Հայաստանի Երրորդ Հանրապետության պետական կառավարման ձևի զարգացման հիմնախնդիրները

Economics

Աշխատությունը նվիրված է աշխատանքի վարձատրության և զբաղվածության փոխկապակցված հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության օրինակով։ Դիտարկվում են աշխատաշուկայի ձևավորման և գործունեության առանձնահատկությունները, աշխատուժի պահանջարկի ու առաջարկի հարաբերակցությունը, աշխատավարձի ձևավորման տնտեսական մեխանիզմները և դրանց ազդեցությունը բնակչության զբաղվածության ու կենսամակարդակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աշխատանքի վարձատրության մակարդակի և կառուցվածքի, աշխատողների արտադրողականության, մասնագիտական որակավորման, աշխատանքային պայմանների և տնտեսության տարբեր ոլորտներում աշխատավարձերի տարբերությունների վերլուծությանը։ Քննարկվում են գործազրկության պատճառները, զբաղվածության կառուցվածքային փոփոխությունները, աշխատուժի արդյունավետ օգտագործման խնդիրները և աշխատաշուկայում առանձին սոցիալական ու մասնագիտական խմբերի դիրքի առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նվազագույն աշխատավարձի, սոցիալական երաշխիքների, աշխատանքային եկամուտների և բնակչության սոցիալական պաշտպանության միջև առկա փոխկապակցվածություններին։ Վերլուծվում է նաև պետական քաղաքականության դերը զբաղվածության խթանման, նոր աշխատատեղերի ստեղծման, գործազրկության նվազեցման և աշխատանքի վարձատրության համակարգի կատարելագործման գործում։ Կարևորվում են աշխատուժի մասնագիտական պատրաստվածության և տնտեսության պահանջների համապատասխանեցումը, աշխատանքի արտադրողականության բարձրացումը և աշխատողների նյութական շահագրգռվածության արդյունավետ մեխանիզմների ձևավորումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել աշխատանքի վարձատրության և զբաղվածության ոլորտներում առկա հիմնական խնդիրներն ու դրանց սոցիալ-տնտեսական հետևանքները, ինչպես նաև հիմնավորել աշխատաշուկայի կարգավորման և աշխատանքային հարաբերությունների կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, աշխատանքի շուկայի և սոցիալական քաղաքականության մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների ու ուսանողների համար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է Երևան քաղաքի դպրոցների առաջին դասարաններում սովորող երեխաների առողջական վիճակի և ուսումնական գործընթացի հիգիենիկ պայմանների համալիր ուսումնասիրությանը՝ փոխկապակցված դիտարկելով երեխայի առողջությունը, ֆիզիկական և ֆունկցիոնալ զարգացումը, դպրոցական միջավայրը և ուսումնական ծանրաբեռնվածությունը։ Հետազոտության արդիականությունը պայմանավորված է նրանով, որ դպրոցական կրթության սկզբնական փուլը երեխայի կյանքում կարևոր հարմարվողական շրջան է, երբ փոխվում են օրվա ռեժիմը, շարժողական ակտիվությունը, մտավոր աշխատանքի ծավալը, քնի և հանգստի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի նկատմամբ ներկայացվող պահանջները։ Աշխատության շրջանակում կարող են գնահատվել առաջին դասարանցիների առողջական վիճակի հիմնական ցուցանիշները, ֆիզիկական զարգացման մակարդակը, առողջական խմբերի բաշխվածությունը, տարածված հիվանդությունների և ֆունկցիոնալ շեղումների հաճախականությունը, ինչպես նաև դպրոցական միջավայրին հարմարվելու առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական գործընթացի հիգիենիկ գնահատմանը՝ հաշվի