Հիփոթեքային վարկավորման տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորումը (ՀՀ օրինակով)

Medicine

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ազոտի օքսիդի դերին գլխուղեղի արյունամատակարարման խանգարումների և նեյրովարքային փոփոխությունների ձևավորման գործընթացում՝ հիպոկինեզիայի, այսինքն՝ շարժողական ակտիվության սահմանափակման պայմաններում։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ ֆիզիկական ակտիվության երկարատև նվազումը կարող է առաջացնել օրգանիզմի բազմաթիվ ֆիզիոլոգիական համակարգերի գործունեության փոփոխություններ, որոնց թվում կարևոր նշանակություն ունեն ուղեղային արյան շրջանառության, անոթային կարգավորման և նյարդային համակարգի ֆունկցիայի խանգարումները։ Աշխատության կենտրոնական թեման ազոտի օքսիդն է՝ որպես կենսաբանական ակտիվ մոլեկուլ, որը մասնակցում է անոթների տոնուսի կարգավորմանը, անոթների լայնացմանը և գլխուղեղի արյունամատակարարման պահպանմանը։ Հեղինակը դիտարկում է, թե ինչպես կարող են հիպոկինեզիայի պայմաններում ազոտի օքսիդի համակարգի փոփոխությունները կապված լինել ուղեղային անոթների ֆունկցիոնալ վիճակի վատթարացման և ուղեղի հյուսվածքների արյունամատակարարման խանգարման հետ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև անոթային փոփոխությունների և վարքային ու նյարդահոգեբանական դրսևորումների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Շարժողական ակտիվության սահմանափակման պայմաններում առաջացող նյարդային համակարգի փոփոխությունները կարող են արտահայտվել ճանաչողական գործընթացների, հուզական վիճակի, շարժողական վարքի և ընդհանուր նյարդային ակտիվության փոփոխություններով, և հետազոտությունը փորձում է պարզել, թե ինչ դեր կարող է ունենալ ազոտի օքսիդի համակարգը այդ գործընթացների զարգացման մեջ։ Աշխատանքը նաև անդրադառնում է այն կենսաքիմիական մեխանիզմներին, որոնց միջոցով ազոտի օքսիդը կարող է ազդել անոթային պատի, նյարդային բջիջների գործունեության և ուղեղային հեմոդինամիկայի վրա։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրությունը գտնվում է նեյրոքիմիայի, անոթային ֆիզիոլոգիայի և նյարդային համակարգի պաթոֆիզիոլոգիայի հատման կետում։ Հետազոտության նշանակությունն այն է, որ այն փորձում է մեկ ընդհանուր մեխանիզմի շրջանակում դիտարկել հիպոկինեզիայի հետևանքով առաջացող անոթային և նեյրովարքային փոփոխությունները՝ ուշադրություն դարձնելով ոչ միայն կառուցվածքային վնասմանը, այլև կարգավորիչ կենսաքիմիական գործընթացներին։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել նյարդաբանության, ֆիզիոլոգիայի, պաթոֆիզիոլոգիայի, բժշկական կենսաքիմիայի և վերականգնողական բժշկության ոլորտների մասնագետներին ու ուսանողներին։

Informatics

Սա Արթուր Լևոնի Բալագեզյանի 2003 թվականին Երևանում պատրաստված տեխնիկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար նախատեսված ատենախոսության սեղմագիրն է, որը կատարվել է Երևանի մաթեմատիկական մեքենաների գիտահետազոտական ինստիտուտում։ Մատենագիտական աղբյուրների համաձայն՝ աշխատանքը վերաբերում է ծրագրերի մեկնաբանմանը, կարգաբերմանը և բաշխված հաշվողական միջավայրերում ընթացող գործընթացների վերլուծությանը, իսկ սեղմագիրը կազմում է 14 էջ և պարունակում է նկարներ։ Աշխատանքի հիմնական գաղափարը օբյեկտակողմնորոշված մոտեցման հիման վրա այնպիսի ծրագրային միջավայրի ստեղծումն է, որը հնարավորություն է տալիս աշխատել բաշխված համակարգերում իրականացվող գործընթացների հետ ոչ միայն դրանց կատարման, այլև դրանց ընթացքի ուսումնասիրման, վերահսկման և սխալների հայտնաբերման տեսանկյունից։ Այսպիսի միջավայրի անհրաժեշտությունը պայմանավորված է բաշխված համակարգերի բարդությամբ, քանի որ հաշվարկային գործողությունները կարող են իրականացվել տարբեր հանգույցներում, գործընթացները կարող են փոխազդել միմյանց հետ, իսկ համակարգի վարքագիծը կախված է հաղորդակցությունից, համաժամացումից և առանձին բաղադրիչների վիճակից։ Օբյեկտակողմնորոշված մոտեցումը այստեղ կարևոր է նրանով, որ թույլ է տալիս համակարգը ներկայացնել որպես