ՀՀ թվային տնտեսության ռազմավարական զարգացման մոդելները

Linguistics

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է ռուսական դիվանագիտական թեզերի լեզվաբանական միջոցների վերլուծությանը, որոնք ծառայում են միտիգացիայի (մեղմեցման, լռեցման կամ նրբագոյացման) գործառույթին՝ ուշադրություն դարձնելով լեզվական ոճի, բառապաշարի և քերականական կառուցվածքների վրա։ Աշխատությունը վերլուծում է, թե ինչպես դիվանագետները խոսքում կամ գրավոր հաղորդագրություններում օգտագործում են մեղմացնող արտահայտություններ, հապաղող ձևակերպումներ, մոդալիզատորներ և այլ ռեֆրակտիվ գործիքներ՝ նվազեցնելու կոնֆլիկտային պոտենցիալը, պահպանելու դիվանագիտական շեշտադրումները և կառուցելու քաղաքական համաձայներ։ Ուսումնասիրությունը ընդգրկում է լեզվաբանական վերլուծության մեթոդներ, օրինակներ՝ պաշտոնական ելույթներից, բանակցությունների արձանագրություններից և պաշտոնական հաղորդագրություններից, ինչը թույլ է տալիս բացահայտել միտիգացիայի գործառույթների նուրբ ձևերն ու ինտերակտիվ դերը դիվանագիտական հաղորդակցությունում։ Աշխատանքը կարևոր է լեզվաբանների, միջմշակութային կոմունիկացիայի մասնագետների և քաղաքական հաղորդակցության ուսումնասիրողների համար՝ նպաստելով լեզվաբանական տեխնիկայի, հոգեբանական ազդեցության և դիվանագիտական ռազմավարությունների համադրության վերլուծությանը։

