ՀՀ քաղաքական էլիտայի ձևավորման միտումները

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի սկզբին իրականացված ճանապարհորդական դիտարկումներին Հայաստան և Պարսկաստան (Իրան), որոնք կատարվել են 1805–1806 թվականներին և հետագայում ամփոփվել են որպես ուղեգրական-հետազոտական նյութ։ Հեղինակը ներկայացնում է այդ տարածքների աշխարհագրական, քաղաքական և սոցիալ-մշակութային վիճակը՝ ընդգրկելով տեղական բնակչության կենցաղը, վարչական համակարգերը և տարածաշրջանային ուժային հարաբերությունները։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի և Իրանի սահմանային շրջանների ռազմավարական նշանակությանը՝ այդ ժամանակաշրջանի միջազգային քաղաքականության համատեքստում։ Հետագա բաժնում ներկայացվում է հավելյալ տեղեկություն Գիլանի և Մազանդարանի մասին, որտեղ նկարագրվում են տարածաշրջանների բնական պայմանները, տնտեսությունը, գյուղատնտեսությունը և բնակչության առանձնահատկությունները։ Հեղինակը համադրում է անձնական դիտարկումները ռազմական և վարչական տվյալների հետ՝ ստեղծելով համապարփակ պատկեր տարածաշրջանի վերաբերյալ։ Աշխատությունը կարևոր է կովկասագետների, իրանագետների և XIX դարի սկզբի արևելյան քաղաքականության հետազոտողների համար՝ տրամադրելով արժեքավոր պատմաաշխարհագրական և էթնոգրաֆիկ նյութ։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է կառավարչական որոշումների ընդունման և իրագործման գործընթացների արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրներին՝ Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի գործունեության նյութերի հիման վրա։ Գրքում վերլուծվում են կառավարման որոշումների ձևավորման տեսական հիմքերը, տեղեկատվական ապահովման դերը, ինչպես նաև բանկային համակարգում որոշումների ընդունման փուլային կառուցվածքը՝ սկսած տվյալների հավաքագրումից մինչև դրանց գործնական իրականացում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է կառավարչական որոշումների որակի վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ ներառյալ ռիսկերի գնահատումը, ֆինանսական վերլուծությունը, կազմակերպական կառուցվածքը և ներքին վերահսկողության մեխանիզմները։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են առևտրային բանկերի օրինակով կառավարչական գործընթացների իրականացման առկա խնդիրները և դրանց բարելավման հնարավոր ուղղությունները՝ շեշտադրելով որոշումների արագության, հիմնավորվածության և արդյունավետության բարձրացումը։ Քննարկվում են նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառության հնարավորությունները կառավարման գործընթացներում, ինչպես նաև միջազգային փորձի համեմատական վերլուծությունը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է բանկային համակարգի ղեկավարների, տնտեսագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների և կառավարման ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով կառավարչական որոշումների համակարգի կատարելագործմանը և բանկային գործունեության արդյունավետության բարձրացմանը։

Literature

Ռիչարդ Օլդինգթոն-ը 20-րդ դարի անգլիական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից է, որը առավել հայտնի է որպես «Կորսված սերունդ» գրական ուղղության առանցքային հեղինակներից մեկը։ «Կորսված սերունդ» հասկացությունը վերաբերում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում և դրանից հետո ձևավորված այն գրողների ու մտավորականների սերնդին, որոնք իրենց ստեղծագործություններում արտահայտում էին պատերազմի դաժանության, հիասթափության, արժեքների ճգնաժամի և կյանքի իմաստի կորուստի գաղափարները։ Այս գրական ուղղությունը ձևավորվել է հատկապես այն մարդկանց շրջանում, ովքեր անձամբ մասնակցել էին պատերազմին կամ խորապես զգացել էին դրա սոցիալական ու հոգեբանական հետևանքները։ Օլդինգթոնի ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ է զբաղեցնում մարդու ներքին կործանվածության, հասարակության նկատմամբ անվստահության և ավանդական արժեքների քայքայման թեմաները։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հերոսի մահը» վեպը, որտեղ հեղինակը քննադատաբար ներկայացնում է պատերազմը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է այն ոչնչացնում անհատի կյանքը, երազանքները և բարոյական պատկերացումները։ «Կորսված սերունդ» գրական ուղղության հեղինակները, այդ թվում՝ Օլդինգթոնը, իրենց գործերում հաճախ օգտագործում էին սարկազմ, հոգեբանական խոր վերլուծություն և իրատեսական նկարագրություններ՝ ընդգծելու մարդկային գոյության փխրունությունն ու անորոշությունը։ Այս ուղղությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի գրականության զարգացման վրա՝ ձևավորելով նոր մոտեցում պատերազմի և մարդու հոգեբանության պատկերացման մեջ։ Այն նաև արտահայտում է մի ամբողջ սերնդի տրամադրություններ, որը կորցրել էր հավատը նախկին արժեքների նկատմամբ և փորձում էր գտնել նոր իմաստ կյանքում հետպատերազմյան իրականության մեջ։ Այսպիսով, Ռիչարդ Օլդինգթոնը և «Կորսված սերունդ» գրական ուղղությունը կարևոր դեր ունեն համաշխարհային գրականության պատմության մեջ՝ ներկայացնելով մարդու հոգեբանական ճգնաժամը և հասարակական արժեքների վերաիմաստավորումը պատերազմի հետևանքների համատեքստում։

Literature

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Ֆերեյդունի կերպարի քննությանը իրանական և հայկական գրականության մեջ՝ այն դիտարկելով որպես հին իրանական առասպելաբանությունից և ազգային էպիկական ավանդույթներից ձևավորված հերոսական կերպար։ Ֆերեյդունը իրանական մշակութային հիշողության մեջ կապված է չարի դեմ պայքարի, արդարության վերականգնման, բռնակալության տապալման և օրինական իշխանության հաստատման գաղափարների հետ։ Նրա կերպարի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես է նույն առասպելական-էպիկական կերպարը տարբեր գրական միջավայրերում վերաիմաստավորվել, փոփոխվել և ստացել նոր գաղափարական ու գեղարվեստական նշանակություններ։ Ուսումնասիրության կարևոր հիմքը իրանական ազգային էպոսի և հատկապես Ֆերդուսիի ստեղծագործության մեջ Ֆերեյդունի կերպարի ներկայացումն է։ Այստեղ նա հանդես է գալիս որպես բռնակալ Զոհակի իշխանությանը հակադրվող հերոս, որի գործունեությունը կապված է ազատության, արդարության և բարոյական կարգի վերականգնման հետ։ Նրա կերպարը ձևավորվում է ոչ միայն որպես անհատական հերոս, այլև որպես հասարակական իդեալի մարմնավորում։ Ֆերեյդունի հաղթանակը Զոհակի նկատմամբ, հետևաբար, կարելի է մեկնաբանել որպես բարու և չարի, օրինականության և բռնության, արդարության և կամայականության հակադրության գեղարվեստական արտահայտություն։ Հայ գրականության համատեքստում կերպարի ուսումնասիրությունը հատկապես հետաքրքիր է հայ-իրանական մշակութային և գրական կապերի տեսանկյունից։ Հայ և իրանական ժողովուրդների բազմադարյա պատմական շփումները նպաստել են առասպելական, պատմական և էպիկական բազմաթիվ մոտիվների փոխազդեցությանը։ Այդ գործընթացում որոշ կերպարներ և սյուժետային մոտիվներ կարող էին փոխանցվել, վերամշակվել կամ տեղայնացվել՝ համապատասխանելով հայկական գրական ավանդույթի գեղարվեստական և գաղափարական պահանջներին։ Ֆերեյդունի կերպարի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այդ ընդհանրությունների և տարբերությունների բնույթը։ Հետազոտության առանցքային խնդիրներից մեկը կերպարի աղբյուրագիտական հիմքերի բացահայտումն է։ Ֆերեյդունի մասին պատկերացումները ձևավորվել են հին իրանական կրոնադիցաբանական ավանդույթի շրջանակում և հետագայում ստացել տարբեր գրական արտահայտություններ։ Նրա կերպարի զարգացման ընթացքում պահպանվել են որոշ հիմնական հատկանիշներ՝ հերոսական ծագում, չարի դեմ պայքար, իշխանության վերականգնում և արդարության հաստատում, սակայն տարբեր ժամանակաշրջաններում և գրական ժանրերում դրանք կարող էին ստանալ տարբեր մեկնաբանություններ։ Այս առումով ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ ինչպես բանավոր ավանդույթներին, այնպես էլ գրավոր գրական հուշարձաններին։ Հատուկ նշանակություն ունի Ֆերեյդունի և Զոհակի հակադրության վերլուծությունը։ Այս հակադրությունը կերպարի գաղափարական էությունը բացահայտող հիմնական կառուցվածքային հարաբերություններից է։ Զոհակը մարմնավորում է բռնակալությունը, բռնությունը, անբնական իշխանությունը և բարոյական քայքայումը, մինչդեռ Ֆերեյդունը ներկայացվում է որպես դրանց հակադիր ուժ։ Այդ երկընտրանքի միջոցով ձևավորվում է