Հայերեն-թուրքերեն քերականության առաջին մաս․ անունների և դերանունների հոլովում

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է պտղի ներարգանդային աճի և զարգացման դանդաղման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այդ վիճակի առաջացման պատճառներին, ախտորոշման հնարավորություններին, կլինիկական առանձնահատկություններին և կանխարգելման ու բուժական մոտեցումներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են պտղի զարգացման վրա ազդող մայրական, պտղային և պլացենտային գործոնները, ինչպես նաև հղիության ընթացքի տարբեր փուլերում առաջացող այն պայմանները, որոնք կարող են հանգեցնել պտղի աճի տեմպերի անհամապատասխանության հղիության ժամկետին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վաղ հայտնաբերմանը, պտղի աճի և վիճակի դինամիկ գնահատմանը, կլինիկական ու գործիքային հետազոտությունների կիրառմանը և ախտորոշման տարբեր չափանիշների համադրմանը։ Աշխատության մեջ կարող են քննարկվել պտղի զարգացման դանդաղման հնարավոր հետևանքները հղիության և ծննդաբերության ընթացքի, ինչպես նաև նորածնի հետագա առողջական վիճակի վրա։ Կարևորվում է հղիների ռիսկի գործոնների բացահայտումը, հղիության ընթացքում կանոնավոր բժշկական հսկողության կազմակերպումը և անհրաժեշտ կանխարգելիչ միջոցառումների իրականացումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև բուժական մարտավարության ընտրությանը՝ կախված պտղի աճի խանգարման աստիճանից, հղիության ժամկետից, մոր առողջական վիճակից և պտղի կենսական ցուցանիշներից։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել պերինատալ բարդությունների կանխարգելմանը, հղիության վարման արդյունավետության բարձրացմանը և մայրական ու պտղային առողջության պահպանմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մանկաբարձ-գինեկոլոգներին, պերինատոլոգներին, նեոնատոլոգներին, բժշկական հետազոտողներին, կլինիկական մասնագետներին և բժշկական բուհերի ուսանողներին։

История

Այս աշխատությունը պատմաքաղաքական ուսումնասիրություն է, որը վերաբերում է «Հայկական հարցի» ձևավորմանը, զարգացման փուլերին և միջազգային հարաբերությունների համատեքստում դրա տեղին։ Այն ընդգրկում է հիմնականում 19-րդ դարի երկրորդ կեսից մինչև 20-րդ դարի սկիզբ ընկած ժամանակահատվածը, երբ հայկական բնակչության իրավունքների, անվտանգության և պետականության վերականգնման հարցը դարձավ միջազգային դիվանագիտության կարևոր թեմաներից մեկը։ Գրքում հեղինակը վերլուծում է այն քաղաքական, սոցիալական և միջազգային գործոնները, որոնք նպաստեցին Հայկական հարցի առաջացմանը Օսմանյան կայսրությունում և դրա հետագա զարգացումներին եվրոպական մեծ տերությունների քաղաքականության շրջանակում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական բնակչության վիճակին, բարեփոխումների ծրագրերին և դրանց ձախողման պատճառներին։ Աշխատության հիմնական թեմաներից են․ Հայկական հարցի ձևավորման պատմական նախադրյալները Օսմանյան կայսրության ներքին քաղաքականությունը և հայկական բնակչությունը մեծ տերությունների (Անգլիա, Ռուսաստան, Ֆրանսիա և այլն) դերը բարեփոխումների փորձերը և դրանց հետևանքները ազգային-ազատագրական շարժումների ազդեցությունը Հեղինակը փորձում է ներկայացնել Հայկական հարցը որպես միջազգային հարաբերությունների բարդ խնդիր, որտեղ հատվում էին տարբեր պետությունների շահերը, իսկ հայկական պահանջները հաճախ ենթարկվում էին արտաքին քաղաքական հաշվարկների ազդեցությանը։

