Հայերեն-թուրքերեն քերականության առաջին մաս․ անունների և դերանունների հոլովում

Literature

Գրականագիտական և կենսագրական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Երվանդ Օտյանի կյանքի ուղու, գրական գործունեության և ստեղծագործական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գրողի կենսագրության կարևոր փուլերը, նրա մտավոր ու գրական ձևավորման միջավայրը, հասարակական գործունեությունը և ժամանակի մշակութային կյանքի հետ ունեցած առնչությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արձակ ստեղծագործություններին, երգիծական ժառանգությանը, հրապարակախոսությանը և գրական գործունեության մյուս ուղղություններին։ Վերլուծվում են ստեղծագործությունների թեմատիկ, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, կերպարների կառուցման սկզբունքները, լեզվաոճական միջոցները և երգիծանքի դերը հասարակական երևույթների ներկայացման մեջ։ Քննարկվում են նաև հեղինակի ստեղծագործության կապերը ժամանակաշրջանի պատմական ու հասարակական միջավայրի հետ և նրա տեղը հայ գրականության զարգացման գործընթացում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու գրողի անհատականության, աշխարհայացքի և գրական վաստակի վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ, գրականագիտությամբ, երգիծական գրականությամբ և հայ մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող մասնագետների, ուսանողների ու ընթերցողների համար։

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է փաստարկման և լեզվի փոխհարաբերության ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են լեզվական միջոցները մասնակցում մտքերի հիմնավորմանը, համոզիչ խոսքի կառուցմանը և տարբեր տեսակետների պաշտպանությանը կամ հերքմանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ փաստարկումը միայն տրամաբանական դատողությունների հաջորդականություն չէ, այլ նաև լեզվական հաղորդակցության գործընթաց, որի արդյունավետությունը մեծապես կախված է օգտագործվող բառապաշարից, շարահյուսական կառուցվածքներից, իմաստային կապերից, խոսքային ռազմավարություններից և հաղորդակցական իրավիճակից։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են փաստարկի հիմնական բաղադրիչները՝ պնդումը, հիմնավորումը, ապացույցը, եզրահանգումը և դրանց միջև ձևավորվող տրամաբանական ու իմաստային հարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես է լեզուն հնարավորություն տալիս ոչ միայն արտահայտել արդեն ձևավորված միտքը, այլև կառուցել, զարգացնել և փոխակերպել փաստարկային դիրքորոշումը։ Քննության են առնվում փաստարկման տարբեր եղանակներ, համոզման լեզվական միջոցները, պատճառահետևանքային և հակադրական կապերի արտահայտումը, գնահատողական բառապաշարի դերը, ինչպես նաև հարցադրումների, օրինակների, համեմատությունների և այլ խոսքային հնարքների կիրառությունը։ Կարևորվում է նաև փաստարկման տրամաբանական և լեզվական կողմերի փոխհարաբերությունը․ տրամաբանորեն ճիշտ կառուցված փաստարկը կարող է տարբեր արդյունավետություն ունենալ՝ կախված դրա լեզվական ձևակերպումից և հասցեատիրոջ ընկալման առանձնահատկություններից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև փաստարկման ընթացքում առաջացող լեզվական մանիպուլյացիաներին, երկիմաստություններին, ոչ հիմնավորված ընդհանրացումներին և այլ սխալներին, որոնք կարող են թուլացնել փաստարկի համոզչական ուժը կամ խեղաթյուրել հաղորդվող գաղափարի ընկալումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է փաստարկման դիտարկումը տարբեր հաղորդակցական ոլորտներում՝ գիտական և ակադեմիական խոսքում, հրապարակախոսության, քաղաքական հաղորդակցության, բանավեճերի և առօրյա խոսքի շրջանակներում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու, որ փաստարկային խոսքի կառուցվածքն ու լեզվական միջոցները փոփոխվում են՝ կախված հաղորդակցական նպատակից, թեմայից, լսարանից և իրավիճակից։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև լեզվական և քննադատական մտածողության զարգացման տեսանկյունից, քանի որ փաստարկների կառուցվածքը ճանաչելու և գնահատելու կարողությունը նպաստում է տեղեկատվության քննադատական ընկալմանը, հիմնավորված եզրահանգումներ կատարելու և սեփական տեսակետը տրամաբանված ու հստակ ձևակերպելու հմտությունների զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, փիլիսոփաների, տրամաբանների, հաղորդակցության մասնագետների, լրագրողների, մանկավարժների և փաստարկման տեսությամբ հետաքրքրվող ուսանողների ու հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը լեզուն և փաստարկումը դիտարկում է որպես փոխկապակցված երևույթներ՝ ցույց տալով, թե ինչպես են լեզվական կառուցվածքներն ու հաղորդակցական ռազմավարությունները նպաստում մտքի հիմնավորմանը, համոզման գործընթացին և գիտակցված բանավեճի ձևավորմանը։

