Կոստանդնուպոլսից Եվրոպա ճանապարհորդության ուղեցույց՝ Դանուբ գետով

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության էներգետիկայի ոլորտում ներդրումային գործոնի մոդելավորման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ անորոշության պայմաններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել և գնահատել այն տնտեսական, ֆինանսական, տեխնոլոգիական և արտաքին գործոնները, որոնք կարող են ազդել էներգետիկ ոլորտում ներդրումային որոշումների ընդունման, ներդրումների ծավալի և դրանց արդյունավետության վրա։ Էներգետիկայի ոլորտը առանձնահատուկ նշանակություն ունի երկրի տնտեսական և սոցիալական կայունության համար, քանի որ դրա զարգացումը կապված է ոչ միայն էներգիայի արտադրության և մատակարարման, այլև ենթակառուցվածքների արդիականացման, էներգետիկ անվտանգության, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման և երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման հետ։ Աշխատության շրջանակում անորոշությունը դիտարկվում է որպես ներդրումային որոշումների վրա ազդող էական գործոն, որը կարող է առաջանալ էներգակիրների գների փոփոխությունից, պահանջարկի տատանումներից, մակրոտնտեսական իրավիճակից, փոխարժեքների փոփոխությունից, տոկոսադրույքների շարժից, կարգավորող միջավայրի փոփոխություններից, տեխնոլոգիական զարգացումներից և արտաքին տնտեսական պայմաններից։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել ՀՀ էներգետիկ համակարգի կառուցվածքի և զարգացման միտումների վերլուծություն՝ գնահատելով տարբեր էներգետիկ ուղղությունների ներդրումային գրավչությունը և դրանց զարգացման ներուժը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել վերականգնվող էներգետիկայի, էլեկտրաէներգիայի արտադրության, էներգետիկ ենթակառուցվածքների, ցանցերի արդիականացման և էներգաարդյունավետության ոլորտներում ներդրումային հնարավորություններին։ Կարևոր խնդիր է ներդրումային գործոնի վրա ազդող փոփոխականների բացահայտումը և դրանց միջև փոխկապակցվածությունների գնահատումը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել տնտեսական և վիճակագրական մոդելավորման մեթոդներ, սցենարային վերլուծություն, ռիսկերի գնահատման մոտեցումներ և այլ քանակական գործիքներ, որոնք հնարավորություն են տալիս տարբեր պայմաններում կանխատեսել ներդրումային գործընթացների հնարավոր զարգացումները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է անորոշության պայմաններում ներդրումային որոշումների կայացման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Ներդրողը պետք է հաշվի առնի ոչ միայն ակնկալվող եկամտաբերությունը, այլև հնարավոր ռիսկերի մակարդակը, ներդրման վերադարձի ժամկետը, կապիտալի արժեքը և ապագա դրամական հոսքերի անկայունությունը։ Այդ համատեքստում կարող են մշակվել տարբեր սցենարներ՝ լավատեսական, բազային և վատատեսական պայմաններով, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել ներդրումային նախագծերի կայունությունը արտաքին միջավայրի փոփոխությունների նկատմամբ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական քաղաքականության և կարգավորման ազդեցությանը ներդրումային ակտիվության վրա։ Էներգետիկ ոլորտում ներդրումների համար կարևոր են իրավական և կարգավորող կանխատեսելիությունը, սակագնային քաղաքականությունը, պետական աջակցության մեխանիզմները, հարկային պայմանները, ներդրումային երաշխիքները և շուկայի մրցակցային միջավայրը։ Աշխատության շրջանակում կարող են առաջարկվել ներդրումային ռիսկերի նվազեցման և ոլորտի ներդրումային գրավչության բարձրացման մեխանիզմներ՝ ուղղված ֆինանսական կայունության, տեխնոլոգիական արդիականացման և մասնավոր կապիտալի ներգրավման ապահովմանը։ Մոդելավորման արդյունքները կարող են օգտագործվել նաև էներգետիկ քաղաքականության տարբեր սցենարների համեմատության և երկարաժամկետ ռազմավարական որոշումների հիմնավորման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, էներգետիկայի ոլորտի մասնագետների, ներդրումային վերլուծաբանների, պետական կառավարման մարմինների, էներգետիկ ընկերությունների ղեկավարների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի ձևավորել ՀՀ էներգետիկայի ոլորտում ներդրումային գործոնի գնահատման և մոդելավորման մեթոդական հիմք՝ անորոշության պայմաններում տարբեր ռիսկերի և տնտեսական փոփոխականների ազդեցությունը հաշվի առնելու միջոցով, ինչը կարող է նպաստել ներդրումային որոշումների հիմնավորվածության բարձրացմանը, էներգետիկ համակարգի կայուն զարգացմանը և ոլորտում երկարաժամկետ ներդրումային քաղաքականության կատարելագործմանը։