էպիկական աշխարհի բարոյական համակարգը, որտեղ հերոսի հաղթանակը վերածվում է ոչ միայն անձնական վրեժի կամ ռազմական հաջողության, այլև խախտված աշխարհի կարգավորման խորհրդանիշի։ Կերպարի կարևոր առանձնահատկություններից է նրա թագավորական և հերոսական բնույթի միավորումը։ Ֆերեյդունը ներկայացվում է որպես այնպիսի առաջնորդ, որի իշխանության օրինականությունը պայմանավորված է ոչ միայն ծագմամբ, այլև բարոյական առաքելությամբ։ Նա պետք է վերականգնի խախտված հասարակական կարգը և հաստատի արդար կառավարման սկզբունքներ։ Այս մոտիվը հնարավորություն է տալիս կերպարը դիտարկել հին արևելյան էպիկական գրականության մեջ իդեալական տիրակալի ձևավորման համատեքստում։ Հայկական գրականության մեջ կերպարի կամ դրան առնչվող մոտիվների քննությունը կարող է բացահայտել նաև տեղական հերոսական ավանդույթի հետ հնարավոր զուգահեռները։ Հայկական էպոսում և ժողովրդական ավանդապատումներում նույնպես մեծ տեղ է հատկացվում բռնակալության դեմ պայքարող, ժողովրդի ազատությունը պաշտպանող և արդարության վերականգնման ձգտող հերոսներին։ Այդ պատճառով համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է դիտարկել ոչ միայն ուղղակի փոխառությունների հնարավորությունը, այլև տարբեր մշակույթներում անկախ ձևավորված հերոսական մոդելների ընդհանրությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կերպարի գեղարվեստական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Անհրաժեշտ է վերլուծել, թե ինչպիսի արտաքին և ներքին հատկանիշներով է ներկայացվում հերոսը, ինչ դեր ունեն նրա ծագման մասին պատմությունները, մանկության և դաստիարակության դրվագները, հակառակորդների հետ հարաբերությունները և իշխանության հասնելու ճանապարհը։ Այս բաղադրիչների ամբողջությունը ձևավորում է կերպարի հերոսական կենսագրությունը և որոշում նրա տեղը էպիկական պատումի ընդհանուր համակարգում։ Ֆերեյդունի կերպարի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև խորհրդանշական տեսանկյունից։ Նրա կերպարը կարող է մեկնաբանվել որպես ազգային ազատության, արդար իշխանության և բարոյական հաղթանակի խորհրդանիշ։ Այսպիսի խորհրդանշական իմաստները կարող են հատկապես ակտիվանալ այն ժամանակաշրջաններում, երբ գրականությունը անդրադառնում է բռնապետության, ազատության, ազգային ինքնության կամ քաղաքական արդարության թեմաներին։ Այդ պատճառով կերպարի հետագա գրական վերաիմաստավորումները կարող են էապես տարբերվել նրա նախնական առասպելական նկարագրությունից։ Համեմատական վերլուծության միջոցով հնարավոր է բացահայտել նաև հայ և իրանական գրականությունների հերոսական համակարգերի տարբերությունները։ Իրանական էպիկական ավանդույթում Ֆերեյդունի կերպարը կապված է արքայական իշխանության, տոհմական շարունակականության և համաշխարհային կարգի վերականգնման գաղափարների հետ, մինչդեռ հայկական գրականության մեջ նմանատիպ մոտիվները կարող են ընդգծել ազգային ազատագրության, հայրենիքի պաշտպանության կամ ժողովրդի նկատմամբ հերոսի պատասխանատվության գաղափարները։ Այս տարբերությունները ցույց են տալիս, թե ինչպես է նույն կամ համանման հերոսական մոդելը վերաձևավորվում տարբեր պատմամշակութային պայմաններում։ Ուսումնասիրության արժեքավոր կողմերից է նաև հայ-իրանական գրական փոխազդեցությունների ընդհանուր համատեքստի բացահայտումը։ Հայ գրականության մեջ իրանական թեմաների և կերպարների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու երկու մշակույթների միջև դարավոր կապերի բնույթը։ Թարգմանությունները, գրական ազդեցությունները, բանավոր ավանդույթները և պատմական շփումները կարող էին նպաստել իրանական դիցաբանական նյութի տարածմանը և դրա հետագա գեղարվեստական վերափոխմանը։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը կարևոր է համեմատական գրականագիտության համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Ֆերեյդունի կերպարը դիտարկում է ոչ միայն որպես իրանական առասպելաբանության և էպիկական գրականության հերոս, այլև որպես տարբեր մշակույթների միջև գրական կապերի ուսումնասիրության արդյունավետ նյութ։ Նրա կերպարի միջոցով հնարավոր է հետազոտել հերոսականության, արդարության, բռնակալության դեմ պայքարի, օրինական իշխանության, ազգային