Կանանց մասնակցությունը Արցախյան գոյապայքարին (1988-1994 թթ.)

Economics

Գիրքը նվիրված է անցումային տնտեսություն ունեցող երկրներում տնտեսական աճի ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են տնտեսական զարգացման գործընթացների առանձնահատկությունները, շուկայական հարաբերությունների ձևավորման ազդեցությունը, կառուցվածքային փոփոխությունները և կայուն տնտեսական աճի հասնելու հիմնական նախադրյալները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է մակրոտնտեսական քաղաքականության, ներդրումների, արտադրության արդյունավետության բարձրացման, զբաղվածության, արտաքին տնտեսական կապերի և մրցունակության դերը երկրի տնտեսական զարգացման գործում։ Ներկայացվում են անցումային փուլում առաջացող հիմնական մարտահրավերները, դրանց պատճառները և հնարավոր լուծումները՝ հիմնված տեսական մոտեցումների ու գործնական վերլուծությունների վրա։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է տնտեսագետների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար, ինչպես նաև օգտակար է բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրներով և անցումային տնտեսությունների զարգացման առանձնահատկություններով։

History

Armenia в V веке рассматривается как период глубоких политических и религиозных трансформаций, когда территория исторической Армении находилась под сильным влиянием Сасанидской Персии и одновременно сохраняла внутренние армянские феодальные структуры и традиции; ключевым событием эпохи становится восстание 451 года против попыток насильственного зороастрийского давления, связанное с именем военачальника Vardan Mamikonian и битвой при Аварайре, которая, несмотря на военное поражение армян, закрепила право на сохранение христианской веры и стала важным символом национальной идентичности; в этот период также формируется устойчивая система нахарарской знати, развивается армянская письменность и церковная организация после создания алфавита в начале V века, что способствует укреплению культурной автономии и консолидации армянского общества в условиях внешнего давления.

