К вопросу о ближайшем сродстве армянского языка с иверским

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է 1920–1924 թվականներին Թուրքիայի և Ադրբեջանի միջև ձևավորված քաղաքական, դիվանագիտական, ռազմական և տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ Առաջին աշխարհամարտից հետո Հարավային Կովկասում և Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցած արմատական աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացներն են, որոնց ընթացքում երկու երկրների միջև հարաբերությունները ձևավորվեցին նոր քաղաքական պայմաններում՝ Օսմանյան կայսրության փլուզումից, Ադրբեջանի խորհրդայնացումից և Թուրքիայի ազգային-ազատագրական շարժման հաղթանակից հետո։ Աշխատությունը կարևորում է այն հանգամանքը, որ նշված ժամանակաշրջանը երկու պետությունների հարաբերությունների համար անցումային փուլ էր․ նախկին կայսերական և հանրապետական քաղաքական համակարգերի փոփոխությունը, բոլշևիկյան Ռուսաստանի ազդեցության ընդլայնումը և տարածաշրջանային ուժերի վերադասավորումը էապես փոխեցին նրանց արտաքին քաղաքական հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության սկզբնական փուլում դիտարկվում են 1920 թվականի իրադարձությունները, հատկապես Ադրբեջանի խորհրդայնացումը և դրա հետևանքները տարածաշրջանային քաղաքականության համար։ Ադրբեջանի նոր քաղաքական կարգավիճակը այն ներքաշեց խորհրդային ազդեցության համակարգ, մինչդեռ Թուրքիայի ազգային շարժումը պայքարում էր Անկարայի շուրջ ձևավորված նոր իշխանության ամրապնդման և արտաքին ուժերի դեմ պայքարի համար։ Այս պայմաններում երկու կողմերի հարաբերությունները զարգանում էին ոչ միայն երկկողմ շահերի, այլև Խորհրդային Ռուսաստանի հետ նրանց հարաբերությունների ազդեցության ներքո։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Թուրքիայի ազգային-ազատագրական շարժման և ադրբեջանական քաղաքական շրջանակների փոխհարաբերություններին։ Այդ շրջանում կարևոր դեր ունեին ինչպես գաղափարական և ազգային համերաշխության պատկերացումները, այնպես էլ ավելի լայն տարածաշրջանային ռազմավարական հաշվարկները։ Թուրքիայի ազգային շարժման ղեկավարության համար Կովկասը կարևոր նշանակություն ուներ անվտանգության և արտաքին կապերի տեսանկյունից, իսկ Ադրբեջանը գտնվում էր այնպիսի աշխարհաքաղաքական դիրքում, որը նրան դարձնում էր տարածաշրջանի կարևոր հանգույց։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև 1921 թվականի Մոսկվայի և Կարսի պայմանագրերի տարածաշրջանային հետևանքները։ Այդ պայմանագրերը նոր իրավաքաղաքական շրջանակ ձևավորեցին Թուրքիայի և Անդրկովկասի հանրապետությունների հարաբերությունների համար և միաժամանակ արտացոլեցին խորհրդային Ռուսաստանի ու Թուրքիայի փոխադարձ շահերի համադրումը։ Կարսի պայմանագրի կնքմանը մասնակցեցին նաև Ադրբեջանական, Հայկական և Վրացական ԽՍՀ-ները, ինչն ընդգծում է այն ժամանակաշրջանի միջազգային հարաբերությունների բարդ կառուցվածքը։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը կարևոր է հասկանալու համար, թե ինչպես երկկողմ հարաբերությունները ներառվեցին ավելի լայն խորհրդա-թուրքական և անդրկովկասյան քաղաքական համակարգում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև Ղարաբաղի, Նախիջևանի և Զանգեզուրի հետ կապված քաղաքական հարցերի ուսումնասիրությունը։ 1920–1921 թվականներին Հարավային Կովկասում սահմանների, տարածքային պատկանելության և վարչական կարգավիճակների շուրջ ընթացող գործընթացները ուղղակիորեն կապված էին տարածաշրջանի նոր քաղաքական դասավորության հետ։ Այս համատեքստում Ադրբեջանի և Թուրքիայի դիրքորոշումների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հասկանալ տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ ազգային, ռազմավարական և խորհրդային գործոնների փոխազդեցությունը։ Աշխատության մեջ կարող են քննության առնվել նաև տնտեսական և հաղորդակցային հարաբերությունները։ Կովկասի աշխարհագրական դիրքը, նավթային ռեսուրսները, առևտրային ճանապարհները և տրանսպորտային հաղորդակցությունները կարևոր նշանակություն ունեին ինչպես Ադրբեջանի, այնպես էլ Թուրքիայի համար։ Սակայն տնտեսական կապերի զարգացման հնարավորությունները սահմանափակվում էին պատերազմների հետևանքներով, տարածաշրջանի քաղաքական անկայունությամբ և խորհրդային վերահսկողության հաստատմամբ։ Առանձին ուշադրության է արժանի 1923–1924 թվականների փուլը, երբ Թուրքիայի Հանրապետության հռչակումից հետո Անկարայի արտաքին քաղաքականությունը սկսեց աստիճանաբար ստանալ նոր պետական ձևաչափ։ Միաժամանակ Ադրբեջանում խորհրդային իշխանության հաստատումը սահմանափակում էր նրա արտաքին քաղաքական ինքնուրույնությունը։ Այդ պատճառով հարաբերությունների բնույթը չէր կարող ամբողջությամբ կառուցվել երկու ինքնուրույն պետությունների դասական դիվանագիտական փոխհարաբերությունների տրամաբանությամբ։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև Խորհրդային Ռուսաստանի դերը։ Այդ ժամանակաշրջանում Մոսկվան տարածաշրջանում առանցքային քաղաքական դերակատար էր, և թուրք-ադրբեջանական հարաբերությունների շատ հարցեր պետք է դիտարկել խորհրդային քաղաքականության հետ դրանց փոխկապակցվածության շրջանակում։ Թուրքիայի համար Խորհրդային Ռուսաստանը միաժամանակ կարևոր գործընկեր էր արևմտյան ուժերի դեմ պայքարում և ազդեցության առանձին կենտրոն, մինչդեռ Ադրբեջանը գտնվում էր խորհրդային պետական համակարգի կազմում։ Այս իրավիճակը ստեղծում էր ինչպես համագործակցության հնարավորություններ, այնպես էլ հարաբերությունների ինքնուրույնության սահմանափակումներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ 1920–1924 թվականների թուրք-ադրբեջանական հարաբերությունները ձևավորվել են ազգային, գաղափարական, աշխարհաքաղաքական և ռազմավարական բազմաթիվ գործոնների փոխազդեցության պայմաններում։ Այդ հարաբերությունների զարգացման վրա ազդել են Թուրքիայի ազգային-ազատագրական շարժման նպատակները, Ադրբեջանի խորհրդայնացումը, Խորհրդային Ռուսաստանի տարածաշրջանային քաղաքականությունը, Կովկասի տարածքային խնդիրները և նոր միջազգային համակարգի ձևավորումը։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել Թուրքիայի և Ադրբեջանի նորագույն պատմությամբ, Հարավային Կովկասի պատմությամբ, խորհրդա-թուրքական հարաբերություններով և XX դարի սկզբի միջազգային հարաբերություններով հետաքրքրվող պատմաբանների, քաղաքագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական անվտանգության գնահատման համակարգի ձևավորման և դրա ապահովման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տնտեսական անվտանգության տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, դրա դերը երկրի կայուն զարգացման, տնտեսական ինքնուրույնության և արտաքին ու ներքին մարտահրավերներին դիմակայելու կարողության ապահովման գործում։ Վերլուծվում են տնտեսական անվտանգության մակարդակը բնութագրող հիմնական ցուցանիշները և դրանց գնահատման մեթոդները՝ ընդգրկելով տնտեսական աճի, պետական ֆինանսների, արտաքին առևտրի, ներդրումների, զբաղվածության, ֆինանսական համակարգի, էներգետիկ և պարենային ապահովվածության հետ կապված գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հնարավոր ռիսկերի և սպառնալիքների բացահայտմանը, դրանց ազդեցության գնահատմանը և սահմանային ցուցանիշների կիրառման հնարավորություններին։ Քննարկվում