փոխկապակցված օբյեկտների և գործընթացների ամբողջություն՝ յուրաքանչյուր բաղադրիչի հատկությունները, գործողությունները և փոխազդեցությունները հնարավորինս հստակ առանձնացնելով։ Աշխատանքի շրջանակում հատկապես կարևոր են ինտերպրետացիայի և դեբագինգի խնդիրները։ Ինտերպրետատորի միջոցով հնարավոր է ծրագրային հրահանգների կամ գործընթացների փուլային մշակում և կատարում, իսկ կարգաբերման գործիքները նախատեսված են սխալների հայտնաբերման, ծրագրի կատարման ընթացքի դիտարկման և խնդրահարույց հատվածների ուսումնասիրության համար։ Բաշխված միջավայրի դեպքում այս խնդիրները ավելի բարդ են, քան սովորական տեղային ծրագրերում, քանի որ անհրաժեշտ է հետևել միաժամանակ ընթացող գործընթացներին, դրանց միջև հաղորդակցությանը և տարբեր հանգույցներում կատարվող գործողություններին։ Աշխատանքի կարևոր կողմերից մեկը գործընթացների վերլուծությունն է, որը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն արձանագրել, որ համակարգում տեղի է ունեցել որևէ գործողություն կամ սխալ, այլև ուսումնասիրել գործընթացների դինամիկան և դրանց փոխկապակցվածությունը։ Այդպիսի մոտեցումը կարող է օգտակար լինել բաշխված ծրագրային համակարգերի մշակման, փորձարկման և օպտիմալացման ժամանակ, քանի որ մշակողին հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալ համակարգի իրական վարքը և հայտնաբերել այնպիսի խնդիրներ, որոնք սովորական կարգաբերման միջոցներով դժվար է նկատել։ Աշխատանքը նաև տեղավորվում է օբյեկտակողմնորոշված ծրագրավորման և բաշխված հաշվողական համակարգերի զարգացման ավելի լայն գիտական ուղղության մեջ։ Օբյեկտակողմնորոշված մոդելը թույլ է տալիս համակարգի տրամաբանական կառուցվածքը նկարագրել օբյեկտների և դասերի միջոցով, իսկ դինամիկ վարքը՝ դրանց փոխազդեցությունների և հաղորդագրությունների փոխանակման միջոցով։ Այս մոտեցումը հատկապես համապատասխան է բաշխված համակարգերին, որտեղ տարբեր ծրագրային բաղադրիչներ կարող են դիտարկվել որպես փոխազդող ինքնուրույն միավորներ։ Հետևաբար, աշխատանքը կարելի է գնահատել որպես ծրագրային ինժեներիայի այն խնդիրների ուսումնասիրություն, որտեղ միավորվում են օբյեկտակողմնորոշված ծրագրավորումը, ինտերպրետացիան, ծրագրերի կարգաբերումը, գործընթացների մոնիթորինգը և բաշխված հաշվողական միջավայրերի վերլուծությունը։ Այն առավել հետաքրքիր է համակարգային ծրագրավորմամբ, բաշխված համակարգերով, ծրագրային գործիքների մշակմամբ և բարդ ծրագրային գործընթացների վերլուծությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է պանիրանիզմի գաղափարախոսության ձևավորման, զարգացման և տարածման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով XIX–XX դարերի Իրանի հասարակական-քաղաքական զարգացումների լայն համատեքստում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են Իրանի քաղաքական և սոցիալական վերափոխումները, ազգային ինքնության ձևավորման գործընթացները, արտաքին քաղաքական մարտահրավերները և տարածաշրջանային հարաբերությունները նպաստել իրանականության գաղափարի տարբեր դրսևորումների առաջացմանն ու զարգացմանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում ազգային ինքնության, պատմական հիշողության, լեզվամշակութային ընդհանրությունների և տարածքային պատկերացումների հետ կապված գաղափարներն են, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում ստացել են տարբեր քաղաքական և գաղափարական մեկնաբանություններ։ Աշխատությունը պանիրանիզմը ներկայացնում է ոչ թե մեկուսացված քաղաքական հայացքների ամբողջություն, այլ Իրանի արդիականացման, ազգային պետության ձևավորման և հասարակական գիտակցության փոփոխության գործընթացների հետ սերտորեն կապված երևույթ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում XIX դարի վերջին և XX դարի ընթացքում Իրանում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխություններին, սահմանադրական շարժմանը, պետության կենտրոնացման գործընթացներին, աշխարհիկացման և արդիականացման գաղափարների տարածմանը, ինչպես նաև ազգային ինքնության շուրջ ընթացող բանավեճերին։ Այս համատեքստում վերլուծվում է