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է օրգանական պարարտանյութերի կիրառման արդյունավետության ուսումնասիրությանը վաղահաս կարտոֆիլի ցանքերում՝ Արարատյան հարթավայրի հողակլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել օրգանական պարարտանյութերի տարբեր տեսակների և կիրառման եղանակների ազդեցությունը կարտոֆիլի աճի ու զարգացման, վաղահասության, պալարագոյացման, բերքատվության և ստացված արտադրանքի որակի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում հաշվի են առնվում Արարատյան հարթավայրին բնորոշ կլիմայական պայմանները, հողի ագրոքիմիական հատկությունները, խոնավության ռեժիմը և սննդատարրերի ապահովվածությունը, որոնք կարևոր դեր ունեն վաղահաս կարտոֆիլի արտադրության արդյունավետության գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օրգանական պարարտանյութերի ազդեցությանը հողի կառուցվածքի, ջրային և սննդային ռեժիմների, միկրոկենսաբանական ակտիվության և բերրիության վրա։ Աշխատանքում կարող են համեմատվել պարարտանյութերի տարբեր չափաքանակներ և կիրառման տարբերակներ՝ բացահայտելու համար այն պայմանները, որոնց դեպքում հնարավոր է ստանալ առավել բարձր և որակյալ բերք՝ պահպանելով հողի բերրիությունը։ Կարևորվում է նաև վաղահաս կարտոֆիլի տնտեսական արդյունավետության գնահատումը՝ հաշվի առնելով պարարտանյութերի ձեռքբերման և կիրառման ծախսերը, բերքատվության փոփոխությունը, արտադրանքի ինքնարժեքը, իրացման հնարավոր արժեքը և ստացվող շահույթը։ Օրգանական պարարտանյութերի կիրառումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես բույսերի սնուցման միջոց, այլև որպես հողի երկարաժամկետ բերրիության պահպանման և գյուղատնտեսական արտադրության կայունության ապահովման կարևոր գործոն։ Դրանց օգտագործումը կարող է նպաստել հողի օրգանական նյութի ավելացմանը, կառուցվածքի բարելավմանը, խոնավության պահպանմանը և սննդատարրերի ավելի արդյունավետ յուրացմանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ պարարտանյութերի չափաքանակի ճիշտ ընտրության անհրաժեշտությանը, քանի որ առավելագույն բերքատվությունը միշտ չէ, որ համապատասխանում է տնտեսական առավելագույն արդյունավետությանը։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա հնարավոր է մշակել Արարատյան հարթավայրի պայմաններին համապատասխան օրգանական պարարտացման առավել արդյունավետ համակարգ, որը կապահովի վաղահաս կարտոֆիլի բարձր և կայուն բերք, արտադրանքի պատշաճ որակ և հողի ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործում։ Աշխատանքը կարող է գործնական նշանակություն ունենալ կարտոֆիլ արտադրող տնտեսությունների, ագրոնոմների, գյուղատնտեսական խորհրդատուների, հետազոտողների և ոլորտի ուսանողների համար՝ նպաստելով տարածաշրջանում կարտոֆիլի արտադրության տնտեսական արդյունավետության և բնապահպանական կայունության բարձրացմանը։

