Ինքնության հարցեր

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցական կրթության համակարգում ռուսերեն լեզվի ուսուցման ընթացքում թեստերի նախագծման և կիրառման համակարգի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով գնահատման ժամանակակից մեթոդների դերը ուսուցման արդյունավետության բարձրացման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է թեստավորման տեսական հիմքերը՝ ներառյալ գիտելիքների, լեզվական հմտությունների և հաղորդակցական կարողությունների չափման սկզբունքները։ Գրքում դիտարկվում են թեստերի կառուցման հիմնական տեսակները՝ ընտրովի պատասխաններով, բաց հարցերով, համապատասխանեցման և իրավիճակային առաջադրանքներով, ինչպես նաև դրանց կիրառման մեթոդաբանությունը ուսուցման տարբեր փուլերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թեստերի վալիդության, հուսալիության և օբյեկտիվության ապահովման հարցերին՝ որպես արդյունավետ գնահատման հիմնական չափանիշներ։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև համակարգային թեստավորման կիրառումը որպես ուսուցման գործընթացի կարգավորման և հետադարձ կապի ապահովման միջոց։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ թեստերի գիտականորեն հիմնավորված կիրառումը նպաստում է աշակերտների լեզվական կարողությունների զարգացմանը, ուսուցման անհատականացմանը և կրթական որակի բարձրացմանը։ Այն օգտակար է ռուսերենի ուսուցիչների, մեթոդիստների և մանկավարժական հետազոտությունների ոլորտի մասնագետների համար։

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի ջերմատնային պայմաններում լոլիկի նոր ողկուզավոր հիբրիդների աճի, զարգացման և մշակության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են տարբեր հիբրիդների կենսաբանական և ագրոտեխնիկական բնութագրերը, բույսերի աճի փուլերը, ծաղկման, պտղակալման և բերքի ձևավորման օրինաչափությունները, ինչպես նաև ջերմատնային միջավայրի ազդեցությունը դրանց արտադրողականության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջերմաստիճանի, օդի հարաբերական խոնավության, լուսավորության, ոռոգման և սննդատարրերի ապահովման ազդեցությանը բույսերի ֆիզիոլոգիական գործընթացների ու բերքատվության ցուցանիշների վրա։ Քննարկվում են ողկուզավոր լոլիկի հիբրիդների աճեցման արդյունավետ տեխնոլոգիաները, տնկման խտության, բույսերի ձևավորման, սնուցման և խնամքի ագրոտեխնիկական միջոցառումների ընտրության սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում հիբրիդների վաղահասության, պտուղների որակական հատկանիշների, ապրանքային տեսքի, հիվանդությունների նկատմամբ դիմադրողականության և շրջակա միջավայրի փոփոխվող պայմաններին հարմարվողականության գնահատմանը։ Դիտարկվում են նաև Հայաստանի բնակլիմայական պայմաններում ջերմատնային արտադրության արդյունավետության բարձրացման, բերքատվության կայունության ապահովման և առավել հեռանկարային հիբրիդների ընտրության հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսների, բուսաբույծների, սելեկցիոներների, ջերմատնային տնտեսությունների մասնագետների, ագրոնոմների և բանջարաբուծության ոլորտի հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Political Science

Հարավկովկասյան հակամարտությունները և դրանց լուծման ուղիները թեման ընդգրկում է տարածաշրջանում երկարաժամկետ և բարդ քաղաքական ու էթնոքաղաքական հակասությունները, որոնք ձևավորվել են պատմական, տարածքային, տնտեսական և ինքնորոշման խնդիրների շուրջ։ Այս հակամարտությունների շարքում առանձնանում են հատկապես Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ ծագած հակասությունները, ինչպես նաև տարածաշրջանի այլ սառեցված կամ պարբերաբար սրվող վեճերը, որոնք ներառում են սահմանների ճշգրտման, փախստականների վերադարձի, անվտանգության