Հայկական ազգային զորամիավորումները 1918-1945 թթ.

History

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է «Ամերիկան որպես մանդատային իշխանություն Հայաստանի համար» գաղափարի պատմական, քաղաքական և միջազգային հարաբերությունների համատեքստը՝ վերլուծելով այն որպես տեսական և երբեմն նաև քաղաքական քննարկումների թեմա, այլ ոչ թե փաստացի իրականացված մանդատային կարգավիճակ։ Նյութում քննարկվում են XX դարի սկզբի միջազգային մանդատային համակարգի ընդհանուր սկզբունքները՝ Ազգերի Լիգայի շրջանակներում, և այն պատմական առաջարկները, որոնք կապված էին Հայաստանի անկախության և տարածքային կազմակերպման տարբեր նախագծերի հետ՝ հատկապես Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ձևավորված քաղաքական իրավիճակում։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև ԱՄՆ-ի հնարավոր ներգրավվածության վերաբերյալ պատմական քննարկումներին, Վուդրո Վիլսոնի միջնորդական դերակատարմանը և հայկական պետականության ճանաչման ու սահմանների հարցերին։ Վերլուծության մեջ առանձնացվում է այն, որ ԱՄՆ-ն երբեք պաշտոնապես չի դարձել Հայաստանի մանդատային կառավարիչ, սակայն այդ գաղափարը կարևոր դեր է խաղացել տարածաշրջանային դիվանագիտական քննարկումների և հայկական պետականության միջազգային ընկալման ձևավորման մեջ։ Նյութը օգտակար է պատմաբանների և միջազգային հարաբերությունների հետազոտողների համար՝ հասկանալու համար մանդատային համակարգի և հայկական հարցի պատմական փոխկապակցությունները։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է բանաստեղծի անհատականության և բանաստեղծների տիպաբանության ուսումնասիրությանը Մարինա Ցվետաևայի արձակում։ Հետազոտության կենտրոնում ստեղծագործողի կերպարի ընկալումն է, նրա ներքին աշխարհը, ստեղծագործական ինքնագիտակցությունը և բանաստեղծական կոչման վերաբերյալ պատկերացումները, որոնք արտահայտվում են գրողի արձակ ստեղծագործություններում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես է հեղինակը ներկայացնում բանաստեղծին ոչ միայն որպես գրական տեքստ ստեղծող, այլև որպես առանձնահատուկ հոգևոր և մշակութային անհատ, որի կյանքը, աշխարհընկալումը և ստեղծագործական ճակատագիրը փոխկապակցված են։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են Ցվետաևայի արձակի այն ստեղծագործությունները, որտեղ ներկայացվում են իրական և գրական կերպարներ՝ բանաստեղծներ, գրողներ և արվեստագետներ, և բացահայտվում են նրանց կերպարների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բանաստեղծի և հասարակության հարաբերություններին, ստեղծագործողի մեկուսացմանը, ազատության ձգտմանը, արվեստի առաքելությանը և ստեղծագործական աշխատանքի ներքին հակասություններին։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու բանաստեղծի տարբեր մոդելներ՝ հիմնվելով նրա աշխարհայացքի, բարոյական դիրքորոշման, ստեղծագործական վարքագծի և իրականության հետ փոխհարաբերությունների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև Ցվետաևայի հեղինակային դիրքորոշման բացահայտումը․ նրա արձակում բանաստեղծի կերպարը հաճախ դառնում է ոչ միայն գրական հերոս, այլև արվեստագետի էության, ստեղծագործական ազատության և պոեզիայի նշանակության մասին հեղինակի մտորումների արտահայտություն։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև կենսագրական և գրական-քննադատական նյութերի փոխազդեցությունը, հուշագրական արձակի առանձնահատկությունները, միջտեքստային կապերը և այն միջոցները, որոնց շնորհիվ իրական անձի կերպարը վերափոխվում է գրական կերպարի։ Ցվետաևայի արձակի առանձնահատկությունները դիտարկվում են նաև նրա լեզվական և ոճական լուծումների համատեքստում՝ հաշվի առնելով հուզականությունը, սուբյեկտիվ պատմողականությունը, ասոցիատիվ կապերը և հեղինակային գնահատականը։ Աշխատությունը կարևոր է ռուսական XX դարի գրականության և հատկապես Ցվետաևայի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրության համար, քանի որ թույլ է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ նրա պատկերացումները բանաստեղծի առաքելության, ստեղծագործական անհատականության և պոեզիայի բնույթի վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, ռուս գրականության հետազոտողների, ուսանողների և պոետիկայի ու գրական կերպարի խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Medicine

