Հիմնահալոգենիդ պարունակող ցինկալյումաբորատային համակարգերում ապակեկերպ նյութերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և ֆիզիկաքիմիական հատկությունները

History

Աշխատանքը նվիրված է Մոսկվայի Լազարյան ինստիտուտի՝ արևելյան լեզուների և արևելագիտության կարևոր կրթական կենտրոններից մեկի պատմությանը, գործունեությանը և նշանակությանը։ Ինստիտուտը ձևավորվել է Մոսկվայում Լազարյան ընտանիքի գործունեության հիման վրա և երկար ժամանակ կարևոր դեր է ունեցել արևելյան լեզուների ուսուցման, արևելագիտական գիտելիքի տարածման և հայ մշակութային ու կրթական կյանքի զարգացման գործում։ Հետազոտվող նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հաստատության կազմակերպական կառուցվածքի, կրթական նպատակների, ուսումնական ծրագրերի և այն միջավայրի մասին, որտեղ իրականացվել է արևելյան լեզուների ու մշակույթների ուսումնասիրությունը։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում հաստատության հայագիտական բաղադրիչը, քանի որ այն միաժամանակ կապված էր հայկական կրթության, լեզվի, պատմության և մշակույթի ուսումնասիրման ու տարածման հետ։ Լազարյան հաստատության գործունեությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ռուսահայ համայնքի մշակութային պատմության մեջ․ այն ծառայել է որպես կրթական և գիտական կենտրոն, որտեղ տարբեր ժամանակներում ձևավորվել են հայագիտության և արևելագիտության զարգացման համար նշանակալի պայմաններ։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հաստատության հիմնադրման նախադրյալները, հովանավորության համակարգը, դասախոսական կազմը, ուսումնական առարկաները և ուսանողների պատրաստության ուղղությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի արևելյան լեզուների ուսուցումը, քանի որ այդպիսի կրթությունը կապված էր ոչ միայն լեզվական գիտելիքի ձեռքբերման, այլև արևելյան ժողովուրդների պատմության, գրականության, մշակույթի և հասարակական կյանքի ուսումնասիրության հետ։ Հաստատության գործունեությունը կարելի է դիտարկել նաև XIX դարի ռուսական և հայկական կրթական համակարգերի փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Լազարյանների նախաձեռնությունը կարևոր օրինակ է այն բանի, թե ինչպես մասնավոր հովանավորությունը կարող էր նպաստել կրթական հաստատության ձևավորմանն ու երկարատև զարգացմանը և միաժամանակ ծառայել ազգային մշակութային նպատակների իրականացմանը։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել նաև գրքի և հրատարակչական մշակույթի պատմության տեսանկյունից, քանի որ Լազարյան հաստատության հետ կապված կրթական և գիտական գործունեությունը նպաստել է արևելագիտական և հայագիտական գրականության ստեղծման ու տարածման գործընթացներին։ Հաստատության շուրջ ձևավորված գիտակրթական միջավայրը կարևոր դեր է ունեցել մասնագետների պատրաստման և արևելքի լեզուների ու մշակույթների վերաբերյալ գիտելիքի համակարգման գործում։ Այս պատմական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լայնորեն հասկանալու հայ կրթական հաստատությունների զարգացումը Ռուսական կայսրության տարածքում և հայկական համայնքների մշակութային ինքնակազմակերպման առանձնահատկությունները։ Հատկապես կարևոր է հաստատության դերը հայ երիտասարդների կրթության և մտավոր զարգացման գործում, ինչպես նաև դրա կապը Մոսկվայի հայկական համայնքի մշակութային կյանքի հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Լազարյան ինստիտուտը որպես կրթական, գիտական և մշակութային նշանակություն ունեցող հաստատություն, որի գործունեությունը միաժամանակ առնչվել է արևելյան լեզուների ուսումնասիրմանը, արևելագիտության զարգացմանը և հայկական կրթամշակութային ժառանգության պահպանմանն ու տարածմանը։ Այն կարող է կարևոր աղբյուր լինել XIX դարի հայկական կրթության, հայ-ռուսական մշակութային կապերի, արևելագիտության պատմության և Մոսկվայի հայ համայնքի մտավոր կյանքի ուսումնասիրության համար։

Other Subjects

«Մենք եղել ենք, կանք ու կլինենք» արտահայտությունը գաղափարական և ազգային-հասարակական բնույթի խորիմաստ ձևակերպում է, որը խորհրդանշում է ժողովրդի պատմական շարունակականությունը, ինքնության պահպանումը և ապագայի նկատմամբ վստահությունը։ Այն ընդգծում է այն միտքը, որ ժողովուրդը կամ հասարակությունը չի սահմանափակվում միայն անցյալով կամ ներկա վիճակով, այլ ունի պատմական արմատներ, ներկա գոյություն և ապագա զարգացման հեռանկար։ Այսպիսի արտահայտությունները հաճախ օգտագործվում են ազգային ինքնագիտակցության, միասնականության և դիմակայության գաղափարները ընդգծելու համար՝ հատկապես պատմական դժվարությունների կամ մարտահրավերների համատեքստում։ Այն նաև արտահայտում է հավատ սեփական ուժերի, մշակույթի և արժեքների պահպանման նկատմամբ՝ ցույց տալով, որ անցյալը հիմք է ներկայի համար, իսկ ներկան՝ ապագայի շարունակություն։ Այս գաղափարը կարող է ընկալվել որպես հավաքական հիշողության և պատմական փորձի խորհրդանիշ, որը միավորում է սերունդներին և ամրապնդում ինքնության զգացումը։

