Հայկական ամրոցաշինության ճարտարապետական բնագծերը 9-14 դարերում (Կենտրոնական Հայաստանի և Կիլիկյան հայկական թագավորության օրինակներով)

Linguistics

Գիտական աշխատանքը նվիրված է «Պատմություն Աղուանից աշխարհի» երկի լեզվի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով հայոց լեզվի պատմական զարգացման, գրաբարի առանձնահատկությունների և միջնադարյան հայ մատենագրության համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել երկում կիրառված լեզվական համակարգի բնորոշ գծերը, բառապաշարի, քերականական կառուցվածքի, շարահյուսության և ոճական միջոցների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պարզել դրանց տեղն ու նշանակությունը հայ գրական լեզվի զարգացման պատմության մեջ։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել երկի ձեռագրային և տեքստաբանական ավանդույթի ուսումնասիրությունը, քանի որ հին մատենագրական երկերի լեզվական պատկերը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն հեղինակի լեզվով, այլև հետագա արտագրությունների, խմբագրումների և լեզվական փոփոխությունների ազդեցությամբ։ Այդ պատճառով բնագրի լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը պահանջում է հնարավոր տարբերակների, ձեռագրական վկայությունների և տեքստի փոխանցման պատմության հաշվառում։ Լեզվական վերլուծության առանցքային ուղղություններից մեկը բառապաշարի ուսումնասիրությունն է։ Կարող են քննվել բնիկ հայերեն բառերը, գրաբարյան բառաձևերը, հնաբանությունները, մասնագիտական և վարչական բառապաշարը, անձնանուններն ու տեղանունները, ինչպես նաև այն բառերն ու արտահայտությունները, որոնք կապված են տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, քաղաքական, կրոնական և մշակութային իրականության հետ։ Բառապաշարի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն բնութագրելու երկի լեզվական ոճը, այլև բացահայտելու այն միջավայրը, որի արտացոլումն է պատմագրական երկը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի օտար և փոխառյալ բառերի քննությունը։ Պատմական երկը կարող է պարունակել տարբեր լեզվական և մշակութային շերտերից ներթափանցած բառեր, որոնք վկայում են տարածաշրջանի ժողովուրդների ու մշակույթների փոխշփումների մասին։ Նման միավորների ուսումնասիրությունը կարող է օգնել պարզելու, թե ինչպիսի ազդեցություններ են կրել հայերենը և տվյալ պատմագրական երկի լեզուն տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Քերականական մակարդակում աշխատանքը կարող է անդրադառնալ հոլովման և խոնարհման ձևերին, բայի ժամանակային և եղանակային համակարգին, դերանունների գործածությանը, ածականների և մակբայների ձևերին ու շարահյուսական կապերին։ Այսպիսի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե որքանով է երկի լեզուն համապատասխանում դասական գրաբարի ընդունված նորմերին և որտեղ են դրսևորվում