Հնագիտական հետազոտություններ Տաշիր-Ձորագետում

Literature

Աշխատությունը նվիրված է իսպանացի բանաստեղծ Միգել Էրնանդեսի ստեղծագործական աշխարհում միֆապոետական մտածողության դրսևորումների, գեղարվեստական պատկերների խորհրդանշական համակարգի և աշխարհի բանաստեղծական ընկալման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են բանաստեղծի աշխարհայացքի ձևավորման պատմամշակութային նախադրյալները, իսպանական գրական ավանդույթների ազդեցությունը, ժողովրդական բանահյուսության և առասպելաբանական պատկերացումների փոխկապակցվածությունը նրա գեղարվեստական մտածողության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնության, մարդու, կյանքի, մահվան, սիրո, ժամանակի և հավերժության թեմաների միֆապոետական մեկնաբանությանը, ինչպես նաև դրանց արտահայտմանը բանաստեղծական պատկերների, խորհրդանիշների և փոխաբերությունների միջոցով։ Ուսումնասիրվում են արևի, լուսնի, հողի, ջրի, արյան, ծառի և կենդանական աշխարհի պատկերների խորհրդանշական նշանակությունները, դրանց փոխհարաբերությունները և բանաստեղծական ամբողջական աշխարհապատկերի ձևավորման գործում ունեցած դերը։ Անդրադարձ է կատարվում հնագույն առասպելական պատկերացումների, քրիստոնեական խորհրդանշանների, ժողովրդական հավատալիքների և անհատական գեղարվեստական երևակայության փոխազդեցությանը։ Կարևորվում են բանաստեղծական տարածության և ժամանակի կազմակերպման առանձնահատկությունները, հակադրությունների համակարգը, արքետիպային պատկերների կիրառությունը և մարդու ու բնության միասնության գաղափարի գեղարվեստական արտահայտությունը։ Դիտարկվում են նաև բանաստեղծի ստեղծագործական զարգացման տարբեր փուլերում միֆապոետական պատկերների փոփոխությունները, անձնական ապրումների և հասարակական իրադարձությունների ազդեցությունը նրա բանաստեղծական աշխարհընկալման վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել միֆաքննադատության, համեմատական գրականագիտության, կառուցվածքային-իմաստաբանական, խորհրդանշաբանական և տեքստաբանական վերլուծության մեթոդներ՝ ստեղծագործությունների խորքային իմաստային շերտերը բացահայտելու նպատակով։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի իսպանական պոեզիայի գեղարվեստական առանձնահատկությունների, առասպելաբանական մտածողության և բանաստեղծական խորհրդանշանների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, իսպանագիտության մասնագետների, մշակութաբանների, համեմատական գրականագիտության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Pedagogy

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցի բնագիտամաթեմատիկական հոսքում սովորողների ազգային ինքնագիտակցության զարգացման միջոցների, մեթոդների և մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են կրթական գործընթացի հնարավորությունները՝ սովորողների ազգային արժեքների, պատմամշակութային գիտակցության, պատասխանատվության զգացման և հասարակական դիրքորոշումների ձևավորման գործում։ Հեղինակը ներկայացնում է բնագիտական և մաթեմատիկական առարկաների ուսուցման ընթացքում ազգային ինքնագիտակցության զարգացման ուղիները՝ ընդգծելով առարկայական բովանդակության, ուսուցման մեթոդների և դաստիարակչական աշխատանքի փոխկապակցվածությունը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են մանկավարժական մոտեցումներ, ուսումնական ծրագրերի կիրառման առանձնահատկություններ, դասավանդման կազմակերպման ձևեր և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել սովորողների համակողմանի զարգացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթության միջոցով ազգային և համամարդկային արժեքների համադրմանը, ինչպես նաև սովորողների ինքնության ձևավորման գործընթացին ժամանակակից դպրոցի պայմաններում։ Գիրքը նախատեսված է մանկավարժների, ուսուցիչների, կրթության ոլորտի հետազոտողների, դպրոցների ղեկավարների, մանկավարժական բուհերի դասախոսների, ուսանողների և դաստիարակության խնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Biology

