Հայոց սուրբ եկեղեցու ժամագիրք

Other Subjects

Մեթոդական հրատարակությունը նվիրված է գյուղական և շրջանային գրադարաններում տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքներին, գործնական մեթոդներին և գրադարանային սպասարկման արդյունավետության բարձրացման հարցերին։ Ներկայացվում են գրադարանների տեղեկատու-մատենագիտական գործունեության հիմնական ուղղությունները, ընթերցողների տեղեկատվական պահանջմունքների ուսումնասիրության եղանակները և անհրաժեշտ գրականության որոնման ու տրամադրման կազմակերպչական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղեկատու գրականության հավաքածուների ձևավորմանը, մատենագիտական ցանկերի կազմմանը, գրացուցակների և քարտարանների վարմանը, ինչպես նաև գրադարանային ֆոնդերի վերաբերյալ տեղեկատվության համակարգմանը։ Քննարկվում են ընթերցողների հարցումներին պատասխանելու, թեմատիկ տեղեկանքներ պատրաստելու և գրականության ընտրության հարցում մասնագիտական աջակցություն ցուցաբերելու մեթոդները։ Կարևորվում են գյուղական բնակչության կրթական, մշակութային և մասնագիտական հետաքրքրությունների հաշվառումը, տեղական տեղեկատվական պահանջների բավարարումը և գրադարանի դերը համայնքի մշակութային կյանքում։ Անդրադարձ է կատարվում շրջանային գրադարանների մեթոդական աջակցության գործառույթներին, գյուղական գրադարանների հետ համագործակցությանը, աշխատանքային փորձի փոխանակմանը և գրադարանավարների մասնագիտական պատրաստվածության կատարելագործմանը։ Ներկայացվող մեթոդական մոտեցումները կարող են նպաստել մատենագիտական սպասարկման միասնական սկզբունքների կիրառմանը, գրադարանային ռեսուրսների նպատակային օգտագործմանը և ընթերցողների տեղեկատվական մշակույթի զարգացմանը։ Հրատարակությունն ունի գործնական նշանակություն հատկապես սահմանափակ ռեսուրսներով գործող գրադարանների համար՝ առաջարկելով տեղեկատու աշխատանքի կազմակերպման և կատարելագործման ընդհանուր ուղենիշներ։ Այն նախատեսված է գրադարանավարների, մատենագետների, գրադարանային համակարգի մեթոդիստների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների և գրադարանագիտություն ուսումնասիրողների համար։

Linguistics

Երկլեզու բառարանը նախատեսված է հայերենի և ֆրանսերենի միջև բառային ու իմաստային համապատասխանություններ գտնելու, երկու լեզուներով հաղորդակցվելու և թարգմանական աշխատանք կատարելու համար։ Այն ներառում է երկու ուղղությամբ բառային նյութ՝ հայերենից ֆրանսերեն և ֆրանսերենից հայերեն, ինչի շնորհիվ կարող է ծառայել թե՛ հայերենից ֆրանսերեն, թե՛ ֆրանսերենից հայերեն թարգմանելիս։ Այսպիսի բառարանները կարևոր դեր են ունեցել օտար լեզուների ուսուցման, ինքնուրույն ընթերցանության, գրավոր խոսքի զարգացման և տարբեր լեզվական միջավայրերի միջև հաղորդակցության խթանման գործում։ Բառային միավորների համադրումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն բառերի ուղղակի նշանակությունները, այլև դրանց գործածության տարբերությունները, համատեքստային երանգներն ու լեզվական առանձնահատկությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել ֆրանսերեն սովորող հայ ընթերցողներին, հայերենով հետաքրքրվող ֆրանսախոսներին, թարգմանիչներին, ուսուցիչներին և գրավոր աղբյուրների հետ աշխատողներին։ Երկու լեզուների զուգահեռ ներկայացումը նպաստում է բառապաշարի հարստացմանը և լեզվական գիտելիքների ամրապնդմանը։ Գործը նաև արտացոլում է հայերեն և ֆրանսերեն լեզվական կապերի զարգացման, օտար լեզուների ուսումնասիրման և հայ բառարանագրական մշակույթի ընդլայնման կարևոր մի փուլ։

