Հայաստանում խորհրդային իշխանության հաստատման հիմնահարցը սփյուռքահայ հասարակական-քաղաքական մտքի գնահատմամբ (1920-1930-ական թթ.)

Geography

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Գոլեստան նահանգում էկոլոգիական զբոսաշրջության զարգացման հնարավորությունների, բնական և մշակութային ռեսուրսների, առկա խնդիրների ու հեռանկարների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տարածաշրջանի բնական միջավայրի, կենսաբազմազանության, պահպանվող տարածքների, անտառային և լեռնային լանդշաֆտների, ջրային ռեսուրսների և զբոսաշրջային հետաքրքրություն ներկայացնող այլ բնական օբյեկտների ներուժի գնահատման վրա։ Էկոտուրիզմը դիտարկվում է որպես զբոսաշրջության այնպիսի ուղղություն, որը կարող է նպաստել բնության պահպանությանը, տեղական համայնքների սոցիալ-տնտեսական զարգացմանը և բնական ռեսուրսների պատասխանատու օգտագործմանը։ Ուսումնասիրվում են նահանգի զբոսաշրջային գրավչության ձևավորման գործոնները, այցելուների համար անհրաժեշտ ենթակառուցվածքների վիճակը, տրանսպորտային հասանելիությունը, տեղեկատվական և սպասարկման ծառայությունների կազմակերպումը, ինչպես նաև զբոսաշրջային երթուղիների զարգացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում զբոսաշրջային գործունեության և շրջակա միջավայրի պահպանության միջև հավասարակշռության ապահովմանը, քանի որ այցելուների թվի աճը կարող է ոչ միայն տնտեսական օգուտներ ստեղծել, այլև լրացուցիչ ծանրաբեռնվածություն առաջացնել բնական էկոհամակարգերի համար։ Այդ համատեքստում կարևորվում են տարածքների կայուն կառավարումը, բնապահպանական սահմանափակումների պահպանումը, զբոսաշրջային հոսքերի կարգավորումը և բնության նկատմամբ պատասխանատու վարքագծի խրախուսումը։ Քննարկվում է նաև տեղական բնակչության մասնակցությունը էկոտուրիստական նախաձեռնություններին, փոքր ձեռնարկատիրության զարգացումը, տեղական արտադրանքի և ծառայությունների առաջխաղացումը, ինչպես նաև զբոսաշրջությունից ստացվող տնտեսական արդյունքների համայնքային նշանակությունը։ Տարածաշրջանի մշակութային առանձնահատկությունները, ավանդույթները և բնակավայրերի ինքնատիպությունը դիտարկվում են որպես բնական միջավայրին լրացնող զբոսաշրջային ռեսուրսներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ձևավորել բազմաբովանդակ և մրցունակ զբոսաշրջային առաջարկ։ Աշխատությունում կարող են գնահատվել նաև ոլորտի զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները՝ ենթակառուցվածքային սահմանափակումները, կառավարման և կազմակերպման խնդիրները, տեղեկատվության պակասը և բնապահպանական ռիսկերը։ Հետազոտությունը կարևորում է երկարաժամկետ զարգացման այնպիսի մոտեցումը, որի դեպքում զբոսաշրջային գործունեության տնտեսական արդյունավետությունը համադրվում է բնական ժառանգության պահպանության և տեղական համայնքների շահերի հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել զբոսաշրջության կառավարման, էկոտուրիզմի, տարածաշրջանային զարգացման, բնապահպանության, աշխարհագրության և կայուն զարգացման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, մասնագետների և ուսանողների համար։

Literature

Ժողովածուն ներկայացնում է Հովհաննես Կարապետյանի՝ Աշըղ Շիրին մականունով հայտնի աշուղի երգարվեստը և արժեքավոր նյութ է հայ աշուղական ու ժողովրդական երաժշտական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Աշուղական արվեստը հայ մշակութային ավանդույթում միավորում է բանաստեղծական խոսքը, երաժշտությունը, կատարողական վարպետությունը և բանավոր ստեղծագործության փոխանցման եղանակները։ Աշուղները հաճախ իրենց երգերում անդրադարձել են սիրուն, մարդկային զգացմունքներին, անձնական ապրումներին, բարոյական արժեքներին և հասարակական կյանքին՝ ստեղծելով ինչպես քնարական, այնպես էլ խրատական ու պատմողական բնույթի ստեղծագործություններ։ Տարբեր երգերի համախմբումը մեկ ժողովածուում հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու աշուղական երգացանկի բազմազանության և երգային ավանդույթի գրավոր պահպանման նշանակության մասին։ Նման հրատարակությունները կարևոր դեր են ունեցել բանավոր միջավայրում տարածվող երգերի գրառման, պահպանման և հետագա սերունդներին փոխանցման գործում։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայ երաժշտական բանահյուսությամբ, աշուղական բանաստեղծությամբ, 19-րդ դարի մշակութային կյանքով և հայ տպագիր գրքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Այն նաև մատենագիտական նշանակություն ունի՝ որպես հայ աշուղական ժառանգության պահպանմանն ու ուսումնասիրությանն առնչվող տպագիր աղբյուր։