ինքնության և մշակութային փոխազդեցության գաղափարները։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու ինչպես իրանական և հայկական գրական ավանդույթների ընդհանուր հիմքերը, այնպես էլ յուրաքանչյուր մշակույթի համար բնորոշ ինքնատիպ մեկնաբանությունները։ Թեման կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, իրանագետներին, հայագետներին, համեմատական գրականության մասնագետներին, դիցաբանության և էպոսագիտության հետազոտողներին, ինչպես նաև հայ-իրանական մշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում XVI դարի և XVII դարի առաջին կեսի ժողովրդագրական գործընթացների պատմական ուսումնասիրությանը՝ բնակչության թվաքանակի, տեղաբաշխման, էթնիկական կազմի և տեղաշարժերի առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Քննարկվում են տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական, ռազմական, սոցիալ-տնտեսական և վարչատարածքային իրադարձությունների ազդեցությունները Հայաստանի բնակչության ժողովրդագրական կառուցվածքի և բնակավայրերի զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Օսմանյան կայսրության և Սեֆյան Պարսկաստանի միջև հակամարտություններին, պատերազմական գործողություններին, սահմանային փոփոխություններին և դրանց հետևանքով առաջացած բնակչության տեղաշարժերին։ Ուսումնասիրվում են հայ բնակչության բռնագաղթերը, վերաբնակեցման գործընթացները, բնակավայրերի ամայացումը և վերականգնումը, ինչպես նաև բնակչության տարածքային բաշխման փոփոխությունները։ Անդրադարձ է կատարվում գյուղական և քաղաքային բնակչության հարաբերակցությանը, բնակավայրերի տնտեսական գործունեությանը, հարկային պարտավորություններին և ժողովրդագրական զարգացման վրա սոցիալական պայմանների ազդեցությանը։ Կարևորվում է XVII դարի սկզբին Շահ Աբաս I-ի կազմակերպած բռնագաղթի ժողովրդագրական հետևանքների ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև հայ բնակչության տեղահանության և նոր բնակավայրերում հաստատման գործընթացների պատմական նշանակությունը։ Դիտարկվում են նաև բնակչության էթնիկական և դավանական կազմի փոփոխությունները, բնական աճի և մահացության վրա ազդող գործոնները, ընտանիքների ու համայնքների կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են օգտագործվել օսմանյան հարկային գրանցամատյաններ, պարսկական վարչական փաստաթղթեր, հայկական ձեռագրերի հիշատակարաններ, ժամանակագիրների հաղորդումներ, եկեղեցական աղբյուրներ և օտարերկրյա ճանապարհորդների տեղեկություններ։ Կարևորվում են պատմական աղբյուրների համեմատական քննությունը, ժողովրդագրական տվյալների հավաստիության գնահատումը և բնակչության թվաքանակի վերակազմության մեթոդաբանական դժվարությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի վաղ նոր շրջանի պատմության, պատմական ժողովրդագրության, բնակչության տեղաշարժերի և տարածաշրջանի էթնոժողովրդագրական փոփոխությունների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ժողովրդագրագետների, ազգագրագետների, պատմական աշխարհագրության մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Literature

Չարենցյան ընթերցումներ. Գիրք 9-ը ուսումնական բնույթի գրական ժողովածու է, որը նախատեսված է հիմնականում դպրոցական ծրագրի շրջանակում Եղիշե Չարենցի ստեղծագործության ուսումնասիրության համար և ներառում է բանաստեղծությունների, հատվածների, վերլուծական նյութերի ու առաջադրանքների ընտրանի, աշխատությունը նպատակ ունի խորացնել սովորողների պատկերացումները Չարենցի գրական ժառանգության մասին՝ ներկայացնելով նրա ստեղծագործական տարբեր փուլերը, գաղափարական զարգացումները և պոետիկ առանձնահատկությունները, միաժամանակ ընդգրկվում են մեկնաբանություններ և հարցեր, որոնք օգնում են զարգացնել գրական վերլուծության և քննադատական մտածողության հմտությունները, հատուկ ուշադրություն է դարձվում «Տաղ անձնական», հայրենիքի թեմատիկա ունեցող բանաստեղծություններին և Չարենցի կենսագրական-գրական համատեքստին, ինչպես նաև նրա դերին հայ նորագույն գրականության ձևավորման մեջ, աշխատությունը հաճախ կիրառվում է որպես դասագրքային օժանդակ նյութ՝ ուղղված ուսումնական գործընթացում Չարենցի ստեղծագործության ավելի խորը և համակարգված ընկալմանը։