Religion

Հրատարակությունը պատկանում է հայերեն օրացույցների այն ավանդույթին, որի հիմնական նպատակը տարվա ժամանակային կառուցվածքը ներկայացնելն ու ընթերցողին առօրյա և եկեղեցական կյանքում կողմնորոշելն էր։ Այն կարելի է դիտարկել որպես ժամանակի հաշվառման գործնական ուղեցույց, որը նախատեսված էր ամիսների, օրերի և շաբաթական հերթականության պահպանման համար։ Նման օրացույցները սովորաբար ներառում էին տարվա ամիսների բաժանումը, ամսաթվերի և շաբաթվա օրերի համապատասխանությունը, ինչպես նաև կրոնական տոների, սրբերի հիշատակության օրերի և պահքի ժամանակաշրջանների վերաբերյալ տեղեկություններ։ Դրանք կարևոր նշանակություն ունեին հատկապես այն համայնքներում, որտեղ եկեղեցական տոնացույցը մեծապես պայմանավորում էր հասարակական, ընտանեկան և առօրյա կյանքի ռիթմը։ Կոստանդնուպոլսի հայ տպագրական միջավայրում ստեղծված այսպիսի հրատարակությունները նպաստում էին օրացուցային գիտելիքների տարածմանը և հայերեն տպագիր տեղեկատվության հասանելիությանը։ Դրանք նաև արտացոլում էին տպագրական գործի կապը համայնքի կրթական, հոգևոր և մշակութային պահանջների հետ։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ գրքի պատմության, Կոստանդնուպոլսի հայ տպագրության և օրացուցային ավանդույթների ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու, թե ինչպես էր տպագիր օրացույցը ծառայում որպես ժամանակի կազմակերպման և եկեղեցական ու հասարակական կյանքի կարևոր ամսաթվերի պահպանման միջոց։

Environmental Science

Գիրքը ներկայացնում է շրջակա միջավայրի կառավարման համակարգային մոտեցումները՝ ընդգրկելով բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, աղտոտման կանխարգելումը և էկոհամակարգերի պահպանության ռազմավարությունները։ Հեղինակները մանրամասն վերլուծում են էկոլոգիական քաղաքականության ձևավորման հիմունքները, կայուն զարգացման սկզբունքները և ձեռնարկությունների ու պետական կառույցների դերը բնապահպանական խնդիրների լուծման գործում։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև բնապահպանական ռիսկերի գնահատման, էկոլոգիական մոնիթորինգի և շրջակա միջավայրի կառավարման պլանավորման գործիքները՝ ներառյալ միջազգային փորձի կիրառական օրինակներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսական զարգացման և բնապահպանական անվտանգության հավասարակշռությանը՝ որպես ժամանակակից էկոլոգիական մենեջմենթի հիմնական նպատակ։ Գիրքը նախատեսված է էկոլոգիայի, տնտեսագիտության, բնապահպանության և կառավարման ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար՝ ծառայելով որպես տեսական և գործնական կարևոր աղբյուր շրջակա միջավայրի կառավարման ուսումնասիրության մեջ։

Economics

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության համաշխարհային տնտեսությանը ինտեգրման գործընթացի հիմնախնդիրների վերլուծությանը՝ ընդգրկելով ինչպես տեսական, այնպես էլ կիրառական մոտեցումներ։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են արտաքին տնտեսական հարաբերությունների զարգացման հիմնական ուղղությունները, միջազգային առևտրային համակարգերում ներգրավվածության աստիճանը, ներդրումային հոսքերի դինամիկան և տնտեսական գլոբալացման ազդեցությունը ազգային տնտեսության վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ինտեգրման գործընթացի դրական և բացասական հետևանքները՝ ներառյալ մրցունակության բարձրացումը, արտահանման հնարավորությունների ընդլայնումը, ինչպես նաև արտաքին կախվածության աճի և կառուցվածքային խոցելիության ռիսկերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսական քաղաքականության գործիքակազմին, ինստիտուցիոնալ բարեփոխումներին և տարածաշրջանային համագործակցության դերակատարությանը ինտեգրման խորացման գործընթացում։ Աշխատությունը համադրում է մակրոտնտեսական վերլուծություն և միջազգային տնտեսական հարաբերությունների տեսական հիմքեր՝ առաջարկելով զարգացման ռազմավարական ուղղություններ։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, միջազգային հարաբերությունների փորձագետների և տնտեսական քաղաքականության մշակողների համար։

