Ինքնության հարցեր

Գյուղատնտեսություն

Այս աշխատությունը նվիրված է գյուղատնտեսական հողերի արդյունավետ օգտագործման, դրանց կառավարման և զարգացման տնտեսական հիմնահարցերի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի առանձնահատկությունների վրա։ Գրքում վերլուծվում են հողային ռեսուրսների ներկա վիճակը, դրանց օգտագործման արդյունավետության վրա ազդող տնտեսական, սոցիալական և բնական գործոնները, ինչպես նաև ներկայացվում են գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման, հողօգտագործման կատարելագործման և ոլորտի մրցունակության բարձրացման հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հողերի պահպանության, ռացիոնալ բաշխման, գյուղատնտեսական քաղաքականության, ներդրումային միջավայրի, համայնքային զարգացման և ժամանակակից տնտեսական մեխանիզմների կիրառման հարցերին։ Հեղինակը ներկայացնում է հիմնավորված առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել հողային ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործմանը, գյուղատնտեսության կայուն զարգացմանը և մարզի սոցիալ-տնտեսական առաջընթացին։ Աշխատությունը նախատեսված է տնտեսագետների, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների, պետական կառավարման ներկայացուցիչների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հողային քաղաքականության, գյուղատնտեսական տնտեսագիտության և տարածաշրջանային զարգացման հիմնախնդիրներով։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1920 թվականի մայիսից մինչև 1921 թվականի հուլիսը Զանգեզուրում տեղի ունեցած ռազմական և քաղաքական իրադարձությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարածաշրջանի բնակչության ինքնապաշտպանական պայքարն է, որը ծավալվեց Հայաստանի Առաջին Հանրապետության անկայուն քաղաքական իրավիճակի, խորհրդայնացման գործընթացների և տարածաշրջանում ձևավորված բարդ ռազմաքաղաքական պայմանների համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են Զանգեզուրի աշխարհաքաղաքական և ռազմավարական նշանակությունը, տարածաշրջանի բնակչության ազգային ու քաղաքական դիրքորոշումները, տեղական իշխանությունների գործունեությունը և արտաքին ուժերի ազդեցությունը տեղի ունեցող իրադարձությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1920 թվականի մայիսյան իրադարձություններին, Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո Զանգեզուրում ստեղծված իրավիճակին, Կարմիր բանակի և տեղական հայկական ուժերի միջև ռազմական բախումներին, ինչպես նաև տարածաշրջանի ինքնապաշտպանության կազմակերպմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Գարեգին Նժդեհի և մյուս ռազմական ու քաղաքական գործիչների գործունեությանը, տեղական զինված ուժերի կազմակերպմանը, ռազմավարական դիրքերի պահպանմանը և բնակավայրերի պաշտպանության մարտավարությանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Զանգեզուրի ներքին քաղաքական իրավիճակին, բնակչության տարբեր խմբերի հարաբերություններին և այն հանգամանքներին, որոնք նպաստեցին երկարատև դիմադրության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է տարածաշրջանի նկատմամբ Խորհրդային Ռուսաստանի և հարևան Ադրբեջանի քաղաքականության, ինչպես նաև հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների ազդեցության վերլուծությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ռազմական գործողությունների ընթացքին, տարածքային վերահսկողության փոփոխություններին, հաղորդակցության և մատակարարման խնդիրներին ու պայքարի ընթացքում կիրառված կազմակերպչական միջոցներին։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել նաև 1921 թվականի ընթացքում տեղի ունեցած քաղաքական զարգացումները և այն գործընթացները, որոնք հանգեցրին Զանգեզուրի վերջնական խորհրդայնացմանն ու տարածաշրջանի վարչաքաղաքական կարգավիճակի ձևավորմանը։ Պատմական իրադարձությունների համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն ռազմական դիմադրության ընթացքը, այլև դրա քաղաքական, սոցիալական և ազգային նշանակությունը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև Հայաստանի առաջին հանրապետության վերջին շրջանի և խորհրդայնացման գործընթացի վերաբերյալ ամբողջական պատկերացում կազմելու տեսանկյունից, քանի որ Զանգեզուրում տեղի ունեցած իրադարձությունները սերտորեն կապված էին այդ ժամանակաշրջանի Հայաստանի ընդհանուր քաղաքական ճգնաժամի և տարածաշրջանային ուժերի վերադասավորման հետ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել 1920-1921 թվականների Հարավային Կովկասի պատմության, հայ ազգային-ազատագրական շարժումների և տարածաշրջանի ռազմաքաղաքական զարգացումների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ռազմական պատմության մասնագետներին, քաղաքագետներին, հայագետներին, աղբյուրագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը ուսումնասիրում է հետխորհրդային երկրներում հասարակական համակարգերի վերափոխման գործընթացները՝ անդրադառնալով քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային փոփոխություններին, որոնք ձևավորվեցին խորհրդային կարգերի փլուզումից հետո։ Վերլուծվում են պետական կառավարման նոր մոդելների ձևավորումը, ժողովրդավարացման և շուկայական տնտեսության անցման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հասարակական ինստիտուտների, արժեքային համակարգերի և քաղաքացիական հասարակության զարգացման ընթացքը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անցումային շրջանի մարտահրավերներին, սոցիալական անհավասարություններին, քաղաքական վերափոխումներին և գլոբալացման ազդեցությանը՝ ներկայացնելով հետխորհրդային տրանսֆորմացիայի օրինաչափություններն ու տարբեր երկրների փորձի համեմատական գնահատականը։

