Կալկաթայի հայ բնակիչների շնորհակալական ուղերձը Երուսաղեմի սրբազան նվիրակ Իսահակ Տեր-Գրիգորյան ծայրագույն վարդապետին

Religion

Այս հատորը ներկայացնում է վաղ քրիստոնեական շրջանի նշանավոր աստվածաբան և եկեղեցական հեղինակ Սուրբ Եփրեմ Ասորու գրական ու հոգևոր ժառանգության շարունակությունը։ Նրա ստեղծագործությունները կարևոր տեղ են զբաղեցնում ասորական և ընդհանրապես արևելաքրիստոնեական մտավոր ավանդույթում՝ միավորելով աստվածաբանական մեկնությունը, բարոյական խրատը, աղոթքը, հոգևոր խորհրդածությունն ու բանաստեղծական արտահայտչամիջոցները։ Հեղինակի երկերում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հավատքի ամրապնդմանը, ապաշխարությանը, խոնարհությանը, սիրուն, գթասրտությանը և մարդու ներքին հոգևոր կատարելագործմանը։ Եփրեմի ստեղծագործական ոճին բնորոշ են պատկերավոր լեզուն, խորհրդանշական համեմատությունները, հակադրությունները և հուզական արտահայտչականությունը, որոնց շնորհիվ բարդ աստվածաբանական գաղափարները մատչելի են դառնում ընթերցողին։ Նրա երկերում հաճախ հանդիպող աստվածաշնչյան պատկերներն ու մեկնությունները ոչ միայն բացահայտում են Սուրբ Գրքի բովանդակության հոգևոր ընկալումը, այլև արտացոլում են վաղ քրիստոնեական համայնքների հավատալիքները, արժեքներն ու բարեպաշտական սովորույթները։ Հատորը կարևոր նյութ է ներկայացնում քրիստոնեական հայրաբանության, արևելյան եկեղեցական գրականության, աստվածաբանական մտքի և հոգևոր պոեզիայի ուսումնասիրության համար։ Այն ընթերցողին ծանոթացնում է վաղ եկեղեցու հեղինակներից մեկի գաղափարական աշխարհին և օգնում է հասկանալ նրա ազդեցությունը քրիստոնեական գրականության ու հոգևոր մշակույթի հետագա զարգացման վրա։

Medicine

Հայ բժշկագիտական մտքի և միջնադարյան գիտական ժառանգության ուսումնասիրությանը նվիրված արժեքավոր աշխատություն է, որտեղ Ս․ Ա․ Վարդանյանը ներկայացնում է, թե ինչպես էին հայ միջնադարյան բժիշկները պատկերացնում ուռուցքների առաջացումը, դրանց տեսակները և բուժման եղանակները։ Հեղինակը հիմնվում է Մխիթար Հերացու, Գրիգորիսի, Ամիրդովլաթ Ամասիացու և այլ հայ բժիշկների աշխատությունների վրա՝ ցույց տալով, որ ուռուցքների խնդիրը դեռ միջնադարում եղել է հայ բժշկության ուշադրության կենտրոնում։ Աշխատության մեջ մանրամասն քննարկվում են հիվանդության պատճառների, ախտանիշների, զարգացման փուլերի և բուժման մեթոդների մասին միջնադարյան պատկերացումները, որոնք ձևավորվել էին անտիկ և արաբական բժշկության ազդեցությամբ։ Գրքում ներկայացվում է, որ հայ բժիշկները կարևորել են ոչ միայն դեղաբուժությունը, այլ նաև սննդակարգը, կենսակերպը և հիվանդի ընդհանուր վիճակը։ Հեղինակը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն փաստին, որ միջնադարյան հայկական բժշկական դպրոցը բավական զարգացած էր և շատ հարցերում համահունչ էր ժամանակի առաջատար բժշկական գիտելիքներին։ Ստեղծագործությունը կարևոր աղբյուր է ինչպես բժշկության պատմությամբ հետաքրքրվողների, այնպես էլ հայ միջնադարյան գիտության ուսումնասիրողների համար, քանի որ այն բացահայտում է հայկական բժշկական մտքի գիտական խորությունը և նրա կապը համաշխարհային բժշկության զարգացման հետ։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է ամերիկյան տրանսցենդենտալիզմի գաղափարական, փիլիսոփայական և գեղագիտական հիմնախնդիրների դրսևորմանը Հենրի Դեյվիդ Թորոյի գրական ու հրապարակախոսական ժառանգության մեջ։ Ուսումնասիրության կենտրոնում մարդու, բնության, հասարակության և անհատական ազատության փոխհարաբերությունների այն ըմբռնումն է, որը բնորոշ էր XIX դարի ամերիկյան տրանսցենդենտալիստական մտքին և յուրահատուկ զարգացում ստացավ գրողի ստեղծագործություններում։ Քննության է առնվում բնության ընկալումը ոչ միայն որպես մարդու գոյության միջավայր, այլև որպես ինքնաճանաչման, հոգևոր կատարելագործման և աշխարհի խորքային օրինաչափությունների ճանաչման միջոց։ Կարևոր տեղ է հատկացվում անհատի ինքնուրույնության, ներքին ազատության, պարզ կենսակերպի և հասարակության կողմից պարտադրվող պայմանականություններից անկախ լինելու գաղափարներին։ Հետազոտությունը բացահայտում է, թե ինչպես է Թորոն հակադրում անհատի բարոյական համոզմունքները հասարակական ընդունված նորմերին և ինչ նշանակություն է տալիս անձնական պատասխանատվությանը, խղճին ու ինքնուրույն դատողությանը։ Ուսումնասիրվում է նաև քաղաքակրթության զարգացման նկատմամբ նրա քննադատական վերաբերմունքը, հատկապես նյութական բարեկեցության, սպառողական ձգտումների և մարդու բնական միջավայրից հեռացման խնդիրների համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բնության նկարագրությունների գեղարվեստական գործառույթին, խորհրդանշական պատկերներին, փիլիսոփայական խորհրդածություններին և ինքնակենսագրական տարրերին, որոնց համադրությամբ ձևավորվում է հեղինակի յուրահատուկ արձակային աշխարհը։ Թորոյի գաղափարները դիտարկվում են ամերիկյան տրանսցենդենտալիստական շարժման ընդհանուր մտավոր միջավայրում՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու նրա հայացքների կապերը շարժման մյուս ներկայացուցիչների գաղափարների հետ և միաժամանակ առանձնացնելու նրա ինքնատիպ մոտեցումները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև մարդու և պետական իշխանության հարաբերության, բարոյական ընտրության ու քաղաքացիական պատասխանատվության թեմաների գրական-փիլիսոփայական արտահայտությանը՝ դրանք ներկայացնելով որպես անհատի ազատության վերաբերյալ հեղինակի ընդհանուր աշխարհայացքի բաղադրիչներ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են տրանսցենդենտալիզմի հիմնական գաղափարները գրողի ստեղծագործություններում վերածվում գեղարվեստական և փիլիսոփայական ամբողջական համակարգի՝ միավորելով բնության հանդեպ վերաբերմունքը, անհատական ինքնուրույնությունը, բարոյական ինքնագիտակցությունը և հասարակության քննադատական ընկալումը։

