Հայաստանի գրադարանների համահավաք գրացուցակ: MARC 21: Ուղեցույց

History

Հրատարակությունը ներկայացնում է Դոնի Ռոստովում գործող Իզմիրլյան պատրիարքի անվան հայկական բարեգործական ընկերության վարչության 1911 թվականի գործունեության տարեկան հաշվետվությունը՝ արտացոլելով կազմակերպության աշխատանքների հիմնական ուղղությունները, ֆինանսական գործունեությունը և հասարակական նշանակությունը։ Փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր է XX դարի սկզբին Ռուսաստանի կայսրության տարածքում բնակվող հայ համայնքների հասարակական կյանքի, բարեգործական նախաձեռնությունների և փոխօգնության կազմակերպման առանձնահատկությունների ուսումնասիրության համար։ Հաշվետվության բնույթը ենթադրում է ընկերության կազմակերպական գործունեության, վարչության իրականացրած աշխատանքների, անդամակցության, ֆինանսական մուտքերի և ծախսերի վերաբերյալ տեղեկությունների ներկայացում։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում բարեգործական միջոցների հավաքագրման, նվիրատվությունների օգտագործման, կարիքավոր ընտանիքներին աջակցելու և համայնքային սոցիալական խնդիրների լուծմանը մասնակցելու հնարավոր ուղղությունները։ Նմանատիպ հաշվետվությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու հայ համայնքի հասարակական ինքնակազմակերպման ձևերը, բարեգործական հաստատությունների գործունեության սկզբունքները և մասնավոր բարերարների մասնակցությունը համայնքային նախաձեռնություններին։ Կարևորվում են ընկերության ֆինանսական հաշվետվողականությունը, նյութական միջոցների բաշխման կազմակերպումը, վարչության որոշումների փաստաթղթավորումը և բարեգործական գործունեության նկատմամբ հասարակական վերահսկողության նշանակությունը։ Հրատարակությունը կարող է տեղեկություններ պարունակել նաև կազմակերպության անդամների, նվիրատուների, աջակցության ծրագրերի և համայնքային հաստատությունների հետ համագործակցության վերաբերյալ։ Պատմական տեսանկյունից այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու Դոնի հայության սոցիալական հարաբերությունները, հասարակական կազմակերպությունների դերը և բարեգործության ավանդույթների զարգացումը նախահեղափոխական ժամանակաշրջանում։ Հաշվետվությունը արժեքավոր է նաև հայ համայնքների տնտեսական հնարավորությունների, հասարակական կապերի և մշակութային ինքնության պահպանմանն ուղղված նախաձեռնությունների պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, սփյուռքագետների, ազգագրագետների, հասարակական կազմակերպությունների պատմության հետազոտողների, արխիվագետների և հայ համայնքների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

Ներկայացնում է հայ ժողովրդի պատմական և քաղաքական խնդիրների զարգացումը միջազգային հարաբերությունների համատեքստում՝ սկսած դրանց ձևավորման վաղ փուլերից մինչև 20-րդ դարի քաղաքական գործընթացները։ Հեղինակը՝ Էդուարդ Ս. Լիտլը, անդրադառնում է այն հանգամանքներին, որոնք պայմանավորեցին «Հայկական հարցի» առաջացումը Օսմանյան կայսրության ներսում, ինչպես նաև այն միջազգային քննարկումներին, որտեղ հայ ժողովրդի իրավունքների և ինքնորոշման խնդիրները դարձան դիվանագիտական օրակարգի մաս։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 1877–1878 թթ. ռուս-թուրքական պատերազմի ավարտին և Բեռլինի կոնգրեսին, որտեղ «Հայկական հարցը» առաջին անգամ ձևակերպվեց որպես միջազգային խնդիր։ Գրքում քննարկվում են նաև նախորդ դարերի հայկական գործիչների և մտավորականների գործունեությունը, ովքեր եվրոպական արքունիքներին էին ներկայացնում հայ ժողովրդի վիճակը և փորձել էին ստանալ աջակցություն հայկական խնդիրների լուծման համար։ Հեղինակը վերլուծում է այն պատճառները, թե ինչու Սան-Ստեֆանոյի և Բեռլինի պայմանագրերը չարդարացրին հայ ժողովրդի սպասումները և ինչպես այդ գործընթացները ձևավորեցին երկարատև քաղաքական և դիվանագիտական պայքար, որը հայտնի է որպես «Հայկական հարց»։ Ընդհանուր առմամբ գիրքը դիտարկում է թեման ոչ միայն պատմական տեսանկյունից, այլ նաև միջազգային իրավունքի և մեծ տերությունների շահերի բախման շրջանակում՝ ցույց տալով, թե ինչպես է հայկական հարցը դարձել կայսրությունների քաղաքականության կարևոր բաղադրիչներից մեկը։

Political Science

Այս գիրքը ուսումնասիրում է պետական կառավարման արդյունավետության հիմնախնդիրները՝ բացատրելով, թե ինչպես են պետական ինստիտուտները կազմակերպում և իրականացնում հանրային քաղաքականությունը։ Գրքում վերլուծվում են կառավարման արդյունավետության գնահատման չափանիշները՝ թափանցիկություն, հաշվետվողականություն, օրինականություն, ծառայությունների որակ և վարչական կարողություններ։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև պետական կառավարման բարեփոխումներին, բյուրոկրատիայի արդյունավետության բարձրացման ուղիներին և էլեկտրոնային կառավարման (e-governance) դերին ժամանակակից համակարգերում։ Նյութում քննարկվում են տարբեր երկրների փորձերը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ինստիտուցիոնալ կառուցվածքը և քաղաքական մշակույթը ազդում կառավարման որակի վրա։ Գիրքը համադրում է տեսական մոտեցումները և կիրառական վերլուծությունները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ արդյունավետ պետական կառավարման հիմնական գործոնները։

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է Միավորված ազգերի կազմակերպության խաղաղապահ գործողությունների ձևավորման, զարգացման և իրականացման գործընթացի համակողմանի ուսումնասիրությանը 1948-2005 թվականների ընթացքում։ Գրքում ներկայացվում է միջազգային խաղաղության և անվտանգության պահպանման նպատակով ձևավորված խաղաղապահ մեխանիզմների պատմական զարգացումը, դրանց իրավաքաղաքական հիմքերը և տարբեր ժամանակաշրջաններում ունեցած նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են խաղաղապահ առաքելությունների առաջացման պատճառները, դրանց կազմակերպման սկզբունքները, մանդատների առանձնահատկությունները, մասնակից պետությունների դերը և միջազգային կազմակերպության ներգրավվածության ձևերը զինված հակամարտությունների կանխարգելման, կարգավորման և հետկոնֆլիկտային վերականգնման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են փոխվել խաղաղապահ գործողությունների նպատակներն ու գործառույթները միջազգային հարաբերությունների փոփոխվող պայմաններում։ Քննության են առնվում ինչպես դասական դիտորդական և զինադադարի պահպանման առաքելությունները, այնպես էլ ավելի բարդ բազմագործառութային գործողությունները, որոնք ներառում էին քաղաքացիական բնակչության պաշտպանություն, ընտրությունների կազմակերպման աջակցություն, պետական կառույցների վերականգնում, հումանիտար խնդիրների լուծում և խաղաղության ամրապնդում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են խաղաղապահ գործողությունների արդյունավետության վրա ազդող քաղաքական, ռազմական, իրավական և կազմակերպական գործոնները, ինչպես նաև դրանց ընթացքում ի հայտ եկած դժվարություններն ու հակասությունները։ Կարևորվում է Անվտանգության խորհրդի, անդամ պետությունների և միջազգային այլ կառույցների փոխգործակցությունը, ինչպես նաև խաղաղապահ առաքելությունների նկատմամբ միջազգային հանրության վերաբերմունքի փոփոխությունը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու խաղաղապահության՝ որպես միջազգային անվտանգության ապահովման կարևոր գործիքի, զարգացման հիմնական փուլերի, ձեռքբերումների և սահմանափակումների մասին։ Ժամանակագրական լայն ընդգրկումը թույլ է տալիս համադրել տարբեր հակամարտությունների պայմաններում իրականացված գործողությունները և բացահայտել դրանց ընդհանուր ու առանձնահատուկ գծերը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, պատմության, միջազգային իրավունքի և անվտանգության ուսումնասիրությունների ոլորտներում մասնագիտացող ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների և մասնագետների համար, ինչպես նաև այն ընթերցողների, ովքեր հետաքրքրված են միջազգային խաղաղության պահպանման և հակամարտությունների կարգավորման մեխանիզմների պատմությամբ։