առնելով դասերի տևողությունը, դասացուցակի կառուցվածքը, դասերի միջև ընդմիջումները, մտավոր և ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության հարաբերակցությունը, շարժողական ակտիվության հնարավորությունները և երեխայի հանգստի համար նախատեսված պայմանները։ Կարևոր ուղղություն է նաև դասասենյակների սանիտարահիգիենիկ պայմանների ուսումնասիրությունը՝ բնական և արհեստական լուսավորության, օդափոխության, ջերմաստիճանի, խոնավության, աղմուկի, կահույքի համապատասխանության և աշակերտի աշխատատեղի կազմակերպման տեսանկյունից։ Այս գործոնների գնահատումը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե որքանով է դպրոցական միջավայրը համապատասխանում առաջին դասարաններում սովորող երեխաների տարիքային և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկություններին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ուսումնական գործընթացի ընթացքում երեխաների աշխատունակության փոփոխություններին՝ ուշադրության, հոգնածության, ֆունկցիոնալ վիճակի և դասի տարբեր փուլերում առաջացող լարվածության գնահատմամբ։ Այդպիսի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե ուսումնական ծանրաբեռնվածության որ պայմաններն են առավել մեծ ազդեցություն ունենում երեխայի աշխատունակության և ինքնազգացողության վրա։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև դպրոցական օրվա ռեժիմի ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ սնունդը, քունը, ֆիզիկական ակտիվությունը, հանգիստը և տնային առաջադրանքների կատարման համար ծախսվող ժամանակը։ Աշխատության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել առաջին դասարանցիների համար առավել բարենպաստ կրթական և հիգիենիկ պայմանների մշակման ու կատարելագործման համար։ Հետազոտության մեջ կարող են առաջարկվել ուսումնական ծանրաբեռնվածության օպտիմալացման, դասասենյակների պայմանների բարելավման, շարժողական դադարների արդյունավետ կազմակերպման, երեխաների առողջության պարբերական հսկողության և առողջ ապրելակերպի հմտությունների ձևավորման ուղղություններ։ Հատկապես կարևոր է առողջապահական և կրթական համակարգերի համագործակցությունը, քանի որ երեխայի առողջության պահպանումը դպրոցական միջավայրում պահանջում է ոչ միայն բժշկական հսկողություն, այլև ճիշտ կազմակերպված ուսումնական ռեժիմ և հիգիենիկ պայմաններ։ Թեման ունի նաև գործնական նշանակություն, քանի որ առաջին դասարաններում երեխաների առողջական վիճակի և ուսումնական միջավայրի փոխկապակցված գնահատումը կարող է նպաստել հետագա կրթական տարիներին առողջական խնդիրների կանխարգելմանը և դպրոցական հարմարվողականության բարելավմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել դպրոցական հիգիենայի և հանրային առողջապահության մասնագետների, մանկաբույժների, դպրոցների բուժաշխատողների, ուսուցիչների, կրթության կազմակերպիչների և համապատասխան ոլորտների հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համալիր գնահատելու Երևանի դպրոցների առաջին դասարաններում սովորող երեխաների առողջական վիճակը և նրանց ուսումնական միջավայրի հիգիենիկ համապատասխանությունը՝ բացահայտելով հնարավոր ռիսկային գործոնները և առաջարկելով կանխարգելիչ ու կազմակերպչական միջոցառումներ, որոնք կարող են նպաստել երեխաների առողջության պահպանմանը, արդյունավետ ուսուցմանը և դպրոցական միջավայրին բարեհաջող հարմարմանը։

Literature

Այս հրատարակությունը պատկանում է խրատական և դաստիարակչական գրականության այն ավանդույթին, որի նպատակն է ընթերցողին փոխանցել բարոյական գիտելիքներ, հոգևոր արժեքներ և կյանքի տարբեր իրավիճակներում կողմնորոշվելու սկզբունքներ։ Նման բնույթի երկերը կարևոր տեղ են զբաղեցրել հայ գրավոր մշակույթում՝ ծառայելով որպես հոգևոր դաստիարակության, բարոյական ինքնակատարելագործման և հասարակական վարքագծի ձևավորման միջոց։ Դրանցում խրատը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես խորհուրդ կամ պատվիրան, այլև որպես մարդկային փորձի, կրոնական համոզմունքների և բարոյական դատողությունների փոխանցման ձև։ Խրատական գրականության հիմնական նպատակներից է ընթերցողին ուղղորդել դեպի առաքինի վարք, խոհեմություն, համբերություն, ազնվություն, չափավորություն և մերձավորների նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունք։ Քրիստոնեական միջավայրում այս արժեքները հաճախ կապվում են հավատքի գիտակցված ընկալման, հոգևոր կյանքի կազմակերպման և աստվածային պատվիրաններին համապատասխան ապրելու գաղափարի հետ։ Նման երկերը կարող են անդրադառնալ մարդու ներքին աշխարհի, բնավորության, խոսքի ու գործի համապատասխանության, ընտանեկան և հասարակական հարաբերությունների, ինչպես նաև բարու և չարի տարբերակման խնդիրներին։ Հրատարակության՝ որպես բազմահատոր աշխատության երկրորդ մասի բնույթը ենթադրում է դրա կապը ավելի ընդարձակ գրական ամբողջության հետ, որի ընդհանուր նպատակը խրատական նյութերի ներկայացումն ու համակարգումն է։ Հատորային կառուցվածքը բնորոշ է այն գրքերին, որոնք ներառում են տարբեր թեմաների շուրջ խորհրդածություններ, բարոյական խորհուրդներ կամ դաստիարակչական նշանակություն ունեցող պատմություններ։ Այդպիսի նյութերը կարող էին ծառայել ինչպես անհատական ընթերցանության, այնպես էլ կրթական ու հոգևոր միջավայրերում օգտագործման համար։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայերեն կրոնական և բարոյախրատական գրականության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ նման գրքերը կարևոր դեր են ունեցել հոգևոր գիտելիքների տարածման և ավանդական արժեքների փոխանցման գործում։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագիտությամբ, եկեղեցական գրականությամբ, պատմական մանկավարժությամբ և հին տպագիր գրքերի մատենագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Գրքի ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել նաև XIX դարի հայ ընթերցողական մշակույթի, կրոնական կրթության ձևերի և բարոյական դաստիարակության մասին պատկերացումների բացահայտմանը։ Երուսաղեմի հայ տպագրական միջավայրում լույս տեսած այս հրատարակությունը ներկայացնում է հայերեն գրավոր ժառանգության այն շերտը, որն առնչվում է հոգևոր և բարոյական գիտելիքի պահպանմանն ու տարածմանը։ Միաժամանակ, առանց բնագրի ուսումնասիրության հնարավոր չէ հաստատել գրքում ընդգրկված առանձին խրատների թեմաները, հեղինակությունը, աղբյուրները կամ կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Հետևաբար, աշխատությունը կարելի է բնութագրել որպես խրատական գրականության պատմական հրատարակություն, որի բովանդակային և գիտական նշանակության ավելի մանրամասն գնահատումը պահանջում է ամբողջական տեքստի ուսումնասիրություն։

Other Subjects

Հանձնարարական գրականության ցանկ՝ կոմունիստական դաստիարակության վերաբերյալ Հրատ.՝ ՀՍՍՀ կուլտուրայի մինիստրություն ; Ալ. Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանի մատենագիտության և ինֆորմացիայի բաժին, Երևան, 1975, 28 էջ [src=123456789/7408] [dspace.nla.am]

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի տարածքային խոսվածքների և բարբառային տարբերակների ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ լեզվական նյութերի հավաքագրմանը, համակարգմանը և գիտական քննությանը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է հայ բարբառագիտության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տարբեր բնակավայրերում և պատմաազգագրական շրջաններում գործածված խոսքի հնչյունական, բառապաշարային, ձևաբանական ու շարահյուսական առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը հատկացվում է կենդանի ժողովրդական խոսքի փաստերին, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել գրական լեզվից տարբերվող տեղական լեզվական ձևերը և դրանց տարածքային բաշխվածությունը։ Նյութերը կարող են ներառել առանձին բառեր, բառաձևեր, արտահայտություններ, դարձվածքներ, նախադասություններ, բանավոր պատմություններ և բանահյուսական բնագրեր, որոնք միաժամանակ լեզվաբանական ու ազգագրական արժեք ունեն։ Հնչյունաբանական մակարդակում կարևորվում են ձայնավորների և բաղաձայնների արտասանական տարբերությունները, պատմական հնչյունափոխությունները և տարբեր խոսվածքներում դրանց դրսևորման օրինաչափությունները։ Ձևաբանական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատելու գոյականների հոլովման, բայերի խոնարհման, դերանունների և այլ խոսքի մասերի տեղական ձևերը, իսկ բառապաշարային նյութը բացահայտում է տարբեր շրջաններին բնորոշ բառային միավորները, հնաբանությունները, փոխառությունները և իմաստային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի բարբառային տվյալների աշխարհագրական համադրումը, որի միջոցով հնարավոր է որոշել լեզվական երևույթների տարածման սահմանները և տարբեր խոսվածքների միջև եղած ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Հավաքված նյութերը կարևոր են նաև հայերենի պատմական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ բարբառները հաճախ պահպանում են լեզվական այնպիսի հին հատկանիշներ, որոնք գրական լեզվում փոփոխվել կամ դուրս են եկել գործածությունից։ Միաժամանակ տեղական բառապաշարն ու բանավոր խոսքի օրինակները տեղեկություններ են հաղորդում ավանդական կենցաղի, զբաղմունքների, սովորույթների և ժողովրդական աշխարհընկալման մասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բարբառագիտության, պատմական լեզվաբանության, լեզվական աշխարհագրության և բանահյուսական նյութերի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպաստելով հայերենի բարբառային բազմազանության փաստագրմանը, դասակարգմանը և լեզվի պատմության առավել ամբողջական վերականգնմանը։

Literature

Ժողովածուն նվիրված է Հայկական ՍՍՀ-ում գրադարանների գործունեության փորձի ներկայացմանը, ընդհանրացմանը և տարածմանը՝ արտացոլելով խորհրդային ժամանակաշրջանում գրադարանային գործի կազմակերպման հիմնական ուղղություններն ու մեթոդները։ Նյութում կարևոր տեղ է հատկացվում գրադարանների աշխատանքի կազմակերպմանը, ընթերցողների սպասարկմանը, գրքային ֆոնդերի համալրմանն ու պահպանմանը, գրականության հանրահռչակմանը և բնակչության շրջանում ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը։ Ժողովածուն արժեքավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ ներկայացնում է գրադարանային աշխատանքի գործնական փորձը և ցույց է տալիս, թե ինչպիսի մեթոդներ էին կիրառվում տարբեր տիպի գրադարաններում՝ աշխատանքը արդյունավետ կազմակերպելու և ընթերցողների պահանջներին համապատասխանեցնելու համար։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է առաջավոր փորձի բացահայտումն ու տարածումը։ Գրադարանների հաջողված աշխատանքային ձևերը դիտարկվում են որպես այլ գրադարաններում կիրառման ենթակա օրինակներ, իսկ փորձի փոխանակումը ներկայացվում է որպես մասնագիտական զարգացման և գրադարանային ծառայությունների կատարելագործման միջոց։ Այդ համատեքստում կարևորվում են գրադարանավարների վերապատրաստումը, գործնական պարապմունքները, փորձի փոխանակումը և մեթոդական աջակցությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գյուղական և քաղաքային բնակչության գրադարանային սպասարկմանը, ընթերցողների տարբեր խմբերի հետ տարվող աշխատանքներին, երիտասարդների և երեխաների ընթերցանության կազմակերպմանը։ Գրադարանի գործունեությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գրքերի տրամադրման գործընթաց, այլև որպես մշակութային և կրթական աշխատանք, որի միջոցով հնարավոր էր նպաստել բնակչության ընդհանուր կրթական մակարդակի բարձրացմանը, մասնագիտական գիտելիքների տարածմանը և մշակութային հետաքրքրությունների զարգացմանը։ Ժողովածուում արտացոլվում են նաև գրադարանների մասսայական և տեղեկատվական աշխատանքի տարբեր ձևերը՝ գրքային ցուցահանդեսներ, գրական երեկոներ, ընթերցողների հետ հանդիպումներ, թեմատիկ միջոցառումներ, բանավոր և գրավոր տեղեկատվության տարածում։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև գրադարանների կապը դպրոցների, մշակութային հաստատությունների, արտադրական կազմակերպությունների և հասարակական կառույցների հետ, քանի որ այդ համագործակցությունը հնարավորություն էր տալիս ընդլայնելու գրադարանի հասարակական դերակատարությունը։ Գրքային ֆոնդերի արդյունավետ օգտագործման տեսանկյունից կարևորվում են գրականության ճիշտ ընտրությունը, դասակարգումը, հաշվառումը, պահպանությունը և ընթերցողների պահանջների ուսումնասիրությունը։ Գրադարանային աշխատանքի որակի բարձրացման համար անհրաժեշտ էր ոչ միայն ավելացնել գրքային ֆոնդերը, այլև ապահովել դրանց նպատակային օգտագործումը և ընթերցողին անհրաժեշտ գրականության արագ ու հարմար հասանելիությունը։ Ժողովածուն նաև պատկերացում է տալիս այդ ժամանակաշրջանի գրադարանագիտության մեթոդական մոտեցումների մասին՝ ներկայացնելով աշխատանքի պլանավորման, հաշվառման, վերահսկման և արդյունքների ամփոփման նշանակությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ժողովածուն կարևոր աղբյուր է խորհրդային Հայաստանի գրադարանային համակարգի կազմակերպական և մեթոդական առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Այն ներկայացնում է գրադարանների աշխատանքը որպես կրթական, մշակութային և տեղեկատվական գործունեության ամբողջություն և հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանում ընթերցողների սպասարկման, գրքային ֆոնդերի կառավարման, առաջավոր փորձի տարածման և գրադարանավարների մասնագիտական աշխատանքի կազմակերպման ձևերը։