ՀՀ բանկային ծառայությունների կազմակերպման կատարելագործումը և դրա ռազմավարությունը

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է տարրական դպրոցում ֆրանսերենի ուսուցման գործընթացում սովորողների բանավոր հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման և զարգացման մանկավարժական, լեզվաբանական ու մեթոդական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են օտար լեզվի վաղ ուսուցման տեսական հիմքերը, կրտսեր դպրոցականների տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բանավոր խոսքի զարգացման համար անհրաժեշտ ուսումնական պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լսելու և հասկանալու, խոսքային իրավիճակներին համապատասխան արձագանքելու, հարցեր տալու, պատասխաններ ձևակերպելու և պարզ երկխոսություններ վարելու կարողությունների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրվում են ֆրանսերենի հնչյունական համակարգի յուրացման, ճիշտ արտասանության, բառապաշարի հարստացման և տարրական քերականական կառույցների հաղորդակցական կիրառման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում խաղային տեխնոլոգիաների, դերային խաղերի, երգերի, բանաստեղծությունների, պատկերազարդ նյութերի, երկխոսությունների և իրավիճակային առաջադրանքների օգտագործմանը՝ սովորողների խոսքային ակտիվությունն ու ուսուցման նկատմամբ հետաքրքրությունը բարձրացնելու նպատակով։ Կարևորվում են հաղորդակցական ուսուցման սկզբունքները, ուսուցչի և աշակերտների փոխգործակցությունը, համագործակցային աշխատանքը և ֆրանսերենով բնական հաղորդակցական միջավայրի ստեղծումը։ Դիտարկվում են նաև սովորողների անհատական տարբերությունները, լեզվական սխալների ուղղման մանկավարժական մոտեցումները, խոսքային դժվարությունների հաղթահարման միջոցները և դրական ուսումնական մոտիվացիայի ձևավորման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել օտար լեզուների դասավանդման ժամանակակից մեթոդները, տարրական կրթության ծրագրային պահանջները և բանավոր հաղորդակցական կարողությունների գնահատման չափանիշները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ֆրանսերենի դասավանդման արդյունավետության բարձրացման, սովորողների հաղորդակցական ինքնավստահության զարգացման և հետագա լեզվական կրթության համար ամուր հիմքերի ստեղծման գործում։ Այն կարող է օգտակար լինել ֆրանսերենի ուսուցիչների, օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիստների, տարրական կրթության մասնագետների, մանկավարժների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում կրթության որակի կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման կազմակերպական, կառավարչական ու մեթոդաբանական ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում կրթության որակը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ հասկացություն, որը ներառում է կրթական ծրագրերի բովանդակությունը, ուսուցման գործընթացի կազմակերպումը, սովորողների ուսումնառության արդյունքները, մանկավարժական կադրերի մասնագիտական կարողությունները, կրթական միջավայրի պայմանները և կառավարման արդյունավետությունը։ Քննության են առնվում կրթության որակի ապահովման ներքին և արտաքին մեխանիզմները, կրթական հաստատությունների ինքնագնահատման գործընթացները, մշտադիտարկման ու գնահատման գործիքները և դրանց միջոցով կառավարչական որոշումների հիմնավորման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում որակի կառավարման շարունակական բնույթին՝ ընդգծելով պլանավորման, իրականացման, արդյունքների գնահատման և բարելավման փուլերի փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրվում են կրթական հաստատությունների ղեկավարության, մանկավարժների, սովորողների և կրթական գործընթացի մյուս մասնակիցների դերերը՝ որակի ապահովման միասնական համակարգի ձևավորման տեսանկյունից։ Կարևորվում է տվյալների վրա հիմնված կառավարման զարգացումը, քանի որ ուսումնառության արդյունքների, կրթական գործընթացների և հաստատությունների գործունեության վերաբերյալ հավաստի տեղեկատվությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու խնդիրները և գնահատելու իրականացվող փոփոխությունների ազդեցությունը։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել նաև ուսուցիչների շարունակական մասնագիտական զարգացման, կրթական ծրագրերի արդիականացման, ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառման և կառավարման թվայնացման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կրթության տարբեր մակարդակներում որակի չափանիշների և գնահատման մոտեցումների փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև կրթական հաստատությունների ինքնավարության ու հաշվետվողականության հավասարակշռմանը։ Կրթության որակի բարելավումը ներկայացվում է ոչ թե որպես առանձին վերահսկողական գործողությունների ամբողջություն, այլ որպես հաստատությունների կազմակերպական մշակույթի և շարունակական զարգացման բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է կրթության կառավարման, որակի ապահովման և կրթական գնահատման մոտեցումները՝ համակարգելով Հայաստանում կրթական ծառայությունների արդյունավետության, ուսումնառության արդյունքների և կրթական հաստատությունների կառավարման բարելավման հնարավոր ուղղությունները։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է միջազգային շուկայում երկրների տնտեսական մրցակցության ռազմավարությունների ձևավորման և իրականացման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Դիտարկվում են ազգային տնտեսության մրցունակությունը պայմանավորող հիմնական գործոնները, արտաքին տնտեսական հարաբերությունների զարգացման առանձնահատկությունները և համաշխարհային շուկաներում երկրի դիրքերի ամրապնդման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրողականության, արտահանման ներուժի, ներդրումային միջավայրի, տեխնոլոգիական զարգացման, մարդկային կապիտալի և տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունների ազդեցությանը միջազգային մրցունակության վրա։ Վերլուծվում են արտաքին առևտրի կառուցվածքը, ապրանքների և ծառայությունների արտահանման հնարավորությունները, արտաքին շուկաներ մուտք գործելու խոչընդոտները և տեղական արտադրանքի մրցակցային առավելությունների ձևավորման պայմանները։ Քննարկվում են պետական տնտեսական քաղաքականության, գործարար միջավայրի բարելավման, նորարարությունների խթանման, ներդրումների ներգրավման և արտահանման ուղղությունների բազմազանեցման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև համաշխարհային տնտեսական ինտեգրման գործընթացներին, միջազգային տնտեսական համագործակցությանը և արտաքին շուկաների փոփոխությունների ազդեցությանը փոքր ու բաց տնտեսությունների զարգացման վրա։ Կարևորվում է երկարաժամկետ մրցակցային ռազմավարության ձևավորումը, որը կարող է նպաստել տնտեսության արտադրողականության բարձրացմանը, բարձր ավելացված արժեք ստեղծող ոլորտների զարգացմանը և արտաքին տնտեսական դիրքերի ամրապնդմանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել երկրի տնտեսական մրցակցային ներուժը, բացահայտել դրա զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները և ներկայացնել միջազգային շուկայում առավել արդյունավետ մասնակցության ուղղություններ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, միջազգային տնտեսական հարաբերությունների մասնագետների, հետազոտողների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Literature

Մատենագիտական հրատարակությունը նվիրված է հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս և հասարակական գործիչ Վարդգես Պետրոսյանի կյանքի, գրական ժառանգության և ստեղծագործական գործունեության համակարգված ներկայացմանը։ 1987 թվականին Երևանում հրատարակված ժողովածուն ընդգրկում է գրողի ստեղծագործությունների և նրա մասին հրապարակված նյութերի մատենագիտական տեղեկությունները՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու հեղինակի գրական ու հասարակական գործունեության հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա արձակ ստեղծագործություններին, հրապարակախոսական աշխատանքներին, տարբեր տարիներին լույս տեսած հրատարակություններին