Հայոց Աբգար թագավորի նամակը և սուրբ Թադեոս առաքյալի քարոզությունները

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է պարբերական հիվանդության՝ ընտանեկան միջերկրածովյան տենդի ժամանակ առաջացող հոգեսոմատիկ խանգարումների, դրանց կլինիկական դրսևորումների և զարգացման հոգեբանական ու ֆիզիոլոգիական գործոնների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են հիվանդության քրոնիկական ընթացքի, կրկնվող բորբոքային նոպաների և երկարատև բուժման ազդեցությունները հիվանդների հոգեհուզական վիճակի ու կյանքի որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տագնապային և դեպրեսիվ ախտանշանների, հուզական լարվածության, սթրեսային արձագանքների և մարմնական գանգատների փոխկապակցվածությանը։ Քննարկվում են հոգեբանական գործոնների հնարավոր ազդեցությունները հիվանդության սուբյեկտիվ ընկալման, ցավային զգացողությունների, բուժման նկատմամբ վերաբերմունքի և սոցիալական հարմարվողականության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում հոգեսոմատիկ խանգարումների ախտորոշման, կլինիկական և հոգեբանական գնահատման, հիվանդների անհատական առանձնահատկությունների ուսումնասիրման և համալիր բուժական մոտեցումների մշակման հարցերին։ Կարևորվում են ռևմատոլոգիական և հոգեբանական օգնության համադրումը, հիվանդների հոգեկան առողջության աջակցությունը, ընտանիքի մասնակցությունը և բժշկական մասնագետների միջառարկայական համագործակցությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել պարբերական հիվանդությամբ անձանց առողջական վիճակի բազմակողմանի գնահատմանը և բուժման ու վերականգնողական միջոցառումների արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ռևմատոլոգների, հոգեբույժների, կլինիկական հոգեբանների, թերապևտների, բժշկական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Pedagogy

Այս աշխատությունը նվիրված է մշակութային ժառանգության դերին անձի գեղարվեստական աշխարհայացքի ձևավորման գործընթացում՝ ուսումնասիրելով այն արժեքները, գաղափարները, պատկերացումները և ստեղծագործական ավանդույթները, որոնք փոխանցվում են սերունդներին և ազդեցություն են ունենում մարդու գեղագիտական ընկալումների ու ստեղծագործական մտածողության զարգացման վրա։ Գրքում մշակութային ժառանգությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պատմական կամ նյութական արժեքների ամբողջություն, այլև որպես հոգևոր, գեղարվեստական և սոցիալական փորձի պահպանման ու փոխանցման կարևորագույն միջոց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են ազգային արվեստը, գրականությունը, ճարտարապետությունը, երաժշտությունը, ժողովրդական ստեղծագործությունը, ավանդույթները, ծեսերը, խորհրդանիշներն ու մշակութային արժեքները ձևավորում անհատի վերաբերմունքը գեղեցիկի, ներդաշնակության, ինքնության և ստեղծագործական արտահայտության նկատմամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում է անձի գեղարվեստական աշխարհայացքի ձևավորման գործընթացը՝ հաշվի առնելով ընտանիքի, կրթական միջավայրի, հասարակության և մշակութային հաստատությունների ազդեցությունը։ Քննարկվում է հատկապես մշակութային ժառանգության ճանաչման և արժևորման նշանակությունը ազգային ինքնագիտակցության, գեղագիտական ճաշակի, ստեղծագործական կարողությունների և մշակութային պատասխանատվության զարգացման գործում։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել նաև ժամանակակից հասարակության պայմաններում մշակութային ժառանգության պահպանման և նոր սերունդներին փոխանցման հիմնախնդիրները, քանի որ գլոբալացման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և մշակութային փոխազդեցությունների պայմաններում փոխվում են անհատի գեղարվեստական նախասիրություններն ու արժեքային կողմնորոշումները։ Միաժամանակ ընդգծվում է ավանդական և ժամանակակից մշակույթի փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, որ ժառանգության պահպանումը չի նշանակում միայն անցյալի վերարտադրում, այլ նաև դրա ստեղծագործական վերաիմաստավորում և նոր մշակութային միջավայրում շարունակական զարգացում։ Աշխատությունը կարևոր է հատկապես մշակույթի, արվեստի և կրթության ոլորտների համար, քանի որ ներկայացնում է այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով մշակութային ժառանգությունը նպաստում է անհատի հոգևոր և գեղարվեստական զարգացմանը, ազգային ու համամարդկային արժեքների ընկալմանը և սեփական ստեղծագործական ինքնության ձևավորմանը։