երաշխիքների և տարածաշրջանային հաղորդակցությունների բացման հարցերը։ Ուսումնասիրություններում ընդգծվում է, որ հակամարտությունների լուծումը պահանջում է բազմակողմ դիվանագիտական մոտեցում, միջազգային միջնորդության արդյունավետ մեխանիզմներ և վստահության կառուցման միջոցառումներ կողմերի միջև։ Կարևորվում են նաև խաղաղության հաստատման երկարաժամկետ ծրագրերը, որոնք ներառում են տնտեսական համագործակցության զարգացում, հաղորդակցության ուղիների վերականգնում, մշակութային երկխոսության խթանում և քաղաքացիական հասարակության ներգրավում խաղաղ գործընթացներում։ Միևնույն ժամանակ նշվում է, որ տարածաշրջանում կայունության հասնելու համար անհրաժեշտ է միջազգային իրավունքի սկզբունքների՝ տարածքային ամբողջականության և ժողովուրդների ինքնորոշման հավասարակշռված կիրառություն՝ բանակցային գործընթացների շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ, այս թեման ներկայացնում է Հարավային Կովկասի քաղաքական դինամիկայի բազմաշերտ բնույթը և ընդգծում է, որ հակամարտությունների կարգավորումը հնարավոր է միայն համապարփակ, փուլային և փոխադարձ վստահության վրա հիմնված մոտեցումների միջոցով։

Pedagogy

Այս գիրքը նվիրված է ուսուցման կազմակերպման կոլեկտիվ եղանակի տեսական հիմքերի, մեթոդաբանական սկզբունքների և գործնական կիրառման համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում ուսուցման այնպիսի կազմակերպման գաղափարն է, որի շրջանակում սովորողը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես ուսուցչի կողմից փոխանցվող գիտելիքի ստացող, այլև որպես ուսումնական գործընթացի ակտիվ մասնակից և համագործակցող։ Գրքում քննարկվում են կոլեկտիվ ուսուցման ձևավորման նախադրյալները, դրա զարգացման տրամաբանությունը, հիմնական հասկացություններն ու սկզբունքները, ինչպես նաև անհատական, զույգային, խմբային և կոլեկտիվ աշխատանքի փոխհարաբերությունները։ Հեղինակը ներկայացնում է, թե ինչպես կարելի է ուսումնական գործընթացը կառուցել փոխօգնության, համագործակցության, փոխուսուցման և սովորողների միջև ակտիվ հաղորդակցության հիման վրա՝ հաշվի առնելով նրանց անհատական առանձնահատկությունները, պատրաստվածության մակարդակը և ուսումնական գործունեության կազմակերպման տարբեր պայմանները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կոլեկտիվ աշխատանքի մեթոդներին, ուսուցչի և սովորողների դերերի վերափոխմանը, ուսումնական առաջադրանքների կազմակերպմանը, հաղորդակցական փոխազդեցությանը և սովորողների ինքնուրույնության զարգացմանը։ Տեսական դրույթները կապվում են գործնական օրինակների և մանկավարժական փորձի հետ, ինչի շնորհիվ աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ոչ միայն թեմայի գիտական ուսումնասիրությամբ զբաղվողների, այլև ուսուցիչների, դասախոսների, մանկավարժական բուհերի ուսանողների և կրթական գործընթացի կազմակերպիչների համար։ Գիրքը հատկապես արժեքավոր է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են դասավանդման ավանդական մոդելներից դեպի համագործակցային և սովորողակենտրոն մոտեցումներ անցմամբ, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն կոլեկտիվ ուսուցման գաղափարական հիմքերը, այլև դրա իրականացման կոնկրետ մեխանիզմները։ Աշխատության ընդհանուր նպատակը ուսուցման արդյունավետության բարձրացման այնպիսի մոտեցումների բացահայտումն է, որոնց դեպքում կրթական գործընթացը դառնում է փոխգործակցության, համատեղ գործունեության, պատասխանատվության և գիտելիքի փոխանակման միջավայր՝ նպաստելով սովորողների ճանաչողական ակտիվության, հաղորդակցական կարողությունների, ինքնուրույնության և սոցիալական հմտությունների զարգացմանը։

