները ամուսնական հարաբերություններում։ Միևնույն ժամանակ, սոցիալական և մշակութային տարբեր միջավայրերում մինչամուսնական մտերմության ընկալումները կարող են էապես տարբերվել՝ պայմանավորված ավանդույթներով, կրոնական նորմերով և հասարակական արժեքներով, ինչը նույնպես ազդում է դրա գնահատման վրա։ Որոշ հետազոտություններ ընդգծում են, որ առողջ և պատասխանատու մոտեցմամբ կառուցված մինչամուսնական հարաբերությունները կարող են նպաստել ամուսնական ավելի բարձր կայունությանն ու փոխադարձ վստահությանը, մինչդեռ չհստակեցված սպասումները կամ մակերեսային կապերը կարող են առաջացնել հետագա բարդություններ և կոնֆլիկտներ։ Այս համատեքստում կարևոր է շեշտել հաղորդակցության որակը, փոխադարձ հարգանքը և գիտակցված որոշումների կայացումը, որոնք հանդիսանում են ամուսնական ներդաշնակության հիմնարար գործոններ։

History

Գիրքը պատմում է այն մասին, թե ինչպես հունական վարձկան զորքը, հայտնվելով թշնամական տարածքում առաջնորդի մահից հետո, ստիպված է լինում ինքնուրույն կազմակերպվել և դժվարին ճանապարհով վերադառնալ հայրենիք։ Հիմնական բովանդակությունը․ Ռազմական արշավ Հունական զորքի մասնակցությունը պարսկական ներքին պայքարին։ Կրիտիկական իրավիճակ Առաջնորդի կորուստը և զորքի մնալը թշնամական տարածքում։ Նահանջի կազմակերպում Զորքի ինքնակազմակերպումը, կարգապահությունը և առաջնորդության ձևավորումը։ Դժվար ճանապարհ Լեռներ, թշնամիներ, սով և կլիմայական դժվարություններ։ Առաջնորդության օրինակներ Քսենոփոնը նկարագրում է ինչպես են տարբեր առաջնորդներ օգնում զորքին հասնել անվտանգություն։

Pedagogy

Հրատարակությունը նվիրված է Ղալաթիայի Ամենափրկչյան վարժարանի բացման հանդիսությանը և ներկայացնում է հայ կրթական կյանքի պատմության հետ կապված կարևոր իրադարձություն։ Օսմանյան կայսրության հայ համայնքներում դպրոցների հիմնադրումն ու զարգացումը նշանակալի դեր են ունեցել ազգային կրթության, լեզվի պահպանման, մշակութային ինքնության ամրապնդման և նոր սերնդի դաստիարակության գործում։ Կրթական հաստատությունները ոչ միայն գիտելիքի փոխանցման վայրեր էին, այլև համայնքային կյանքի կազմակերպման, ազգային արժեքների պահպանման և հասարակական նախաձեռնությունների իրականացման կենտրոններ։ Դպրոցի բացմանն առնչվող հրատարակությունները կարող էին ներառել հանդիսության խոսքեր, ուղերձներ, պաշտոնական ելույթներ կամ կրթական հաստատության նշանակության վերաբերյալ մտքեր՝ արտահայտելով կազմակերպիչների, ուսուցիչների և համայնքի ներկայացուցիչների ակնկալիքները։ Նման նյութերը կարևոր սկզբնաղբյուրներ են կրթական հաստատությունների հիմնադրման պատմությունը, դրանց շուրջ ձևավորված հասարակական աջակցությունը և հայ համայնքի կրթական առաջնահերթություններն ուսումնասիրելու համար։ Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու նաև 19-րդ դարի արևմտահայ կրթական միջավայրի, դպրոցական նախաձեռնությունների և ազգային կրթության զարգացման ձգտումների մասին։ Հրատարակությունը կարևոր է որպես պատմական վավերագիր, որն առնչվում է կոնկրետ կրթական հաստատության գործունեության սկզբին և համայնքային հիշողության պահպանմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ կրթության պատմությամբ, Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի մշակութային կյանքով և հայկական դպրոցների զարգացման ընթացքով զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների ու ընթերցողների համար։

Linguistics

1892 թվականին Կոստանդնուպոլսում՝ Միհրան Փափազյանի տպարանում հրատարակված այս՝ 78 էջից բաղկացած աշխատությունն ըստ վերնագրի քերականական ձեռնարկ է, որը նպատակ ունի լեզվական կանոնները ներկայացնել համառոտ և համակարգված ձևով։ Քերականական նման ձեռնարկները XIX դարի կրթական միջավայրում կարևոր նշանակություն ունեին՝ օգնելով սովորողներին հասկանալ լեզվի կառուցվածքը, բառերի կազմությունը, դրանց փոփոխության օրինաչափությունները և նախադասության կառուցման սկզբունքները։ «Նոր քերականություն» ձևակերպումը կարող է մատնանշել քերականական նյութի նորացված շարադրանք կամ տվյալ ժամանակաշրջանում կիրառվող ուսուցման մոտեցում, սակայն միայն վերնագրից հնարավոր չէ որոշել, թե հատկապես որ լեզվի քերականությանն է նվիրված գիրքը։ Հրատարակության վերնագրում լեզուն հստակ նշված չէ, ուստի այն առանց բնագրի ուսումնասիրության միանշանակ հայերենի քերականության դասագիրք համարելը ճիշտ չի լինի։ Կոստանդնուպոլիսը XIX դարում հայալեզու տպագրության, կրթական գործունեության և մտավոր կյանքի կարևոր կենտրոններից էր։ Քաղաքում հրատարակվում էին դպրոցական դասագրքեր, լեզվական ձեռնարկներ և այլ ուսումնական նյութեր, որոնք նպաստում էին գրագիտության տարածմանը և լեզվական գիտելիքների համակարգմանը։ Գրքի համեմատաբար փոքր ծավալը թույլ է տալիս ենթադրել, որ այն նախատեսված է եղել հիմնական քերականական գիտելիքների ամփոփ ներկայացման համար, թեև դրա նպատակային լսարանը և կիրառման ոլորտը վերջնականապես պարզելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել բովանդակությունը։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում XIX դարի վերջի լեզվական ուսումնական գրականության և Կոստանդնուպոլսի հայ տպագրական պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից։