Կուսակցական համակարգի ձևավորումը Թուրքիայում

Environmental Science

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է բնապահպանական կրթության առանձնահատկությունների և դրա կազմակերպման գործընթացի ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետությունում՝ ընդգծելով էկոլոգիական գիտակցության ձևավորման և կայուն զարգացման գաղափարների տարածման կարևորությունը ժամանակակից հասարակության մեջ։ Աշխատանքում ներկայացվում է բնապահպանական կրթության էությունը որպես կրթական համակարգի բաղադրիչ, որի նպատակն է ձևավորել շրջակա միջավայրի նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունք, զարգացնել բնապահպանական գիտելիքներ և խթանել էկոլոգիապես գիտակից վարքագիծ տարբեր տարիքային խմբերի շրջանում։ Քննարկվում են բնապահպանական կրթության առանձնահատկությունները, որոնք պայմանավորված են դրա միջառարկայական բնույթով, գործնական ուղղվածությամբ և հասարակական լայն ընդգրկմամբ՝ ներառելով ինչպես դպրոցական, այնպես էլ բարձրագույն կրթության մակարդակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ-ում բնապահպանական կրթության կազմակերպման համակարգին՝ պետական քաղաքականության, կրթական ծրագրերի, ուսումնական պլանների և արտադասարանական միջոցառումների դերի վերլուծությամբ։ Աշխատանքում ներկայացվում են նաև այն հիմնական խնդիրները, որոնք խոչընդոտում են արդյունավետ բնապահպանական կրթության զարգացմանը, ներառյալ նյութատեխնիկական բազայի սահմանափակումները, մասնագիտական կադրերի պակասը և հասարակական իրազեկվածության ոչ բավարար մակարդակը։ Միաժամանակ դիտարկվում են զարգացման հնարավոր ուղղությունները՝ կրթական ծրագրերի արդիականացում, միջազգային համագործակցության ընդլայնում և նոր ուսուցողական մեթոդների կիրառություն։ Աշխատանքը նպատակ ունի ընդգծել բնապահպանական կրթության դերը որպես կայուն զարգացման և բնության պահպանության ապահովման կարևոր գործոն ՀՀ-ում։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է սելենօրգանական միացությունների հակաօքսիդիչ ազդեցության քիմիական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե ինչպիսի մոլեկուլային և քիմիական գործընթացների միջոցով են սելեն պարունակող օրգանական նյութերը հակազդում օքսիդացման գործընթացներին։ Հետազոտության կենտրոնում սելենօրգանական միացությունների կառուցվածքի և դրանց հակաօքսիդիչ ակտիվության փոխկապակցվածությունն է, ինչպես նաև այն ռեակցիաները, որոնց միջոցով կարող է տեղի ունենալ ազատ ռադիկալների, ակտիվ թթվածնային ձևերի և այլ օքսիդացնող մասնիկների չեզոքացում։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սելենի տարբեր քիմիական ձևերի ռեակցիոնունակությունը, սելեն–ածխածին և այլ կապերի առանձնահատկությունները, էլեկտրոնների փոխանցման գործընթացները և օքսիդավերականգնման ռեակցիաները։ Հակաօքսիդիչ ազդեցության ուսումնասիրության համար կարևոր է պարզել, թե միացությունն ինչպես է փոխազդում ռադիկալային մասնիկների հետ, արդյոք գործում է որպես էլեկտրոնի կամ ջրածնի ատոմի դոնոր, և ինչպիսի միջանկյալ ու վերջնական արտադրանքներ են առաջանում այդ փոխազդեցությունների ընթացքում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել սելենօրգանական միացությունների՝ թիոլների և այլ կենսաբանորեն կարևոր միացությունների հետ փոխազդեցություններին, քանի որ սելեն պարունակող խմբերը կարող են մասնակցել օքսիդավերականգնման ցիկլերին և ազդել բջջային հակաօքսիդիչ համակարգերի գործունեության վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է նաև կառուցվածք–ակտիվություն կապի բացահայտումը, այսինքն՝ պարզել, թե մոլեկուլի կառուցվածքային որ առանձնահատկություններն են պայմանավորում դրա հակաօքսիդիչ հատկությունների ուժգնությունը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել քիմիական կինետիկայի, սպեկտրոսկոպիայի, քրոմատոգրաֆիայի և այլ ֆիզիկաքիմիական մեթոդներ՝ ռեակցիաների արագությունը, մեխանիզմը և առաջացող նյութերը բացահայտելու համար։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ կենսաքիմիայի և դեղաքիմիայի համար, քանի որ օքսիդատիվ գործընթացների վերահսկումը կարևոր է կենսաբանական համակարգերի բնականոն