Экономика

Նյութը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում ներքին հսկողության կառավարման առանձնահատկությունների, առկա հիմնախնդիրների և դրանց կատարելագործման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Ներքին հսկողությունը բանկի կառավարման համակարգի կարևոր բաղադրիչ է, որի նպատակն է ապահովել գործառնությունների օրինականությունը, ֆինանսական և կառավարչական տեղեկատվության արժանահավատությունը, ռիսկերի ժամանակին բացահայտումն ու կառավարումը, ակտիվների պաշտպանվածությունը և բանկի գործունեության ընդհանուր արդյունավետությունը։ Բանկային համակարգում ներքին հսկողության նշանակությունը հատկապես մեծ է, քանի որ ֆինանսական հաստատությունները գործում են բազմաթիվ ֆինանսական, վարկային, շուկայական, գործառնական, տեխնոլոգիական և այլ ռիսկերի պայմաններում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել ներքին հսկողության համակարգի կառուցվածքը, կառավարման մարմինների և համապատասխան ստորաբաժանումների դերերը, վերահսկողական ընթացակարգերը, ներքին աուդիտի գործառույթները և ռիսկերի կառավարման հետ դրանց փոխկապակցվածությունը։ Կարևոր խնդիր է վերահսկողական մեխանիզմների արդյունավետության ապահովումը, քանի որ չափազանց բարդ կամ ոչ ճկուն ընթացակարգերը կարող են ավելացնել գործառնական ծախսերը, իսկ թույլ վերահսկողությունը՝ մեծացնել սխալների, չարաշահումների և ֆինանսական կորուստների հավանականությունը։ Ժամանակակից բանկային համակարգում ներքին հսկողության կառավարման վրա զգալի ազդեցություն ունեն թվայնացումը և ֆինանսական տեխնոլոգիաների զարգացումը։ Էլեկտրոնային գործառնությունների աճը, հեռավար սպասարկումը, տվյալների մեծ ծավալների մշակումը և ավտոմատացված համակարգերի կիրառումը ստեղծում են նոր վերահսկողական հնարավորություններ, սակայն միաժամանակ առաջացնում են կիբեռանվտանգության, տվյալների պաշտպանության, տեղեկատվական համակարգերի անխափան աշխատանքի և տեխնոլոգիական ռիսկերի կառավարման խնդիրներ։ Նյութը կարող է անդրադառնալ նաև ներքին հսկողության համակարգի անկախության, աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածության, վերահսկողական մշակույթի և կառավարման մարմինների կողմից վերահսկողության արդյունքների արդյունավետ օգտագործման հարցերին։ Հսկողության արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն սահմանված ընթացակարգերի առկայությամբ, այլև դրանց իրական կիրառմամբ, պատասխանատվության հստակ բաշխմամբ և շարունակական մոնիթորինգով։ Կարևոր ուղղություն է նաև ռիսկերի վրա հիմնված վերահսկողության զարգացումը, որի դեպքում սահմանափակ ռեսուրսները կենտրոնացվում են առավել բարձր ռիսկայնություն ունեցող գործընթացների և գործառնությունների վրա։ Ներքին հսկողության համակարգի կատարելագործումը կարող է նպաստել բանկային գործունեության թափանցիկության, ֆինանսական կայունության և հաճախորդների վստահության բարձրացմանը, ինչպես նաև հնարավոր խախտումների ու կորուստների կանխարգելմանը։ Բարելավման հնարավոր ուղղությունների շարքում կարող են դիտարկվել վերահսկողական գործընթացների թվայնացումը, ավտոմատացված մոնիթորինգի զարգացումը, տվյալների վերլուծության գործիքների կիրառումը, աշխատակիցների շարունակական վերապատրաստումը և ներքին աուդիտի ու ռիսկերի կառավարման ստորաբաժանումների համագործակցության ամրապնդումը։ Ընդհանուր առմամբ, թեման հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հայաստանի բանկային համակարգում ներքին հսկողության կառավարման հիմնական մարտահրավերները և ձևակերպելու այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել բանկերի ռիսկերի առավել արդյունավետ կառավարմանը, գործառնությունների հուսալիությանը և ֆինանսական համակարգի կայունության ամրապնդմանը։

