Խնդրային ստորադաս բաղադրիչով բարդ նախադասությունները 20-րդ դարի 50-60-ական թվականների հայ գեղարվեստական արձակում

Literature

Դավիթ Բեկ պատմավեպ է, որտեղ Րաֆֆին ներկայացնում է 18-րդ դարի սկզբի հայկական ազատագրական պայքարի հերոսական էջերը՝ կենտրոնանալով Դավիթ Բեկի առաջնորդության, ռազմական կազմակերպվածության և ազգային ինքնապաշտպանության գաղափարի վրա։ Ստեղծագործությունը պատկերում է այն ժամանակաշրջանի քաղաքական ու սոցիալական բարդ իրավիճակը, երբ Հայաստանը գտնվում էր արտաքին վտանգների և ներքին մասնատվածության պայմաններում, իսկ ժողովուրդը պայքարում էր իր գոյության և ինքնության պահպանման համար։ Վեպում Դավիթ Բեկը ներկայացվում է որպես ազգային առաջնորդի և ռազմավարական մտածողության կրող կերպար, որը կարողանում է համախմբել տարբեր ուժեր և ձևավորել դիմադրություն օտար տիրապետության դեմ։ Հեղինակը համադրում է պատմական փաստերը գեղարվեստական մշակման հետ՝ ստեղծելով հերոսական պայքարի և ազգային վերածննդի գաղափարական ուժեղ պատկեր։ Ստեղծագործության մեջ կարևոր տեղ ունի նաև ժողովրդի հավաքական կամքի, հավատքի և ազատության ձգտման գաղափարը, որը դիտարկվում է որպես պատմության շարժիչ ուժ։ Վեպը ոչ միայն պատմական իրադարձությունների նկարագրություն է, այլ նաև ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման և հայրենասիրական դաստիարակության կարևոր գործ։

Culture

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է 1960-1980 թվականների հայկական գրքային գրաֆիկայի զարգացման, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և ձևավորման սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում է այդ ժամանակաշրջանի հայկական գրքի ձևավորման արվեստի ընթացքը, գրքի արտաքին և ներքին ձևավորման լուծումները, նկարազարդման ավանդույթները, տառարվեստի, շարվածքի, կազմի և պատկերազարդման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է հայ նկարիչ-ձևավորողների ստեղծագործական մոտեցումները, նրանց ներդրումը գրքի գեղարվեստական կերպարի ձևավորման գործում, ինչպես նաև խորհրդային շրջանի մշակութային և գեղարվեստական միջավայրի ազդեցությունը հայկական գրքային ձևավորման վրա։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են տարբեր ժանրերի հրատարակություններ՝ գեղարվեստական գրականություն, մանկական գրքեր, գիտական և մշակութային հրատարակություններ, ներկայացվում են դրանց գրաֆիկական լուծումների առանձնահատկությունները և զարգացման հիմնական միտումները։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի հայկական կիրառական արվեստի, գրքարվեստի և գրաֆիկական դիզայնի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն նախատեսված է արվեստաբանների, դիզայներների, գրքի ձևավորման մասնագետների, պատմաբանների, հետազոտողների, արվեստի բուհերի դասախոսների, ուսանողների և հայկական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

Այս պատմագիտական աշխատությունը ուսումնասիրում է հայ ժողովրդի պատմական դրությունը Օսմանյան կայսրության անկման ժամանակաշրջանում և այն քաղաքական, սոցիալական ու միջազգային գործընթացները, որոնք ուղեկցեցին կայսրության փլուզմանը։ Հեղինակը վերլուծում է հայ համայնքների հասարակական կյանքը, ազգային շարժումների զարգացումը, բարեփոխումների փորձերը, Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների իրադարձությունները և դրանց հետևանքները տարածաշրջանի ժողովուրդների համար։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նաև մեծ տերությունների քաղաքականությունը, Օսմանյան կայսրության ներքին ճգնաժամերը, ազգային հարցի դերը և հետպատերազմյան նոր աշխարհակարգի ձևավորման գործընթացները։ Գիրքը նպատակ ունի ներկայացնել հայերի պատմական փորձառության և կայսրության անկման փոխկապակցվածությունը՝ հիմնվելով պատմական աղբյուրների ու վերլուծությունների վրա։ Այն նախատեսված է պատմաբանների, հայագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, ուսանողների և Օսմանյան կայսրության ու տարածաշրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում տարածված Lymnaea ցեղին պատկանող քաղցրահամ ջրային փորոտանիների տեսակային կազմի, կարգաբանական առանձնահատկությունների, տարածվածության և կենսամիջավայրային կապերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր ջրային էկոհամակարգերում հանդիպող ներկայացուցիչների հայտնաբերումն ու տեսակային տարբերակումն է՝ հաշվի առնելով նրանց ձևաբանական հատկանիշները և բնակության պայմանները։ Քննվում են խեցիների կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ ձևը, չափերը, գալարների հարաբերակցությունը և այլ կարգաբանական նշանակություն ունեցող հատկանիշներ, որոնք ավանդաբար կիրառվում են քաղցրահամ փափկամարմինների տեսակների որոշման և համեմատության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր տեսակների տարածական բաշխվածությանը՝ լճերի, լճակների, գետային համակարգերի, ճահճային և այլ քաղցրահամ ջրային միջավայրերի պայմաններում։ Ուսումնասիրվում է ջրային բուսականության, ջրավազանի բնույթի, բարձրության և շրջակա միջավայրի այլ գործոնների հնարավոր նշանակությունը առանձին տեսակների տարածման համար։ Տեսակային կազմի բացահայտումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տվյալ խմբի կենսաբազմազանությունը և լրացնելու Հայաստանի քաղցրահամ մալակոֆաունայի վերաբերյալ տեղեկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կարգաբանական նույնականացման խնդիրը, քանի որ լիմնեիդների որոշ ներկայացուցիչներ կարող են ունենալ արտաքին հատկանիշների զգալի փոփոխականություն, իսկ տարբեր դասակարգման համակարգերում նրանց կարգաբանական դիրքը կարող է մեկնաբանվել տարբեր կերպ։ Այդ պատճառով ձևաբանական տվյալների համեմատական ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի տեսակների սահմանների և ազգակցական հարաբերությունների պարզաբանման համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև այս փափկամարմինների էկոլոգիական նշանակությանը՝ որպես քաղցրահամ էկոհամակարգերի սննդային շղթաների և նյութերի շրջանառության մասնակիցների։ Նրանց ուսումնասիրությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև մակաբուծաբանության տեսանկյունից, քանի որ լիմնեիդների ընտանիքի որոշ ներկայացուցիչներ կարող են մասնակցել որոշ տրեմատոդների կենսաշրջաններին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կենդանաբանության, մալակոլոգիայի, կարգաբանության, ջրակենսաբանության և կենսաաշխարհագրության մոտեցումները՝ Հայաստանի քաղցրահամ ջրային փորոտանիների բազմազանությունն ու տարածման առանձնահատկությունները բնութագրելու նպատակով։

