Հայ հին վիպական ավանդույթը և պատմագրությունը

Biology

Աշխատությունը նվիրված է ԴՆԹ-ի և ինտերկալացվող լիգանդների միջև մոլեկուլային փոխազդեցությունների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով այն ֆիզիկաքիմիական մեխանիզմների վրա, որոնց միջոցով փոքր օրգանական մոլեկուլները կապվում են ԴՆԹ-ի հետ և փոխում դրա կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ հատկությունները։ Ինտերկալացիան ԴՆԹ-ի հետ լիգանդների փոխազդեցության կարևոր ձևերից է, որի դեպքում սովորաբար հարթ, արոմատիկ մոլեկուլի հատվածը տեղավորվում է ԴՆԹ-ի հարակից հիմքային զույգերի միջև՝ առաջացնելով կայուն կոմպլեքս։ Այդ գործընթացը կարող է ուղեկցվել ԴՆԹ-ի կրկնակի պարույրի տեղային կառուցվածքային փոփոխություններով, հիմքերի միջև հեռավորության մեծացմամբ և մոլեկուլի կոնֆորմացիոն ու դինամիկ հատկությունների փոփոխությամբ։ Ուսումնասիրության կարևոր նպատակներից է պարզել, թե լիգանդի կառուցվածքային առանձնահատկությունները ինչպես են ազդում ԴՆԹ-ի նկատմամբ նրա կապակցման ուժի, ընտրողականության և փոխազդեցության մեխանիզմի վրա։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել արոմատիկ համակարգերի չափին և հարթությանը, լիցքին, ֆունկցիոնալ խմբերին, մոլեկուլի տարածական կառուցվածքին և ջրային միջավայրի ազդեցությանը։ ԴՆԹ-ի հետ նման փոխազդեցություններում նշանակություն ունեն ոչ միայն ինտերկալացիան, այլև էլեկտրաստատիկ ձգողականությունը, ջրածնային կապերը, վան դեր Վալսի փոխազդեցությունները և հիդրոֆոբ ազդեցությունները, որոնք միասին կարող են որոշել առաջացող կոմպլեքսի կայունությունը։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև լիգանդների կապակցման գործընթացի ուսումնասիրման փորձարարական մեթոդների վերլուծություն։ Այդ նպատակով կիրառելի են սպեկտրոսկոպիական, ֆլուորեսցենտային, կենսաֆիզիկական և մոլեկուլային մեթոդներ, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել կապակցման հաստատունները, ստոյքիոմետրիան, կապակցման վայրերի բնույթը և ԴՆԹ-ի կառուցվածքում առաջացող փոփոխությունները։ Հատկապես կարևոր կարող է լինել ԴՆԹ-ի ուլտրամանուշակագույն և տեսանելի կլանման սպեկտրների, ֆլուորեսցենցիայի ինտենսիվության կամ անիզոտրոպիայի փոփոխությունների ուսումնասիրությունը լիգանդի ավելացման ժամանակ։ Նման տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ինտերկալացիան ԴՆԹ-ի արտաքին ակոսներում կամ մակերեսին առաջացող այլ տիպի կապակցումներից։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև ԴՆԹ-ի տարբեր կառուցվածքային ձևերի նկատմամբ լիգանդների վարքագծի համեմատությունը։ ԴՆԹ-ի հաջորդականությունը, GC և AT հիմքային զույգերի հարաբերակցությունը, կրկնակի պարույրի կոնֆորմացիան և միջավայրի պայմանները կարող են ազդել լիգանդի կապակցման բնույթի վրա։ Այդ հանգամանքը հատկապես կարևոր է այն միացությունների ուսումնասիրության համար, որոնք ունեն կենսաբանական ակտիվություն և կարող են ազդել ԴՆԹ-ի վերարտադրության, տրանսկրիպցիայի կամ այլ գործընթացների վրա։ ԴՆԹ–լիգանդ փոխազդեցությունների ուսումնասիրությունը նշանակալի է նաև կիրառական տեսանկյունից, քանի որ ինտերկալացվող միացությունները կարող են օգտագործվել որպես կենսաբանական գործընթացների հետազոտման գործիքներ և որոշ դեպքերում՝ դեղաբանական ակտիվ նյութերի մշակման հիմք։ Միաժամանակ, նման փոխազդեցությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալ, թե ինչպես կարող են փոքր մոլեկուլները