Economics

Կառավարման դպրոցները կառավարման գիտության պատմական զարգացման ընթացքում ձևավորված տեսական ուղղություններ են, որոնք տարբեր կերպ են բացատրում կազմակերպությունների կառավարման սկզբունքները, ղեկավարի դերը և կառավարման արդյունավետության հասնելու ուղիները։ Դրանք զարգացել են տարբեր ժամանակաշրջաններում՝ կախված տնտեսական, տեխնոլոգիական և հասարակական փոփոխություններից, և յուրաքանչյուր դպրոց ընդգծում է կառավարման որոշակի կողմեր։ Առաջին կարևոր ուղղություններից է դասական կամ գիտական կառավարման դպրոցը, որի հիմնադիրներից է Frederick Taylor-ը։ Այս դպրոցը կենտրոնանում է աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման, աշխատանքի գիտական կազմակերպման և արտադրողականության աճի վրա։ Դրա ներկայացուցիչները կարևորում էին աշխատանքի բաժանումը, ստանդարտացումը և վերահսկողությունը։ Մյուս ուղղությունը վարչական կամ կազմակերպական դպրոցն է, որի հայտնի ներկայացուցիչներից է Henri Fayol-ը։ Այս դպրոցը ուսումնասիրում է կառավարման ընդհանուր սկզբունքները՝ պլանավորում, կազմակերպում, հրամանատարություն, համակարգում և վերահսկում՝ ընդգծելով ղեկավարության դերը ամբողջ կազմակերպության արդյունավետության մեջ։ Բացի այդ, գոյություն ունի մարդկային հարաբերությունների դպրոցը, որը ձևավորվել է XX դարի սկզբին և կենտրոնանում է աշխատողների վարքագծի, մոտիվացիայի և սոցիալական գործոնների վրա։ Այս ուղղությունը ցույց տվեց, որ արտադրողականությունը կախված է ոչ միայն տեխնիկական պայմաններից, այլ նաև մարդկանց հոգեբանական և սոցիալական վիճակից։ Հետագայում զարգացել են նաև վարքաբանական և համակարգային դպրոցները, որոնք կառավարման գործընթացը դիտարկում են ավելի լայն համատեքստում՝ որպես փոխկապակցված համակարգերի ամբողջություն։ Ժամանակակից մոտեցումներում ընդգծվում է իրավիճակային մոտեցումը, ըստ որի արդյունավետ կառավարման մեթոդը կախված է կոնկրետ իրավիճակից և պայմաններից։ Այսպիսով, կառավարման դպրոցները ներկայացնում են կառավարման գիտության զարգացման տարբեր փուլեր և մոտեցումներ, որոնք միասին ձևավորել են ժամանակակից կառավարման տեսությունը և պրակտիկան։

Religion

Աշխատությունը նվիրված է Դավիթ Անհաղթին վերագրվող աստվածաբանական բնագրի և դրա շուրջ ձևավորված մեկնողական ավանդույթի պատմագիտական ու աստվածաբանական համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում Սուրբ Խաչի քրիստոնեական խորհրդաբանության ներկայացումն է, դրա գաղափարական բովանդակությունը, աստվածաբանական հիմնավորումները և հայ միջնադարյան հոգևոր մտքի շրջանակում ունեցած նշանակությունը։ Բնագիրը դիտարկվում է ոչ միայն որպես կրոնական բովանդակություն ունեցող գրական ստեղծագործություն, այլև որպես հայ քրիստոնեական աշխարհայացքի, մեկնողական մշակույթի և մտավոր ավանդույթի զարգացման մասին տեղեկություններ պարունակող սկզբնաղբյուր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խաչի խորհրդի մեկնաբանությանը, Քրիստոսի փրկագործության գաղափարին և այն աստվածաբանական պատկերացումներին, որոնց միջոցով բացահայտվում է խաչի տեղը քրիստոնեական վարդապետության մեջ։ Քննվում են ստեղծագործության կառուցվածքային, գաղափարական և հռետորական առանձնահատկությունները, աստվածաշնչյան հղումների գործառույթը և քրիստոնեական խորհրդանիշների մեկնաբանման եղանակները։ Պատմագիտական տեսանկյունից ուսումնասիրվում է երկի ձևավորման մշակութային ու եկեղեցական միջավայրը, ձեռագրային փոխանցման ավանդույթը և հետագա դարերում դրա ընկալման առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ստեղծագործության հեղինակության և վերագրման խնդրին՝ հաշվի առնելով Դավիթ Անհաղթի անունով պահպանված ժառանգության ուսումնասիրության ընթացքում առաջացած բանասիրական ու պատմագիտական հարցերը։ Մեկնությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպես են մեկնաբանվել բնագրի աստվածաբանական հասկացությունները, խորհրդանշական պատկերները և գաղափարական շեշտադրումները։ Համեմատական քննության միջոցով հնարավոր է բացահայտել մեկնողական ավանդույթի շարունակականությունն ու փոփոխությունները, ինչպես նաև այն մտավոր միջավայրը, որտեղ գործել են մեկնիչները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հայ միջնադարյան աստվածաբանական գրականության և փիլիսոփայական մտածողության փոխհարաբերությանը, քանի որ բնագրի գաղափարական կառուցվածքում կրոնական խորհրդաբանությունը կարող է զուգակցվել տրամաբանական ու փիլիսոփայական մեկնաբանության տարրերի հետ։ Ձեռագրագիտական և աղբյուրագիտական մոտեցումները հնարավորություն են տալիս դիտարկել բնագրի տարբերակների փոխանցման, ընդօրինակման և մեկնությունների պահպանման պատմությունը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը կարևոր է հայ միջնադարյան աստվածաբանական մտքի, Սուրբ Խաչի պաշտամունքի գաղափարական հիմքերի, մեկնողական գրականության և Դավիթ Անհաղթին վերագրվող ժառանգության պատմական ընկալման բացահայտման համար՝ միավորելով պատմագիտության, աստվածաբանության, աղբյուրագիտության և միջնադարյան հայ գրական մշակույթի ուսումնասիրության մոտեցումները։

Linguistics

Ճարտասանություն աշխատությունը նվիրված է լեզվաբանական արվեստի կարևորագույն ճյուղերից մեկին՝ ճարտասանության տեսությանը և գործնական կիրառմանը՝ ներկայացնելով բանավոր խոսքի կառուցվածքի, արտահայտչական միջոցների, բանական և զգայական ուժերի համադրության սկզբունքները։ Գրքում մանրամասնորեն քննարկվում են ճարտասանության պատմական զարգացումը, տեսակներն ու ոճերը, խոսքի հմտությունների ձևավորման մեթոդները, լսարանի վրա ազդելու և համոզելու տեխնիկաները, ինչպես նաև բանավոր խոսքի մշակման և արտահայտման նրբությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է խոսքի կազմի, ճշգրտության, գեղեցկության և հնչյունային կողմերի կարևորությանը, ընդգծում է ճարտասանության գործնական կիրառությունը կրթության, մշակույթի, քաղաքականության և հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտներում։ Աշխատությունում ներառված են օրինակներ, վարժանքներ և խորհուրդներ, որոնք նպաստում են խոսքի զարգացմանը, հմտությունների ձևավորմանը և բանավոր ինքնատիրապետման բարձրացմանը։ Գիրքը ուսուցողական և ուղեցույցային բնույթ ունի՝ դարձնելով այն արժեքավոր ուսումնական միջոց թե ուսանողների, թե մասնագետների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել գիտելիքները բանավոր արտահայտչի արվեստում և կատարելագործել խոսքի ազդեցիկությունը։