Литература

Նյութը նվիրված է Դերենիկ Դեմիրճյանի դրամատուրգիական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով նրա թատերական ստեղծագործությունների թեմատիկ, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններին։ Դեմիրճյանի դրամատուրգիան կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ գրականության և թատրոնի պատմության մեջ՝ առանձնանալով պատմական ու սոցիալական թեմաների, ազգային ինքնության, մարդկային հարաբերությունների, բարոյական ընտրության և հասարակական հակասությունների բազմակողմանի ներկայացմամբ։ Նրա դրամատիկական ստեղծագործություններում պատմական իրադարձությունները հաճախ վերածվում են ոչ միայն անցյալի պատկերման, այլև մարդու, իշխանության, հասարակության և ազգային ճակատագրի վերաբերյալ ընդհանրացումների։ Հեղինակի դրամատուրգիական մտածողությանը բնորոշ է կերպարների հոգեբանական բացահայտումը, նրանց ներքին հակասությունների և գործողությունների շարժառիթների ներկայացումը, ինչի շնորհիվ դրամատիկական բախումները ստանում են ոչ միայն արտաքին, այլև ներքին նշանակություն։ Կարևոր տեղ ունի նաև հումորի, երգիծանքի և դրամատիկական լարվածության համադրությունը, որի միջոցով հեղինակը բացահայտում է մարդկային բնավորությունների և հասարակական հարաբերությունների տարբեր կողմերը։ Դրամատիկական երկերում կերպարների փոխհարաբերությունները կառուցվում են կոնֆլիկտների և արժեքային հակադրությունների շուրջ, իսկ երկխոսությունը դառնում է ոչ միայն գործողության առաջխաղացման, այլև կերպարների բնութագրման ու գաղափարական դիրքորոշումների արտահայտման հիմնական միջոցներից մեկը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հեղինակի լեզվաոճական առանձնահատկություններին, խոսքի անհատականացմանը, ժողովրդական լեզվամտածողության կիրառմանը, պատկերավոր արտահայտություններին և դրամատիկական խոսքի բնականությանը։ Առանձին նշանակություն ունի պատմական նյութի գեղարվեստական վերաիմաստավորումը, քանի որ անցյալի իրադարձությունները ներկայացվում են ժամանակակից ընթերցողի և հանդիսատեսի համար հասկանալի բարոյական ու հասարակական խնդիրների համատեքստում։ Դեմիրճյանի դրամատուրգիան արժեքավոր է նաև այն առումով, որ միավորում է գրական և թատերական մտածողությունը՝ ստեղծելով բեմական գործողության, կերպարների և խոսքի փոխկապակցված համակարգ։ Նրա ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ դրամատուրգիայի զարգացման որոշ կարևոր միտումներ և հասկանալու այն գեղարվեստական սկզբունքները, որոնց միջոցով պատմական, սոցիալական և հոգեբանական նյութը վերածվում է թատերական ամբողջական պատկերի։ Ընդհանուր առմամբ, թեման ներկայացնում է Դերենիկ Դեմիրճյանի դրամատուրգիան որպես հայ գրականության նշանակալի երևույթ, որտեղ պատմական հիշողությունը, հասարակական դիտարկումները, ազգային մտածողությունը, մարդկային հոգեբանությունը և երգիծական հայացքը միավորվում են ինքնատիպ դրամատիկական աշխարհ ստեղծելու համար։