History

Ստեղծման պատմական հանգամանքները այն հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և մշակութային պայմաններն են, որոնց ազդեցության տակ ձևավորվում է գրական կամ գեղարվեստական ստեղծագործությունը։ Յուրաքանչյուր ստեղծագործություն ծնվում է որոշակի ժամանակաշրջանում, և այդ ժամանակի իրականությունը անմիջականորեն անդրադառնում է հեղինակի աշխարհընկալման, թեմաների ընտրության և կերպարների կառուցման վրա։ Պատմական հանգամանքները ներառում են պատերազմները, հեղափոխությունները, սոցիալական փոփոխությունները, տնտեսական ճգնաժամերը, ինչպես նաև գաղափարական շարժումները և մշակութային զարգացումները։ Այս գործոնները հաճախ դառնում են ստեղծագործության գաղափարական հիմքը և ազդում են նրա բովանդակության, թեմատիկ ուղղվածության և գեղարվեստական ձևի վրա։ Օրինակ՝ պատերազմական ժամանակաշրջաններում ստեղծված գործերում հաճախ արտահայտվում են ցավի, կորստի, հերոսության և մարդկային տոկունության թեմաները, մինչդեռ խաղաղ և զարգացող հասարակություններում գերիշխում են սիրո, բարոյականության և անհատի ինքնազարգացման խնդիրները։ Ստեղծման պատմական պայմանները նաև բացահայտում են հեղինակի դիրքորոշումը հասարակության նկատմամբ՝ ցույց տալով նրա քննադատական, ընդունող կամ փոփոխական վերաբերմունքը ժամանակի իրականության հանդեպ։ Գրական ստեղծագործության ճիշտ ըմբռնումը անհնար է առանց պատմական համատեքստի ուսումնասիրության, քանի որ միայն այդ դեպքում կարելի է լիարժեք հասկանալ նրա գաղափարական խորությունը և գեղարվեստական արժեքը։ Այսպիսով, ստեղծման պատմական հանգամանքները կարևոր դեր ունեն ոչ միայն ստեղծագործության ձևավորման, այլ նաև դրա ճիշտ ընկալման և մեկնաբանության գործում՝ դարձնելով այն ժամանակի հասարակական կյանքի հայելին։

Political Science

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հարավային Կովկասում ձևավորված հիմնական հակամարտությունների և դրանց կարգավորման գործընթացների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց ընդհանուր բնութագրերը, տարբերությունները, առաջացման պատճառները և խաղաղ կարգավորման փորձերը։ Հետազոտության կենտրոնում տարածաշրջանի հակամարտությունների՝ որպես պատմական, քաղաքական, էթնիկական, տարածքային և աշխարհաքաղաքական գործոնների փոխազդեցության արդյունքի ուսումնասիրությունն է։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել Հարավային Կովկասի հակամարտությունները ոչ թե մեկուսացված երևույթների շարքում, այլ փոխկապակցված տարածաշրջանային գործընթացների համատեքստում՝ հաշվի առնելով Խորհրդային Միության փլուզումից հետո առաջացած քաղաքական և անվտանգության նոր միջավայրը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հակամարտությունների առաջացման ընդհանուր հիմքերի բացահայտումը՝ ներառյալ տարածքային և կարգավիճակային վեճերը, էթնոքաղաքական հակասությունները, պատմական հիշողության ազդեցությունը, բնակչության անվտանգության խնդիրները, ինքնորոշման և տարածքային ամբողջականության սկզբունքների բախումը, ինչպես նաև արտաքին դերակատարների ներգրավվածությունը։ Միաժամանակ աշխատանքը տարբերակում է յուրաքանչյուր հակամարտության առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով դրանց պատմական նախադրյալները, մասնակիցների կազմը, ռազմական բախումների բնույթը, միջազգային արձագանքը և կարգավորման գործընթացների ընթացքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հակամարտությունների խաղաղ կարգավորման մեխանիզմներին՝ բանակցություններին, միջնորդությանը, հրադադարի պայմանավորվածություններին, միջազգային կազմակերպությունների ներգրավմանը և քաղաքական երկխոսության տարբեր ձևաչափերին։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե ինչու են որոշ գործընթացներում հնարավոր եղել բանակցային առաջընթացի փուլեր, մինչդեռ մյուս դեպքերում հակասությունները երկար ժամանակ պահպանվել են կամ վերածվել նոր ռազմական բախումների։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև արտաքին ուժերի ազդեցությանը, քանի որ Հարավային Կովկասը գտնվում է մի քանի խոշոր աշխարհաքաղաքական կենտրոնների շահերի հատման գոտում, և տարածաշրջանային հակամարտությունների ընթացքը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն անմիջական կողմերի հարաբերություններով, այլև ավելի լայն միջազգային շահերով։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ հակամարտությունների կարգավորման տարբեր մոդելների, դրանց արդյունավետության սահմանափակումների և խաղաղության հաստատման համար անհրաժեշտ պայմանների քննարկմանը։ Առանձին կարևորություն ունի անվտանգության, վստահության կառուցման, փախստականների և տեղահանված անձանց խնդիրների, հաղորդակցության ուղիների վերականգնման և հետկոնֆլիկտային հասարակությունների վերականգնման հարցերի ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության համեմատական բնույթը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու տարածաշրջանային հակամարտությունների ընդհանրությունները՝ միաժամանակ խուսափելով դրանք նույնականացնելուց, քանի որ յուրաքանչյուր հակամարտություն ունի իր պատմական և քաղաքական առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, պատմաբաններին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, դիվանագետներին, տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների հետազոտողներին, հակամարտությունների կարգավորմամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և ասպիրանտներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես Հարավային Կովկասի անվտանգության համակարգը, տարածաշրջանային հակամարտությունների դինամիկան և դրանց խաղաղ կարգավորման հնարավորությունները համեմատական տեսանկյունից ուսումնասիրելու համար՝ հնարավորություն տալով հասկանալու ինչպես հակամարտությունների ընդհանուր օրինաչափությունները, այնպես էլ դրանցից յուրաքանչյուրի առանձնահատուկ քաղաքական և պատմական տրամաբանությունը։