ճանաչել և փոփոխել նուկլեինաթթուների կառուցվածքը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը համադրում է մոլեկուլային կենսաբանության, կենսաֆիզիկայի և ֆիզիկական քիմիայի մոտեցումները՝ բացահայտելու ինտերկալացվող լիգանդների և ԴՆԹ-ի կապակցման օրինաչափությունները, կապի կայունությունը որոշող գործոնները և առաջացող կառուցվածքային փոփոխությունները։ Այն կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, մոլեկուլային կենսաբաններին, կենսաֆիզիկոսներին, քիմիկոսներին, դեղաքիմիայի մասնագետներին և ԴՆԹ-ի կառուցվածք ու փոքր մոլեկուլների հետ դրա փոխազդեցություններ ուսումնասիրող հետազոտողներին։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է մարդու օրգանիզմից լակտոբակտերիաների նոր շտամների անջատմանը, դրանց կենսաբանական և ֆիզիոլոգիական հատկությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև գենետիկական մակարդակով նույնականացմանը։ Ուսումնասիրության հիմքում մարդու բնական միկրոբիոտայի բաղադրիչ հանդիսացող կաթնաթթվային բակտերիաների առանձնացումը և դրանց բազմազանության բացահայտումն է։ Լակտոբակտերիաները կարևոր դեր ունեն մարդու միկրոբիոտայի հավասարակշռության պահպանման, տարբեր միկրոօրգանիզմների աճի սահմանափակման և որոշ կենսաբանական գործընթացների կարգավորման մեջ, ուստի նոր շտամների հայտնաբերումն ու դրանց հատկությունների ուսումնասիրությունը կարող են ունենալ ինչպես գիտական, այնպես էլ կիրառական նշանակություն։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են նոր առանձնացված միկրոօրգանիզմների աճի և կենսաբանական առանձնահատկությունները, դրանց տարբերակման համար կիրառվող մանրէաբանական և կենսաքիմիական մոտեցումները, ինչպես նաև մոլեկուլային մեթոդների միջոցով դրանց տաքսոնոմիական պատկանելիության որոշումը։ Գենետիկական նույնականացումը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ տարբերակել ուսումնասիրվող շտամները, համեմատել դրանք արդեն հայտնի միկրոօրգանիզմների հետ և պարզել դրանց ֆիլոգենետիկ կապերը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել ԴՆԹ-ի հաջորդականության ուսումնասիրության և համեմատական գենետիկական վերլուծության մեթոդներ, որոնք լրացնում են ավանդական մանրէաբանական հետազոտությունները։ Նոր շտամների առանձնահատկությունների բացահայտումը կարող է կարևոր լինել դրանց հնարավոր կենսատեխնոլոգիական կամ պրոբիոտիկ ներուժի հետագա գնահատման համար։ Միաժամանակ նման հետազոտությունները նպաստում են մարդու միկրոբիոտայի կազմի և միկրոօրգանիզմների միջև փոխհարաբերությունների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են արժեքավոր լինել մանրէաբանության, մոլեկուլային կենսաբանության, գենետիկայի և կենսատեխնոլոգիայի ոլորտներում՝ ստեղծելով հիմք նոր մանրէաբանական ռեսուրսների հետագա ուսումնասիրության և հնարավոր կիրառությունների գնահատման համար։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է տերմինաստեղծման գործընթացում փոխաբերական տեղաշարժի դերի և առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն իրավաբանական տերմինների նյութի հիման վրա։ Հետազոտության առանցքում այն երևույթն է, երբ ընդհանուր գործածության բառերի և արտահայտությունների իմաստային ներուժը մասնագիտական ոլորտում վերաիմաստավորվում է և ձեռք է բերում իրավական հասկացություններ արտահայտող մասնագիտացված նշանակություն։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է փոխաբերությունը ոչ միայն որպես պատկերավոր խոսքի միջոց, այլև որպես մասնագիտական հասկացությունների անվանման, համակարգման և նոր տերմինների ձևավորման արդյունավետ մեխանիզմ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց ընթացքում բառի սկզբնական, ընդհանուր լեզվական իմաստից ձևավորվում է նոր՝ մասնագիտական և իրավաբանական նշանակություն, ինչպես նաև այն իմաստային կապերին, որոնք ապահովում են այդ անցումը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են անգլերեն իրավաբանական տերմինների կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունները, փոխաբերական հիմքով կազմավորված տերմինների տեսակները, դրանց առաջացման դրդապատճառները և գործառական նշանակությունը։ Քննարկվում են նաև իրավական հասկացությունների բարդությունն ու վերացականությունը, որոնց արտահայտման համար լեզուն հաճախ դիմում է արդեն գոյություն ունեցող բառապաշարի իմաստային ընդլայնման և վերաիմաստավորման հնարավորություններին։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տերմինաստեղծման այն ճանաչողական և լեզվական մեխանիզմները, որոնց միջոցով նոր կամ բարդ մասնագիտական հասկացությունները կապվում են խոսողին արդեն ծանոթ առարկաների, գործողությունների, հատկանիշների և երևույթների հետ։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև տերմինաբանական համակարգերի զարգացման տեսանկյունից, քանի որ փոխաբերական տեղաշարժի ուսումնասիրությունը նպաստում է իրավաբանական տերմինների ձևավորման օրինաչափությունների, դրանց իմաստային կառուցվածքի և մասնագիտական լեզվում ունեցած դերի ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ իրավաբանական տեքստերի թարգմանության, մասնագիտական բառարանների կազմման, տերմինաբանական համակարգերի կարգավորման և օտարալեզու իրավաբանական լեզվի ուսուցման գործընթացներում։ Այն կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, տերմինաբաններին, իրավաբանական լեզվի և մասնագիտական հաղորդակցության հետազոտողներին, թարգմանիչներին, ինչպես նաև անգլերեն իրավաբանական տերմինաբանությամբ զբաղվող ուսանողներին և մասնագետներին։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է երկրորդային ֆոսֆինների և ֆոսֆինօքսիդների ալկիլացման ռեակցիաների ուսումնասիրությանը՝ ացետիլենային ածխաջրածինների և վինիլհալոգենիդների մասնակցությամբ, ինչպես նաև միջֆազային կատալիզի և գերհիմնային միջավայրերի ազդեցության բացահայտմանը ֆոսֆորօրգանական միացությունների փոխակերպումների վրա։ Հետազոտության կենտրոնում ֆոսֆոր պարունակող ելանյութերի ռեակցունակության, ածխածին–ֆոսֆոր կապի ձևավորման ընդհանուր օրինաչափությունների և տարբեր ռեակցիոն միջավայրերում ընթացող փոխակերպումների ուղղվածության ուսումնասիրությունն է։ Քննվում է ֆոսֆինների և դրանց օքսիդացված ածանցյալների կառուցվածքի ազդեցությունը քիմիական վարքի վրա, ինչպես նաև չհագեցած օրգանական միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունների դերը վերջնական արգասիքների ձևավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում միջֆազային կատալիզի սկզբունքներին, որոնց միջոցով հնարավոր է փոխազդեցության մեջ ներգրավել տարբեր ֆազերում գտնվող բաղադրիչներ և ուսումնասիրել միջավայրի ազդեցությունը ռեակցիայի արդյունավետության ու ընտրողականության վրա։ Գերհիմնային համակարգերը դիտարկվում են որպես բարձր ռեակցունակությամբ միջավայրեր, որոնք կարող են փոփոխել ֆոսֆորօրգանական միացությունների փոխազդեցության