Economics

Բաժնետիրական ընկերությունները ձեռնարկատիրական կազմակերպության ձև են, որտեղ ընկերության կապիտալը բաժանված է բաժնետոմսերի, և յուրաքանչյուր բաժնետեր հանդիսանում է ընկերության համասեփականատեր՝ իր ներդրած բաժնեմասի չափով։ Այս ձևի էությունը կայանում է նրանում, որ մեծածավալ ֆինանսական միջոցներ են ներգրավվում բազմաթիվ ներդրողներից՝ թույլ տալով իրականացնել խոշոր նախագծեր և զարգացնել լայնածավալ բիզնես գործունեություն։ Բաժնետիրական ընկերությունները կարող են լինել բաց և փակ տիպի։ Բաց բաժնետիրական ընկերություններում բաժնետոմսերը կարող են ազատորեն վաճառվել և գնվել ֆոնդային շուկայում, մինչդեռ փակ ընկերություններում դրանց փոխանցումը սահմանափակված է և սովորաբար կատարվում է միայն մասնակիցների միջև։ Ընկերության կառավարումն իրականացվում է բաժնետերերի ժողովի, տնօրենների խորհրդի և գործադիր մարմնի միջոցով, որտեղ կարևոր որոշումները ընդունվում են քվեարկության սկզբունքով։ Բաժնետերերի պատասխանատվությունը սահմանափակ է և չի գերազանցում նրանց ներդրած կապիտալի չափը, ինչը նվազեցնում է անձնական ֆինանսական ռիսկերը։ Բաժնետիրական ընկերությունները կարևոր դեր ունեն շուկայական տնտեսությունում, քանի որ նպաստում են կապիտալի կուտակմանը, ներդրումների ներգրավմանը և տնտեսական աճին։ Դրանց միջոցով հնարավոր է իրականացնել խոշոր արդյունաբերական, ֆինանսական և ենթակառուցվածքային նախագծեր։ Բացի այդ, բաժնետոմսերը կարող են բերել եկամուտ շահաբաժինների ձևով, որոնք բաշխվում են ընկերության շահույթի հաշվին։ Այս կազմակերպական ձևը համարվում է ժամանակակից տնտեսության ամենատարածված և արդյունավետ կառուցվածքներից մեկը, քանի որ ապահովում է ինչպես ներդրողների մասնակցությունը, այնպես էլ բիզնեսի զարգացման ճկունություն։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում օտարերկրյա ներդրումների ներգրավման, կառավարման և դրանց արդյունավետության գնահատման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում օտարերկրյա կապիտալի դերն է բանկային հատվածի զարգացման, ֆինանսական ռեսուրսների ընդլայնման, մրցակցային միջավայրի ձևավորման և ֆինանսական միջնորդության արդյունավետության բարձրացման գործընթացներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում օտարերկրյա ներդրումները դիտարկվում են ոչ միայն որպես լրացուցիչ կապիտալի աղբյուր, այլև որպես կառավարման փորձի, ժամանակակից ֆինանսական տեխնոլոգիաների, կորպորատիվ կառավարման սկզբունքների և միջազգային բանկային գործելակերպի փոխանցման հնարավոր միջոց։ Կարևոր ուղղություն է ներդրումների կառավարման արդյունավետության գնահատման չափանիշների և ցուցանիշների համակարգի ուսումնասիրությունը, որի միջոցով հնարավոր է վերլուծել օտարերկրյա կապիտալի մասնակցության ազդեցությունը բանկերի ֆինանսական կայունության, եկամտաբերության, իրացվելիության, ակտիվների որակի և ռիսկերի կառավարման վրա։ Միաժամանակ կարող է ուսումնասիրվել բանկային համակարգում օտարերկրյա սեփականության և ներդրումային մասնակցության կառուցվածքը՝ գնահատելով դրանց կապը առանձին ֆինանսական հաստատությունների գործունեության և ամբողջ համակարգի զարգացման հետ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչներից է ներդրումային ռիսկերի բացահայտումը և գնահատումը՝ ներառելով ֆինանսական շուկայի փոփոխությունների, փոխարժեքային տատանումների, մակրոտնտեսական միջավայրի և կարգավորող դաշտի հետ կապված գործոնները։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել օտարերկրյա ներդրողների և ազգային բանկային համակարգի շահերի հավասարակշռմանը, քանի որ արտաքին կապիտալի ներգրավման դրական ազդեցությունը մեծապես կախված է արդյունավետ վերահսկողությունից, թափանցիկությունից և համապատասխան կարգավորող մեխանիզմներից։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև միջազգային փորձը՝ տարբեր երկրների բանկային համակարգերում օտարերկրյա կապիտալի մասնակցության ձևերի և կառավարման մեխանիզմների համեմատության միջոցով։ Այդպիսի համադրումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու այն մոտեցումները, որոնք կարող են կիրառելի լինել Հայաստանի ֆինանսական միջավայրի առանձնահատկությունների պայմաններում։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կապված է ներդրումային քաղաքականության կատարելագործման, բանկային կառավարման արդյունավետության բարձրացման և ֆինանսական համակարգի կայուն զարգացման համար համապատասխան գնահատման մեթոդների ձևավորման հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բանկային գործի, ներդրումային կառավարման, ֆինանսական վերլուծության և ռիսկերի կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել օտարերկրյա ներդրումների արդյունավետ օգտագործման և դրանց կառավարման կատարելագործման հիմնական ուղղությունները Հայաստանի բանկային համակարգում։