Technology

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի հրաբխային ապարների կիրառմամբ բետոնի և երկաթբետոնի արտադրության հումքաէներգախնայողական տեխնոլոգիայի մշակմանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է տեղական բնական հումքի՝ հատկապես հրաբխային ծագման ապարների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունների ուսումնասիրությունը՝ շինարարական նյութերի արտադրության տեխնոլոգիական և էներգետիկ ցուցանիշները բարելավելու նպատակով։ Հայաստանի երկրաբանական առանձնահատկությունները պայմանավորում են հրաբխային ապարների լայն տարածվածությունը, ինչի շնորհիվ դրանք կարող են դիտարկվել որպես բետոնի արտադրության համար հասանելի տեղական հանքային հումքի կարևոր աղբյուր։ Ուսումնասիրության հիմնական խնդիրներից է այդ ապարների ֆիզիկամեխանիկական և տեխնոլոգիական հատկությունների գնահատումը և դրանց համապատասխանությունը բետոնի ու երկաթբետոնի արտադրության պահանջներին։ Հրաբխային ապարների օգտագործման արդյունավետությունը կարող է պայմանավորված լինել դրանց ամրությամբ, խտությամբ, ծակոտկենությամբ, ջրակլանմամբ, հանքաբանական կազմով և ջերմային մշակման նկատմամբ վարքով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է նաև բետոնի բաղադրության օպտիմալացումը՝ տեղական հումքի կիրառման դեպքում անհրաժեշտ ամրության, երկարակեցության և շահագործական հատկությունների ապահովմամբ։ Հումքաէներգախնայողական մոտեցումը ենթադրում է ոչ միայն տեղական և մատչելի նյութերի օգտագործում, այլև արտադրական գործընթացներում էներգիայի սպառման նվազեցում։ Այդ նպատակով կարող են ուսումնասիրվել հումքի նախապատրաստման, մանրացման, ջերմային մշակման, կապակցանյութերի օգտագործման և բետոնի կարծրացման ռեժիմների օպտիմալացման հնարավորությունները։ Հատկապես կարևոր է էներգատար տեխնոլոգիական փուլերի նվազեցումը կամ դրանց արդյունավետության բարձրացումը, քանի որ շինարարական նյութերի արտադրության ինքնարժեքի և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության զգալի մասը կապված է էներգիայի սպառման հետ։ Աշխատանքը կարող է ներառել Հայաստանի տարբեր հրաբխային ապարների համեմատական ուսումնասիրություն՝ դրանցից ստացվող հանքային բաղադրիչների և լցանյութերի հատկությունները որոշելու համար։ Դրանց կիրառումը բետոնի կազմում հնարավորություն է տալիս միաժամանակ լուծել տեղական հումքի օգտագործման և բնական ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման խնդիրները։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է նաև պատրաստված բետոնի և երկաթբետոնի հիմնական հատկությունների գնահատումը՝ սեղմման ամրությունը, խտությունը, ջրակայունությունը, ցրտադիմացկունությունը, ջերմային վարքը և երկարաժամկետ շահագործման կայունությունը։ Նման ցուցանիշների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս պարզել, թե մշակված տեխնոլոգիան ինչ ոլորտներում կարող է առավել արդյունավետ կիրառվել՝ բնակելի, արդյունաբերական, ճանապարհաշինական կամ այլ շինարարական կառույցների համար։ Հայաստանի պայմաններում տեղական հրաբխային ապարների կիրառումը կարող է ունենալ նաև տնտեսական նշանակություն, քանի որ տեղական հումքի օգտագործումը կարող է նվազեցնել որոշ ներմուծվող նյութերի նկատմամբ կախվածությունը, կրճատել հումքի տեղափոխման հեռավորությունները և նպաստել շինարարական նյութերի արտադրության տեղայնացմանը։ Միաժամանակ հումքի տեղական աղբյուրների օգտագործումը կարող է նպաստել արտադրական գործընթացների ավելի ռացիոնալ կազմակերպմանը և նյութական ռեսուրսների խնայողությանը։ Աշխատանքի բնապահպանական նշանակությունը ևս էական է․ էներգիայի սպառման նվազեցումը և տեղական հանքային հումքի նպատակային օգտագործումը կարող են նվազեցնել արտադրության ընդհանուր ռեսուրսատարությունը և դրա հետ կապված շրջակա միջավայրի վրա ազդեցությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել Հայաստանի հրաբխային ապարների հիման վրա բետոնի և երկաթբետոնի արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման, նոր բաղադրությունների մշակման և արտադրության էներգետիկ արդյունավետության բարձրացման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է շինարարական նյութագիտության, բետոնի տեխնոլոգիայի, տեղական հանքային հումքի ուսումնասիրության և էներգախնայող արտադրության խնդիրները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել Հայաստանի բնական ռեսուրսներին համապատասխան, տեխնիկապես արդյունավետ և տնտեսապես ու էներգետիկ առումով առավել խնայողական տեխնոլոգիական լուծում։

