Իրադարձությունը և դրա իմաստաշարահյուսական արտապատկերումը քաղաքական խոսույթում

Psychology

Այս ուսումնասիրությունը անդրադառնում է այն հոգեբանական գործոններին, որոնք ազդում են ուսանողի անձնային զարգացման և աճի վրա նոր ուսումնական միջավայրում՝ ընդգծելով ինչպես ներքին, այնպես էլ արտաքին ազդեցությունները։ Ներքին գործոնների շարքում առանձնացվում են ինքնագնահատականը, մոտիվացիան, ինքնակարգավորման կարողությունները, հուզական կայունությունը և նոր իրավիճակներին հարմարվելու ճկունությունը, որոնք միասին ձևավորում են ուսանողի վարքային և ճանաչողական արձագանքները ուսման գործընթացում։ Արտաքին գործոնների մեջ դիտարկվում են ուսումնական միջավայրի սոցիալ-հոգեբանական մթնոլորտը, դասախոս-ուսանող փոխհարաբերությունների որակը, խմբային ինտեգրացիան, ինչպես նաև ակադեմիական պահանջների մակարդակը և կրթական հաստատության աջակցող համակարգերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց միջոցով ուսանողը հաղթահարում է ադապտացիոն դժվարությունները, ձևավորում նոր սոցիալական կապեր և աստիճանաբար զարգացնում ինքնուրույնություն ու պատասխանատվության զգացում։ Նշվում է նաև, որ անձնային աճը պայմանավորված է ոչ միայն ուսումնական հաջողություններով, այլ նաև ինքնաճանաչման, արժեքային կողմնորոշումների փոփոխության և կյանքի նպատակների հստակեցման գործընթացներով, որոնք ակտիվանում են նոր միջավայրում փորձառության ընդլայնման արդյունքում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ ուսանողի զարգացման դինամիկան նոր կրթական միջավայրում բազմագործոնային է և պայմանավորված է անձի ներքին ռեսուրսների ու սոցիալական միջավայրի փոխազդեցությամբ։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է կենսաբանական համակարգերում ջրի հնարավոր դերի ուսումնասիրությանը ոչ իոնացնող բնույթի ֆիզիկական գործոնների ազդեցության պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում այն պատկերացումն է, որ ջուրը, լինելով բջիջների և հյուսվածքների հիմնական բաղադրիչներից մեկը, կարող է մասնակցել արտաքին ֆիզիկական ազդեցությունների էներգիայի ընկալման, փոխանցման և կենսաբանական համակարգի հետ փոխազդեցության գործընթացներին։ Քննվում են ջրի մոլեկուլային կառուցվածքի, ջրածնային կապերի, հիդրատացիոն շերտերի և լուծված նյութերի հետ փոխազդեցությունների առանձնահատկությունները՝ կենսաբանական միջավայրի ֆիզիկաքիմիական կազմակերպման տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ոչ իոնացնող ֆիզիկական ազդեցությունների և ջրային միջավայրի փոխազդեցության վերաբերյալ տեսական ու փորձարարական մոտեցումներին՝ տարբերակելով հաստատված ֆիզիկական երևույթները դեռևս քննարկվող կենսաբանական մեկնաբանություններից։ Դիտարկվում է, թե ջրային միջավայրի ֆիզիկական հատկությունների հնարավոր փոփոխությունները ինչպիսի կապ կարող են ունենալ կենսամոլեկուլների կառուցվածքային վիճակի, թաղանթային գործընթացների, իոնային հավասարակշռության և բջջային նյութափոխանակության հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կենսաբանական ազդեցությունների գնահատման մեթոդաբանական խնդիրը, քանի որ նման հետազոտություններում անհրաժեշտ է տարբերակել անմիջական ֆիզիկական ազդեցությունները, ջերմային փոփոխությունները և դրանցից անկախ հնարավոր ոչ ջերմային երևույթները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել մաքուր ջրի, ջրային լուծույթների և ավելի բարդ կենսաբանական համակարգերի վերաբերյալ տվյալները՝ պարզելու համար, թե միջավայրի կազմն ինչպես է պայմանավորում արձագանքի բնույթը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ազդեցության ինտենսիվության, տևողության, հաճախականային բնութագրերի և կենսաբանական համակարգի սկզբնական վիճակի նշանակությանը։ Նման ուսումնասիրությունները գտնվում են կենսաֆիզիկայի, ֆիզիկական քիմիայի և բջջային կենսաբանության հատման տիրույթում և կարևոր են արտաքին ֆիզիկական գործոնների կենսաբանական ազդեցության մեխանիզմների գիտական մեկնաբանման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ջուրը դիտարկում է ոչ միայն որպես կենսաքիմիական գործընթացների միջավայր, այլև որպես բարդ կենսաֆիզիկական համակարգի բաղադրիչ, որի հատկությունների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ոչ իոնացնող ազդեցությունների և կենդանի համակարգերի փոխազդեցության օրինաչափությունների ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։