Informatics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է երկրի դիտարկման տվյալների մշակման, պահպանման և վերլուծության համար նախատեսված ամպային և բարձր արտադրողականությամբ հաշվարկային հարթակի նախագծման ու իրականացման սկզբունքներին։ Աշխատությունում ներկայացվում են մեծածավալ արբանյակային տվյալների արդյունավետ կառավարման մեթոդները, բաշխված հաշվարկների կիրառման հնարավորությունները, տվյալների պահպանման ճարտարապետական լուծումները և բարձր արտադրողականությամբ համակարգերի ինտեգրման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են հեռահար զոնդավորման տվյալների մշակման ավտոմատացված գործընթացները, տվյալների հասանելիության, մասշտաբայնության, հուսալիության և հաշվարկային ռեսուրսների օպտիմալ օգտագործման հարցերը։ Ուսումնասիրությունն անդրադառնում է նաև ժամանակակից ամպային տեխնոլոգիաների կիրառմանը՝ գիտական հետազոտությունների, շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի, գյուղատնտեսության, քաղաքաշինության, աղետների գնահատման և այլ ոլորտներում երկրի դիտարկման տվյալների արդյունավետ օգտագործման նպատակով։ Գիրքը հետաքրքիր և օգտակար է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետների, տվյալագիտության, հեռահար զոնդավորման, աշխարհատեղեկատվական համակարգերի և բարձր արտադրողականությամբ հաշվարկների ոլորտներում աշխատող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Political Science

Այս մենագրությունը նվիրված է 1991–2001 թվականներին Հայաստանի և Միացյալ Նահանգների հարաբերությունների ձևավորման ու զարգացման համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով Հարավային Կովկասում ԱՄՆ արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների, տարածաշրջանային աշխարհաքաղաքական վերափոխումների և հետխորհրդային միջազգային համակարգի ձևավորման համատեքստում։ Աշխատության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է այն հարցի վրա, թե ինչպիսի տեղ էր զբաղեցնում Հայաստանը ԱՄՆ տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ Խորհրդային Միության փլուզումից հետո, ինչ գործոններով էին պայմանավորված երկկողմ հարաբերությունների զարգացումները և ինչպես էին տարածաշրջանային հակամարտությունները, էներգետիկ շահերը, անվտանգության խնդիրները, Ռուսաստանի և Իրանի գործոնները, ինչպես նաև ԱՄՆ-ում գործող հայկական համայնքի ու կազմակերպությունների գործունեությունը ազդում Վաշինգտոնի քաղաքական որոշումների վրա։ Հետազոտության ժամանակագրական շրջանակը սկսվում է 1991 թվականից, երբ Հայաստանը վերականգնեց իր անկախությունը և դարձավ միջազգային հարաբերությունների ինքնուրույն սուբյեկտ։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո Հարավային Կովկասում ստեղծված նոր իրավիճակը հնարավորություն տվեց ԱՄՆ-ին ակտիվացնել իր ներկայությունը տարածաշրջանում։ ԱՄՆ քաղաքականության մեջ տարածաշրջանի նշանակությունը պայմանավորված էր մի քանի փոխկապակցված հանգամանքներով՝ Ռուսաստանի ազդեցության պահպանման խնդրով, Իրանի աշխարհաքաղաքական դիրքով, Թուրքիայի և Վրաստանի հետ հարաբերություններով, Կասպից ծովի էներգետիկ պաշարների նկատմամբ հետաքրքրությամբ և տարածաշրջանային անվտանգության հարցերով։ Հետազոտություններում նշվում է, որ ԱՄՆ-ի ակտիվ հետաքրքրությունը Հարավային Կովկասի նկատմամբ հատկապես նկատելի դարձավ 1990-ականների երկրորդ կեսից, երբ տարածաշրջանային էներգետիկ նախագծերն ավելի մեծ նշանակություն ստացան ամերիկյան արտաքին քաղաքականության համար։ Հայաստանի և ԱՄՆ-ի դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատումը դարձավ երկկողմ կապերի ինստիտուցիոնալ զարգացման հիմքը։ Հետագա տարիներին հարաբերությունները աստիճանաբար ընդլայնվեցին՝ ընդգրկելով քաղաքական, տնտեսական, մարդասիրական, ժողովրդավարական զարգացման և անվտանգության ոլորտները։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է