Other Subjects

«Our little Armenian cousin» ստեղծագործությունը, ըստ իր բովանդակային բնույթի, պատկանում է մանկական կամ ընտանեկան ուղղվածությամբ պատմողական գրականության, որտեղ կենտրոնական գաղափարը փոքր հայ երեխայի կամ ընտանիքի միջոցով հայկական ինքնության, մշակույթի և ավանդույթների ներկայացումն է արտասահմանյան կամ բազմամշակութային միջավայրում։ Ստեղծագործության մեջ սովորաբար շեշտվում են ընտանիքային կապերի, ազգային ինքնության պահպանման, հիշողության և մշակութային ժառանգության փոխանցման թեմաները՝ պարզ և հասկանալի լեզվով ներկայացված մանկական ընթերցողի համար։ Պատմության կառուցվածքում հաճախ ընդգրկվում են առօրյա իրավիճակներ, որտեղ փոքր հերոսը ծանոթանում է հայկական սովորույթներին, լեզվին, սննդին, տոնական ավանդույթներին և ընտանիքի պատմությանը՝ այդ ամենը կապելով իր անձնական աճի և ինքնաճանաչման գործընթացի հետ։ Նման ստեղծագործությունները նպատակ ունեն ոչ միայն զվարճացնել, այլև կրթել՝ ձևավորելով մշակութային ինքնագիտակցություն և կապ սփյուռքի և հայրենիքի միջև, միաժամանակ խթանելով հանդուրժողականություն և այլ մշակույթների նկատմամբ հետաքրքրություն։