History

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի հայ հոգևորական, տեղագիր և հայագիտական ժառանգության ուսումնասիրող Մեսրոպ արքեպիսկոպոս Սմբատյանցի վիմագրագիտական գործունեության համակողմանի քննությանը։ Ներկայացվում է նրա ներդրումը հայկական վիմագրության ձևավորման և զարգացման գործում, հատկապես պատմական հուշարձանների, եկեղեցիների, վանքերի, խաչքարերի և այլ կառույցների արձանագրությունների հայտնաբերման, ընդօրինակման, վերծանման ու գիտական շրջանառության մեջ դնելու ուղղությամբ։ Նրա տեղագրական ուսումնասիրություններում արձանագրվել և պահպանվել են բազմաթիվ վիմագրեր, որոնք հետագայում կարևոր սկզբնաղբյուր են դարձել Հայաստանի տարբեր բնակավայրերի, հուշարձանների և պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դաշտային ուսումնասիրությունների կազմակերպմանը, վիմական արձանագրությունների գրանցման եղանակներին, դրանց բովանդակության մեկնաբանությանը և պատմական տեղեկությունների հետ համադրմանը։ Քննարկվում է վիմագրերի նշանակությունը բնակավայրերի պատմության, եկեղեցական կառույցների հիմնադրման ու վերանորոգման ժամանակագրության, անձնանունների, տեղանունների, նվիրատվությունների և հասարակական հարաբերությունների վերաբերյալ տեղեկությունների բացահայտման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև Գեղարքունիքի և այլ շրջանների վերաբերյալ նրա տեղագրական աշխատություններին, որոնցում վիմական նյութը կարևոր տեղ է զբաղեցնում։ Վերլուծվում է հավաքված նյութերի աղբյուրագիտական արժեքը, դրանց հետագա օգտագործումը հայագետների կողմից և նշանակությունը հայկական պատմամշակութային ժառանգության պահպանման համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նրա աշխատանքը ոչ միայն որպես առանձին հուշարձանների նկարագրություն, այլև որպես հայկական վիմագրական նյութի համակարգված հավաքագրման և ուսումնասիրման կարևոր փուլ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, վիմագրագետների, հնագետների, հայագետների, մշակութային ժառանգության մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Other Subjects