պանիրանիստական մտածողության հարաբերակցությունը Իրանի պետական գաղափարախոսության, ազգային ինքնագիտակցության և տարածաշրջանային քաղաքականության հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև այն հարցին, թե ինչպես են պատմության, հին իրանական քաղաքակրթության և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ պատկերացումները օգտագործվել ազգային ինքնության կառուցման և քաղաքական գաղափարների հիմնավորման նպատակով։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքիր լինել հատկապես այն պատճառով, որ պանիրանիզմի զարգացումը դիտարկվում է Իրանի ներքին քաղաքական գործընթացների և արտաքին ազդեցությունների փոխազդեցության պայմաններում։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հետևելու այն փոփոխություններին, որոնց ենթարկվել են ազգային միասնության, իրանականության, պետականության և մշակութային ընդհանրության մասին պատկերացումները տարբեր պատմական փուլերում, ինչպես նաև հասկանալու դրանց ազդեցությունը հասարակական և քաղաքական մտքի վրա։ Միաժամանակ այն անդրադառնում է պանիրանիզմի և հարակից գաղափարական ուղղությունների փոխհարաբերություններին՝ ցույց տալով, որ Իրանի ազգային ինքնության ձևավորման գործընթացը պայմանավորված է եղել բազմաթիվ պատմական, քաղաքական, մշակութային և սոցիալական գործոնների համակցությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը արժեքավոր նյութ է XIX–XX դարերի Իրանի պատմության և քաղաքական մտքի ուսումնասիրության համար՝ պանիրանիզմը ներկայացնելով որպես ազգային ինքնության, պատմական ժառանգության և պետականության մասին պատկերացումների ձևավորման կարևոր բաղադրիչ։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, իրանագետների, քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, տարածաշրջանային ուսումնասիրություններով զբաղվող հետազոտողների և Մերձավոր ու Միջին Արևելքի քաղաքական պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Mathematics

Պյութագորասը անտիկ Հունաստանի ամենահայտնի փիլիսոփաներից և մաթեմատիկոսներից մեկն է, որի անունը կապված է ինչպես գիտական, այնպես էլ փիլիսոփայական մտածողության զարգացման հետ։ Նա ծնվել է Սամոս կղզում և երիտասարդ տարիներին ճանապարհորդել է տարբեր երկրներ՝ ուսումնասիրելով Եգիպտոսի և Բաբելոնի գիտական ու կրոնական ուսմունքները, որոնք մեծ ազդեցություն են ունեցել նրա աշխարհայացքի ձևավորման վրա։ Պյութագորասը հիմնադրել է փիլիսոփայական-կրոնական դպրոց, որտեղ ուսմունքը համադրում էր մաթեմատիկան, երաժշտությունը և բարոյական ապրելակերպը՝ ընդգծելով, որ աշխարհը կարելի է հասկանալ թվերի և հարաբերությունների միջոցով։ Նրա ամենահայտնի գիտական ներդրումը Պյութագորասի թեորեմն է, որը կապում է ուղղանկյուն եռանկյան կողմերի երկարությունները և մինչ օրս օգտագործվում է մաթեմատիկայի ու ինժեներական գիտությունների մեջ։ Պյութագորասի փիլիսոփայության մեջ կարևոր դեր ուներ ներդաշնակության գաղափարը, ըստ որի ամբողջ տիեզերքը կառուցված է կարգի և թվային հարաբերությունների վրա, իսկ երաժշտությունը նույնպես արտահայտում է այդ համընդհանուր ներդաշնակությունը։ Նրա հետևորդները վարում էին խիստ կարգապահ կյանք, կարևորում էին հոգու մաքրությունը, ինքնազսպումը և գիտական ուսումնասիրությունը որպես հոգևոր կատարելության ճանապարհ։ Պյութագորասը նաև հավատում էր հոգու վերամարմնավորմանը՝ համարելով, որ հոգին անցնում է տարբեր մարմինների միջով՝ կատարելագործվելու նպատակով։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա փիլիսոփաների, հատկապես Պլատոնի և նեոպլատոնականների վրա՝ ձևավորելով արևմտյան մետաֆիզիկայի և մաթեմատիկական մտածողության հիմքերից մի մասը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերում ճգնաժամային իրավիճակների կանխարգելման, բացահայտման և հաղթահարման կառավարչական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով բանկային համակարգի ֆինանսական կայունության, ռիսկերի կառավարման և արդյունավետ կառավարման փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բանկային ճգնաժամերի առաջացման ներքին