History

Այս պատմագիտական և հայագիտական աշխատությունը ներկայացնում է Մխիթարյան միաբանության ձևավորման, զարգացման և գործունեության համառոտ պատմությունը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզում հաստատված հայկական համայնքին։ Գիրքը հրատարակվել է 1835 թվականին Վենետիկում, ունի 62 էջ և հեղինակել է Հարություն Ավգերյանը, իսկ հրատարակության անգլերեն տարբերակը ներկայացվում է որպես հայերենից և իտալերենից թարգմանված աշխատանք։ Ուսումնասիրության հիմնական թեման Մխիթարյանների՝ որպես հայ կաթոլիկ վանական-մշակութային կազմակերպության ձևավորումն ու նրանց գործունեությունն է։ Միաբանությունը հիմնադրվել է Մխիթար Սեբաստացու կողմից 1701 թվականին Կոստանդնուպոլսում, իսկ հետագայում հաստատվել է Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզում, որը դարձավ հայագիտության, գրահրատարակության, ձեռագրերի պահպանության և կրթական գործունեության կարևոր կենտրոն։ Աշխատությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ ներկայացնում է միաբանության գործունեությունը ոչ միայն որպես կրոնական կառույցի, այլև որպես հայկական մշակույթի պահպանման և զարգացման կենտրոնի։ Մխիթարյանների գործունեության առանցքային ուղղություններից էին հայերեն գրքերի հրատարակությունը, հին և միջնադարյան հայկական գրականության ուսումնասիրությունը, ձեռագրերի հավաքագրումն ու պահպանումը, հայոց լեզվի ուսումնասիրությունը, բառարանների և քերականական աշխատությունների կազմումը, ինչպես նաև կրթական գործունեությունը։ Այդ աշխատանքը նշանակալի դեր ունեցավ հայագիտական գիտության զարգացման և հայ մշակութային ժառանգության՝ եվրոպական գիտական միջավայրում ներկայացման գործում։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում Սուրբ Ղազար կղզու՝ որպես գիտական և մշակութային կենտրոնի նկարագրությունը։ Կղզում ձևավորված միաբանության տպարանը և ակադեմիական միջավայրը հնարավորություն տվեցին ստեղծել ու տարածել բազմաթիվ հայերեն և օտարալեզու հրատարակություններ։ Մխիթարյանների տպագրական գործունեությունը նպաստեց հայ գրավոր մշակույթի պահպանմանը և նոր ընթերցողական ու կրթական միջավայրի ձևավորմանը։ Հրատարակության մատենագիտական տվյալները հաստատում են, որ այն տպագրվել է նույն հայկական ակադեմիայի տպարանում՝ Վենետիկում։ Կարևոր թեմա է նաև հայոց լեզվի ուսումնասիրությունը։ Մխիթարյան միաբանության անդամները մեծ ուշադրություն էին դարձնում ինչպես դասական հայերենի, այնպես էլ ժամանակակից հայերենի ուսումնասիրմանը։ Նրանց կազմած քերականական աշխատությունները և բառարանները կարևոր դեր ունեցան հայերենի գիտական նկարագրության և օտարերկրացիներին հայերենը սովորեցնելու գործում։ Աշխատանքի պատմական համատեքստում հիշատակվում է նաև Պասկալ Օգյուսերի և լորդ Բայրոնի հետ կապված հայագիտական գործունեությունը, այդ թվում՝ հայերեն-անգլերեն քերականության և բառարանի կազմման աշխատանքները։ Մխիթարյանների մշակութային գործունեության մեկ այլ կարևոր ուղղություն էր հին հայկական գրական ժառանգության ուսումնասիրությունը։ Միաբանության անդամները հավաքում, համադրում և հրատարակում էին հին ձեռագրերի ու գրական երկերի նյութերը՝ նպաստելով բազմաթիվ տեքստերի պահպանմանը և գիտական շրջանառության մեջ մտցնելուն։ Այս գործունեությունը հետագայում մեծ նշանակություն ունեցավ ինչպես հայագիտության, այնպես էլ համաշխարհային բանասիրության համար, քանի որ հայկական աղբյուրները հաճախ պարունակում էին տեղեկություններ այլ ժողովուրդների և հին մշակույթների մասին։ Միաբանության գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս նաև հասկանալու հայկական մշակույթի զարգացման առանձնահատկությունները վաղ նոր շրջանում։ Այն ժամանակ, երբ հայկական համայնքները գտնվում էին տարբեր քաղաքական և մշակութային միջավայրերում, Սուրբ Ղազարը դարձավ այնպիսի կենտրոն, որտեղ միավորվում էին կրոնական կյանքը, կրթությունը, տպագրությունը, լեզվաբանությունը, պատմագիտությունը և գրականությունը։ Այդ պատճառով հրատարակությունը արժեքավոր է ոչ միայն Մխիթարյանների պատմությամբ հետաքրքրվողների, այլև հայկական մտավոր մշակույթի ձևավորման գործընթացն ուսումնասիրողների համար։ Աշխատության պատմական արժեքը պայմանավորված է նաև նրա վաղ հրատարակության հանգամանքով։ 1835 թվականին լույս տեսած այս գիրքը ստեղծվել է այն ժամանակաշրջանում, երբ Մխիթարյանների գիտական և հրատարակչական գործունեությունն արդեն ձեռք էր բերել լայն ճանաչում, և միաբանության մասին տեղեկությունների տարածումը նպաստում էր եվրոպական ընթերցողների շրջանում հայկական մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։ Գրքի պահպանված օրինակների մատենագիտական նկարագրությունները հաստատում են դրա վաղ շրջանի հրատարակչական բնույթը և կապը Վենետիկի հայկական ակադեմիայի հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարելի է դիտարկել որպես Մխիթարյան միաբանության պատմության վաղ շրջանի կարևոր վկայություն, որը միավորում է կրոնական, կրթական, գիտական և մշակութային գործունեության նկարագրությունը։ Այն արժեքավոր է հայագիտության պատմության, հայկական տպագրության, հայոց լեզվի ուսումնասիրության, ձեռագրագիտության և հայ մշակութային ժառանգության պահպանման պատմությունը հետազոտողների համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, բանասերներին, կրոնագետներին, մատենագետներին, գրադարանագետներին և հայկական մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Psychology