են արտաքին տնտեսական կախվածության, արտահանման և ներմուծման կառուցվածքի, պետական պարտքի, բյուջետային հավասարակշռության, մրցունակության և ներդրումային միջավայրի փոխկապակցվածությունները տնտեսական անվտանգության հետ։ Դիտարկվում են նաև տնտեսական անվտանգության մշտադիտարկման, ցուցանիշների համակարգման և կանխատեսման մեխանիզմները, որոնք հնարավորություն են տալիս ժամանակին բացահայտելու տնտեսության խոցելի կողմերը։ Կարևորվում է պետական տնտեսական քաղաքականության, արդյունավետ կառավարման, տնտեսության կառուցվածքային բարեփոխումների, արտադրական ներուժի զարգացման և տնտեսական գործունեության բազմազանեցման նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ֆինանսական կայունության ամրապնդման, տեղական արտադրության խթանման, նորարարությունների և ներդրումային ակտիվության զարգացման հնարավորություններին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված կերպով գնահատելու տնտեսական անվտանգության վրա ազդող գործոնները և մշակելու դրա մակարդակի բարձրացմանն ուղղված մոտեցումներ։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտակար լինել տնտեսական քաղաքականության մշակման, ռազմավարական պլանավորման և տնտեսական ռիսկերի կառավարման գործընթացներում։

Culture

Մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի այս հրատարակությունը նախատեսված է Հայկական ԽՍՀ մշակույթի և արվեստի ոլորտներում նոր լույս տեսած նյութերի վերաբերյալ համակարգված ու ժամանակին տեղեկատվություն տրամադրելու համար։ Այն ընդգրկում է գրադարան նոր մուտք գործած հայերեն և ռուսերեն գրքեր, ինչպես նաև հանրապետական ու կենտրոնական պարբերական մամուլում հրապարակված հոդվածների վերաբերյալ մատենագիտական տվյալներ։ Նյութերը վերաբերում են մշակութային կյանքի և արվեստի տարբեր ուղղություններին՝ կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, ճարտարապետությանը, ժողովրդական ստեղծագործությանը և հարակից ոլորտներին։ Տեղեկությունները համակարգվում են թեմատիկ դասակարգման սկզբունքով, իսկ առանձին բաժիններում մատենագիտական նկարագրությունները ներկայացվում են այբբենական հաջորդականությամբ՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ գրականության որոնումը։ Գրքերի վերաբերյալ գրառումներում նշվող գրադարանային տվյալները հնարավորություն են տալիս արագ գտնել համապատասխան հրատարակությունը գրադարանային հավաքածուում։ Պարբերաբար հրատարակվող տեղեկատուն կատարում է ոչ միայն որոնողական և տեղեկատվական, այլև փաստագրական գործառույթ՝ պահպանելով տվյալ ժամանակաշրջանի մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակչական գործունեության պատկերը։ Տարբեր թողարկումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու մշակութային և արվեստագիտական գրականության թեմատիկ զարգացմանը, նոր ուսումնասիրությունների ի հայտ գալուն և մասնագիտական հետաքրքրությունների փոփոխությանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, գիտաշխատողների, ուսանողների և մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ մասնագիտական գրականություն որոնող ընթերցողների համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է երեխայի կյանքի առաջին տարիներին՝ մարդու զարգացման կարևորագույն փուլերից մեկին, երբ ձևավորվում են հետագա աճի, առողջության և դաստիարակության հիմքերը։ Այս շրջանի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ծնողների, խնամակալների և դաստիարակների համար, քանի որ վաղ մանկությունը պահանջում է երեխայի ֆիզիկական կարիքների, բնականոն զարգացման ընթացքի և անհատական առանձնահատկությունների նկատմամբ առանձնահատուկ ուշադրություն։ Գրքի թեմատիկ շրջանակը վերաբերում է վաղ մանկության շրջանում խնամքի և դաստիարակության նշանակությանը՝ ընդգծելով մեծահասակների դերը երեխայի առօրյայի կազմակերպման, նրա կարիքների ճանաչման և զարգացման համար նպաստավոր պայմանների ստեղծման գործում։ Երեխայի կյանքի առաջին տարիների մասին գիտելիքները կարող են ընդգրկել սնուցման, մաքրության պահպանման, հանգստի, շարժողական ակտիվության, զգայական ընկալման և շրջապատող միջավայրի հետ փոխազդեցության հարցերը։ Այս փուլում երեխայի նկատմամբ հետևողական ու հոգատար վերաբերմունքը կարևոր է ոչ միայն ֆիզիկական բարեկեցության, այլև հուզական կապերի և հետագա սոցիալական զարգացման տեսանկյունից։ Աշխատությունը դիտարկելի է նաև որպես մանկավարժական և առողջապահական գիտելիքների տարածման պատմական օրինակ, որն արտացոլում է երեխայի խնամքի ու դաստիարակության վերաբերյալ իր ժամանակաշրջանի պատկերացումների նկատմամբ հետաքրքրությունը։ Այն արժեքավոր է մանկության պատմության, ընտանեկան դաստիարակության ավանդույթների և հայալեզու կրթական ու գիտահանրամատչելի գրականության զարգացման ուսումնասիրության համար։

Religion

Գիրքը երեխաների կրոնական կրթության և քրիստոնեական դաստիարակության համար նախատեսված աստվածաշնչյան պատմությունների ժողովածու է, որն ընդգրկում է Հին և Նոր Կտակարանների բովանդակությունից ընտրված հարյուր չորս պատմություն։ Աշխատության հիմնական նպատակն է մատչելի, հաջորդական և ուսուցողական պատմությունների միջոցով մանուկներին ծանոթացնել Աստվածաշնչի կարևորագույն իրադարձություններին, աստվածային հայտնություններին, հավատքի օրինակներին և քրիստոնեական բարոյականության հիմնարար սկզբունքներին։ Ժողովածուի կառուցվածքը հիմնված է աստվածաշնչյան երկու հիմնական մասերի՝ Հին և Նոր Կտակարանների վրա՝ ընթերցողին ներկայացնելով մարդկության արարչագործության, նախահայրերի կյանքի, աստվածային պատվիրանների, Իսրայելի ժողովրդի պատմության և քրիստոնեության սկզբնավորման հետ կապված իրադարձությունները։ Հին Կտակարանի պատմությունների միջոցով երեխաները հաղորդակից են դառնում աշխարհի արարչագործության, Ադամի և Եվայի, Նոյի, Աբրահամի, Իսահակի, Հակոբի, Հովսեփի, Մովսեսի և այլ աստվածաշնչյան անձանց պատմություններին։ Այս դրվագները ներկայացնում են հավատարմության, հնազանդության, համբերության, քաջության, արդարության և աստվածային նախախնամության գաղափարները՝ բացահայտելով Աստծո և մարդու հարաբերության կարևոր կողմերը։ Նոր Կտակարանի պատմությունները կենտրոնանում են Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, ծննդյան, քարոզչության, հրաշքների, առակների, չարչարանքների, խաչելության և հարության, ինչպես նաև առաքյալների գործունեության ու քրիստոնեական համայնքի ձևավորման վրա։ Դրանց միջոցով երեխաներին ներկայացվում են Քրիստոսի ուսմունքի հիմնական արժեքները՝ սերը, գթասրտությունը, ներողամտությունը, խոնարհությունը, ճշմարտությունը, հավատը և մերձավորին օգնելու պարտականությունը։ Աստվածաշնչյան պատմությունների դաստիարակչական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ դրանք կրոնական ճշմարտությունները ներկայացնում են ոչ միայն վերացական գաղափարների, այլև հիշարժան իրադարձությունների և օրինակելի կերպարների միջոցով։ Յուրաքանչյուր պատմություն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու մարդկային տարբեր վարքագծերի, բարոյական ընտրությունների և դրանց հետևանքների հետ՝ աստիճանաբար ձևավորելով բարու ու չարի տարբերակման կարողությունը։ Հավատի ամրությունը, Աստծո հանդեպ վստահությունը, ծնողների ու մեծերի նկատմամբ հարգանքը, ճշմարտախոսությունը, ազնվությունը, աշխատասիրությունը