Journalism

Նյութը վերաբերում է 2023 թվականի սեպտեմբերին Լեռնային Ղարաբաղում տեղի ունեցած ռազմական գործողություններից հետո ստեղծված քաղաքական և հումանիտար իրավիճակին՝ կենտրոնանալով տեղի հայ բնակչության հնարավոր տեղափոխման և Հայաստանի կողմից նրանց ընդունելու նախապատրաստական աշխատանքների վրա։ Հոդվածի հրապարակման պահին Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հայտնել էր, որ հնարավոր տարհանման կամ բնակչության տեղափոխման անհրաժեշտության դեպքում Հայաստանում նախապատրաստվել էր շուրջ 40 հազար տեղ՝ միաժամանակ նշելով, որ նախընտրելի տարբերակը մարդկանց իրենց բնակավայրերում անվտանգ ապրելու հնարավորության պահպանումն էր։ Նյութում իրադարձությունները ներկայացվում են Ադրբեջանի սեպտեմբերյան ռազմական գործողության և դրան հաջորդած հրադադարի ու բանակցությունների համատեքստում։ Ուշադրություն է դարձվում բնակչության անվտանգության, բնակության վայրերը լքելու հնարավորության, մարդասիրական պայմանների և տարածաշրջանում քաղաքական վերահսկողության փոփոխության հետ կապված խնդիրներին։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև հակամարտող կողմերի տարբեր դիրքորոշումները․ հայկական կողմի ներկայացուցիչները միջազգային հարթակներում բարձրացնում էին բնակչության անվտանգության և հարկադիր տեղահանման վտանգի հարցը, մինչդեռ Ադրբեջանի պաշտոնական ներկայացուցիչները ներկայացնում էին ռազմական գործողությունների և տարածաշրջանի հետագա կառավարման վերաբերյալ իրենց հիմնավորումները։ Նյութը հնարավորություն է տալիս հետևելու ճգնաժամի այն փուլին, երբ դեռ ամբողջությամբ պարզ չէր, թե տեղի հայ բնակչության ինչ մասն է մնալու տարածաշրջանում և ինչ ծավալ կարող էր ունենալ մարդկանց տեղափոխությունը Հայաստան։ Հետագա իրադարձությունները ցույց տվեցին, որ բնակչության լայնածավալ արտահոսքը կարճ ժամանակ անց իրականություն դարձավ, և ավելի քան 100 հազար մարդ տեղափոխվեց Հայաստան։ Այսպիսով, հրապարակումը կարևոր է որպես տվյալ ժամանակահատվածի լրատվական վկայություն՝ արտացոլելով ռազմական գործողություններից անմիջապես հետո ստեղծված անորոշությունը, բնակչության անվտանգության վերաբերյալ մտահոգությունները, Հայաստանի իշխանությունների նախապատրաստական քայլերը և տարածաշրջանում արագ փոփոխվող քաղաքական ու մարդասիրական իրավիճակը։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել ժամանակակից Հարավային Կովկասի պատմության, Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության, հարկադիր տեղահանության, միջազգային հարաբերությունների և ճգնաժամային իրավիճակների լրատվական լուսաբանման ուսումնասիրության համար։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է իրավահասկացողության դասական հայեցակարգերի և ժամանակակից տեսական հարացույցների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով իրավունքի բնույթի, էության, նշանակության և ճանաչման մեթոդաբանական խնդիրների վրա։ Հետազոտության հիմքում իրավունքի մասին տարբեր գիտական և փիլիսոփայական պատկերացումների համեմատական վերլուծությունն է, որի միջոցով բացահայտվում են իրավունքի ըմբռնման պատմականորեն ձևավորված հիմնական մոտեցումները և դրանց արդիականությունը ժամանակակից իրավագիտության պայմաններում։ Աշխատությունում կարող են քննության առնվել բնական իրավունքի, իրավական պոզիտիվիզմի, պատմական դպրոցի, սոցիոլոգիական և այլ ուղղությունների հիմնարար դրույթները՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց միջև առկա տարբերություններին և փոխկապակցվածությանը։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի այն հարցը, թե ինչ հարաբերություն գոյություն ունի իրավունքի և բարոյականության, իրավունքի և պետության, իրավական նորմի և սոցիալական իրականության միջև։ Դասական հայեցակարգերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորվել իրավունքի սահմանման և մեկնաբանման տարբեր չափանիշներ, իսկ ժամանակակից պարադիգմների վերլուծությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են այդ մոտեցումները վերաիմաստավորվում մարդու իրավունքների, իրավական պետության, ժողովրդավարության և սոցիալական փոփոխությունների պայմաններում։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է մեթոդաբանական խնդիրը՝ իրավունքի ուսումնասիրության ընթացքում տարբեր գիտական մեթոդների և մոտեցումների կիրառման հնարավորությունների գնահատումը։ Կարող են քննարկվել իրավունքի ճանաչման և մեկնաբանության փիլիսոփայական, սոցիոլոգիական, պատմական, համեմատական և համակարգային մեթոդները, ինչպես նաև դրանց համադրման անհրաժեշտությունը բարդ իրավական երևույթների ուսումնասիրության ժամանակ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակակից իրավագիտության մեջ ձևավորվող նոր տեսական մոտեցումներին, որոնք փորձում են հաղթահարել իրավունքի մասին ավանդական պատկերացումների սահմանափակումները և հաշվի առնել իրավական իրականության բազմաշերտ բնույթը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի իրավունքի և հասարակական փոփոխությունների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ ժամանակակից իրավակարգերը մշտապես առնչվում են նոր սոցիալական, տեխնոլոգիական և քաղաքական մարտահրավերների հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել իրավունքի տեսության և փիլիսոփայության մասնագետներին, իրավաբաններին, հետազոտողներին, իրավաբանական ֆակուլտետների դասախոսներին և ուսանողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ իրավահասկացողության տարբեր դպրոցների համադրական ուսումնասիրության միջոցով հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ ըմբռնել իրավունքի տեսական հիմքերը, դրա ճանաչման մեթոդաբանական խնդիրները և ժամանակակից իրավագիտության զարգացման հիմնական ուղղությունները։