ուղիները և նպաստել նոր կառուցվածքային տիպերի ձևավորմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ռեակցիայի հնարավոր մեխանիզմների և կառուցվածք–ռեակցունակություն փոխկապակցվածությունների տեսական մեկնաբանությունը՝ տարբեր ելանյութերի վարքի համեմատական վերլուծության միջոցով։ Ստացված միացությունների կառուցվածքային բնութագրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու փոխակերպումների ուղղվածությունը և բացահայտելու ֆոսֆոր պարունակող նոր ածանցյալների ձևավորման ընդհանուր օրինաչափությունները։ Ֆոսֆորօրգանական միացությունները հետաքրքրություն են ներկայացնում օրգանական սինթեզի, կոորդինացիոն քիմիայի, նյութագիտության և կատալիզի տարբեր ուղղությունների համար, ինչի պատճառով դրանց կառուցվածքային բազմազանության ընդլայնումն ունի ինչպես տեսական, այնպես էլ կիրառական նշանակություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆոսֆորօրգանական քիմիայի, օրգանական ռեակցիաների մեխանիզմների և կատալիզի մոտեցումները՝ նպաստելով չհագեցած ածխաջրածինների մասնակցությամբ ֆոսֆոր պարունակող միացությունների փոխակերպումների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է ֆորմալ մոդուլների սիմպլեկտիկ տարածությունների ուսումնասիրությանը՝ համադրելով ժամանակակից մաթեմատիկայի մի շարք խորքային ուղղություններ, մասնավորապես՝ ֆորմալ մոդուլների տեսությունը, դեֆորմացիաների տեսությունը, սիմպլեկտիկ երկրաչափությունը և թվաբանական երկրաչափությունը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ ֆորմալ մոդուլների ընտանիքների և դրանց պարամետրական տարածությունների կառուցվածքը կարելի է ուսումնասիրել երկրաչափական և ալգեբրական մեթոդների միջոցով՝ բացահայտելով դրանցում առկա սիմպլեկտիկ կառուցվածքները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ֆորմալ մոդուլների, դեֆորմացիաների և մոդուլների տարածությունների հիմնական հասկացությունները, դրանց տեղական և գլոբալ հատկությունները, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնց դեպքում համապատասխան պարամետրական տարածությունը ձեռք է բերում սիմպլեկտիկ կառուցվածք։ Սիմպլեկտիկ երկրաչափության տեսանկյունից կարևոր են փակ և ոչ դեգեներացված երկգծային կամ դիֆերենցիալ ձևերը, որոնք թույլ են տալիս նկարագրել տարածության ներքին երկրաչափական կառուցվածքը և ուսումնասիրել դրա վրա գործող տարբեր փոխակերպումները։ Ֆորմալ մոդուլների համատեքստում նման կառուցվածքների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու դեֆորմացիաների տարածությունը, համարժեքության հարաբերությունները և մոդուլների միջև փոխկապակցվածությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ձևական խմբերի, ֆորմալ սխեմաների և տեղային պարամետրական կառուցվածքների դերին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ալգեբրական տվյալները վերածվում երկրաչափական օբյեկտների և ինչպես են դրանց հատկությունները արտահայտվում համապատասխան մոդուլային տարածություններում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սիմպլեկտիկ կառուցվածքների առաջացման և պահպանման պայմանների ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև այդ կառուցվածքների կապը ֆորմալ մոդուլների դեֆորմացիոն տեսության հետ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս միավորել տեղային ալգեբրական հաշվարկները և ավելի ընդհանուր երկրաչափական մեթոդները՝ ստանալով ֆորմալ մոդուլների տարածությունների