Литература

«Կիզլի ատա» վերնագիրը, ըստ գրության ձևի, կարող է լինել թուրքերենից կամ օսմաներենից փոխանցված տեղանուն կամ արտահայտություն։ «Ատա» ձևը հնարավոր է կապված լինի թուրքերեն ada՝ «կղզի» բառի հետ, սակայն «Կիզլի» բաղադրիչի նշանակությունն ու ամբողջ վերնագրի ճշգրիտ ընթերցումը միայն այս գրառումից հաստատել հնարավոր չէ։ Հետևաբար, առանց գրքի տիտղոսաթերթի, հեղինակի անվան կամ լրացուցիչ մատենագիտական տեղեկությունների՝ դժվար է վստահորեն որոշել՝ այն վե՞պ է, պատմվածքների ժողովա՞ծու, թարգմանությո՞ւն, թե՞ այլ բնույթի աշխատություն։ Եթե հրատարակությունն իսկապես գեղարվեստական ստեղծագործություն է, դրա բովանդակությունը կարող է կապված լինել վերնագրում հիշատակվող վայրի, այնտեղ տեղի ունեցող իրադարձությունների կամ այդ վայրի հետ առնչվող կերպարների պատմության հետ, սակայն նման մեկնաբանությունը մնում է ենթադրական։ Գիրքը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել 19-րդ դարի վերջի Կոստանդնուպոլսի հայատառ հրատարակչական միջավայրի և հայ ընթերցողներին հասանելի գրականության ուսումնասիրության համար։ Ստեղծագործության ժանրը, հեղինակը, սկզբնաղբյուր լեզուն, սյուժեն և գրական նշանակությունը ճշգրտելու համար անհրաժեշտ է լրացուցիչ տեղեկություն՝ հատկապես տիտղոսաթերթի պատկերը կամ գրքի սկզբի էջերը։

Педагогика

Գիրքը նվիրված է երջանկության հասկացությանը և երիտասարդության ու ընտանեկան կյանքի համար օգտակար համարվող գաղափարների ներկայացմանը։ Վերնագրի երկրորդ մասը՝ «լուսատու երիտասարդաց եւ ընտանեաց», մատնանշում է աշխատության խրատական և ուղղորդող բնույթը՝ այն ներկայացնելով որպես երիտասարդների ու ընտանիքների համար նախատեսված մտավոր և բարոյական ուղեցույց։ Երջանկության թեման հասարակական ու բարոյագիտական գրականության մեջ հաճախ առնչվում է մարդու վարքագծին, անձնական արժեքներին, ընտանեկան հարաբերություններին, փոխադարձ հարգանքին և հասարակության մեջ ներդաշնակ ապրելու ձգտմանը։ Նման աշխատությունները նպատակ ունեն ընթերցողին առաջարկելու մտորումների նյութ՝ օգնելով գնահատել սեփական պարտականությունները, հարաբերությունների որակը և առօրյա կյանքում ընդունվող որոշումների նշանակությունը։ Երիտասարդության համար նախատեսված խրատական գրականությունը կարևորում է բնավորության ձևավորումը, պատասխանատվությունը, կրթության դերը և հասարակական կյանքին գիտակցված մասնակցությունը։ Ընտանեկան թեմաների ընդգրկումը շեշտադրում է ընտանիքի անդամների միջև փոխըմբռնման, հոգատարության, համբերատարության և բարոյական պարտավորությունների կարևորությունը։ Այսպիսի գրքերը կարող էին ծառայել ինքնակրթությանն ու դաստիարակությանը՝ ընթերցողին խրախուսելով խորհել անձնական երջանկության և հասարակական բարեկեցության փոխկապակցվածության մասին։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում տասնիններորդ դարի հայ բարոյագիտական և հասարակական գրականության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է երիտասարդության կրթության և ընտանիքի բարոյական հիմքերի վերաբերյալ ժամանակաշրջանի մտահոգությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ հասարակական մտքի, ընտանեկան մշակույթի, դաստիարակչական գրականության և բարոյական արժեքների պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին։ Գիրքը նաև կարևոր նյութ է հայ տպագիր մշակույթի ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին երջանկության, անձնական կատարելագործման և ընտանեկան ներդաշնակության գաղափարները ներկայացվում ընթերցող հանրությանը։