Law

Հանցագործությունը քրեական իրավունքի հիմնարար հասկացություններից է, որը նշանակում է օրենքով արգելված, հասարակության համար վտանգավոր արարք (գործողություն կամ անգործություն), որի կատարման համար նախատեսված է քրեական պատասխանատվություն։ Հանցագործության հիմնական հատկանիշներն են հասարակական վտանգավորությունը, հակաիրավականությունը, մեղավորությունը և պատժելիությունը։ Հասարակական վտանգավորությունը արտահայտում է այն վնասը կամ վտանգը, որը արարքը հասցնում է մարդու կյանքին, առողջությանը, սեփականությանը, հասարակական կարգին կամ պետական անվտանգությանը։ Հակաիրավականությունը նշանակում է, որ տվյալ արարքը ուղղակիորեն արգելված է օրենքով։ Մեղավորությունը ենթադրում է, որ անձը գիտակցաբար կամ անզգուշությամբ է կատարել այդ արարքը։ Պատժելիությունը նշանակում է, որ օրենքով նախատեսված է համապատասխան պատիժ այդ արարքի համար։ Հանցագործությունները կարելի է դասակարգել ըստ տարբեր չափանիշների։ Ըստ ծանրության՝ դրանք բաժանվում են ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների։ Ըստ օբյեկտի՝ առանձնացվում են կյանքի և առողջության դեմ ուղղված, սեփականության դեմ ուղղված, հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված, պետական իշխանության դեմ ուղղված և այլ խմբերի հանցագործություններ։ Ըստ մեղքի ձևի՝ հանցագործությունները լինում են դիտավորյալ և անզգուշությամբ կատարված։ Դիտավորյալ հանցագործությունների դեպքում անձը գիտակցում է իր արարքի վտանգավորությունը և ցանկանում կամ գիտակցաբար թույլ է տալիս դրա հետևանքները, իսկ անզգուշության դեպքում նա կամ չի կանխատեսում հետևանքները, կամ թեթևամտորեն հույս է ունենում դրանց կանխման վրա։ Հանցագործության ճիշտ սահմանումը և դասակարգումը կարևոր են իրավական պետությունում, քանի որ դրանք ապահովում են արդարադատության իրականացումը, պատժի համաչափությունը և հասարակական կարգի պաշտպանությունը։ Քրեական իրավունքի այս ինստիտուտը նաև օգնում է տարբերակել հանցագործությունը այլ իրավախախտումներից, ինչպիսիք են վարչական կամ քաղաքացիական խախտումները։ Այսպիսով, հանցագործությունը հանդիսանում է իրավական համակարգի կենտրոնական հասկացություններից մեկը, որն ուղղակիորեն կապված է հասարակության անվտանգության, իրավակարգի և մարդու իրավունքների պաշտպանության հետ։

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կուսակցական առաջնորդության ինստիտուտի ձևավորման, զարգացման և քաղաքական համակարգում դրա դերակատարության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են քաղաքական առաջնորդության տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, կուսակցական լիդերության էությունը, առաջնորդների քաղաքական գործառույթները և նրանց ազդեցությունը կուսակցությունների կազմակերպական կառուցվածքի, գաղափարական ուղղվածության ու գործունեության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի անկախացումից հետո բազմակուսակցական համակարգի ձևավորման առանձնահատկություններին, կուսակցական առաջնորդների ընտրության և առաջադրման մեխանիզմներին, ներքին ժողովրդավարության զարգացմանը և կուսակցությունների կառավարման գործընթացներին։ Ուսումնասիրվում են առաջնորդի անձնական հեղինակության, քաղաքական փորձի, հաղորդակցական կարողությունների և կազմակերպչական հմտությունների նշանակությունը կուսակցական գործունեության արդյունավետության և հասարակական աջակցության ձևավորման տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում կուսակցական առաջնորդության ինստիտուցիոնալացման հիմնախնդիրներին, առաջնորդակենտրոն քաղաքական կազմակերպությունների առանձնահատկություններին, կուսակցությունների ներսում իշխանության բաշխմանը և քաղաքական էլիտաների ձևավորման գործընթացներին։ Կարևորվում են կուսակցական առաջնորդության և ժողովրդավարական քաղաքական մշակույթի փոխհարաբերությունները, քաղաքական մրցակցության պայմաններում առաջնորդների դերակատարությունը, ինչպես նաև կուսակցական համակարգի կայունության և զարգացման վրա ազդող ինստիտուցիոնալ ու հասարակական գործոնները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, քաղաքական սոցիոլոգիայի հետազոտողների, պետական կառավարման մասնագետների, պատմաբանների, դասախոսների և հասարակական-քաղաքական գործընթացներն ուսումնասիրող ուսանողների համար։