Linguistics

Введение в языкознание աշխատությունը լեզվաբանության հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է լեզվի գիտական ուսումնասիրության հիմունքները և հիմնական ուղղությունները, այն բացատրում է լեզվի կառուցվածքային մակարդակները՝ հնչյունաբանություն, ձևաբանություն, բառագիտություն և շարահյուսություն, ինչպես նաև լեզվի ծագման, զարգացման և գործառույթների մասին հիմնական տեսությունները, գիրքը անդրադառնում է լեզվի և մտածողության կապին, լեզվական նշանի բնույթին, տարբեր լեզուների համեմատական ուսումնասիրությանը և լեզվական փոփոխությունների մեխանիզմներին, միաժամանակ ընդգրկելով լեզվաբանական մեթոդաբանության հիմունքները և վերլուծության հիմնական գործիքները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր լեզվաբանության ուսանողների և լեզվի գիտական ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։

Journalism

Հրապարակումը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի քաղաքական և վարչական կարգավիճակի փոփոխության, ինքնահռչակ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության պետական կառույցների լուծարման և տարածաշրջանում ստեղծված ռազմաքաղաքական իրավիճակի լուսաբանմանը։ Քննարկվում են 2023 թվականի սեպտեմբերին տեղի ունեցած ռազմական գործողություններից հետո արձանագրված զարգացումները, Ադրբեջանի իշխանությունների պահանջները և Լեռնային Ղարաբաղի ղեկավարության ընդունած որոշումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնահռչակ հանրապետության պետական հաստատությունների գործունեության դադարեցման մասին հայտարարությանը, դրա քաղաքական և իրավական նշանակությանը, ինչպես նաև տարածաշրջանի հետագա կառավարման հարցերին։ Անդրադարձ է կատարվում հայ բնակչության անվտանգության, քաղաքացիական իրավունքների պաշտպանության, տեղահանության և հումանիտար իրավիճակի հետ կապված խնդիրներին։ Կարևորվում են Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերությունների համատեքստում տեղի ունեցած իրադարձությունները, միջազգային հանրության արձագանքները և տարածաշրջանային անվտանգության ապահովման մարտահրավերները։ Դիտարկվում են նաև միջազգային իրավունքի, տարածքային ամբողջականության, ինքնորոշման իրավունքի և մարդու իրավունքների պաշտպանության սկզբունքների շուրջ առաջացած քննարկումները։ Հրապարակումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու գերմանալեզու լրատվամիջոցներում Լեռնային Ղարաբաղի իրադարձությունների ներկայացման առանձնահատկությունները, քաղաքական իրադարձությունների մեկնաբանման մոտեցումները և միջազգային տեղեկատվական դաշտում տարածաշրջանային հակամարտությունների լուսաբանման ձևերը։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել նաև քաղաքական հայտարարությունների, պաշտոնական որոշումների և դրանց հասարակական արձագանքների համեմատական վերլուծության համար։ Նյութը կարևոր նշանակություն ունի Հարավային Կովկասի ժամանակակից պատմության, Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության զարգացումների, միջազգային հարաբերությունների և քաղաքական լրագրության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, լրագրողների, տարածաշրջանագետների և ժամանակակից քաղաքական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Other Subjects