Culture

Գիտական աշխատանքը նվիրված է 1901-1910 թվականներին Անդրկովկասում հայ երաժշտական կյանքի ուսումնասիրությանը՝ այդ ժամանակաշրջանի մշակութային, հասարակական և ազգային գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայ երաժշտական մշակույթի զարգացման հիմնական ուղղություններն են, երաժշտական կրթության և կատարողական արվեստի կազմակերպումը, համերգային կյանքը, երգչախմբային շարժումը, երաժշտական խմբերի գործունեությունը, մամուլի և մշակութային կազմակերպությունների դերը, ինչպես նաև հայ երաժիշտների ստեղծագործական և հասարակական գործունեությունը։ XX դարի սկզբին Անդրկովկասը, հատկապես Թիֆլիսը և Բաքուն, հայ մշակութային կյանքի կարևոր կենտրոններից էին։ Այս քաղաքներում գործող դպրոցները, մշակութային ընկերությունները, թատրոնները, երաժշտական խմբերը և պարբերականները նպաստում էին հայկական երաժշտական մշակույթի տարածմանն ու մասնագիտական զարգացմանը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել այդ միջավայրի ազդեցությունը հայ երաժշտական կյանքի կազմակերպման և ազգային երաժշտական ինքնագիտակցության ձևավորման վրա։ Կարևոր ուղղություններից է երաժշտական կրթության զարգացումը։ Դարասկզբին երաժշտական գիտելիքների տարածման, երգեցողության և գործիքային կատարողականության ուսուցման, ինչպես նաև մասնագիտական պատրաստության ընդլայնման գործընթացները նպաստում էին երաժշտական մշակույթի հանրայնացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ երաժշտական դպրոցների, ուսումնական խմբակների, մասնավոր դասավանդման և այլ կրթական նախաձեռնությունների գործունեությանը՝ գնահատելով դրանց դերը երիտասարդ երաժիշտների և կատարողների ձևավորման գործում։ Առանձին կարևորություն ունի երգչախմբային մշակույթի զարգացումը։ Հայ երգչախմբերը ոչ միայն կատարողական կոլեկտիվներ էին, այլև ազգային մշակույթի տարածման կարևոր միջոց։ Ժողովրդական և հոգևոր երգերի, ինչպես նաև հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների կատարումը նպաստում էր ազգային երաժշտական ժառանգության պահպանմանը և նոր սերնդին փոխանցմանը։ Երգչախմբային գործունեությունը նաև հնարավորություն էր տալիս տարբեր սոցիալական խմբերի ներգրավվել մշակութային կյանքում։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է համերգային կյանքի վերլուծությունը։ Համերգները, երաժշտական երեկոները և մշակութային այլ միջոցառումները ձևավորում էին երաժշտական հաղորդակցության միջավայր, որտեղ ներկայացվում էին ինչպես հայ հեղինակների ստեղծագործություններ, այնպես էլ եվրոպական և ռուսական երաժշտության նմուշներ։ Այդ գործընթացը նպաստում էր հայ երաժշտական մշակույթի՝ համաշխարհային երաժշտական գործընթացների հետ կապերի ընդլայնմանը և կատարողական չափանիշների զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև թատրոնի և երաժշտության փոխհարաբերությանը։ Անդրկովկասի հայ թատերական կյանքում երաժշտությունը կարևոր դեր ուներ՝ ուղեկցելով բեմական ներկայացումները և ձևավորելով դրանց գեղարվեստական մթնոլորտը։ Թատրոնի, օպերային և երաժշտական ներկայացումների զարգացումը նպաստում էր ինչպես կատարողական արվեստի, այնպես էլ երաժշտական լսարանի ձևավորմանը։ Հատուկ ուշադրության է արժանի հայ կոմպոզիտորների և երաժիշտների գործունեությունը։ Այդ ժամանակաշրջանում ազգային երաժշտական լեզվի զարգացման, ժողովրդական երաժշտության հավաքագրման ու մշակման և մասնագիտական կոմպոզիտորական ավանդույթի ձևավորման գործընթացները ձեռք էին բերում առանձնահատուկ նշանակություն։ Հայ երաժշտական մշակույթի ներկայացուցիչները միաժամանակ ձգտում էին պահպանել ազգային ինքնատիպությունը և այն ներգրավել ժամանակակից մասնագիտական երաժշտության զարգացման ընդհանուր ընթացքի մեջ։ Կարևոր աղբյուր կարող են լինել ժամանակաշրջանի հայկական պարբերականները, որոնք լուսաբանում էին համերգները, երաժշտական իրադարձությունները, կատարողների գործունեությունը և մշակութային կյանքի խնդիրները։ Մամուլի նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել ոչ միայն կոնկրետ երաժշտական իրադարձությունների ժամանակագրությունը, այլև հասկանալ հասարակության վերաբերմունքը երաժշտության, կատարողական արվեստի և ազգային մշակույթի նկատմամբ։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև երաժշտական կազմակերպությունների և մշակութային ընկերությունների գործունեությունը։ Դրանք կարևոր դեր էին կատարում համերգների կազմակերպման, երաժշտական կրթության, երգչախմբերի ստեղծման, ստեղծագործությունների տարածման և մշակութային կապերի ընդլայնման գործում։ Նման կազմակերպությունների գործունեությունը վկայում է, որ երաժշտական կյանքը աստիճանաբար դառնում էր ավելի կազմակերպված և ինստիտուցիոնալացված։ Ուսումնասիրության մեկ այլ կարևոր կողմը հայ երաժշտական կյանքի և ազգային ինքնության փոխհարաբերությունն է։ Երաժշտությունը տվյալ ժամանակաշրջանում հաճախ ընկալվում էր ոչ միայն որպես գեղարվեստական արտահայտության ձև, այլև որպես ազգային մշակույթի պահպանման և հասարակական համախմբման միջոց։ Ժողովրդական երգի հավաքագրումն ու մշակումը, հոգևոր երաժշտության պահպանումը և ազգային թեմատիկայով ստեղծագործությունների տարածումը նպաստում էին մշակութային ինքնագիտակցության ամրապնդմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է 1901-1910 թվականների Անդրկովկասի հայ երաժշտական կյանքը որպես բազմաշերտ մշակութային գործընթաց, որի մեջ փոխկապակցված էին երաժշտական կրթությունը, կատարողական արվեստը, ստեղծագործական գործունեությունը, երգչախմբային շարժումը, թատրոնը, մամուլը և հասարակական-մշակութային կազմակերպությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու XX դարի սկզբի հայ երաժշտական մշակույթի զարգացման առանձնահատկությունները և գնահատելու այդ ժամանակաշրջանի նշանակությունը հետագա ազգային մասնագիտական երաժշտության ձևավորման ու զարգացման գործում։

Economics

Գրքում ուսումնասիրվում են Հայաստանի Հանրապետության մարզերում զբոսաշրջության տարածքային զարգացման հիմնախնդիրները՝ ընդգծելով տարածաշրջանային անհավասար զարգացումը, ենթակառուցվածքների տարբեր մակարդակները և բնական ու մշակութային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, վերլուծվում են զբոսաշրջային հոսքերի բաշխվածությունը, տրանսպորտային հասանելիության խնդիրները և ծառայությունների որակի տարբերությունները, ներկայացվում են զբոսաշրջության զարգացման վրա ազդող սոցիալ-տնտեսական և ինստիտուցիոնալ գործոնները, քննարկվում են գյուղական, էկոտուրիզմի և մշակութային զբոսաշրջության զարգացման հնարավորությունները տարբեր մարզերում, առաջարկվում են տարածքային պլանավորման և պետական քաղաքականության բարելավման ուղիներ՝ ուղղված ներդրումների խթանմանը և տեղական համայնքների ներգրավվածության բարձրացմանը, ուսումնասիրվում են միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները Հայաստանի պայմաններում, գիրքը միավորում է տեսական վերլուծությունը և կիրառական առաջարկությունները՝ նպատակ ունենալով նպաստել զբոսաշրջության հավասարակշռված և կայուն զարգացմանը ՀՀ մարզերում։