Քաղաքագիտություն

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության փորձերին 1920-1921 թվականներին դառնալ միջազգային կազմակերպության՝ Ազգերի լիգայի անդամ, ինչը դիտարկվում էր որպես նորաստեղծ պետության միջազգային ճանաչման և պետականության ամրապնդման կարևոր ուղղություն։ Այդ շրջանում Հայաստանի Հանրապետությունը գտնվում էր ծանր քաղաքական և անվտանգային իրավիճակում՝ բախվելով տարածքային վեճերի, պատերազմական գործողությունների և ներքին անկայունության, ինչը մեծապես պայմանավորում էր արտաքին քաղաքականության առաջնահերթությունները։ Անդամակցության նախաձեռնությունը նպատակ ուներ ապահովել միջազգային աջակցություն, բարձրացնել երկրի իրավական և քաղաքական սուբյեկտայնությունը և ստանալ պաշտպանություն արտաքին սպառնալիքներից՝ օգտագործելով միջազգային կազմակերպությունների մեխանիզմները։ Դիմումի քննարկման ընթացքում ընդգծվել են Հայաստանի սահմանների չհաստատված վիճակը, տնտեսական դժվարությունները և պետական կառավարման սահմանափակ հնարավորությունները, որոնք օգտագործվել են որպես հիմնական պատճառներ անդամակցությունը հետաձգելու կամ մերժելու համար։ Միևնույն ժամանակ քննարկվում էր նաև այն փաստը, որ փոքր և նորաստեղծ պետությունների ներգրավումը միջազգային համակարգում պահանջում էր կայունություն և արդյունավետ կառավարման կարողություն, ինչը այդ պահին դժվար էր ապահովել։ Չնայած անդամակցությունը չիրականացավ, գործընթացը կարևոր նշանակություն ունեցավ Հայաստանի Հանրապետության արտաքին քաղաքական փորձառության մեջ՝ ցույց տալով միջազգային իրավունքի և դիվանագիտության գործիքների կիրառման փորձերը փոքր պետությունների կողմից և ընդգծելով հետպատերազմյան միջազգային համակարգի բարդությունները։

Պատմություն

Գիրքը ներկայացնում է մեթոդական հանձնարարականներ և գործնական առաջարկություններ՝ նվիրված Ստեփան Շահումյանի ծննդյան 100-ամյակի առթիվ գրադարաններում, մշակութային և կրթական հաստատություններում հոբելյանական միջոցառումների կազմակերպմանը։ Աշխատությունը ներառում է նյութեր նրա կյանքի, հասարակական և քաղաքական գործունեության, գաղափարական ժառանգության և պատմական դերի վերաբերյալ՝ առաջարկելով թեմատիկ ցուցահանդեսների, գրական երեկոների, ընթերցողական քննարկումների, մատենագիտական ցուցակների և այլ տեղեկատվական միջոցառումների կազմակերպման ձևեր։ Հրատարակությունն ուղղված է գրադարանավարներին՝ աջակցելու նրանց հոբելյանական ծրագրերի նախապատրաստման, ընթերցողների իրազեկման և համապատասխան գրականության արդյունավետ ներկայացման գործում։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև մշակութային կազմակերպիչներին, մանկավարժներին, պատմաբաններին և բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են գրադարանային աշխատանքի մեթոդաբանությամբ և հասարակական գործիչների կենսագրական ժառանգության հանրայնացմամբ։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է հատուկ (օժանդակ) դպրոցներում սովորող աշակերտների սոցիալ-կենցաղային հմտությունների ձևավորման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրանց ինքնուրույն կյանքի և սոցիալական ինտեգրման ապահովման մանկավարժական պայմանները։ Գրքում վերլուծվում են այն տեսական և գործնական մոտեցումները, որոնք կիրառվում են մտավոր կամ զարգացման առանձնահատկություններ ունեցող երեխաների կրթության և դաստիարակության գործընթացում՝ նպատակ ունենալով ձևավորել առօրյա կյանքում անհրաժեշտ ինքնասպասարկման, հաղորդակցման և սոցիալական վարքի հմտություններ։ Հեղինակը ներկայացնում է ուսումնական և դաստիարակչական աշխատանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները հատուկ դպրոցներում, ուսուցման անհատականացված մեթոդները, ինչպես նաև գործնական վարժությունների և իրավիճակային ուսուցման դերը հմտությունների ամրապնդման գործում։ Ուշադրություն է դարձվում նաև ընտանիքի և դպրոցի համագործակցության նշանակությանը, սոցիալական միջավայրի ազդեցությանը և վերականգնողական մանկավարժության սկզբունքների կիրառմանը։ Աշխատությունում քննարկվում են աշակերտների ինքնուրույնության աստիճանի բարձրացման ուղիները, հարմարվողական վարքի ձևավորումը և հասարակության մեջ նրանց ներառման արդյունավետ մեխանիզմները։ Ներկայացված են նաև գործնական առաջարկություններ մանկավարժների համար՝ ուղղված ուսուցման գործընթացի արդյունավետության բարձրացմանը և հատուկ կրթական կարիքներ ունեցող երեխաների սոցիալական հմտությունների կայուն զարգացման ապահովմանը։