Կայսերական տոների հանդիսադրությունների գիրք

Economics

Ներածություն 1. Աշխատավարձի էությունը, տեսակները և սկզբունքները 2. Աշխատավարձի ձևերը և համակարգերը ա) տարիֆային համակարգ 3. Աշխատավարձի ձևերի և համակարգերի արդյունավետ կիրառման պայմանները 4. Աշխատավարձի կատարելագործման ուղիները և տնտեսության արդյունավետությունը արդի փուլում Ձեռնարկության օրինակ Եզրակացութուն

Literature

Այս ստեղծագործությունը ներկայացնում է երիտասարդության, սիրո, կյանքի փոփոխությունների և մարդուն բնորոշ զգացմունքների բազմաշերտ պատկերները՝ կենտրոնանալով հոգեբանական հուզումների, մտավոր որոնումների և ստեղծագործական դրսևորման վրա: Գրքում համադրվում են անձնական ապրումների գունապնակը և սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը, այն էլ՝ այնպես, որ ընթերցողը տեսնում է հիմնական հերոսի ներաշխարհի զարգացման, փորձառությունների և կյանքի փիլիսոփայական հարցերի հետ առնչությունները: Աշխատությունը առանձնանում է նրա լեզվական սրամտությամբ, զգացմունքային բուռն փոխանցմամբ և բնության, ժամանակի ու մարդու ներքին աշխարհների համադրությամբ, ինչը ընթերցողին թույլ է տալիս խորը զգալ անցողիկության, ազատության, սիրո և անձնական ինքնազարգացման գաղափարները:

Literature

Աշխատանքը նվիրված է Վլադիմիր Մայակովսկու դրամատուրգիայում առասպելաբանական մոտիվների, կերպարների և սյուժետային կառուցվածքների վերարտադրության ու ստեղծագործական վերաիմաստավորման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես է հեղինակը ավանդական առասպելական և կրոնական պատկերաշարը վերափոխում ժամանակակից հասարակական, քաղաքական և գեղարվեստական խնդիրների արտահայտման միջոցի։ Մայակովսկու դրամատուրգիայում առասպելաբանական նյութը սովորաբար չի պահպանվում իր սկզբնական իմաստով․ այն ենթարկվում է պարոդիկ, գրոտեսկային և երգիծական վերամշակման՝ ձեռք բերելով նոր գաղափարական նշանակություն։ Այդ առանձնահատկությունը հատկապես ակնհայտ է «Միստերիա-բուֆֆ» ստեղծագործության մեջ, որտեղ համաշխարհային ջրհեղեղի, տապանի, դրախտի, դժոխքի և ավետյաց երկրի մասին աստվածաշնչյան պատկերները վերածվում են հեղափոխական իրականության գեղարվեստական արտահայտման ձևերի։ Գրականագիտական աղբյուրները նշում են, որ այդ առասպելական շրջանակը Մայակովսկու մոտ ծառայում է ոչ թե ժամանակակից իրադարձությունները հնագույն կերպարներով պարզապես «զարդարելուն», այլ դրանց սուր քաղաքական և երգիծական վերաիմաստավորմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել առասպելաբանական սյուժեների կառուցվածքային փոխակերպումները, հնագույն կերպարների նոր գործառույթները, սրբազան և առօրյա պատկերների բախումը, ինչպես նաև առասպելի ու ժամանակակից իրականության միջև ստեղծվող հակադրությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի կողմից առասպելական բարձր ոճի և ժողովրդական, խոսակցական ու երգիծական լեզվի միավորմանը, որի շնորհիվ ավանդական սյուժեները ստանում են նոր, հաճախ ծայրահեղ հեգնական նշանակություն։ Մայակովսկու դրամատուրգիական մեթոդի կարևոր առանձնահատկություններից է նաև ժողովրդական թատրոնի, ֆարսի, բալագանի և կատակերգական ներկայացման տարրերի օգտագործումը, որոնք նպաստում են առասպելական նյութի ապամոնումենտալացմանն ու դրա հասանելիությանը լայն հանդիսատեսի համար։ Այս համատեքստում առասպելը հանդես է գալիս որպես մշակութային հիշողության նյութ, որը կարող է վերակազմավորվել՝ նոր գաղափարների, պատմական իրադարձությունների և հասարակական հակասությունների մեկնաբանման նպատակով։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել նաև հեղինակի դրամատուրգիայի բեմական բնույթը՝ հաշվի առնելով տեսողական գրոտեսկը, պայմանական տարածությունները, կերպարների ընդհանրացված բնույթը և հանդիսատեսի հետ անմիջական հաղորդակցության ձգտումը։ Մայակովսկին ինքն է «Միստերիա-բուֆֆ»-ը բնութագրել որպես իր ժամանակաշրջանի հերոսական, էպիկական և երգիծական պատկերում, ինչը կարևոր է նրա առասպելաբանական կառուցումների ըմբռնման համար։ Արդյունքում աշխատանքը ցույց է տալիս, որ առասպելաբանական նյութի կիրառումը Մայակովսկու դրամատուրգիայում ոչ թե անցյալի պարզ կրկնություն է, այլ ստեղծագործական վերակառուցման գործընթաց, որի միջոցով հնագույն սյուժեներն ու պատկերները ներառվում են նոր պատմական և գեղագիտական համատեքստում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հեղինակի դրամատուրգիայի գաղափարական բազմաշերտությունը, նրա երգիծական մտածողության առանձնահատկությունները և ավանդույթի ու նորարարության փոխհարաբերությունը։