Law

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում առանց ծնողական խնամքի մնացած երեխաների իրավական կարգավիճակի և նրանց անձնական ոչ գույքային ու գույքային իրավունքների իրականացման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երեխայի լավագույն շահերի ապահովման սկզբունքն է՝ որպես ընտանեկան, քաղաքացիական և սոցիալական պաշտպանության ոլորտներում համապատասխան իրավական հարաբերությունների կարգավորման կարևոր հիմք։ Քննվում են երեխայի անձնական ոչ գույքային իրավունքները՝ ներառյալ ընտանիքում ապրելու և դաստիարակվելու, իր ինքնությունը պահպանելու, կրթություն ստանալու, կարծիք արտահայտելու, արժանապատվության և անձնական կյանքի պաշտպանության, ինչպես նաև հարազատների հետ հարաբերությունների պահպանման հետ կապված իրավական երաշխիքները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գույքային իրավունքներին՝ սեփականության, ժառանգության, սոցիալական վճարների և այլ օրինական գույքային շահերի պաշտպանության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչ իրավական և կազմակերպական մեխանիզմներով են երեխայի իրավունքներն իրականացվում այն իրավիճակներում, երբ ծնողները բացակայում են կամ չեն կարող իրականացնել իրենց խնամքի և ներկայացուցչության պարտականությունները։ Այս համատեքստում դիտարկվում են խնամակալության և հոգաբարձության, որդեգրման, խնամատար ընտանիքի և երեխաների պաշտպանության այլ ձևերի իրավական առանձնահատկությունները՝ ուշադրություն դարձնելով երեխայի իրավունքների շարունակականության և արդյունավետ ներկայացուցչության ապահովմանը։ Կարևորվում է պետական և տեղական իրավասու մարմինների, սոցիալական ծառայությունների, դատարանների և այլ հաստատությունների դերաբաշխումը, ինչպես նաև նրանց համագործակցությունը երեխայի իրավական շահերի պաշտպանության գործընթացում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև երեխային պատկանող գույքի կառավարման, պահպանման և տնօրինման նկատմամբ վերահսկողության խնդիրները՝ հնարավոր չարաշահումներից նրա շահերը պաշտպանելու տեսանկյունից։ Առանձին ուղղություն է ազգային իրավակարգավորման և երեխաների իրավունքների պաշտպանության միջազգային սկզբունքների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Իրավական նորմերի հետ մեկտեղ կարևորվում է դրանց գործնական կիրառումը, քանի որ իրավունքների պաշտոնական ամրագրումը ինքնին բավարար չէ դրանց լիարժեք իրականացման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ընտանեկան, քաղաքացիական և սոցիալական իրավունքի մոտեցումները՝ բացահայտելու առանց ծնողական խնամքի մնացած երեխաների իրավունքների պաշտպանության համակարգի առանձնահատկությունները, կիրառական խնդիրները և իրավական երաշխիքների արդյունավետ իրականացման հիմնական ուղղությունները։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է գունավոր մետաղների բարակաշեղային մշակման տեխնոլոգիական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ որպես կտրող գործիք օգտագործելով միաբյուրեղ կորունդային թիթեղներ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն տեխնոլոգիական պայմաններն ու օրինաչափությունները, որոնք ապահովում են գունավոր մետաղների բարձր ճշգրտությամբ, արդյունավետ և կայուն մշակումը չափազանց փոքր կտրման խորությունների պայմաններում։ Բարակաշեղային մշակման դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն կտրող գործիքի երկրաչափությունը, սրությունը, ամրությունը, մակերևույթի որակը և մշակվող նյութի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, քանի որ նույնիսկ փոքր փոփոխությունները կարող են էապես ազդել կտրման ուժերի, մակերևույթի մաքրության և չափային ճշգրտության վրա։ Միաբյուրեղ կորունդային թիթեղների կիրառումը դիտարկվում է դրանց բարձր կարծրության, մաշակայունության և սուր կտրող եզր ձևավորելու հնարավորության համատեքստում։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել կտրման արագության, մատուցման, կտրման խորության, գործիքի երկրաչափական պարամետրերի և այլ տեխնոլոգիական գործոնների ազդեցությունը մշակման գործընթացի վրա։ Կարևոր ուղղություն է նաև կտրող գործիքի և մշակվող մետաղի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, ներառյալ կտրող ուժերի, ջերմաստիճանային երևույթների, գործիքի մաշման և մշակված մակերևույթի միկրոերկրաչափության փոփոխությունները։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա հնարավոր է հիմնավորել տեխնոլոգիական ռեժիմներ, որոնք թույլ կտան նվազեցնել մակերևույթի խորդուբորդությունը, բարձրացնել մշակման ճշգրտությունը և երկարացնել կտրող գործիքի ծառայության ժամկետը։ Աշխատությունը կարող է ունենալ գործնական նշանակություն ճշգրիտ մեքենաշինության, գործիքաշինության և գունավոր մետաղներից բարձրորակ դետալների արտադրության ոլորտներում՝ նպաստելով բարակաշեղային մշակման գործընթացների տեխնոլոգիական կատարելագործմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել մեքենաշինության ինժեներներին, տեխնոլոգներին, նյութագետներին, գործիքաշինության մասնագետներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Other Subjects