Culture

Մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր գրականության համակարգված ցանկ՝ նախատեսված մասնագիտական տեղեկատվության տարածման և անհրաժեշտ աղբյուրների որոնման համար։ Ընդգրկված նյութերն առնչվում են մշակութային կյանքին, մշակութային-լուսավորական աշխատանքներին, արվեստի տարբեր ճյուղերին, գրադարանագիտությանը, մատենագիտությանը և հարակից ոլորտներին։ Մատենագիտական գրառումները հնարավորություն են տալիս տեղեկություններ ստանալու գրքերի, պարբերական մամուլում հրապարակված հոդվածների և այլ նյութերի վերաբերյալ։ Նյութերի թեմատիկ դասակարգումը և բաժինների ներսում դրանց համակարգված ներկայացումը հեշտացնում են անհրաժեշտ գրականության հայտնաբերումը և մասնագիտական տեղեկատվության օգտագործումը։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու համապատասխան ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի ոլորտներում լույս տեսնող նոր գրականությանը և ուսումնասիրելու հրատարակչական գործունեության թեմատիկ ուղղությունները։ Այն կարող է ծառայել որպես օժանդակ տեղեկատու աղբյուր գիտահետազոտական, կրթական, մշակութային և գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման ընթացքում։ Նախատեսված է գրադարանավարների, մատենագետների, մշակույթի և արվեստի մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ռուսաց լեզվի ուսուցման գործընթացում սոցիոմշակութային բովանդակության հաշվառման և տարբեր խորացվածության մակարդակներում դրա արդյունավետ կիրառման մեթոդական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում լեզվի և մշակույթի փոխկապակցվածությունը, լեզվական գիտելիքների ձևավորման հետ մեկտեղ սովորողների սոցիոմշակութային իրազեկության զարգացման հնարավորությունները և ուսումնական նյութի ընտրության սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր պատրաստվածության մակարդակ ունեցող սովորողների համար ուսուցման բովանդակության տարբերակմանը՝ հաշվի առնելով նրանց լեզվական կարողությունները, հաղորդակցական պահանջները և ուսուցման նպատակները։ Վերլուծվում են ռուսալեզու միջավայրին բնորոշ մշակութային իրողությունների, առօրյա հաղորդակցության ձևերի, խոսքային վարքագծի կանոնների, ավանդույթների, արժեքների և հասարակական հարաբերությունների վերաբերյալ տեղեկությունների ներառման հնարավորությունները լեզվի դասավանդման գործընթացում։ Քննարկվում են ուսումնական տեքստերի, երկխոսությունների, իրավիճակային առաջադրանքների, գեղարվեստական և մշակութային նյութերի ընտրության ու կիրառման մեթոդները։ Կարևորվում է սովորողների ոչ միայն քերականական և բառապաշարային գիտելիքների, այլև տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում լեզվական միջոցները նպատակահարմար կիրառելու կարողությունների զարգացումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև միջմշակութային հաղորդակցության հմտությունների ձևավորմանը, մշակութային տարբերությունների ընկալմանը և հաղորդակցական հնարավոր թյուրըմբռնումների կանխարգելմանը։ Տարբեր խորացվածության մակարդակների համադրումը հնարավորություն է տալիս մշակել աստիճանական ուսուցման համակարգ՝ պարզ սոցիոմշակութային տեղեկություններից անցնելով առավել բարդ լեզվամշակութային երևույթների վերլուծությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի ուսուցիչների, օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի մասնագետների, մանկավարժների, ուսումնական ծրագրեր մշակողների, հետազոտողների և ուսանողների համար։