առանձնահատուկ կամ շեղվող ձևեր։ Կարևոր է նաև շարահյուսական կառուցվածքների ուսումնասիրությունը։ Նախադասությունների կառուցվածքը, ստորադասության ձևերը, կապակցական միջոցները, բառերի դասավորությունը և բարդ նախադասությունների գործածությունը կարող են բնորոշել հեղինակի կամ երկի լեզվական ոճը։ Շարահյուսական նյութի ուսումնասիրությունը միաժամանակ կարող է ցույց տալ պատմագրական արձակի զարգացման որոշակի առանձնահատկություններ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է լեզվի և ոճի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Պատմագրական երկի լեզուն սովորաբար միավորում է փաստագրական, պատմողական, կրոնական, բանավիճային և գեղարվեստական տարրեր։ Պատմական իրադարձությունների շարադրանքը, անձանց բնութագրումները, կրոնական գաղափարների ներկայացումը և քաղաքական իրադարձությունների մեկնաբանությունը կարող են ունենալ տարբեր լեզվաոճական դրսևորումներ։ Այդ պատճառով ոճական քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու երկի հեղինակային և ժանրային առանձնահատկությունների մասին։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև հայոց լեզվի պատմական զարգացման տեսանկյունից։ Հին և միջնադարյան մատենագրական աղբյուրների լեզվի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու գրաբարի բառապաշարի և քերականական կառուցվածքի փոփոխություններին, ինչպես նաև հասկանալու գրական լեզվի և խոսակցական լեզվական միջավայրի փոխհարաբերությունները։ Երկի լեզվական նյութը կարող է արժեքավոր տվյալներ տրամադրել պատմական բարբառագիտության և հայերենի տարածքային տարբերակների ուսումնասիրության համար՝ հատկապես այն դեպքում, երբ տեքստում պահպանվել են տարածաշրջանային կամ ոչ դասական լեզվական առանձնահատկություններ։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է կարևոր լինել Աղվանքի պատմության և մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Լեզուն այստեղ հանդես է գալիս որպես պատմական տեղեկությունների լրացուցիչ աղբյուր․ տեղանունները, անձնանունները, էթնիկական և վարչական անվանումները, կրոնական ու հասարակական եզրույթները կարող են լրացուցիչ պատկերացում տալ տարածաշրջանի պատմական իրականության մասին։ Այսպիսով, լեզվական քննությունը դուրս է գալիս զուտ քերականական վերլուծության սահմաններից և կապվում է պատմության, մշակույթի և միջնադարյան հասարակության ուսումնասիրության հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը երկի լեզուն դիտարկում է որպես արժեքավոր պատմալեզվաբանական աղբյուր՝ բացահայտելով դրա բառապաշարային, ձևաբանական, շարահյուսական և ոճական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հայ միջնադարյան գրական լեզվի զարգացման գործընթացների ավելի խոր ըմբռնմանը, գրաբարի պատմության ուսումնասիրությանը և հայ պատմագրական ժառանգության լեզվական արժեքի բացահայտմանը։