Գիրքը նվիրված է մորեխի կենսաբանական ակտիվ նյութերի և ցածր հաճախության էլեկտրամագնիսական դաշտի ազդեցության ուսումնասիրությանը խաղողի խխունջի նյարդաբջջի թաղանթի և սրտամկանի կծկելիության վրա։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են կենսաբանական համակարգերի վրա արտաքին ֆիզիկական և քիմիական ազդակների ազդեցության մեխանիզմները, նյարդաբջջային թաղանթների ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, իոնային հոսքերի փոփոխությունները և մկանային հյուսվածքի արձագանքները։ Քննարկվում են փորձարարական կենսաֆիզիկայի մեթոդները, էլեկտրամագնիսական դաշտերի կենսաբանական ազդեցության հնարավոր ուղիները, ինչպես նաև կենսաակտիվ միացությունների ազդեցությունը բջջային գործընթացների կարգավորման վրա։ Ներկայացվող հետազոտությունները նպաստում են նյարդային և սրտանոթային համակարգերի ֆիզիոլոգիական մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը և կարող են նշանակություն ունենալ կենսաֆիզիկական ու բժշկակենսաբանական ուսումնասիրությունների համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել կենսաֆիզիկոսների, ֆիզիոլոգների, նյարդակենսաբանների, կենսաբանության և բժշկության ոլորտի հետազոտողների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Biology