և կարեկցանքը ներկայացվում են որպես քրիստոնեական կյանքի կարևոր սկզբունքներ։ Հատուկ ուշադրության է արժանի գրքի մանկավարժական ուղղվածությունը։ Պատմությունների ընտրությունն ու ժողովածուի ընդհանուր կառուցվածքը ենթադրում են, որ աստվածաշնչյան նյութը մատուցվում է երեխաների ընկալմանն ու տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան՝ նպաստելով ինչպես կրոնական գիտելիքների ձեռքբերմանը, այնպես էլ ընթերցանության հմտությունների զարգացմանը։ Գիրքը կարող է ծառայել որպես ընտանեկան ընթերցանության, դպրոցական ուսուցման և եկեղեցական դաստիարակության միջոց՝ ապահովելով աստվածաշնչյան ավանդության փոխանցումը սերնդեսերունդ։ Գրական առումով այն պատկանում է կրոնական պատմողական և բարոյախոսական գրականության ավանդույթին, որտեղ պատմական ու սրբազան իրադարձությունները ներկայացվում են ուսուցողական նպատակով։ Հին և Նոր Կտակարանների պատմությունների համադրությունը հնարավորություն է տալիս երեխաներին ընկալելու աստվածաշնչյան պատմությունը որպես ամբողջական հոգևոր ընթացք՝ արարչագործությունից մինչև Քրիստոսի փրկագործությունը և քրիստոնեական ուսմունքի տարածումը։ Պատմամշակութային առումով հրատարակությունը կարևոր տեղ ունի տասնիններորդ դարի հայ մանկական և կրոնական գրականության զարգացման պատմության մեջ։ Էջմիածնում՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի անվան տպարանում, նման ժողովածուի հրատարակությունը վկայում է Հայոց եկեղեցու և հայ տպագրական միջավայրի ուշադրության մասին մանկական կրոնական կրթության, աստվածաշնչյան գիտելիքների տարածման և ազգային հոգևոր ավանդույթների պահպանման նկատմամբ։ Այն արտացոլում է այն ժամանակաշրջանի կրթական մտածողությունը, որի համաձայն՝ երեխայի դաստիարակության հիմքում պետք է դրվեն քրիստոնեական հավատքը, բարոյական արժեքները և ազգային եկեղեցական ժառանգության ճանաչողությունը։ Գիրքը նշանակալի է որպես հայերեն մանկական աստվածաշնչյան գրականության պատմական օրինակ և կարևոր նյութ՝ հայ մանկավարժության, կրոնական կրթության, աստվածաշնչյան գրականության ու հայ գրքի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժներին, հոգևորականներին, աստվածաբաններին, հայագետներին, ծնողներին և երեխաների հոգևոր ու բարոյական դաստիարակությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Linguistics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կանխենթադրույթի (presupposition) երևույթի ուսումնասիրությանը ֆրանսալեզու լրագրային խոսույթում։ Գրքում ներկայացվում են կանխենթադրույթի լեզվաբանական և պրագմատիկ հիմքերը, դրա դերը ենթատեքստի ձևավորման և հաղորդակցական իմաստի կառուցման գործընթացում։ Հեղինակը վերլուծում է ֆրանսիական մամուլի տարբեր ժանրերում՝ նորություններ, մեկնաբանություններ, հարցազրույցներ և վերլուծական հոդվածներ, կանխենթադրույթի արտահայտման լեզվական միջոցները և գործառույթները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև իմաստային ենթատեքստի կառուցման մեխանիզմները, խոսողի և լսողի միջև իմպլիցիտ տեղեկատվության փոխանցման եղանակները, ինչպես նաև գաղափարախոսական և մանիպուլյատիվ գործառույթները լրագրային դիսկուրսում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կանխենթադրույթի կապին տեղեկատվության օբյեկտիվության, համոզչականության և հաղորդակցական ազդեցության հետ։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, ֆրանսերենի մասնագետների, հաղորդակցաբանների, լրագրության հետազոտողների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով համակողմանի վերլուծություն ֆրանսալեզու լրագրային խոսույթում կանխենթադրույթի կիրառության վերաբերյալ։