History

Աշխատությունը նվիրված է Ռեզա շահ Փահլավիի կառավարման տարիներին Իրանի ներքին քաղաքականության ուսումնասիրությանը՝ 1925–1941 թվականների պատմաքաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Վերլուծվում են Փահլավիների դինաստիայի հաստատման պայմանները, պետական կառավարման համակարգի վերափոխումները, կենտրոնացված իշխանության ձևավորման գործընթացը և երկրի արդիականացման քաղաքականությունը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են բանակի, վարչական համակարգի, կրթության, իրավական ոլորտի և տնտեսական կառավարման բարեփոխումները, ինչպես նաև աշխարհիկացման և ազգային ինքնության ամրապնդման ուղղությամբ իրականացված քայլերը։ Քննարկվում են կառավարության հարաբերությունները ավանդական հասարակական կառույցների, հոգևորականության և տարբեր սոցիալական խմբերի հետ, ինչպես նաև ներքին քաղաքականության ազդեցությունը Իրանի հասարակական զարգացման վրա։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի XX դարի առաջին կեսի Իրանի պատմության, պետականաշինության գործընթացների և Մերձավոր Արևելքի քաղաքական զարգացումների ուսումնասիրման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով պատմաբանների, արևելագետների, քաղաքագետների և միջազգային հարաբերությունների մասնագետների համար։

Literature

Լատիներեն վերնագիրը, որը թարգմանաբար նշանակում է «Իր կյանքի մասին», վերաբերում է ինքնակենսագրական բնույթի ստեղծագործության կամ անձնական կյանքի պատմությանը նվիրված գրական երկի։ Նման աշխատություններում սովորաբար ներկայացվում են հեղինակի կյանքի կարևորագույն իրադարձությունները, անձնական փորձառությունները, մտավոր և հոգևոր զարգացման ընթացքը, ինչպես նաև նրա գործունեության վրա ազդեցություն ունեցած պատմական ու հասարակական հանգամանքները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն ինքնակենսագրական պատումի կառուցվածքը, հիշողությունների ներկայացման եղանակները, հեղինակի ինքնընկալումը և անցյալի իրադարձությունների անհատական մեկնաբանությունը։ Կարող են լուսաբանվել կրթության, ընտանեկան միջավայրի, հասարակական հարաբերությունների, մասնագիտական գործունեության և ժամանակակիցների հետ ունեցած կապերի առանձնահատկությունները։ Ինքնակենսագրական գրականությունը կարևոր աղբյուր է ոչ միայն անհատի կենսագրության վերակազմության, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական մտածողության, մշակութային արժեքների և առօրյա կյանքի ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ նման բնագրերի վերլուծության ընթացքում կարևորվում են պատմական փաստերի և սուբյեկտիվ հիշողությունների տարբերակումը, հեղինակային գնահատականների քննությունը և պատմական համատեքստի բացահայտումը։ Լատիներենով գրված ինքնակենսագրական երկերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ նաև դասական և հետդասական գրական ավանդույթներին, պատմողական ոճին, հռետորական միջոցներին և անձնական փորձառության գրական արտահայտման ձևերին։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել գրականագետների, պատմաբանների, դասական բանասիրության մասնագետների, մշակութաբանների և ինքնակենսագրական գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։