և գրական մամուլում տեղ գտած անդրադարձներին։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի գրողի ստեղծագործական ուղու, նրա գրական հետաքրքրությունների և հայ գրականության զարգացման գործում ունեցած ներդրման ուսումնասիրության համար։ Մատենագիտական նյութերը նպաստում են Պետրոսյանի ստեղծագործությունների վերաբերյալ տեղեկատվության որոնմանը, գրականագիտական հետազոտությունների իրականացմանը և նրա ժառանգության հանրահռչակմանը։ Ժողովածուն արժեքավոր տեղեկատվական աղբյուր է XX դարի հայ գրականության պատմության, գրական քննադատության և մատենագիտության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, բանասերների, մատենագետների, գրադարանավարների, ուսանողների և հայ գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային վարչարարության արդիականացման հիմնուղիների ուսումնասիրությանը՝ պետական եկամուտների արդյունավետ հավաքագրման, հարկային կարգապահության բարձրացման, ստվերային տնտեսության կրճատման և հարկ վճարողների հետ հարաբերությունների բարելավման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում հարկային վարչարարության կազմակերպման գործող մեխանիզմների գնահատումն է, առկա խնդիրների բացահայտումը և ժամանակակից կառավարման ու տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմամբ դրանց կատարելագործման հնարավորությունները։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում վարչարարության թվայնացմանը, էլեկտրոնային ծառայությունների ընդլայնմանը, պետական մարմինների միջև տեղեկատվության փոխանակման համակարգերի զարգացմանը և հարկային տվյալների միասնական ու արդյունավետ օգտագործմանը։ ՀՀ ՊԵԿ-ի ռազմավարական մոտեցումներում նույնպես առաջնահերթ են դիտարկվում թվայնացված ծառայությունների զարգացումը, «անտեսանելի» և հասցեական վարչարարությունը, ռիսկերի կառավարման ինքնաշխատ մեխանիզմների կիրառումը և օրինապահ հարկ վճարողների նկատմամբ ավելի մեղմ վարչարարությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ հարկային վերահսկողության ռիսկերի վրա հիմնված համակարգին, որի միջոցով հնարավոր է վարչարարական ռեսուրսներն ուղղել առավել բարձր ռիսկայնություն ունեցող տնտեսավարողներին՝ միաժամանակ նվազեցնելով բարեխիղճ հարկ վճարողների նկատմամբ անհարկի վերահսկողական միջամտությունները։ Կարևորվում է նաև հարկային ծառայությունների մատուցման պարզեցումը՝ էլեկտրոնային փաստաթղթաշրջանառության, առցանց հաշվետվությունների, էլեկտրոնային հաշիվների և այլ թվային գործիքների կատարելագործման միջոցով։ Այս ուղղությամբ ՀՀ-ում իրականացված բարեփոխումները ներառում են հարկային և մաքսային փաստաթղթերի էլեկտրոնայնացում, տեղեկատվական համակարգերի զարգացում և տվյալների վերլուծության ու մեքենայական ուսուցման գործիքների կիրառման ընդլայնում։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև հարկ վճարող-հարկային մարմին հարաբերությունների որակը, հարկային ծառայությունների մատչելիությունն ու արագությունը, տեղեկատվության տրամադրման արդյունավետությունը և հարկային մարմնի նկատմամբ վստահության ձևավորման խնդիրները։ Հարկային վարչարարության արդիականացման կարևոր նպատակներից մեկը կամավոր հարկային կարգապահության ամրապնդումն է, որը ենթադրում է ոչ միայն վերահսկողության խստացում, այլև հարկ վճարողների համար պարզ, կանխատեսելի և հասկանալի միջավայրի ստեղծում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել նաև մարդկային ռեսուրսների կառավարմանը, հարկային ծառայողների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացմանը, նոր տեխնոլոգիաների կիրառման կարողությունների զարգացմանը և կառավարման ժամանակակից մեթոդների ներդրմանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ հարկային վարչարարության արդիականացման հնարավոր ռիսկերին՝ տեղեկատվական անվտանգության, անձնական և ֆինանսական տվյալների պաշտպանության, թվային համակարգերից կախվածության, տեխնոլոգիական անհավասարության և նոր համակարգերի ներդրման ծախսերի տեսանկյունից։ Աշխատության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ հարկային վարչարարության կատարելագործումը կարող է նպաստել պետական բյուջեի եկամուտների կայուն ապահովմանը, հարկային բեռի ավելի արդար բաշխմանը, ստվերային գործունեության սահմանափակմանը և բիզնես միջավայրի բարելավմանը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը հարկային վարչարարության արդիականացումը դիտարկում է որպես շարունակական գործընթաց, որի հիմքում պետք է լինեն թվայնացումը, տվյալների վրա հիմնված որոշումների ընդունումը, ռիսկերի արդյունավետ կառավարումը, ծառայությունների պարզեցումը, մասնագիտական կարողությունների զարգացումը և հարկ վճարողների հետ վստահության ու գործընկերային հարաբերությունների ամրապնդումը։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է քինազոլինային հետերոցիկլային համակարգի համապատասխան տեղակալված ածանցյալների սինթեզի, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և կենսաբանական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է նոր օրգանական միացությունների ստացման նպատակային եղանակների մշակման, սինթեզի պայմանների օպտիմալացման, ստացված նյութերի կառուցվածքի հաստատման և դրանց կենսաբանական ակտիվության գնահատման վրա։ Հետազոտությունը գտնվում է օրգանական, հետերոցիկլային և կենսաօրգանական քիմիայի սահմանագծում, քանի որ քիմիական կառուցվածքի ձևավորումը դիտարկվում է դրա հնարավոր կենսաբանական ազդեցությունների հետ անմիջական կապի մեջ։ Քինազոլինային համակարգը ներկայացնում է ազոտ պարունակող հետերոցիկլային կառուցվածք, որի տարբեր ածանցյալների հատկությունները կարող են զգալիորեն փոփոխվել օղակային համակարգում և դրա հարակից հատվածներում տեղակալիչների բնույթից, դիրքից, էլեկտրոնային ազդեցությունից և տարածական կառուցվածքից կախված։ Այդ պատճառով աշխատանքի կարևոր խնդիրներից է կառուցվածք–հատկություն և կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն փոխհարաբերությունների բացահայտումը։ Հետազոտության սկզբնական փուլում կարող են դիտարկվել նպատակային միացությունների ստացման համար անհրաժեշտ ելանյութերի ընտրությունը և համապատասխան սինթետիկ սխեմաների մշակումը։ Հետերոցիկլային միացությունների սինթեզը հաճախ պահանջում է բազմափուլ փոխարկումներ, որոնց ընթացքում անհրաժեշտ է վերահսկել ռեակցիաների ընտրողականությունը և կողմնակի գործընթացների առաջացումը։ Ելանյութերի կառուցվածքը, ֆունկցիոնալ խմբերի փոխադարձ ազդեցությունը և ռեակցիոն կենտրոնների ակտիվությունը պայմանավորում են հնարավոր փոխարկումների ուղղությունը։ Այդ պատճառով յուրաքանչյուր սինթետիկ փուլ դիտարկվում է ոչ միայն որպես նպատակային նյութի ստացման միջոց, այլև որպես համապատասխան քիմիական օրինաչափությունների ուսումնասիրության հնարավորություն։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հետերոցիկլային օղակի ձևավորման մեխանիզմներին։ Ցիկլացման գործընթացների արդյունավետությունը կարող է կախված լինել ելանյութերի կառուցվածքից, լուծիչից, ջերմաստիճանից, կատալիտիկ համակարգից և այլ ռեակցիոն պայմաններից։ Փոխազդեցության ընթացքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել միջանկյալ նյութերի հնարավոր առաջացումը և որոշել այն գործոնները, որոնք նպաստում են նպատակային ցիկլային կառուցվածքի ձևավորմանը։ Սինթեզի պայմանների փոփոխությունը կարող է անդրադառնալ ինչպես ռեակցիայի արագության, այնպես էլ վերջնական արդյունքի և արտադրանքի մաքրության վրա։ Կարևոր ուղղություն է ռեակցիաների ընտրողականության ուսումնասիրությունը։ Բազմաֆունկցիոնալ ելանյութերի դեպքում հնարավոր է միաժամանակ մի քանի ռեակցիոն կենտրոնների մասնակցություն, ինչի հետևանքով կարող են առաջանալ տարբեր կառուցվածք ունեցող արտադրանքներ։ Նպատակային սինթեզի արդյունավետ կազմակերպումը պահանջում է այնպիսի պայմանների ընտրություն, որոնցում առավել հավանական է անհրաժեշտ կառուցվածքի ձևավորումը։ Ռեակցիայի ընթացքի և ստացված նյութերի մանրամասն ուսումնասիրությունը կարող է հնարավորություն տալ բացահայտել կողմնակի փոխարկումների պատճառները և առաջարկել դրանց սահմանափակման ուղիներ։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում տեղակալիչների ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Մեթիլային և այլ ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծումը կարող է փոփոխել հետերոցիկլային համակարգի էլեկտրոնային խտության բաշխումը, տարածական կառուցվածքը, լիպոֆիլությունը և տարբեր միջավայրերում լուծելիությունը։ Նույն հիմնական կառուցվածքն ունեցող միացությունները կարող են զգալիորեն տարբերվել իրենց ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հատկություններով՝ նույնիսկ մեկ տեղակալիչի փոփոխության դեպքում։ Այս հանգամանքը կարևոր է ածանցյալների շարքի համակարգված սինթեզի և համեմատական ուսումնասիրության համար։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է ստացված նյութերի նույնականացումը և կառուցվածքի հաստատումը։ Սինթեզի հաջող ավարտը հնարավոր չէ հիմնավորել միայն արտադրանքի արտաքին տեսքով կամ ելքով։ Անհրաժեշտ է հաստատել մոլեկուլային կառուցվածքը համապատասխան ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրադիտական մեթոդներով։ Միջուկային մագնիսական ռեզոնանսի սպեկտրադիտությունը կարող է տեղեկություն տալ մոլեկուլում ջրածնի և ածխածնի ատոմների քիմիական միջավայրի մասին, իսկ ինֆրակարմիր սպեկտրադիտությունը՝ բնորոշ ֆունկցիոնալ խմբերի առկայության վերաբերյալ։ Զանգվածային սպեկտրաչափությունը և տարրային անալիզը կարող են լրացնել կառուցվածքային բնութագրումը՝ հաստատելով մոլեկուլային զանգվածը և տարրային բաղադրությունը։ Մի քանի անկախ մեթոդների համադրումը բարձրացնում է կառուցվածքային եզրակացությունների հավաստիությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նյութերի ֆիզիկաքիմիական հատկություններին։ Հալման ջերմաստիճանը, լուծելիությունը, կայունությունը, բյուրեղային վիճակը և այլ բնութագրեր կարող են կարևոր լինել ինչպես միացությունների նույնականացման, այնպես էլ դրանց հետագա կենսաբանական ուսումնասիրության համար։ Կենսաբանական փորձարկման ժամանակ հատկապես կարևոր է նյութի լուծելիությունը համապատասխան միջավայրում, քանի որ անբավարար լուծելիությունը կարող է սահմանափակել իրական ակտիվության գնահատումը։ Ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և մոլեկուլային կառուցվածքի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տեղակալիչների ազդեցության որոշ օրինաչափություններ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է ստացված միացությունների կենսաբանական հատկությունների գնահատումը։ Նպատակային նյութերը կարող են ուսումնասիրվել համապատասխան փորձարարական մոդելներում՝ պարզելու դրանց հնարավոր կենսաբանական ակտիվության բնույթը և արտահայտվածության աստիճանը։ Նման փորձարկումների հիմնական նպատակը տարբեր ածանցյալների համեմատությունն է և այն կառուցվածքային հատկանիշների հայտնաբերումը, որոնք կապված են ակտիվության փոփոխության հետ։ Կենսաբանական արդյունքները այս տեսանկյունից դիտարկվում են ոչ թե մեկուսացված, այլ քիմիական կառուցվածքի հետ համադրված։ Առանձին նշանակություն ունի կառուցվածք–ակտիվություն հարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Մի շարք կառուցվածքով մոտ միացությունների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե առանձին տեղակալիչների ներմուծումը, դրանց դիրքի փոփոխությունը կամ հիմնական հետերոցիկլային համակարգի ձևափոխությունը ինչպես են անդրադառնում կենսաբանական ազդեցության վրա։ Եթե որոշակի կառուցվածքային փոփոխությունը հետևողականորեն ուղեկցվում է ակտիվության բարձրացմամբ կամ նվազումով, հնարավոր է ձևակերպել նախնական օրինաչափություններ։ Այդպիսի տվյալները կարող են հիմք հանդիսանալ հետագա նպատակային սինթեզների համար՝ ընտրելով առավել հետաքրքիր կառուցվածքային ուղղությունները։ Կարևորվում է նաև մոլեկուլի էլեկտրոնային հատկությունների և կենսաբանական ազդեցության հնարավոր փոխկապակցվածությունը։ Էլեկտրոնադոնոր և էլեկտրոնակցեպտոր տեղակալիչները կարող են փոփոխել հետերոցիկլային համակարգի ռեակցունակությունը և կենսաբանական թիրախների հետ ոչ կովալենտ փոխազդեցությունների հնարավորությունները։ Միաժամանակ կենսաբանական