Law

Գիրքը նվիրված է իրավունքի համակարգում առաջացող բացերի էությանը, դրանց առաջացման պատճառներին, տեսակներին և լրացման իրավաբանական եղանակների ու միջոցների համեմատական ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ իրավական բացը դիտարկվում է որպես այն իրավիճակ, երբ հասարակական հարաբերությունը պահանջում է իրավական կարգավորում, սակայն գործող իրավական նորմերը չեն տալիս դրա ամբողջական կամ ուղղակի լուծումը։ Հեղինակը վերլուծում է իրավական բացերի առաջացման օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ պատճառները՝ անդրադառնալով օրենսդրության զարգացմանը, հասարակական հարաբերությունների փոփոխությանը, իրավական կարգավորման անկատարությանը և նոր իրավական իրավիճակների ի հայտ գալուն։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բացերի տարբերակմանը՝ ըստ դրանց բնույթի, ընդգրկման, առաջացման պայմանների և իրավական նշանակության, ինչպես նաև իրավունքի և օրենսդրության բացերի միջև առկա տարբերություններին։ Գրքի կարևորագույն ուղղություններից է իրավական բացերի լրացման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են օրենքի և իրավունքի անալոգիայի կիրառումը, իրավական սովորույթների, դատական պրակտիկայի, իրավական սկզբունքների և այլ իրավաբանական միջոցների նշանակությունը՝ բացերի հաղթահարման գործընթացում։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում նաև այն սահմանափակումներին, որոնց պայմաններում կարող են կիրառվել այդ մեթոդները՝ հատկապես իրավական որոշակիության, օրինականության և անձանց իրավունքների պաշտպանության պահանջների տեսանկյունից։ Համեմատական վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են տարբեր իրավական համակարգերում բացերի հաղթահարման մոտեցումները, դրանց ընդհանուր և տարբերակիչ հատկանիշները, ինչպես նաև դատական և օրենսդրական մարմինների դերակատարությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող է իրավական համակարգը արձագանքել այնպիսի իրավիճակներին, որոնք ամբողջությամբ կամ բավարար չափով նախատեսված չեն գործող նորմերով, և ինչպես կարելի է պահպանել իրավակարգավորման ամբողջականությունն ու հետևողականությունը՝ առանց իրավակիրառողի լիազորությունների անհարկի ընդլայնման։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել իրավունքի տեսությամբ, սահմանադրական և քաղաքացիական իրավունքով, դատական պրակտիկայով և համեմատական իրավագիտությամբ զբաղվող մասնագետների, իրավաբանների, դատավորների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և հետազոտողների համար։