History

Աշխատությունը նվիրված է 1877–1930 թվականների սիրիական արաբական պարբերական մամուլում Հայոց ցեղասպանությանը նախորդած բռնությունների, հայ բնակչության տեղահանությունների, 1915 թվականի ցեղասպանության և դրա հետևանքների լուսաբանման, ինչպես նաև այդ իրադարձությունների վերաբերյալ սիրիացի մտավորականների դիրքորոշումների պատմագիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում արաբալեզու մամուլը դիտարկվում է որպես կարևոր պատմական սկզբնաղբյուր, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել, թե ժամանակակից արաբ լրագրողները, գրողները և հասարակական գործիչներն ինչպես են ընկալել ու ներկայացրել Օսմանյան կայսրությունում հայերի վիճակը։ Ժամանակագրական լայն շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու թեմայի զարգացմանը՝ XIX դարի վերջին տասնամյակների հայկական հարցին վերաբերող հրապարակումներից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների իրադարձությունների և հետպատերազմյան շրջանում Սիրիայում հաստատված հայ տարագիրների խնդիրների քննարկումը։ Ուսումնասիրվում են Դամասկոսում, Հալեպում և սիրիական մտավոր ու հասարակական շրջանակների հետ կապված այլ կենտրոններում հրատարակված պարբերականների նյութերը, ինչպես նաև սիրիական սփյուռքի մամուլի արձագանքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հրապարակումների բովանդակությանը, օգտագործված եզրաբանությանը, տեղեկատվության աղբյուրներին և հեղինակների մեկնաբանություններին՝ մամուլի նյութերը համադրելով ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների հետ։ Քննվում են նաև սիրիացի մտավորականների, լրագրողների և հասարակական գործիչների վկայություններն ու գնահատականները, որոնց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայկական հարցի ընկալումը արաբական հասարակական մտքում։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ Սիրիայի տարածքը դարձավ բռնի տեղահանված հայ բնակչության հիմնական հանգրվաններից մեկը, ինչի հետևանքով տեղի հասարակությունը և մամուլը անմիջականորեն առնչվեցին հայ տարագիրների վիճակին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայ գաղթականների հետպատերազմյան բնակեցմանը, տեղական բնակչության հետ հարաբերություններին և այդ գործընթացների մամուլի արձագանքներին։ Մամուլի հրապարակումների համեմատական և աղբյուրագիտական քննությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրանց տեղեկատվական արժեքը, հեղինակային դիրքորոշումները և ժամանակաշրջանի հասարակական միջավայրի ազդեցությունը ներկայացվող նյութերի վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ցեղասպանագիտության, արաբագիտության, մամուլի պատմության և աղբյուրագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայոց ցեղասպանության և դրա հետևանքների ընկալումը սիրիական արաբական տեղեկատվական ու մտավոր միջավայրում XIX դարի վերջից մինչև XX դարի առաջին տասնամյակները։

Philosophy

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի 40-50-ական թվականների Կոստանդնուպոլսի և Զմյուռնիայի ավետարանական մամուլի միջոցով ձևավորված դավանական նոր իրավիճակի և կրոնական ըմբռնումների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են այդ ժամանակաշրջանի հայ հասարակական և կրոնական կյանքի փոփոխությունները, ավետարանական շարժման տարածման գործընթացները, գաղափարական քննարկումները և դրանց արտացոլումը մամուլի էջերում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է կրոնական գաղափարների զարգացման ուղղությունները, դավանաբանական հարցերի շուրջ ծավալված բանավեճերը, եկեղեցական հարաբերությունները և այն ազդեցությունը, որն ունեցել են հրապարակախոսական նյութերը հասարակական մտածողության ձևավորման վրա։ Աշխատության մեջ օգտագործվում են պատմական մամուլի աղբյուրներ, որոնց միջոցով ներկայացվում են ժամանակի մտավոր, հոգևոր և մշակութային միջավայրի առանձնահատկությունները։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի 19-րդ դարի հայ կրոնական պատմության, բողոքական համայնքների ձևավորման, հայկական մամուլի զարգացման և հասարակական գաղափարների ուսումնասիրության համար։ Այն նախատեսված է հայագետների, պատմաբանների, կրոնագետների, եկեղեցագիտության մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և հայ մշակութային ու հոգևոր ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։