ակտիվությունը չի որոշվում միայն էլեկտրոնային գործոններով․ կարևոր են նաև մոլեկուլի չափերը, ձևը, լիպոֆիլությունը, լուծելիությունը և ֆունկցիոնալ խմբերի տարածական հասանելիությունը։ Հետևաբար կառուցվածքային ազդեցությունները նպատակահարմար է գնահատել մի քանի ֆիզիկաքիմիական պարամետրերի համադրությամբ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տարածական գործոններին։ Կենսաբանական մակրոմոլեկուլների հետ փոքր օրգանական միացությունների փոխազդեցությունը հաճախ կախված է ոչ միայն ֆունկցիոնալ խմբերի առկայությունից, այլև դրանց տարածական դիրքից։ Հիմնական հետերոցիկլային կմախքի և դրա տեղակալիչների երկրաչափությունը կարող է նպաստել կամ խոչընդոտել համապատասխան կենսաբանական կենտրոնի հետ կապմանը։ Այդ պատճառով կառուցվածքային շարքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նաև տարածական փոփոխությունների նշանակությունը։ Հետազոտության մեջ կարող է կարևորվել լիպոֆիլության և հիդրոֆիլության հավասարակշռությունը։ Կենսաբանական ակտիվություն ցուցաբերելու համար միացությունը հաճախ պետք է ունենա այնպիսի ֆիզիկաքիմիական հատկություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս համապատասխան միջավայրում պահպանել բավարար լուծելիություն և փոխազդել կենսաբանական կառուցվածքների հետ։ Չափազանց բարձր հիդրոֆոբությունը կարող է սահմանափակել ջրային միջավայրում լուծելիությունը, մինչդեռ չափազանց բարձր հիդրոֆիլությունը կարող է փոխել կենսաբանական թաղանթների հետ փոխազդեցության բնույթը։ Տեղակալիչների փոփոխությունը կարող է օգտագործվել այս հատկությունների կարգավորման համար։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում կենսաբանական փորձարկումների ընտրողականության հարցը։ Միացության ակտիվության գնահատման ժամանակ կարևոր է տարբերակել նպատակային կենսաբանական ազդեցությունը ընդհանուր ոչ ընտրողական ազդեցությունից։ Այդ նպատակով տարբեր փորձարարական համակարգերի արդյունքների համադրումը կարող է օգնել գնահատել, թե դիտվող ազդեցությունը որքանով է կապված կոնկրետ կառուցվածքային առանձնահատկությունների հետ։ Հետազոտության այս ուղղությունը կարևոր է հատկապես այն դեպքում, երբ սինթեզված ածանցյալները դիտարկվում են որպես հետագա կենսաբժշկական ուսումնասիրությունների համար հետաքրքրություն ներկայացնող նյութեր։ Կարևորվում է նաև դոզա–ազդեցություն հարաբերության ուսումնասիրությունը փորձարարական մակարդակում։ Կենսաբանական ազդեցության արտահայտվածությունը կարող է փոփոխվել նյութի կոնցենտրացիայից կախված, և այդ կապի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր ածանցյալների հարաբերական ակտիվությունը։ Նման տվյալների վիճակագրական մշակումը անհրաժեշտ է տարբեր միացությունների միջև դիտվող տարբերությունների հավաստիությունը գնահատելու համար։ Միաժամանակ կենսաբանական փորձերի արդյունքների մեկնաբանության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել կիրառված մոդելի սահմանափակումները և խուսափել լաբորատոր պայմաններում ստացված արդյունքները անմիջապես կլինիկական ազդեցության հետ նույնացնելուց։ Հետազոտության մեջ կարող է դիտարկվել նաև սինթեզված նյութերի կայունությունը կենսաբանական փորձերի պայմաններում։ Եթե միացությունը արագորեն փոփոխվում կամ քայքայվում է փորձարարական միջավայրում, դիտվող ազդեցությունը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն սկզբնական նյութով, այլև դրա փոխակերպման արտադրանքներով։ Այդ պատճառով քիմիական կայունության վերաբերյալ տվյալները կարևոր են կենսաբանական արդյունքների ճիշտ մեկնաբանման համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ստացված ածանցյալների համեմատական դասակարգմանը։ Ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական ցուցանիշների համատեղ վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել առավել հետաքրքիր միացությունները և բացահայտել այն կառուցվածքային փոփոխությունները, որոնք բարենպաստ կամ անբարենպաստ ազդեցություն են ունեցել ուսումնասիրվող հատկությունների վրա։ Այսպիսի համեմատական մոտեցումը հատկապես արժեքավոր է, երբ սինթեզվում է կառուցվածքով փոխկապակցված միացությունների ամբողջ շարք։ Կարևոր ուղղություն է սինթետիկ մեթոդների արդյունավետության գնահատումը։ Նպատակային նյութի ստացման համար նշանակություն ունեն ոչ միայն վերջնական ելքը, այլև ռեակցիայի փուլերի քանակը, արտադրանքի մաքրման հնարավորությունը, ելանյութերի հասանելիությունը և արդյունքների վերարտադրելիությունը։ Գիտական տեսանկյունից արդյունավետ մեթոդը պետք է հնարավորություն տա ստանալ բավարար մաքրության նյութ՝ կառուցվածքային և կենսաբանական ուսումնասիրությունների համար։ Տարբեր սինթետիկ մոտեցումների համեմատությունը կարող է բացահայտել առավել նպատակահարմար ճանապարհները համապատասխան հետերոցիկլային համակարգի ածանցյալների ստացման համար։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է նաև մաքրման և բաժանման մեթոդների ընտրությունը։ Ռեակցիոն խառնուրդներում կարող են առկա լինել չփոխազդած ելանյութեր, միջանկյալ և կողմնակի արտադրանքներ։ Վերաբյուրեղացումը, քրոմատագրական և այլ ընդունված բաժանման մեթոդները հնարավորություն են տալիս ստանալ հետագա բնութագրման համար անհրաժեշտ մաքրության միացություններ։ Մաքրության աստիճանը հատկապես կարևոր է կենսաբանական փորձարկումների ժամանակ, քանի որ խառնուրդներում առկա այլ նյութերը կարող են ազդել դիտվող արդյունքների վրա։ Առանձին նշանակություն ունի հետերոցիկլային համակարգերի քիմիական բազմազանության ընդլայնումը։ Հիմնական կմախքի նպատակային ձևափոխումը և տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծումը հնարավորություն են տալիս ստանալ կառուցվածքային գրադարան, որի անդամները կարելի է համեմատել նույն փորձարարական պայմաններում։ Այդպիսի համակարգված մոտեցումը կառուցվածք–ակտիվություն հարաբերությունների ուսումնասիրության համար ավելի տեղեկատվական է, քան միմյանցից էապես տարբերվող առանձին միացությունների պատահական համեմատությունը։ Աշխատության մեթոդաբանական հիմքում կարող են համադրվել օրգանական սինթեզի, քրոմատագրական բաժանման, սպեկտրադիտական բնութագրման, ֆիզիկաքիմիական չափումների և կենսաբանական փորձարկումների մեթոդները։ Սինթետիկ և կենսաբանական տվյալների միասնական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել ոչ միայն նոր միացությունների ստացման հնարավորությունը, այլև դրանց հատկությունների փոփոխման կառուցվածքային պատճառները։ Վիճակագրական մեթոդների կիրառումը կարող է անհրաժեշտ լինել կենսաբանական փորձերի կրկնելիության և տարբեր ածանցյալների միջև տարբերությունների նշանակալիության գնահատման համար։ Գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ազոտ պարունակող հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի զարգացման և դրանց կառուցվածքային ձևափոխությունների հետևանքների բացահայտման հնարավորությամբ։ Նոր ածանցյալների ստացումը կարող է ընդլայնել համապատասխան դասի միացությունների վերաբերյալ կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական տվյալները, իսկ կենսաբանական հատկությունների համեմատական ուսումնասիրությունը՝ նպաստել կառուցվածք–ակտիվություն օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Նման արդյունքները հետաքրքրություն են ներկայացնում օրգանական, կենսաօրգանական և դեղագործական քիմիայի տեսական ու կիրառական ուղղությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է տեղակալված քինազոլինային համակարգերի ստացման և ուսումնասիրության համալիր մոտեցում՝ ընդգրկելով սինթետիկ ճանապարհների ընտրությունը, ցիկլացման գործընթացները, ռեակցիաների ընտրողականությունը, միացությունների մաքրումն ու կառուցվածքային նույնականացումը, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների որոշումը, կենսաբանական ակտիվության փորձարարական գնահատումը և կառուցվածք–ակտիվություն հարաբերությունների վերլուծությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել օրգանական և հետերոցիկլային քիմիայի, կենսաօրգանական ու դեղագործական քիմիայի, ինչպես նաև կենսաակտիվ նյութերի հետազոտության ոլորտներում աշխատող գիտնականների, դասախոսների և ուսանողների համար։