Ֆինանսատնտեսագիտական ուսումնասիրություն է, որտեղ ներկայացվում են անուղղակի ներդրումային պորտֆելների էությունը, ձևավորման սկզբունքները և դրանց դերը ժամանակակից ֆինանսական շուկաներում։ Գրքում բացատրվում է, որ անուղղակի ներդրումային պորտֆելները ձևավորվում են ֆինանսական միջնորդների՝ բանկերի, ներդրումային ֆոնդերի, ապահովագրական ընկերությունների և այլ ինստիտուցիոնալ կառույցների միջոցով, որոնք հավաքագրում են ներդրողների միջոցները և դրանք բաշխում տարբեր ակտիվների միջև։ Աշխատության մեջ մանրամասն քննարկվում է պորտֆելի դիվերսիֆիկացման գաղափարը, որի միջոցով նվազեցվում է ռիսկը և ապահովվում է եկամտաբերության ավելի կայուն մակարդակ։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև պորտֆելի կառավարման ռազմավարություններին՝ ակտիվ և պասիվ կառավարում, ռիսկի գնահատման մեթոդներ, ինչպես նաև ներդրումային քաղաքականության ձևավորման սկզբունքներ։ Գրքում ներկայացվում է անուղղակի ներդրումների առավելությունը՝ մասնագիտական կառավարման, տեղեկատվական առավելության և ռիսկերի բաշխման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարևոր է ներդրումային շուկաների, ֆինանսական միջնորդության և կապիտալի արդյունավետ բաշխման ուսումնասիրության համար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է ուրոլոգիական հիվանդությունների պատճառով միզապարկի արմատական հեռացումից հետո կիրառվող մեզի արտահոսքի վերականգնման տարբեր մոտեցումների կլինիկական արդյունքների և հիվանդների կյանքի որակի համեմատական գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր դերիվացիոն եղանակների ազդեցությունն է հետվիրահատական ընթացքի, օրգանիզմի ֆունկցիոնալ հարմարվողականության, հնարավոր բարդությունների հաճախականության և երկարաժամկետ առողջական վիճակի վրա։ Քննության են առնվում մեզի արտահոսքի կազմակերպման հիմնական տարբերակները՝ դրանք համեմատելով կլինիկական արդյունավետության, հիվանդի հետագա խնամքի առանձնահատկությունների և առօրյա գործունեության վրա ունեցած ազդեցության տեսանկյունից։ Կարևոր նշանակություն է տրվում ոչ միայն բժշկական ցուցանիշներին, այլև հիվանդի կողմից սեփական առողջական վիճակի ընկալմանը, ֆիզիկական ակտիվությանը, սոցիալական կյանքին, հոգեբանական բարեկեցությանը և նոր պայմաններին հարմարվելու կարողությանը։ Կյանքի որակի գնահատումը հնարավորություն է տալիս բուժման արդյունքը դիտարկել ավելի լայն շրջանակում՝ հաշվի առնելով այն գործոնները, որոնք միայն կլինիկական ցուցանիշներով հնարավոր չէ ամբողջությամբ արտահայտել։ Համեմատական վերլուծության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել վաղ և ուշ հետվիրահատական արդյունքները, վերականգնման ընթացքը, կրկնակի բժշկական միջամտությունների անհրաժեշտությունը, երիկամների և միզուղիների ֆունկցիոնալ վիճակը, ինչպես նաև հիվանդների երկարաժամկետ հսկողության առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հիվանդի անհատական բնութագրերի և ուղեկցող առողջական գործոնների նշանակությանը՝ տարբեր մոտեցումների արդյունքները մեկնաբանելիս։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կլինիկական արդյունքների և կյանքի որակի ցուցանիշների միջև հնարավոր կապերի բացահայտումը, քանի որ բժշկական տեսանկյունից ընդունելի արդյունքը միշտ չէ, որ նույն կերպ է արտացոլվում հիվանդի առօրյա ինքնուրույնության և բարեկեցության վրա։ Տարբեր մեթոդների առավելությունների և սահմանափակումների համադրումը կարող է նպաստել բուժման տարբերակների ընտրության վերաբերյալ ավելի անհատականացված և հիվանդակենտրոն մոտեցումների ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է կլինիկական ուրոլոգիայի և կյանքի որակի գնահատման սկզբունքները՝ նպատակ ունենալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել միզապարկի հեռացումից հետո երկարաժամկետ արդյունքների և հիվանդների հետագա կենսագործունեության մասին։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է օֆթալմոլոգիայում չափազանց բարձր հաճախականության (միլիմետրային և ենթամիլիմետրային տիրույթի) էլեկտրամագնիսական ալիքների կիրառման հնարավորություններին՝ ինչպես ախտորոշման, այնպես էլ բուժման նպատակներով։ Հեղինակը վերլուծում է այդ տիրույթի ճառագայթման ֆիզիկական հատկությունները, հյուսվածքներում ներթափանցման խորությունը և կենսաբանական ազդեցության մեխանիզմները՝ ընդգծելով դրանց ոչ իոնացնող բնույթը և ցածր ջերմային ազդեցությունը վերահսկվող պարամետրերի դեպքում։ Գրքում դիտարկվում են բարձր հաճախականության ալիքների կիրառումը աչքի տարբեր պաթոլոգիաների ախտորոշման գործընթացում՝ միկրոարյան շրջանառության գնահատում, հյուսվածքների վիճակի ֆունկցիոնալ վերլուծություն և բորբոքային գործընթացների հայտնաբերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև թերապևտիկ կիրառություններին՝ ցավի նվազեցում, բորբոքման մոդուլյացիա և հյուսվածքների վերականգնման խթանում որոշ աչքային հիվանդությունների դեպքում։ Հեղինակը ներկայացնում է սարքավորումների տեխնիկական առանձնահատկությունները, կիրառման մեթոդիկան և անվտանգության պահանջները՝ կլինիկական պայմաններում օգտագործման համար։ Աշխատությունը ընդգծում է այս տեխնոլոգիայի փորձարարական բնույթը և դրա զարգացման հեռանկարները ժամանակակից օֆթալմոլոգիայում։ Այն օգտակար է ակնաբույժների, բժշկական ֆիզիկոսների և վերականգնողական բժշկության մասնագետների համար։