Linguistics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ֆրանսերենից հայերեն լեզու անցած բառերի ուսումնասիրությանը՝ դրանց ծագման, իմաստային զարգացման, հնչյունական ու ձևաբանական հարմարեցման և հայերենում գործածության առանձնահատկությունների վերլուծությամբ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում է ֆրանսերենի ազդեցությունը հայերենի բառապաշարի ձևավորման և հարստացման գործընթացում՝ հաշվի առնելով պատմական, մշակութային, հասարակական և քաղաքական այն պայմանները, որոնց արդյունքում ֆրանսերեն բառերն ու արտահայտությունները ներթափանցել են հայերեն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոխառությունների յուրացման գործընթացին, որի ընթացքում օտարալեզու բառերը հարմարվում են հայերենի հնչյունական, ուղղագրական, ձևաբանական և իմաստային համակարգերին։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են դասակարգվել ֆրանսերենից փոխառված բառերը՝ ըստ թեմատիկ և իմաստային խմբերի՝ հասարակական ու քաղաքական կյանք, մշակույթ և արվեստ, կենցաղ, նորաձևություն, խոհանոց, գիտություն և տեխնիկա, մասնագիտություններ ու առօրյա խոսք։ Քննության են առնվում նաև այն բառերի իմաստային փոփոխությունները, որոնք հայերենում ձեռք են բերել նոր կամ լրացուցիչ նշանակություններ՝ տարբերվելով սկզբնաղբյուր լեզվի համապատասխան միավորներից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ փոխառությունների տարածման աղբյուրներին, դրանց գրական և խոսակցական գործածությանը, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում դրանց նկատմամբ լեզվական վերաբերմունքի փոփոխությանը։ Կարևորվում է նաև հայերենի բառապաշարի զարգացման վրա ֆրանսերեն փոխառությունների ազդեցության գնահատումը և օտար բառերի ու հայերեն համարժեքների գործածության հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայերենի և ֆրանսերենի երկարատև լեզվամշակութային շփումների հետևանքով ձևավորված բառապաշարային շերտը և հասկանալու փոխառությունների դերը հայերենի բառապաշարի հարստացման գործընթացում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայագետների, լեզվաբանների, բառարանագիրների, թարգմանիչների, բանասերների, լեզվի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և հայերենի բառապաշարի ու լեզվական փոխազդեցությունների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է ֆոտո- և էլեկտրոնամիջուկային ռեակցիաների ուսումնասիրությանը մինչև 4.5 ԳէՎ էներգիաների տիրույթում՝ կիրառելով «deuteron» փորձարարական սարքավորումը։ Հեղինակը վերլուծում է բարձր էներգիաների ազդեցությամբ միջուկներում ընթացող փոխազդեցությունների մեխանիզմները, մասնիկների ծննդի գործընթացները և ռեակցիաների ելքային սպեկտրալ բնութագրերը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են դեյտերոնի մասնակցությամբ միջուկային պրոցեսները, դրանց կինեմատիկան և ուժային փոխազդեցությունների առանձնահատկությունները բարձր էներգետիկ պայմաններում։ Գրքում ներկայացվում են փորձարարական տվյալներ, ստացված տարբեր թիրախային նյութերի վրա իրականացված չափումների արդյունքում, ինչպես նաև դրանց համեմատությունը տեսական մոդելների կանխատեսումների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դետեկտորային համակարգերի աշխատանքի սկզբունքներին, մասնիկների գրանցման մեթոդներին և տվյալների մշակման վիճակագրական մոտեցումներին։ Հեղինակը քննարկում է նաև միջուկային ուժերի կառուցվածքի, ռեզոնանսային վիճակների և քվարկ-գլյուոնային դինամիկայի հնարավոր դրսևորումները դիտարկվող էներգետիկ տիրույթում։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է բարձր էներգիաների միջուկային ֆիզիկայի փորձարարական հետազոտությունների ոլորտում՝ նպաստելով միջուկային փոխազդեցությունների խորքային մեխանիզմների ավելի լավ ըմբռնմանը։

Law

Քաղաքացիական իրավական պայմանագրերը համաձայնություններ են երկու կամ ավելի կողմերի միջև, որոնք ուղղված են քաղաքացիական իրավունքների և պարտականությունների սահմանմանը, փոփոխմանը կամ դադարեցմանը։ Դրանք հանդիսանում են քաղաքացիական իրավունքի կարևոր ինստիտուտ և լայնորեն կիրառվում են տնտեսական, գույքային և անձնական հարաբերություններում։ Քաղաքացիական պայմանագրերը կարող են լինել տարբեր տեսակների՝ առքուվաճառքի, վարձակալության, նվիրատվության, փոխառության, ծառայությունների մատուցման և այլ ձևերով։ Յուրաքանչյուր պայմանագիր ունի իր էական պայմանները, որոնք պարտադիր պետք է համաձայնեցվեն կողմերի միջև, ինչպես օրինակ՝ առարկան, գինը, ժամկետները և կողմերի իրավունքներն ու պարտականությունները։ Պայմանագրերի կնքման հիմնական սկզբունքներն են կամքի ազատությունը, կողմերի իրավահավասարությունը և պայմանագրային պարտավորությունների պարտադիր կատարումը։ Քաղաքացիական իրավական պայմանագրերը ապահովում են տնտեսական շրջանառության կայունությունը և իրավական պաշտպանվածությունը՝ նպաստելով հասարակական հարաբերությունների կարգավորմանը։