Հրատարակությունը գործնական և ուսումնամեթոդական բնույթի ձեռնարկ է, որը նախատեսված է գրադարանային ոլորտի աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման, սեմինար պարապմունքների կազմակերպման և շարունակական մասնագիտական կրթությանն աջակցելու համար։ Նյութի հիմնական նպատակը գրադարանավարներին մեթոդական օգնություն տրամադրելն է՝ մասնագիտական գիտելիքների համակարգման, աշխատանքային փորձի փոխանակման և գրադարանային գործունեության տարբեր ուղղությունների վերաբերյալ քննարկումների կազմակերպման ընթացքում։ Ներկայացվում են սեմինարների նախապատրաստման ընդհանուր սկզբունքները, թեմաների ընտրության, պարապմունքների կառուցվածքի ձևավորման, տեսական նյութի և գործնական առաջադրանքների համադրման հնարավոր եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրադարանավարների ակտիվ մասնակցության ապահովմանը, մասնագիտական խնդիրների համատեղ քննարկմանը և առօրյա աշխատանքի ընթացքում առաջացած հարցերի վերլուծությանը։ Սեմինար պարապմունքները դիտարկվում են ոչ միայն որպես գիտելիքների փոխանցման, այլև մասնագիտական հաղորդակցության, փորձի փոխանակման և աշխատանքի նոր ձևերի յուրացման միջոց։ Ձեռնարկում կարող են ընդգրկվել գրադարանային սպասարկման կազմակերպմանը, ընթերցողների հետ աշխատանքին, գրքային հավաքածուների ձևավորմանը և պահպանությանը, մատենագիտական ու տեղեկատվական գործունեությանը, ընթերցանության խթանմանը և գրադարանային միջոցառումների կազմակերպմանը վերաբերող թեմատիկ ուղղություններ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սեմինարի ղեկավարի աշխատանքին՝ նյութերի նախնական ընտրությունից և հարցերի ձևակերպումից մինչև քննարկումների ամփոփումն ու մասնակիցների ձեռք բերած գիտելիքների գործնական կիրառումը։ Դիտարկվում է նաև մասնագիտական գրականության օգտագործման, ինքնուրույն աշխատանքի և առաջավոր գրադարանային փորձի ուսումնասիրման նշանակությունը։ Նման մեթոդական նյութերը հատկապես կարևոր են գրադարանների աշխատակիցների վերապատրաստման և մասնագիտական կարողությունների հետևողական զարգացման համար, քանի որ հնարավորություն են տալիս ուսուցումը կապել իրական աշխատանքային խնդիրների հետ։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ծառայում է որպես կազմակերպչական և մեթոդական ուղեցույց՝ նպաստելով սեմինարների նպատակային պլանավորմանը, գրադարանավարների մասնագիտական գիտելիքների ընդլայնմանը և գրադարանային աշխատանքի որակի կատարելագործմանը։