բացահայտել այն առանձնահատկությունը, որ Հայաստանի և ԱՄՆ-ի հարաբերությունները զարգանում էին ոչ միայն երկու երկրների անմիջական շահերի հիման վրա, այլև Հարավային Կովկասում ամերիկյան ավելի լայն ռազմավարության շրջանակում։ Այդ պատճառով Հայաստանի նկատմամբ Վաշինգտոնի քաղաքականությունը անհրաժեշտ է դիտարկել տարածաշրջանի մյուս պետությունների՝ Ադրբեջանի և Վրաստանի նկատմամբ ԱՄՆ քաղաքականության հետ համեմատության մեջ։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության խնդիրը։ 1990-ականների սկզբին հակամարտությունը դարձավ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության և միջազգային հարաբերությունների կարևորագույն ուղղություններից մեկը, իսկ ԱՄՆ-ը ներգրավվեց դրա կարգավորման գործընթացում՝ որպես ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ երկիր։ Հակամարտության նկատմամբ ամերիկյան դիրքորոշումը միաժամանակ առնչվում էր տարածաշրջանային անվտանգության, Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերությունների, Թուրքիայի դիրքորոշման և էներգետիկ հաղորդակցության նախագծերի հարցերին։ Այդ համատեքստում աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր հակամարտության կարգավորման խնդիրը փոխազդում հայ-ամերիկյան քաղաքական օրակարգի հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ԱՄՆ-ում հայկական համայնքի և կազմակերպությունների դերակատարությունը։ Հայկական սփյուռքը և ամերիկահայ կազմակերպությունները կարողացել են ձևավորել քաղաքական ու հասարակական ազդեցության տարբեր մեխանիզմներ՝ ամերիկյան քաղաքական օրակարգում հայկական հարցերի բարձրացման, Հայաստանի նկատմամբ աջակցության, տնտեսական և մարդասիրական ծրագրերի խթանման և Հայոց ցեղասպանության ճանաչման ուղղությամբ։ Հետազոտությունների համաձայն՝ ամերիկահայ կազմակերպությունները զգալի դեր են ունեցել Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի վերաբերյալ ԱՄՆ քաղաքականության վրա հասարակական ու քաղաքական ազդեցություն գործադրելու գործում։ Տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությունը ևս կարևոր բաղադրիչ է։ Անկախության առաջին տարիներին Հայաստանը կանգնած էր տնտեսական ծանր իրավիճակի, շրջափակման և սոցիալ-տնտեսական վերափոխումների խնդիրների առջև, ինչի պայմաններում ԱՄՆ աջակցությունը ստացավ մեծ նշանակություն։ Ամերիկյան օգնության ծրագրերը, ներդրումային և առևտրային կապերը, մարդասիրական աջակցությունը և տնտեսական բարեփոխումների խթանումը դարձան երկկողմ հարաբերությունների կարևոր ուղղություններ։ Միաժամանակ ԱՄՆ-ի տնտեսական հետաքրքրությունները Հարավային Կովկասում մեծապես կապված էին տարածաշրջանի հաղորդակցային և էներգետիկ ներուժի հետ։ Այս համատեքստում Հայաստանը որոշ չափով տարբերվում էր Ադրբեջանից, քանի որ չուներ Կասպից ծովի նավթային և գազային պաշարների նման ռեսուրսային ներուժ, ինչն ազդում էր տարածաշրջանային ամերիկյան առաջնահերթությունների կառուցվածքի վրա։ ԱՄՆ քաղաքականության մեջ Ադրբեջանի նշանակությունը հատկապես աճեց էներգետիկ նախագծերի զարգացման հետ, մինչդեռ Հայաստանի նկատմամբ հարաբերությունները զգալիորեն կառուցվում էին քաղաքական, մարդասիրական և ժողովրդավարական համագործակցության հիման վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև անվտանգության և ռազմական համագործակցության ուսումնասիրությունը։ Հայաստանի և ԱՄՆ-ի հարաբերություններում անվտանգության ոլորտը զարգանում էր աստիճանաբար՝ հաշվի առնելով միաժամանակ Հայաստանի անդամակցությունը Ռուսաստանի գլխավորած անվտանգության համակարգերին և ԱՄՆ-ի ու ՆԱՏՕ-ի հետ համագործակցության հնարավորությունները։ Հետազոտական գրականության մեջ նշվում է, որ հայ-ամերիկյան համագործակցությունը ներառում էր ինչպես երկկողմ, այնպես էլ ՆԱՏՕ-ի շրջանակներում իրականացվող ձևաչափեր, սակայն Ռուսաստանի հետ Հայաստանի ռազմաքաղաքական կապերը սահմանափակում էին այդ ուղղության արագ խորացումը։ Մենագրության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ Հայաստանի արտաքին քաղաքականությունը ներկայացվում է որպես տարբեր ուժային կենտրոնների միջև հավասարակշռություն պահպանելու գործընթաց։ Հայաստանի համար ԱՄՆ-ի հետ հարաբերությունների զարգացումը կարևոր էր միջազգային աջակցություն ստանալու, տնտեսական վերականգնման, ժողովրդավարական ինստիտուտների ամրապնդման և արտաքին քաղաքական այլընտրանքների ընդլայնման տեսանկյունից, մինչդեռ ԱՄՆ-ի համար Հայաստանը Հարավային Կովկասում կարևոր, բայց ոչ միակ գործընկերն էր։ Այդ պատճառով երկկողմ հարաբերությունները պետք է հասկանալ ավելի լայն տարածաշրջանային համակարգում, որտեղ փոխազդում էին ԱՄՆ-ի, Ռուսաստանի, Թուրքիայի, Իրանի և եվրոպական պետությունների շահերը։ Հետազոտության մեջ 1990-ականների երկրորդ կեսը առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ հենց այդ շրջանում Հարավային Կովկասը ավելի հստակ սկսեց դիտարկվել որպես ԱՄՆ արտաքին քաղաքականության կարևոր ուղղություն։ Էներգետիկ նախագծերը, Կասպից ծովի պաշարների արտահանման ուղիները, տարածաշրջանային հաղորդակցությունները և Ռուսաստանի ու Իրանի ազդեցության սահմանափակման հարցերը մեծացրին ԱՄՆ-ի հետաքրքրությունը տարածաշրջանի նկատմամբ։ Այս պայմաններում Հայաստանը հայտնվեց բարդ աշխարհաքաղաքական միջավայրում, որտեղ իր արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները միշտ չէ, որ համընկնում էին ամերիկյան ռազմավարական նպատակների հետ։ Աշխատանքի մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ Նորա Վ. Գևորգյանի ուսումնասիրությունը սկզբնապես ներկայացվել է որպես քաղաքական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար նախատեսված ատենախոսություն՝ 23.00.04 մասնագիտությամբ, և 2009 թվականին հրատարակվել է 27 էջանոց սեղմագրով։ Հետագայում այն լույս է տեսել ընդարձակ մենագրության ձևով՝ Երևանում, «Լիմուշ» հրատարակչությունում, 2012 թվականին, 194 էջ ծավալով։ Հայաստանի ազգային գրադարանի մատենագիտական գրառման համաձայն՝ գրքում ընդգրկված է 174–188-րդ էջերի մատենագիտություն՝ 190 աղբյուրով, ինչպես նաև բազմաթիվ տողատակի հղումներ։ Ռուս-հայկական համալսարանի տվյալները հաստատում են, որ Նորա Գևորգյանը քաղաքական գիտությունների թեկնածու է, դոցենտ և միջազգային հարաբերությունների մասնագետ, իսկ այս աշխատությունը նրա հիմնական գիտական մենագրություններից մեկն է։ Նրա հետազոտական հետաքրքրությունների մեջ ներառված են ԱՄՆ արտաքին քաղաքական շահերը Հարավային Կովկասում, հայ-ամերիկյան հարաբերությունները, փոքր պետությունների դերը մեծ տերությունների աշխարհաքաղաքականության մեջ և տարածաշրջանային միջազգային հարաբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը արժեքավոր է հետխորհրդային առաջին տասնամյակում Հայաստանի արտաքին քաղաքականության և ԱՄՆ-ի տարածաշրջանային ռազմավարության փոխազդեցությունը հասկանալու համար։ Այն հնարավորություն է տալիս միաժամանակ ուսումնասիրել դիվանագիտական հարաբերությունները, տնտեսական և մարդասիրական համագործակցությունը, Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության միջազգային ասպեկտները, ամերիկահայ համայնքի քաղաքական ազդեցությունը, տարածաշրջանային էներգետիկ շահերը և Հարավային Կովկասում ձևավորվող նոր աշխարհաքաղաքական հավասարակշռությունը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, դիվանագիտության, Հայաստանի արտաքին քաղաքականության, ԱՄՆ արտաքին քաղաքականության և Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքականության հարցերով զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։