և արտաքին գործոնները, դրանց զարգացման հիմնական փուլերը և այն տնտեսական ու ֆինանսական հետևանքները, որոնք կարող են առաջանալ առանձին բանկերի և ամբողջ ֆինանսական համակարգի համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում վարկային, իրացվելիության, շուկայական, տոկոսադրույքային, արժութային և գործառնական ռիսկերի գնահատմանը, ինչպես նաև դրանց կուտակման պայմաններում հնարավոր ճգնաժամային երևույթների վաղ հայտնաբերմանը։ Քննվում են ֆինանսական ցուցանիշների մշտադիտարկման, սթրեսային իրավիճակների գնահատման, ներքին վերահսկողության և ռիսկերի սահմանափակման կառավարչական գործիքները։ Կարևորվում է բանկի կապիտալի բավարարության, իրացվելիության մակարդակի, ակտիվների որակի, եկամտաբերության և պարտավորությունների կառուցվածքի նշանակությունը ֆինանսական դժվարություններին դիմակայելու տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հակաճգնաժամային ռազմավարության ձևավորումը, որը ներառում է հնարավոր վտանգների նախնական բացահայտում, գործողությունների տարբեր սցենարների մշակում, ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ կառավարում և որոշումների ընդունման կազմակերպական մեխանիզմների կատարելագործում։ Ուսումնասիրվում է նաև բանկային կառավարման մարմինների, ռիսկերի կառավարման ստորաբաժանումների, ներքին աուդիտի և վերահսկողական համակարգերի դերաբաշխումը ճգնաժամերի կանխարգելման ու հաղթահարման գործընթացում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կարգավորող և վերահսկող միջավայրին, քանի որ առևտրային բանկերի կայուն գործունեությունը պայմանավորված է ոչ միայն դրանց ներքին կառավարմամբ, այլև ֆինանսական համակարգում գործող վերահսկողական պահանջներով և ընդհանուր մակրոտնտեսական պայմաններով։ Դիտարկվում են ճգնաժամային պայմաններում վարկային քաղաքականության վերանայման, ծախսերի օպտիմալացման, խնդրահարույց ակտիվների կառավարման, կապիտալի և իրացվելիության պահպանման, ինչպես նաև հաճախորդների ու ներդրողների վստահության ապահովման մոտեցումները։ Կարևորվում է նաև նախազգուշացնող ցուցանիշների համակարգի ստեղծումը, որը հնարավորություն է տալիս ժամանակին արձանագրելու բանկի ֆինանսական վիճակի վատթարացման միտումները և համապատասխան միջոցառումներ ձեռնարկելու մինչև խնդիրների խորացումը։ Տեսական դրույթների և բանկային գործունեության առանձնահատկությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս ձևավորելու հակաճգնաժամային կառավարման համալիր պատկերացում և բացահայտելու դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել բանկային գործի, ֆինանսների, ռիսկերի կառավարման և ֆինանսական կառավարման ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Linguistics

Հակոբ Պարոնյանի երգիծանքի լեզվաոճական ուսումնասիրություն այս աշխատանքը նվիրված է հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկի՝ Հակոբ Պարոնյանի երգիծական ստեղծագործությունների լեզվաոճական առանձնահատկությունների բազմակողմանի վերլուծությանը, որտեղ ուսումնասիրվում են նրա լեզվի հումորային շերտերը, սարկազմի և հեգնանքի կառուցման մեխանիզմները, բառապաշարի ընտրությունը, ինչպես նաև շարահյուսական կառուցվածքների կիրառումը՝ որպես երգիծական ազդեցության հիմնական միջոցներ։ Հետազոտությունը բացահայտում է, թե ինչպես է Պարոնյանը լեզվական տարբեր միջոցներով ստեղծում սոցիալական քննադատություն, ծաղրական կերպարներ և իրավիճակային կոմիզմ՝ միաժամանակ պահպանելով գրական բարձր վարպետություն և ազգային լեզվի առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև խոսքի պատկերավորման միջոցներին՝ փոխաբերություններին, չափազանցություններին և լեզվական խաղերին, որոնք ուժեղացնում են երգիծանքի արտահայտչականությունը և ընթերցողի վրա թողած ազդեցությունը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է Պարոնյանի լեզվի զարգացումը իր տարբեր ստեղծագործություններում՝ ցույց տալով, թե ինչպես է նա ձևավորել հայկական երգիծական գրականության յուրօրինակ ոճական համակարգ, որը համադրում է խոսակցական տարրերը գրական նորմերի հետ։