գործունեության պահպանման տեսանկյունից։ Միաժամանակ սելենօրգանական միացությունների ուսումնասիրությունը պահանջում է հաշվի առնել դրանց կենսաբանական ակտիվության և հնարավոր թունաբանական ազդեցությունների հարաբերակցությունը, քանի որ սելենի միացությունների հատկությունները զգալիորեն կախված են քիմիական կառուցվածքից և կոնցենտրացիայից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել օրգանական և ֆիզիկական քիմիայի մասնագետներին, կենսաքիմիկոսներին, դեղաքիմիկոսներին, նյութագետներին, հակաօքսիդիչ համակարգերի հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան բնագիտական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է ցածր լարման (low-voltage) մուտք/ելք (I/O) կառավարման հանգույցների նախագծման և հետազոտության խնդիրներին՝ հիշողության կառավարման ենթահամակարգերում կիրառման համատեքստում։ Գրքում վերլուծվում են ժամանակակից միկրոէլեկտրոնային համակարգերում էներգախնայողության, արագագործության և ազդանշանների կայունության ապահովման տեխնոլոգիական պահանջները, որոնք պայմանավորում են ցածր լարման I/O լուծումների արդիականությունը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է հիշողության կառավարման ճարտարապետությունները, տվյալների փոխանցման ուղիները և դրանց ինտերֆեյսային հանգույցների աշխատանքի առանձնահատկությունները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով լարման նվազեցման ազդեցությանը ազդանշանների ամբողջականության, ուշացումների և աղմուկի մակարդակի վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են նախագծման մոդելներ և սխեմատեխնիկական լուծումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս օպտիմալացնել էներգիայի սպառումը՝ առանց համակարգի արտադրողականության էական կորստի։ Քննարկվում են նաև միկրոսխեմաների տեխնոլոգիական սահմանափակումները, սինխրոն և ասինխրոն տվյալների փոխանցման մեթոդները, ինչպես նաև սխալների հայտնաբերման և ուղղման մեխանիզմները հիշողության ենթահամակարգերում։ Նյութը հիմնված է տեսական հաշվարկների, մոդելավորման արդյունքների և փորձարարական հետազոտությունների վրա՝ նպատակ ունենալով զարգացնել ցածր էներգասպառմամբ բարձր արդյունավետությամբ հիշողության կառավարման համակարգերի նախագծման սկզբունքները և կիրառական լուծումները ժամանակակից միկրոէլեկտրոնիկայում։

Literature

Աշխատանքը նվիրված է Լորենս Ստեռնի և Ջեյմս Ջոյսի վեպերի համադրական պոետիկայի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով դրանց միջև առկա ինտերտեքստուալ հարաբերությունների, գեղարվեստական կառուցվածքների և գրական ավանդույթի վերաիմաստավորման վրա։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ Ջոյսի ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել նաև ավելի վաղ ձևավորված վեպային փորձարարությունների շարունակության և արմատական վերափոխման համատեքստում, իսկ Ստեռնի նորարարական գրական տեխնիկաների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական հասկանալու Ջոյսի մոդեռնիստական պոետիկայի որոշ առանձնահատկություններ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել երկու վեպերի պատմողական կառուցվածքի ոչ ավանդական բնույթը։ Դասական, գծային և պատճառահետևանքային պատմողականության փոխարեն երկու ստեղծագործություններում էլ կարևոր դեր են ստանում ժամանակի խախտված հաջորդականությունը, պատմողական շեղումները, ասոցիատիվ անցումները, ինքնավերաբերականությունը և ընթերցողի սպասումների միտումնավոր խախտումը։ Այս առանձնահատկությունների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու հեղինակների ստեղծագործական մեթոդների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ժամանակի և տարածության կազմակերպմանը։ Ստեռնի վեպում պատմության ընթացքը հաճախ ընդհատվում է հերոսի հիշողություններով, մեկնաբանություններով և կողմնակի պատմություններով, ինչի հետևանքով ժամանակագրական հաջորդականությունը դառնում է երկրորդական։ Ջոյսի դեպքում ժամանակային կառուցվածքի ապամիավորումը հասնում է ավելի բարդ աստիճանի՝ միաձուլվելով երազային, առասպելական, լեզվական և մշակութային տարբեր շերտերի հետ։ Այս առումով ժամանակը