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է ծիրանենու և դեղձենու կլոնային պատվաստակալների ագրոկենսաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և գնահատմանը Արարատյան գոգահովտի հողակլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են տարբեր պատվաստակալների աճի և զարգացման բնույթը, հողի ու կլիմայական պայմաններին հարմարվողականությունը, արմատային համակարգի ձևավորման առանձնահատկությունները և պատվաստված բույսերի հետ դրանց փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատվաստակալների կենսաբանական և արտադրական արժեքը պայմանավորող ցուցանիշներին՝ աճի ուժին, վեգետատիվ զարգացման ինտենսիվությանը, տնկարանային փուլում բույսերի որակին, պատվաստման հաջողությանը և հետագա զարգացման կայունությանը։ Աշխատանքում դիտարկվում է նաև կլոնային պատվաստակալների ազդեցությունը պտղատու ծառերի բերքատվության, պտղի որակի, ծառերի չափերի և խնամքի տեխնոլոգիական առանձնահատկությունների վրա։ Կարևորվում է այնպիսի պատվաստակալների ընտրությունը, որոնք առավել համապատասխան են Արարատյան գոգահովտի պայմաններին և կարող են ապահովել առողջ, կենսունակ ու բարձր արտադրողականությամբ պտղատու տնկարկների ձևավորում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կլոնային պատվաստակալների կիրառման առավելություններն ու սահմանափակումները և հիմնավորելու դրանց նպատակահարմար օգտագործումը ժամանակակից ինտենսիվ պտղաբուծության մեջ։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել պտղատու տնկարանների արտադրական արդյունավետության բարձրացմանը, տնկանյութի որակի բարելավմանը, նոր այգիների հիմնադրման տեխնոլոգիաների կատարելագործմանը և տարածաշրջանի հողակլիմայական պայմաններին համապատասխան սորտա-պատվաստակալային համակցությունների ընտրությանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պտղաբույծներին, ագրոնոմներին, բուսաբույծներին, տնկարանային տնտեսությունների մասնագետներին, գյուղատնտեսական արտադրողներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Journalism

Աշխատությունը նվիրված է 1905–1921 թվականներին լույս տեսած հրապարակախոսական նյութերի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց գաղափարական ուղղվածությունը, հասարակական ազդեցությունը և պատմական նշանակությունը։ Վերլուծվում են ազգային, քաղաքական, մշակութային և սոցիալական հիմնահարցերին վերաբերող հրապարակումները, դրանց լեզվաոճական առանձնահատկությունները, հեղինակային դիրքորոշումները և ժամանակի հասարակական կյանքի արտացոլումը։ Անդրադարձ է կատարվում ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը, հասարակական մտքի զարգացմանը, կրթության, մշակույթի, պետականության և ազատագրական պայքարի թեմաների լուսաբանմանը՝ դրանք դիտարկելով տվյալ ժամանակաշրջանի պատմաքաղաքական իրադարձությունների համատեքստում։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում լրագրության պատմությամբ, հայ հրապարակախոսությամբ, գրականությամբ և նորագույն հայոց պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և ընթերցողների լայն շրջանակի համար։