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է վիրահատական բուժման նախապատրաստման փուլում գտնվող հիվանդների հոգե-էմոցիոնալ և վեգետատիվ ցուցանիշների վերլուծությանը և դրանց կարգավորման մեթոդներին՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել վիրահատական սթրեսը և բարելավել բուժման ընդհանուր արդյունքները։ Նյութում դիտարկվում են սթրեսի, անհանգստության և վախի ազդեցությունները օրգանիզմի վեգետատիվ նյարդային համակարգի վրա, որոնք կարող են արտահայտվել սրտային ռիթմի փոփոխություններով, արյան ճնշման տատանումներով և այլ ֆիզիոլոգիական արձագանքներով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ախտորոշման մեթոդներին՝ հոգեբանական թեստավորում, վեգետատիվ ցուցանիշների մոնիթորինգ և կլինիկական գնահատում, որոնք միասին թույլ են տալիս գնահատել հիվանդի նախավիրահատական վիճակը։ Քննարկվում են նաև հոգեբանական միջամտության և դեղորայքային աջակցության մեթոդները, ներառյալ սեդատիվ միջոցները, հոգեթերապևտիկ աջակցությունը և ոչ դեղորայքային տեխնիկաները, որոնք ուղղված են անհանգստության նվազեցմանը և վեգետատիվ հավասարակշռության վերականգնմանը։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ հոգե-էմոցիոնալ վիճակի ճիշտ կառավարումը կարևոր գործոն է վիրահատական ռիսկերի նվազեցման և հետվիրահատական վերականգնման գործընթացի բարելավման համար՝ ապահովելով հիվանդի ավելի կայուն և անվտանգ կլինիկական ընթացք։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է գլխուղեղի սերոտոնիներգիկ համակարգի դերի ուսումնասիրությանը որոշ վարքային ռեակցիաների ձևավորման և կարգավորման գործընթացներում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է սերոտոնինի՝ որպես նյարդային համակարգում կարևոր նեյրոմիջնորդանյութի նշանակությունը վարքի տարբեր դրսևորումների կառավարման գործում, ինչպես նաև սերոտոնիներգիկ համակարգի գործունեության և վարքային փոփոխությունների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են քննարկվել սերոտոնինային նյարդային մեխանիզմների ազդեցությունը հուզական և մոտիվացիոն վիճակների, ակտիվության, արձագանքների և այլ վարքային գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գլխուղեղի տարբեր հատվածներում սերոտոնիներգիկ համակարգի գործունեության առանձնահատկություններին, նյարդային ազդանշանների փոխանցման մեխանիզմներին և դրանց հնարավոր դերին վարքային ռեակցիաների ձևավորման գործում։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև փորձարարական դիտարկումների և ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների վերլուծություն՝ նպատակ ունենալով պարզաբանել սերոտոնիներգիկ կարգավորման և վարքային դրսևորումների միջև պատճառահետևանքային կամ փոխկապակցված հարաբերությունները։ Այս մոտեցումը կարևոր է նյարդային համակարգի գործունեության և վարքի կենսաբանական հիմքերի ավելի խորքային ըմբռնման համար, ինչպես նաև նեյրոքիմիական մեխանիզմների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նեյրոկենսաբանների, ֆիզիոլոգների, կենսաբանների, վարքային գիտությունների մասնագետների, բժշկական և կենսաբանական հետազոտողների, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Սերգեյ Դովլաթովի ստեղծագործության ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով հեղինակի և իր ստեղծագործությունների հերոսի փոխհարաբերության վրա։ Հետազոտության հիմնական առանցքը գրողի կենսագրական փորձի, անձնական հիշողությունների և գեղարվեստական պատումի փոխկապակցվածությունն է։ Դովլաթովի ստեղծագործություններում հեղինակի կերպարը հաճախ մոտ է պատմողի կամ գլխավոր հերոսի կերպարին, ինչի շնորհիվ իրական կենսագրական իրադարձությունները վերածվում են գրական նյութի՝ միաժամանակ ենթարկվելով գեղարվեստական վերափոխման։ Աշխատությունը կարող է վերլուծել ինքնակենսագրականության, հեղինակային «ես»-ի, առաջին դեմքով պատմողականության և հեղինակի ու հերոսի սահմանների հարաբերականության դրսևորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես է գրողը սեփական կյանքի, առօրյա փորձի, մասնագիտական գործունեության, հարաբերությունների և հասարակական միջավայրի մասին նյութը վերածում գեղարվեստական պատմության։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև հումորի, ինքնահեգնանքի, սարկազմի և երկիմաստության կիրառությանը, որոնց միջոցով հեղինակը միաժամանակ ներկայացնում և վերաիմաստավորում է սեփական կերպարը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել իրական հեղինակին, պատմողի կերպարին և գեղարվեստական հերոսին՝ ցույց տալով, որ դրանց նույնացումը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ հիմնավորված է, նույնիսկ այն դեպքում, երբ ստեղծագործության մեջ առկա են ակնհայտ կենսագրական զուգահեռներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև Դովլաթովի լեզվական ոճը, խոսակցական արտահայտչամիջոցները, կերպարների կառուցման առանձնահատկությունները և հեղինակի դիրքավորման ձևերը։ Այս տեսանկյունից գրական տեքստը դիտարկվում է որպես իրականության և հեղինակի ինքնակենսագրական փորձի ստեղծագործական վերամշակման արդյունք։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ռուս գրականության, ժամանակակից արձակի, հեղինակագիտության և ինքնակենսագրական գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև գրականության ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը բացահայտում է Դովլաթովի ստեղծագործության այն առանձնահատկությունը, որի դեպքում հեղինակը միաժամանակ հանդես է գալիս որպես պատմող, իրադարձությունների մասնակից և գեղարվեստական կերպար՝ ստեղծելով իրականության ու գրականության միջև բարդ և հետաքրքիր փոխհարաբերություն։