կառուցվածքի ամբողջական պատկերացում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մաքուր մաթեմատիկայի ոլորտում աշխատող մասնագետներին և ուսանողներին, հատկապես նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են հանրահաշվական երկրաչափություն, թվերի տեսություն, մոդուլների տարածություններ, դեֆորմացիաների տեսություն և սիմպլեկտիկ երկրաչափություն։ Այն ներկայացնում է բավական մասնագիտացված թեմա, որի նշանակությունը պայմանավորված է տարբեր ժամանակակից մաթեմատիկական տեսությունների փոխկապակցման և բարդ երկրաչափական կառուցվածքների ուսումնասիրման հնարավորությամբ։

History

Աշխատությունը նվիրված է 1915–2004 թվականներին Միացյալ Նահանգներում Հայոց ցեղասպանության պաշտոնական ճանաչման և դատապարտման գործընթացի պատմական, քաղաքական և իրավական զարգացման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ամերիկյան պետական և հասարակական շրջանակներում հարցի ձևավորման, տարբեր ժամանակաշրջաններում դրա նկատմամբ վերաբերմունքի փոփոխության և ճանաչման նախաձեռնությունների ընթացքի վերլուծությունն է։ Քննվում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին և դրանից հետո հայկական բնակչության զանգվածային տեղահանությունների ու կոտորածների վերաբերյալ ամերիկյան դիվանագիտական, մարդասիրական և հասարակական շրջանակներում ձևավորված տեղեկատվական դաշտը, ինչպես նաև այդ նյութերի հետագա նշանակությունը պատմական հիշողության պահպանման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ԱՄՆ օրենսդիր մարմիններում քննարկված նախաձեռնություններին, բանաձևերին, հայտարարություններին և քաղաքական քննարկումներին՝ դրանք դիտարկելով տվյալ ժամանակաշրջանների արտաքին քաղաքական և ներքաղաքական պայմանների համատեքստում։ Ուսումնասիրվում է նաև ամերիկահայ համայնքի և հայկական կազմակերպությունների գործունեությունը՝ պատմական հիշողության պահպանման, հանրային իրազեկման և պաշտոնական ճանաչման հարցը պետական կառույցների օրակարգում պահելու տեսանկյունից։ Միաժամանակ դիտարկվում են ճանաչման գործընթացի շուրջ ձևավորված հակադիր դիրքորոշումները, դիվանագիտական նկատառումները և թուրք-ամերիկյան հարաբերությունների ազդեցության վերաբերյալ քաղաքական ու պատմագիտական մեկնաբանությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում «ճանաչում», «դատապարտում» և «ցեղասպանություն» հասկացությունների քաղաքական ու իրավական կիրառության տարբերակումը, քանի որ տարբեր փաստաթղթեր և պետական հայտարարություններ կարող էին ունենալ տարբեր կարգավիճակ, ձևակերպումներ և իրավաքաղաքական նշանակություն։ Ժամանակագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես է հարցը մարդասիրական արձագանքի և պատմական վկայությունների դաշտից աստիճանաբար տեղափոխվել հիշողության քաղաքականության, մարդու իրավունքների և պետական ճանաչման վերաբերյալ քննարկումների ոլորտ։ Հետազոտության համար կարևոր աղբյուրային հիմք կարող են կազմել դիվանագիտական փաստաթղթերը, Կոնգրեսի նյութերը, պետական գործիչների հրապարակային հայտարարությունները, մամուլի հրապարակումները, հայկական կազմակերպությունների փաստաթղթերը և պատմագիտական ուսումնասիրությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է երկարատև և բազմաշերտ գործընթացի պատմությունը՝ բացահայտելով պատմական հիշողության, համայնքային գործունեության, օրենսդրական նախաձեռնությունների, դիվանագիտության և միջազգային հարաբերությունների փոխազդեցությունը։