Այս գիտական ատենախոսությունը նվիրված է առաջին հոգոտիկ դրվագ ունեցող հիվանդների մոտ նեյրոէնդոկրին համակարգի խանգարումների պաթոֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքը պաշտպանվել է կենսաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար՝ «Մարդու և կենդանիների ֆիզիոլոգիա» մասնագիտությամբ, ՀՀ ԳԱԱ Լ. Ա. Օրբելու անվան ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտում և հրապարակվել է Երևանում 2018 թվականին։ Ուսումնասիրության հիմնական խնդիրը հոգոտիկ առաջին դրվագի ընթացքում հոգեկան վիճակի և նեյրոէնդոկրին կարգավորման միջև փոխկապակցվածության բացահայտումն է։ Հոգոտիկ վիճակների ձևավորման մեխանիզմները բազմագործոն են և ներառում են նյարդային, հորմոնալ, սթրեսային և նյութափոխանակային գործընթացների փոխազդեցություն։ Այդ համատեքստում նեյրոէնդոկրին համակարգի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու օրգանիզմի հարմարվողական արձագանքները հոգեկան խանգարման սկզբնական փուլում։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հիպոթալամուս-հիպոֆիզ-մակերիկամներ առանցքի գործունեության ուսումնասիրությունը։ Այս համակարգը կարևոր դեր ունի սթրեսային արձագանքի, հորմոնալ հավասարակշռության և օրգանիզմի հարմարվողական մեխանիզմների կարգավորման մեջ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվել են, մասնավորապես, կորտիզոլի և դեհիդրոէպիանդրոստերոն սուլֆատի մակարդակները առաջին հոգոտիկ դրվագ ունեցող հիվանդների մոտ։ Հետագա աշխատանքներից մեկում նույն հետազոտական խմբի կողմից այդ հորմոնների ցուցանիշները դիտարկվել են նաև օլանզապինով հակահոգոտիկ բուժման ընթացքում, ինչը ցույց է տվել հիպոթալամուս-հիպոֆիզ-մակերիկամներ առանցքի ներգրավվածությունը ինչպես պաթոֆիզիոլոգիական, այնպես էլ բուժական գործընթացներում։ Աշխատանքի նշանակալի կողմերից է նեյրոէնդոկրին փոփոխությունների և հոգոպաթոլոգիական ախտանշանների միջև կապերի ուսումնասիրությունը։ Առաջին հոգոտիկ դրվագը հաճախ ուղեկցվում է տարբեր ծանրության հոգեկան ախտանշաններով, և հորմոնալ կարգավորման փոփոխությունները կարող են դիտարկվել որպես այդ վիճակի կենսաբանական ուղեկցող գործոններ կամ հնարավոր պաթոֆիզիոլոգիական մեխանիզմների բաղադրիչներ։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հոգոտիկ խանգարումը դիտարկել ոչ միայն հոգեբուժական ախտանշանների ամբողջության, այլև օրգանիզմի տարբեր կարգավորող համակարգերի փոխազդեցության տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևորությունը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ առաջին հոգոտիկ դրվագը հիվանդության զարգացման վաղ փուլ է, երբ նեյրոէնդոկրին փոփոխությունների ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր տվյալներ տրամադրել հետագա ընթացքի և բուժման արձագանքի վերաբերյալ։ Հորմոնալ ցուցանիշների դինամիկ դիտարկումը կարող է հնարավորություն տալ գնահատելու, թե ինչպես են դրանք փոխվում հիվանդության և բուժման ընթացքում։ Այդպիսի մոտեցման միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել նաև որոշ կենսաբանական ցուցանիշների՝ բուժման արդյունավետության հնարավոր կանխատեսիչ նշանակությունը։ Նեյրոէնդոկրին համակարգի ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի կորտիզոլը, որը սթրեսային արձագանքի կարևոր հորմոն է։ Ժամանակակից հետազոտություններում հիպոթալամուս-հիպոֆիզ-մակերիկամներ առանցքի գործունեության փոփոխությունները դիտարկվում են տարբեր հոգեկան խանգարումների պաթոգենեզի համատեքստում, իսկ կորտիզոլի փոփոխությունները կարող են կապված լինել որոշ հոգոտիկ և աֆեկտիվ ախտանշանների հետ։ Այս պատճառով աշխատանքի թեման միավորում է ֆիզիոլոգիական և հոգեբուժական ուսումնասիրության ուղղությունները։ Հետազոտության մեջ կարող է կարևորվել նաև սեռային գործոնի ազդեցությունը նեյրոէնդոկրին ցուցանիշների վրա։ Հորմոնալ համակարգերի գործունեությունը տարբեր սեռերի մոտ կարող է ունենալ առանձնահատկություններ, ուստի առաջին հոգոտիկ դրվագի ժամանակ արձանագրվող փոփոխությունների վերլուծությունը սեռային բաժանմամբ կարող է լրացուցիչ տեղեկություն տալ հիվանդության կենսաբանական մեխանիզմների մասին։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս խուսափել ընդհանուր միջին ցուցանիշներով պայմանավորված տարբերությունների կորստից և ավելի մանրամասն գնահատել հիվանդների ենթախմբերի առանձնահատկությունները։ Աշխատության գործնական նշանակության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նեյրոէնդոկրին ցուցանիշների օգտագործումը բուժման ընթացքի գնահատման համար։ Եթե որոշ հորմոնալ փոփոխություններ կապված են հիվանդության ծանրության կամ բուժման արդյունավետության հետ, դրանք կարող են դիտարկվել որպես լրացուցիչ կենսաբանական ցուցիչներ։ Հետազոտական տվյալները կարող են նպաստել առաջին հոգոտիկ դրվագի ժամանակ բուժական գործընթացների ավելի խոր ընկալմանը և ապագայում ավելի անհատականացված մոտեցումների մշակմանը։ Միաժամանակ նման կենսաբանական ցուցանիշները պետք է դիտարկել որպես համալիր գնահատման բաղադրիչ, այլ ոչ թե որպես ինքնուրույն ախտորոշիչ չափանիշ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ուսումնասիրում է առաջին հոգոտիկ դրվագի ժամանակ առաջացող նեյրոէնդոկրին փոփոխությունների ֆիզիոլոգիական և պաթոֆիզիոլոգիական նշանակությունը՝ ուշադրություն դարձնելով հորմոնալ կարգավորման, սթրեսային համակարգերի, հոգոպաթոլոգիական ախտանշանների և հակահոգոտիկ բուժման միջև փոխկապակցվածությանը։ Այն արժեքավոր է նեյրոէնդոկրինոլոգիայի, պաթոֆիզիոլոգիայի և հոգեբուժության սահմանագծում իրականացվող հետազոտությունների համար և կարող է հետաքրքրել ֆիզիոլոգներին, հոգեբույժներին, նյարդաբաններին, բժշկական հետազոտողներին, կենսաբաններին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Mathematics