Economics

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի դեղագործական արդյունաբերությունում նորարարական քաղաքականության ձևավորման, իրականացման և գնահատման մեխանիզմների համապարփակ վերլուծությանը՝ ընդգծելով պետական կարգավորման, մասնավոր հատվածի նախաձեռնությունների և գիտահետազոտական կառույցների համագործակցության փոխազդեցությունը, որի միջոցով ապահովվում է ոլորտի տեխնոլոգիական արդիականացումը և մրցունակության բարձրացումը միջազգային շուկաներում։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են նորարարությունների կառավարման հիմնական գործիքները, ներառյալ ռազմավարական պլանավորումը, ֆինանսավորման մոդելները, հարկային խթանները և ինստիտուցիոնալ աջակցության համակարգերը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը դեղերի մշակման, արտադրության և որակի վերահսկման գործընթացների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գնահատման մեթոդաբանություններին, որոնք թույլ են տալիս չափել նորարարական քաղաքականության արդյունավետությունը՝ օգտագործելով տնտեսական, տեխնոլոգիական և սոցիալական ցուցանիշներ, ինչպես նաև վերլուծել ներդրված քաղաքականությունների երկարաժամկետ ազդեցությունը արդյունաբերության կայուն զարգացման վրա։ Ներկայացվում են նաև առկա խնդիրներն ու սահմանափակումները՝ կապված ներդրումների ցածր մակարդակի, հետազոտական ներուժի ոչ լիարժեք օգտագործման և միջազգային համագործակցության խոչընդոտների հետ, ինչպես նաև առաջարկվում են բարելավման ուղիներ՝ ուղղված ոլորտի ինովացիոն կարողությունների ամրապնդմանը և գլոբալ շուկաներում հայկական դեղագործության դիրքերի ամրապնդմանը։