Այս աշխատությունը ուսումնասիրում է անձի ազգային նույնականացման ձևավորման և փոխակերպման գործընթացները միջազգայնորեն չճանաչված պետականության պայմաններում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով այն սոցիալական, քաղաքական և մշակութային գործոններին, որոնք ազդում են ինքնության կառուցման վրա։ Վերլուծության կենտրոնում է այն, թե ինչպես են պետական ինստիտուտների չճանաչված կարգավիճակը, երկարատև հակամարտային միջավայրը և անորոշ քաղաքական պայմանները ձևավորում անհատի ինքնընկալումը, ազգային պատկանելության զգացումը և հասարակական նույնականացման շերտերը։ Աշխատությունում դիտարկվում են նաև կրթական համակարգի, մեդիայի, համայնքային կառույցների և ընտանիքի դերը ազգային ինքնության պահպանման ու վերափոխման գործընթացներում, ինչպես նաև արտաքին ազդեցությունների և միջազգային մեկուսացման ազդեցությունը ինքնության դինամիկայի վրա։ Շեշտադրվում է, որ նման պայմաններում ազգային նույնականացումը դառնում է բազմաշերտ, երբ միաժամանակ համադրվում են պատմական հիշողությունը, քաղաքական իրականությունը և առօրյա սոցիալական փորձը՝ ձևավորելով ինչպես կայուն, այնպես էլ փոփոխվող ինքնության մոդելներ։

Other Subjects

Հրատարակությունը նվիրված է 2021 թվականի ընթացքում Հայաստանի գրադարանների գործունեության վիճակագրական տվյալների համակարգմանը, համեմատական ուսումնասիրությանը և հիմնական միտումների բացահայտմանը։ Աշխատանքում գրադարանային ոլորտը դիտարկվում է որպես տեղեկատվական, կրթական և մշակութային ծառայությունների միասնական համակարգ, որի գործունեությունը հնարավոր է գնահատել ինչպես քանակական, այնպես էլ որակական ցուցանիշների միջոցով։ Վերլուծության շրջանակում կարող են ընդգրկվել գրադարանների ցանցի կառուցվածքը, սպասարկվող ընթերցողների և այցելությունների քանակը, գրքային ու այլ տեղեկատվական պաշարների ծավալը, նոր համալրումները, փաստաթղթերի տրամադրումը, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքները և կազմակերպված մշակութային ու կրթական միջոցառումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել տարբեր տեսակի գրադարանների ցուցանիշների համեմատությանը, տարածքային բաշխվածությանը և գործունեության ծավալների տարբերություններին։ Վիճակագրական տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել գրադարանային ծառայությունների օգտագործման դինամիկան, ֆոնդերի համալրման առանձնահատկությունները և ընթերցողական ակտիվության փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև գրադարանների տեխնիկական և թվային զարգացման գնահատումը՝ համակարգչային տեխնիկայի, ինտերնետային հասանելիության, էլեկտրոնային ռեսուրսների և հեռավար ծառայությունների կիրառման տեսանկյունից։ 2021 թվականի գործունեությունը կարող է դիտարկվել նաև նախորդ ժամանակաշրջանների ցուցանիշների համեմատությամբ՝ գրադարանային համակարգում տեղի ունեցած փոփոխությունների ուղղությունն ու ծավալը պարզելու նպատակով։ Հաշվի է առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի առանձնահատուկ աշխատանքային միջավայրը, որի պայմաններում գրադարանները կարող էին համատեղել ավանդական սպասարկման և թվային հաղորդակցության տարբեր ձևեր։ Վերլուծությունը կարող է անդրադառնալ նաև աշխատակազմի թվաքանակին, մասնագիտական կազմին, նյութատեխնիկական հնարավորություններին և գրադարանային ծառայությունների կազմակերպման պայմաններին։ Նման վիճակագրական ամփոփումները կարևոր են գրադարանային քաղաքականության մշակման, ռեսուրսների պլանավորման, ոլորտի զարգացման առաջնահերթությունների որոշման և տարբեր տարիների արդյունքների համեմատական գնահատման համար։ Միաժամանակ հրատարակությունն ունի փաստագրական նշանակություն՝ պահպանելով տվյալ տարվա Հայաստանի գրադարանային համակարգի վիճակը բնութագրող համակարգված տեղեկատվություն և ստեղծելով հետագա գրադարանագիտական ու տեղեկատվագիտական ուսումնասիրությունների համար օգտակար տվյալային հիմք։