Պատմաճարտարապետական ուսումնասիրությունը նվիրված է Էջմիածնի Մայր տաճարի հնագույն ճարտարապետական ձևերի, սկզբնական կառուցվածքի և պատմական զարգացման առանձնահատկությունների հետազոտությանը՝ հայկական վաղքրիստոնեական ճարտարապետության ձևավորման և զարգացման համատեքստում։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում քննության են առնվում հայկական եկեղեցաշինության սկզբնական շրջանի ճարտարապետական ավանդույթները, քրիստոնեության ընդունումից հետո պաշտամունքային կառույցների ձևավորման պատմական նախադրյալները և Էջմիածնի տաճարի նշանակությունը հայ ժողովրդի կրոնական, մշակութային ու ճարտարապետական ժառանգության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տաճարի նախնական հատակագծային հորինվածքի վերակազմության խնդիրներին, կառուցվածքային տարրերի առանձնահատկություններին, տարածական կազմակերպման սկզբունքներին և շինարարական տարբեր ժամանակաշրջաններում իրականացված փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են տաճարի հնագույն ճարտարապետական ձևերի վերաբերյալ պատմական տեղեկությունները, միջնադարյան մատենագրական վկայությունները, շինարարական ավանդույթները և դրանց համադրման հնարավորությունները պահպանված ճարտարապետական կառույցի առանձնահատկությունների հետ։ Կարևորվում են տաճարի սկզբնական կառուցվածքի վերաբերյալ գիտական տեսակետների համեմատական քննությունը, վաղքրիստոնեական եկեղեցական շինությունների հատակագծային տիպերի ուսումնասիրությունը և հայկական կենտրոնագմբեթ ճարտարապետության զարգացման պատմական օրինաչափությունների բացահայտումը։ Անդրադարձ է կատարվում շինության կառուցվածքային համակարգին, կրող պատերի և հենարանների կազմակերպմանը, ներքին տարածության բաժանմանը, գմբեթային հորինվածքի ձևավորման խնդիրներին և ճարտարապետական առանձին տարրերի ժամանակագրական պատկանելության որոշման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում են հայկական եկեղեցական ճարտարապետության և հարակից տարածաշրջանների վաղքրիստոնեական շինարարական ավանդույթների միջև առկա տիպաբանական ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ հաշվի առնելով պատմամշակութային փոխազդեցությունները և տեղական ճարտարապետական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված վերակառուցումների, նորոգումների և հավելումների ազդեցության գնահատումը տաճարի նախնական ճարտարապետական կերպարի վրա։ Քննության են առնվում հնագույն կառուցվածքային շերտերի տարբերակման, շինարարական փուլերի հաջորդականության պարզաբանման և սկզբնական հորինվածքի գիտական վերականգնման մեթոդաբանական հարցերը։ Աշխատությունը կարևորում է ճարտարապետական հուշարձանի ուսումնասիրությունը ոչ միայն որպես կրոնական նշանակություն ունեցող կառույցի, այլև որպես հայկական շինարարական արվեստի, գեղագիտական պատկերացումների և պատմական հիշողության բացառիկ վկայության։ Հատուկ նշանակություն է տրվում Էջմիածնի Մայր տաճարի տեղին հայկական միջնադարյան ճարտարապետության զարգացման պատմության մեջ, նրա կառուցվածքային առանձնահատկությունների ազդեցությանը հետագա եկեղեցաշինության վրա և հայկական ճարտարապետական ինքնատիպության ձևավորման գործընթացներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հայկական վաղքրիստոնեական ճարտարապետության պատմության վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը, պատմական հուշարձանների կառուցվածքային զարգացման օրինաչափությունների բացահայտմանը և մշակութային ժառանգության պահպանության ու վերականգնման գիտական մոտեցումների կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետության պատմաբանների, հնագետների, արվեստաբանների, հայագետների, պատմաբանների, մշակութային ժառանգության պահպանության մասնագետների, գիտաշխատողների և ուսանողների, ինչպես նաև հայկական եկեղեցական ճարտարապետության, վաղքրիստոնեական արվեստի և Էջմիածնի Մայր տաճարի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

Ա. Ս. Արմաղանյանի աշխատությունն ուսումնասիրում է հին Հայաստանի կոշկեղենը՝ որպես բնակչության առօրյա կյանքի, նյութական մշակույթի և արհեստագործական ավանդույթների կարևոր բաղադրիչ։ Կոշիկի ձևերը, պատրաստման եղանակները, օգտագործվող նյութերը և զարդարման առանձնահատկությունները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տարբեր ժամանակաշրջանների մարդկանց կենսակերպի, հասարակական միջավայրի և գեղագիտական նախասիրությունների մասին։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր տեղ են զբաղեցնում կոշկեղենի տեսակների, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և արտադրական տեխնիկայի ուսումնասիրությունը։ Հնագիտական գտածոների, պատկերագրական աղբյուրների և պատմական վկայությունների համադրումը կարող է բացահայտել կոշկագործության զարգացման ընթացքը, տեղական ավանդույթների ձևավորումը և հարևան մշակույթների հետ ունեցած փոխազդեցությունները։ Կոշկեղենը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գործնական նշանակություն ունեցող հագուստի մաս, այլև որպես մշակութային ինքնության, սոցիալական տարբերությունների և արհեստագործական հմտությունների արտահայտություն։ Աշխատությունը կարևոր նյութ է հին Հայաստանի կենցաղի, հագուստի պատմության, ավանդական արհեստների և նյութական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հնագետներին, ազգագրագետներին, հագուստի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին և հայկական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։