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է արտածումների բարդության (proof complexity) հիմնախնդիրը ասույթային հաշվի տարբեր հայտնի և նոր կառուցված համակարգերում՝ կենտրոնանալով այն վրա, թե ինչպես են փոխվում ապացույցների երկարությունը, կառուցվածքը և հաշվարկային ռեսուրսների պահանջները տարբեր տրամաբանական համակարգերում։ Աշխատությունում վերլուծվում են դասական ապացուցման համակարգեր, ինչպիսիք են Հիլբերտյան համակարգերը, բնական դեդուկցիան և ռեզոլյուցիոն մեթոդները, ինչպես նաև նորագույն մոտեցումներ, որոնք կիրառվում են ավտոմատացված ապացուցման և հաշվողական բարդության տեսության մեջ։ Հեղինակը դիտարկում է, թե ինչպես են տարբեր համակարգերում նույն տրամաբանական պնդումների արտածումները կարող ունենալ զգալիորեն տարբեր բարդություն՝ թե՛ քայլերի քանակի, թե՛ կառուցվածքային խորության տեսանկյունից, և ինչպես են այդ տարբերությունները կապված հաշվարկային բարդության դասերի հետ։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է ապացույցների կոմպրեսիայի, էքսպոնենցիալ երկարությունների առաջացման պատճառներին և այն հարցին, թե արդյոք հնարավոր է գտնել ավելի արդյունավետ ապացուցման համակարգեր, որոնք կկրճատեն արտածումների բարդությունը առանց արտահայտչականության կորստի։ Բացի այդ, քննարկվում են ժամանակակից արդյունքներ proof complexity-ի և SAT-խնդիրների լուծման ալգորիթմների միջև կապերի վերաբերյալ, ինչը կարևոր է ինչպես տեսական ինֆորմատիկայի, այնպես էլ կիրառական ալգորիթմների զարգացման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է խորքային վերլուծություն այն մասին, թե ինչպես են տրամաբանական համակարգերի կառուցվածքային հատկությունները ազդում արտածումների բարդության վրա և ինչ սահմանափակումներ են առաջանում ավտոմատացված դատողությունների համակարգերում։

Economics

Գիրքը նվիրված է ռիսկի՝ որպես տնտեսական կատեգորիայի տեսական և կիրառական ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրա դերին ժամանակակից բանկային համակարգի գործունեության մեջ։ Աշխատությունում ներկայացվում է ռիսկի տնտեսական էությունը, դրա ձևավորման աղբյուրները և դասակարգման հիմնական մոտեցումները՝ ներառյալ վարկային, շուկայական, իրացվելիության, գործառնական և տոկոսադրույքային ռիսկերը։ Հեղինակը վերլուծում է բանկային գործունեության պայմաններում ռիսկերի կառավարման մեխանիզմները, գնահատման և չափման քանակական ու որակական մեթոդները, ինչպես նաև դրանց նվազեցման ռազմավարությունները։ Գրքում ընդգծվում է ռիսկի և եկամտաբերության փոխկապակցվածությունը, բանկային պորտֆելների օպտիմալացման խնդիրները և ֆինանսական կայունության ապահովման կարևորությունը։ Ներկայացված են նաև ռիսկերի կառավարման միջազգային փորձը, կարգավորող պահանջները և դրանց կիրառելիությունը ազգային բանկային համակարգում։ Աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում բանկերի ներքին վերահսկողության համակարգերին, սթրես-թեստավորման մեխանիզմներին և ֆինանսական որոշումների ընդունման գործընթացում ռիսկերի հաշվառմանը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, ֆինանսիստների, բանկային ոլորտի մասնագետների, ռիսկերի կառավարման փորձագետների, գիտաշխատողների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար՝ նպաստելով բանկային գործունեության ռիսկերի գիտական ըմբռնման և արդյունավետ կառավարման զարգացմանը։