History

Աշխատանքը նվիրված է հին և միջնադարյան հայկական ու հունական պատմագրական աղբյուրների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրանց ձևավորման ընդհանուր սկզբունքները, պատմական իրականության ներկայացման եղանակները, հեղինակների աշխարհայացքային դիրքորոշումները և յուրաքանչյուր պատմագրական ավանդույթին բնորոշ առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքում գտնվում է հայկական և հունական պատմագրության փոխհարաբերության խնդիրը, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տարբեր քաղաքակրթական միջավայրերում ձևավորված պատմական հիշողության, անցյալի մեկնաբանության և պատմական իրադարձությունների գրանցման մեթոդները։ Ուշադրություն է դարձվում պատմագրական երկերի կառուցվածքին, ժամանակագրական մոտեցումներին, բանավոր ավանդության և գրավոր աղբյուրների օգտագործմանը, առասպելական ու կրոնական պատկերացումների ազդեցությանը, ինչպես նաև քաղաքական և մշակութային իրադարձությունների մեկնաբանման առանձնահատկություններին։ Հին և միջնադարյան պատմագիրների երկերում պատմությունը հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես անցյալի իրադարձությունների հաջորդական նկարագրություն, այլև որպես հասարակության ինքնության, արժեքների և հավաքական հիշողության ձևավորման կարևոր միջոց։ Այս տեսանկյունից հայկական և հունական աղբյուրների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են հեղինակները ներկայացնում պետության և ժողովրդի ծագումը, պատերազմները, իշխանական տոհմերը, կրոնական փոփոխությունները, օտար ժողովուրդների հետ հարաբերությունները և սեփական մշակութային ինքնության պահպանման խնդիրները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև աղբյուրների հավաստիության և պատմական արժեքի գնահատումը, քանի որ պատմագիրների տեղեկությունները հաճախ միավորում են փաստական տվյալները, հեղինակային մեկնաբանությունները, բանահյուսական ավանդությունները և ժամանակաշրջանի աշխարհայացքին բնորոշ պատկերացումները։ Հայկական պատմագրության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու ազգային պատմական հիշողության պահպանման, քրիստոնեական աշխարհայացքի ազդեցության և քաղաքական ու մշակութային ինքնության արտահայտման ձևերին, մինչդեռ հունական պատմագրական ավանդույթը ներկայացնում է պատմական քննության, պատճառահետևանքային բացատրության և քաղաքական իրադարձությունների վերլուծության հարուստ փորձառություն։ Միաժամանակ երկու ավանդույթների միջև առկա ընդհանրությունները կարող են դրսևորվել պատմական իրադարձությունների պատճառների բացահայտման ձգտման, անցյալի կարևորագույն դեմքերի և իրադարձությունների առանձնացման, ժամանակագրական շարադրանքի և հասարակության համար պատմության դաստիարակչական նշանակության ընդգծման մեջ։ Առանձնահատկությունները, սակայն, պայմանավորված են յուրաքանչյուր մշակույթի պատմական զարգացման, կրոնական միջավայրի, պետականության փորձի և գրական ավանդույթների տարբերություններով։ Հայկական և հունական աղբյուրների համադրումը հատկապես արժեքավոր է նաև այն պատճառով, որ միևնույն պատմական իրադարձությունների վերաբերյալ տարբեր ավանդույթներում պահպանված տեղեկությունները կարող են լրացնել միմյանց և նպաստել ավելի ամբողջական պատմական պատկերի վերականգնմանը։ Աշխատանքը, հետևաբար, կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն երկու ժողովուրդների պատմագրական ժառանգության առանձնահատկությունները հասկանալու, այլև հին և միջնադարյան պատմական մտածողության զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները բացահայտելու համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը հայկական և հունական պատմագրությունը դիտարկում է որպես միմյանց հետ համեմատելի, փոխազդող և միաժամանակ ինքնատիպ ավանդույթներ, որոնց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու պատմության գրության ձևավորման գործընթացը, պատմական հիշողության կառուցումը և հին ու միջնադարյան հասարակությունների կողմից սեփական անցյալի ընկալման եղանակները։

Economics

Աշխատանքը նվիրված է ներդրումային գործընթացների վիճակագրական գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ներդրումային գործունեության ծավալների, կառուցվածքի, դինամիկայի և արդյունավետության վիճակագրական գնահատման մեթոդներն ու դրանց կիրառման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումների ձևավորման և շարժի վրա ազդող տնտեսական գործոնների բացահայտմանը, ներդրումային հոսքերի ժամանակային փոփոխությունների վերլուծությանը և տարբեր ոլորտների ու տնտեսության հատվածների միջև ներդրումների բաշխվածության գնահատմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ինչպես ներքին, այնպես էլ օտարերկրյա ներդրումների ցուցանիշները, դրանց կառուցվածքը ըստ տնտեսական գործունեության տեսակների, տարածաշրջանների, ֆինանսավորման աղբյուրների և այլ բնութագրիչների։ Կարևոր տեղ է հատկացվում վիճակագրական ցուցանիշների համակարգի ձևավորմանը, տվյալների հավաքագրման և համադրելիության խնդիրներին, ինչպես նաև ներդրումային գործընթացների քանակական գնահատման համար համապատասխան գործակիցների, ինդեքսների և վերլուծական մեթոդների կիրառմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ ներդրումային ակտիվության վրա ազդող մակրոտնտեսական գործոններին՝ տնտեսական աճին, գնաճին, տոկոսադրույքներին, փոխարժեքի փոփոխություններին, ֆինանսական շուկայի վիճակին, պետական քաղաքականությանը և գործարար միջավայրին։ Վիճակագրական վերլուծության միջոցով հնարավոր է բացահայտել ներդրումային գործընթացների զարգացման միտումները, դրանց փոխկապակցվածությունը տնտեսական այլ ցուցանիշների հետ և գնահատել առկա կառուցվածքային փոփոխությունները։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է նաև ներդրումային գործընթացների կանխատեսման և դրանց հնարավոր զարգացումների գնահատման մեթոդների ուսումնասիրությունը, ինչը կարող է կիրառական նշանակություն ունենալ տնտեսական քաղաքականության մշակման և ներդրումային որոշումների հիմնավորման համար։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի Հայաստանի պայմաններում վիճակագրական տեղեկատվության ամբողջականության, հավաստիության, համադրելիության և ժամանակային շարունակականության ապահովումը, քանի որ որակյալ տվյալները ներդրումային միջավայրի օբյեկտիվ գնահատման կարևոր նախապայման են։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ներդրումային գործընթացների գնահատման ավելի արդյունավետ վիճակագրական գործիքակազմի ձևավորմանը և Հայաստանի տնտեսության ներդրումային ներուժի ու զարգացման միտումների առավել հիմնավորված վերլուծությանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, վիճակագիրներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, ներդրումային ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։