History

Այս աշխատանքը նվիրված է 2018 թվականի պատմական և հասարակական նշանակության կարևոր իրադարձությունների համակարգված ներկայացմանը և վերլուծությանը՝ ընդգծելով դրանց ազդեցությունը քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական զարգացումների վրա։ Աշխատությունում դիտարկվում են ինչպես համաշխարհային, այնպես էլ տարածաշրջանային մակարդակներում տեղի ունեցած գործընթացները՝ ներառյալ քաղաքական փոփոխություններ, միջազգային հարաբերությունների զարգացումներ, գիտական և տեխնոլոգիական առաջընթացներ, ինչպես նաև մշակութային և սպորտային կարևոր իրադարձություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրադարձություններին, որոնք ձևավորել են հասարակական ընկալումները և ազդեցություն ունեցել պետական կառավարման, հասարակական շարժումների և գլոբալ օրակարգերի վրա։ Քննարկվում է նաև տարվա իրադարձությունների փոխկապակցվածությունը և դրանց երկարաժամկետ հետևանքները ժամանակակից աշխարհակարգի ձևավորման մեջ։ Աշխատությունը նպատակ ունի ստեղծել համապարփակ պատկերացում տվյալ տարվա առանցքային զարգացումների վերաբերյալ։

Religion

Գիրքը նվիրված է Սուրբ Գրքի՝ որպես Աստծո խոսքի ընկալման և նրա աստվածային ծագման հարցի քննարկմանը։ Վերնագրում ձևակերպված հարցադրումը վերաբերում է քրիստոնեական աստվածաբանության հիմնարար խնդիրներից մեկին՝ Աստվածաշնչի հեղինակությանը, ներշնչվածությանը և հավատացյալի կյանքում ունեցած նշանակությանը։ Այս թեմայի շրջանակում քննարկման առարկա են դառնում սրբազան գրությունների ծագումը, դրանց փոխանցման և պահպանման պատմությունը, աստվածային հայտնության գաղափարը, ինչպես նաև Սուրբ Գրքի և մարդկային հեղինակության փոխհարաբերությունը։ Նման կրոնագիտական ու աստվածաբանական աշխատությունները կարևոր են քրիստոնեական հավատքի հիմնադրույթների բացատրության, կրոնական համոզմունքների հիմնավորման և սրբազան տեքստերի նկատմամբ տարբեր մոտեցումների ներկայացման տեսանկյունից։ Վերնագրի հարցական ձևը վկայում է, որ հրատարակությունը կառուցված է որոշակի կրոնական հարցի քննության շուրջ, սակայն առանց ամբողջական բովանդակության տվյալների հնարավոր չէ հաստատել հեղինակի փաստարկների կոնկրետ ուղղվածությունը կամ եզրակացությունները։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայատառ թուրքերենով հրատարակված կրոնական գրականության ուսումնասիրության համար, քանի որ նման հրատարակությունները վկայում են տարբեր լեզվական միջավայրերում քրիստոնեական գաղափարների տարածման և ընթերցողական համայնքների հոգևոր կարիքների մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել աստվածաբաններին, կրոնագետներին, Աստվածաշնչի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին և Օսմանյան շրջանի հայատառ թուրքերեն գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Religion

Հրատարակությունը պարունակում է Դավիթ թագավորին ավանդաբար վերագրվող սաղմոսները՝ Հին Կտակարանի կարևորագույն հոգևոր և բանաստեղծական ժողովածուներից մեկը։ Սաղմոսները ներառում են Աստծուն ուղղված աղոթքներ, օրհներգություններ, փառաբանություններ, ապաշխարության խոսքեր և հավատքի տարբեր արտահայտություններ։ Դրանց միջոցով ներկայացվում են մարդու և Աստծո հարաբերությունները, հոգևոր որոնումները, երախտագիտությունը, հույսը, վիշտը, մեղքերի գիտակցումն ու ներում հայցելու ձգտումը։ Ժողովածուն առանձնանում է իր բանաստեղծական լեզվով, խորհրդանշական պատկերներով և աղոթական բովանդակությամբ։ Սաղմոսները դարեր շարունակ կարևոր դեր են ունեցել հրեական և քրիստոնեական կրոնական ավանդույթներում՝ կիրառվելով պաշտամունքի, եկեղեցական արարողությունների և անհատական աղոթքի ընթացքում։ Հայ առաքելական եկեղեցու հոգևոր կյանքում դրանք նույնպես ունեն նշանակալի տեղ՝ ծառայելով որպես ծիսական ընթերցանության, հոգևոր խոկման և հավատացյալների դաստիարակության աղբյուր։ Հրատարակությունը կարևոր է հայերեն աստվածաշնչյան գրականության տարածման, սաղմոսերգության ավանդույթի պահպանման և XIX դարի Կոստանդնուպոլսի հայ տպագրական ու հոգևոր մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար։