Religion

Հայոց եկեղեցու նշանավոր հայրապետ և աստվածաբանական մտքի մեծագույն ներկայացուցիչ Հովհաննես Գ Օձնեցու այս աշխատությունը նվիրված է քրիստոնեական դավանանքի պաշտպանությանն ու երևութականության ուսմունքի հերքմանը։ Այն ներկայացնում է վաղ միջնադարյան հայ աստվածաբանական և դավանաբանական գրականության կարևոր նմուշներից մեկը, որտեղ հեղինակը բանավիճային և ուսուցողական շարադրանքով անդրադառնում է Քրիստոսի մարդեղության, աստվածային և մարդկային բնությունների, մարմնավորման խորհրդի ու փրկագործության քրիստոնեական ըմբռնման հիմնարար հարցերին։ Երևութականությունը վաղ քրիստոնեական աստվածաբանական վեճերում տարածված ուսմունքների ընդհանուր անվանումներից է, որի տարբեր դրսևորումներ կասկածի տակ էին դնում Քրիստոսի մարդկային բնության իրականությունը՝ նրա մարմնավորումը և երկրային չարչարանքները ներկայացնելով որպես թվացյալ կամ ոչ լիարժեք իրականություն։ Այդպիսի պատկերացումները հակասում էին քրիստոնեական դավանանքի այն հիմնադրույթին, ըստ որի Աստծո Որդին իրականում մարդացավ՝ ընդունելով մարդկային բնությունը, ապրելով մարդկային կյանքով և կամավոր կրելով չարչարանքներն ու մահը՝ հանուն մարդկության փրկության։ Աշխատության գաղափարական առանցքը հենց այս դավանաբանական ճշմարտության պաշտպանությունն է։ Հեղինակը կարևորում է Քրիստոսի մարդեղության իրականության ընդունումը՝ որպես քրիստոնեական փրկագործության անհրաժեշտ նախապայման։ Եթե մարմնավորումը միայն երևութական բնույթ ունենար, ապա կխաթարվեր նաև խաչելության, մահվան և հարության փրկարար նշանակության ամբողջական ընկալումը։ Հետևաբար երևութականության հերքումը ոչ միայն աստվածաբանական տեսության պաշտպանություն է, այլև քրիստոնեական հավատի հիմնական սկզբունքների հիմնավորում։ Հովհաննես Օձնեցու հակաճառական մոտեցումը բնորոշվում է եկեղեցական ավանդության, աստվածաշնչյան վկայությունների և քրիստոնեական դավանաբանական սկզբունքների վրա հիմնվելու ձգտմամբ։ Նրա շարադրանքի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ քննարկվող գաղափարները դիտարկվում են ոչ թե որպես վերացական մտավոր խնդիրներ, այլ որպես եկեղեցու հավատքի, պաշտամունքի և փրկության վարդապետության հետ անմիջականորեն կապված հարցեր։ Հեղինակը ձգտում է բացահայտել սխալ դավանաբանական պատկերացումների հետևանքները և հաստատել ուղղափառ քրիստոնեական ըմբռնումը։ Այս առումով աշխատությունը միավորում է աստվածաբանական վերլուծությունը, դավանաբանական մեկնաբանությունը և համոզիչ հակաճառությունը։ Հովհաննես Գ Օձնեցին հայ եկեղեցական պատմության առանցքային դեմքերից է։ Նրա գործունեությունը կապված է Հայոց եկեղեցու կազմակերպական ամրապնդման, կանոնական իրավունքի կարգավորման, աստվածաբանական մտքի զարգացման և եկեղեցական ինքնուրույնության պահպանման հետ։ Նա հայտնի է նաև իր իրավական ու մատենագրական ժառանգությամբ, հատկապես եկեղեցական կանոնների համակարգման և հայ քրիստոնեական ավանդության պաշտպանության գործում ունեցած ներդրմամբ։ Նրա աշխատություններում արտահայտված է եկեղեցու դավանաբանական դիրքորոշումը հիմնավորելու և քրիստոնեական ուսմունքը մտավոր ու գրական միջոցներով պաշտպանելու հետևողական ձգտումը։ Այս ճառը կարևոր է նաև հայ աստվածաբանական մտքի պատմության տեսանկյունից, քանի որ ներկայացնում է այն մտավոր միջավայրը, որտեղ հայ եկեղեցական հեղինակները մասնակցում էին քրիստոնեական դավանանքի շուրջ ծավալվող ընդհանուր բանավեճերին։ Հայոց եկեղեցին իր պատմության ընթացքում մշտապես կարևորել է հավատքի սկզբունքների հստակ ձևակերպումը, աստվածաբանական տարբեր մոտեցումների քննությունը և եկեղեցական ավանդության պահպանումը։ Այս աշխատությունը վկայում է, որ հայ միջնադարյան աստվածաբանությունը զարգացել է ոչ միայն ներքին հոգևոր և ծիսական խնդիրների շուրջ, այլև մասնակցել է քրիստոնեական աշխարհում ընթացող գաղափարական ու դավանաբանական քննարկումներին։ Գրական-ոճական առումով ստեղծագործությունը պատկանում է հայրաբանական ճառի և հակաճառական աստվածաբանական գրության ժանրին։ Դրան բնորոշ են փաստարկված խոսքը, դավանաբանական դրույթների մեկնաբանումը, հակառակ տեսակետների քննադատությունը և եկեղեցական ուսմունքի պաշտպանությունը։ Ճառի ձևը հնարավորություն է տալիս աստվածաբանական բարդ հարցերը ներկայացնելու տրամաբանական հաջորդականությամբ՝ միաժամանակ պահպանելով քարոզչական և համոզիչ խոսքի առանձնահատկությունները։ Այն արժեքավոր նյութ է նաև հին հայերենի կրոնական ու աստվածաբանական բառապաշարի, միջնադարյան գրական լեզվի և հայ մատենագրության փաստարկման եղանակների ուսումնասիրության համար։ Հրատարակության պատմամշակութային նշանակությունը պայմանավորված է նաև Մխիթարյան միաբանության գործունեությամբ։ Վենետիկի Սուրբ Ղազարի տպարանը մեծ դեր է ունեցել հայ հին մատենագրության պահպանման, վերականգնման, ուսումնասիրման և տարածման գործում։ Միջնադարյան հայ հեղինակների աշխատությունների հրատարակությունը հնարավորություն էր տալիս հայ ընթերցողներին և գիտական շրջանակներին կրկին հաղորդակցվելու ազգային հոգևոր ու մտավոր ժառանգությանը։ Այս հրատարակությունն այդ առումով կարևոր է ոչ միայն որպես կրոնական գիրք, այլև որպես հայ դասական մատենագրության պահպանման և հանրահռչակման գործի արտահայտություն։ Այն նշանակալի արժեք ունի հայ եկեղեցու պատմության, քրիստոսաբանության, հայրաբանության, դավանաբանության և միջնադարյան փիլիսոփայական մտքի ուսումնասիրության համար։ Հետաքրքրություն է ներկայացնում աստվածաբանների, հայագետների, եկեղեցու պատմաբանների, բանասերների և հին հայ մատենագրության հետազոտողների համար՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու Հովհաննես Օձնեցու աստվածաբանական հայացքները, հայ եկեղեցու դավանաբանական ժառանգությունը և վաղ միջնադարյան քրիստոնեական մտքի զարգացման առանձնահատկությունները։