Chemistry

Աշխատանքը նվիրված է նոր կենսաբանորեն ակտիվ խտացված պիրիդո[2,3-d]պիրիմիդինային ածանցյալների ստացման և դրանց քիմիական հատկությունների ուսումնասիրմանը՝ որպես ելանյութեր օգտագործելով 2,2-տեղակալված տետրահիդրոպիրան-4-ոնները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել օրգանական սինթեզի արդյունավետ մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր է ստանալ կառուցվածքային բազմազանությամբ օժտված նոր հետերոցիկլիկ միացություններ, ինչպես նաև ուսումնասիրել դրանց հնարավոր կենսաբանական ակտիվությունը։ Աշխատության հիմքում գտնվում է հետերոցիկլիկ քիմիայի այն ուղղությունը, որտեղ պիրիդոպիրիմիդինային համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները հնարավորություն են տալիս ստանալ կենսաբանական տեսանկյունից հետաքրքրություն ներկայացնող նոր միացություններ։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում են ելանյութերի կառուցվածքը, դրանց ռեակցիոնունակությունը և տարբեր փոխարինիչների ազդեցությունը վերջնական արտադրանքների առաջացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բազմաքայլ սինթեզային գործընթացներին, ռեակցիաների օպտիմալ պայմանների ընտրությանը, ստացված միացությունների մաքրմանը և դրանց կառուցվածքի հաստատմանը ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական մեթոդներով։ Նոր սինթեզված նյութերի կառուցվածքային նույնականացման համար կարող են կիրառվել սպեկտրոսկոպիկ և այլ անալիտիկ մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս հաստատել մոլեկուլների կառուցվածքը և գնահատել սինթեզի արդյունքները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև ստացված միացությունների կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությունը, որի միջոցով գնահատվում է դրանց հնարավոր կիրառական նշանակությունը դեղագործական և կենսաբժշկական հետազոտությունների համար։ Տարբեր կառուցվածքային խմբերի և փոխարինիչների ներմուծումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել կառուցվածք–ակտիվություն հնարավոր կապերը և բացահայտել հետագա հետազոտությունների համար առավել հեռանկարային միացություններ։ Աշխատանքը համատեղում է օրգանական սինթեզի, հետերոցիկլիկ քիմիայի, քիմիական անալիզի և կենսաբանական փորձարկումների մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ընդլայնել կենսաբանորեն ակտիվ պոտենցիալ ունեցող հետերոցիկլիկ միացությունների շարքը։ Ստացված արդյունքները կարող են տեսական և գործնական նշանակություն ունենալ նոր կենսաակտիվ նյութերի որոնման, օրգանական սինթեզի մեթոդների կատարելագործման և պոտենցիալ դեղագործական միացությունների հետագա ուսումնասիրման համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է հայ գրող Վախթանգ Անանյանի փոքր արձակում բնաշխարհի գեղարվեստական պատկերման, բնության փիլիսոփայական ընկալման և մարդ-բնություն փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են գրողի պատմվածքներում և արձակ փոքրածավալ ստեղծագործություններում բնության պատկերների գաղափարական, գեղագիտական և խորհրդանշական նշանակությունը, ինչպես նաև բնական միջավայրի դերը կերպարների աշխարհընկալման, հոգեբանության և բարոյական արժեքների ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայրենի բնաշխարհի նկարագրություններին, կենդանական և բուսական աշխարհի գեղարվեստական ներկայացմանը, բնության նկատմամբ մարդու վերաբերմունքին և շրջակա միջավայրի հետ ներդաշնակ գոյակցության գաղափարին։ Ուսումնասիրվում են բնապատկերների կառուցվածքային և իմաստային գործառույթները, գրողի լեզվաոճական առանձնահատկությունները, պատկերավորման միջոցները և բնության միջոցով մարդկային զգացմունքների ու կենսափիլիսոփայական պատկերացումների արտահայտման եղանակները։ Անդրադարձ է կատարվում բնության և մարդու բարոյական պատասխանատվության փոխկապակցվածությանը, ազգային բնաշխարհի նկատմամբ սիրո, հայրենասիրության և բնապահպանական մտածողության դրսևորումներին։ Կարևորվում են Անանյանի ստեղծագործական աշխարհում բնության՝ որպես ինքնուրույն գեղարվեստական արժեքի ընկալումը, մարդու և կենդանական աշխարհի հարաբերությունների բարոյագիտական մեկնաբանությունը, ինչպես նաև բնաշխարհի պատկերների դաստիարակչական և ճանաչողական նշանակությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, բանասերների, հայ գրականության հետազոտողների, ուսուցիչների, դասախոսների և գրականագիտությամբ հետաքրքրվող ուսանողների համար։