դառնում է ոչ միայն պատմվող իրադարձությունների հերթականություն, այլև գիտակցության և լեզվի շարժման արտահայտություն։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է ինտերտեքստուալության ուսումնասիրությունը։ Երկու վեպերն էլ կառուցվում են բազմաթիվ գրական, պատմական, դիցաբանական, կրոնական և մշակութային հղումների փոխազդեցության միջոցով։ Հատկապես կարևոր է ուսումնասիրել այն եղանակները, որոնցով ավելի վաղ գրական և մշակութային տեքստերը վերափոխվում, պարոդացվում, մեջբերվում կամ վերաիմաստավորվում են նոր ստեղծագործության շրջանակում։ Այդ գործընթացում նախորդ տեքստը պարզապես աղբյուր չէ, այլ նոր իմաստների ձևավորման ակտիվ բաղադրիչ։ Աշխատանքում կարող է քննվել նաև հեղինակի և ընթերցողի հարաբերությունը։ Ստեռնի ստեղծագործական մեթոդը հաճախ խախտում է ընթերցողի սովորական ակնկալիքները՝ նրան ստիպելով հետևել ոչ միայն պատմությանը, այլև պատմելու գործընթացին։ Ջոյսի մոտ այս միտումը դառնում է ավելի ընդգծված․ լեզվական բազմաշերտությունը, բառախաղերը, հնչյունական կապերը և տարբեր լեզուների տարրերի միավորումը պահանջում են ընթերցողից ակտիվ մասնակցություն և բազմաթիվ մշակութային հղումների ճանաչում։ Լեզվի նկատմամբ փորձարարական վերաբերմունքը երկու ստեղծագործությունների համադրության կարևոր բաղադրիչներից է։ Ստեռնի մոտ լեզվական խաղը, բառերի իմաստային երկիմաստությունը, շարադրանքի ընդհատումները և տպագրական ձևերի կիրառումը նպաստում են վեպի ավանդական կառուցվածքի քայքայմանը։ Ջոյսը զարգացնում է այդ հնարավորությունները մինչև ծայրահեղ բարդության՝ ստեղծելով բազմալեզու, հնչյունական և ասոցիատիվ լեզվական համակարգ, որտեղ բառի իմաստը կարող է ձևավորվել միաժամանակ մի քանի լեզվական ու մշակութային կապերի միջոցով։ Հետազոտության մեջ կարող է առանձնահատուկ տեղ զբաղեցնել պարոդիայի և գրական ավանդույթի վերաիմաստավորման խնդիրը։ Ստեռնի վեպը խաղային և հաճախ ծաղրական վերաբերմունք է ցուցաբերում իր ժամանակի վեպային նորմերի նկատմամբ՝ խախտելով պատմողականության ընդունված կանոնները։ Ջոյսի ստեղծագործության մեջ այդ ավանդույթի հետ խաղը դառնում է ավելի լայնածավալ և ընդգրկում է գրականության, պատմության, առասպելաբանության ու մշակույթի բազմաթիվ շերտեր։ Այսպիսով, ինտերտեքստուալությունը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես հղումների համակարգ, այլև որպես գրական ավանդույթի քննադատական վերակառուցման միջոց։ Կարևոր է նաև հերոսի և պատմողի կերպարների համադրությունը։ Ստեռնի ստեղծագործության մեջ պատմողը մշտապես ընդգծում է իր ներկայությունը և միջամտում պատմության ընթացքին՝ ստեղծելով հեղինակի, պատմողի և ընթերցողի միջև բարդ փոխհարաբերություն։ Ջոյսի դեպքում պատմողական ձայնի կառուցվածքն ավելի բազմաշերտ է, և դրա սահմանները հաճախ դժվար է հստակ տարանջատել տարբեր գիտակցական, լեզվական ու մշակութային ձայներից։ Այս երևույթը նպաստում է պատմողական կենտրոնի ապակայունացմանը և վեպի բազմաձայնությանը։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև կառուցվածքային և տեքստային ձևերի նշանակությունը։ Տպագրական առանձնահատկությունները, էջի կառուցվածքը, կետադրության անսովոր կիրառությունը, հատվածականությունը և տարբեր տեսակի տեքստերի ներմուծումը նպաստում են ավանդական վեպային ձևի վերափոխմանը։ Եթե Ստեռնի մոտ այդ տեխնիկաները հաճախ ունեն խաղային և պարոդիկ բնույթ, ապա Ջոյսի մոտ դրանք դառնում են գեղարվեստական ամբողջ համակարգի հիմնարար տարրեր։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է երկու հեղինակների ստեղծագործական կապերի և նրանց պոետիկայի ընդհանրությունների ու տարբերությունների բացահայտմամբ։ Համադրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու, թե ինչպես են վաղ շրջանի վեպային փորձարարությունները վերածվում մոդեռնիստական գրականության առավել արմատական ձևերի, և ինչպես է գրական ավանդույթի հետ երկխոսությունը նպաստում նոր գեղարվեստական լեզվի ստեղծմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը երկու վեպերի միջև առկա ինտերտեքստուալ կապերը դիտարկում է որպես գրական շարունակականության և միաժամանակ ստեղծագործական վերափոխման դրսևորում՝ ուսումնասիրելով պատմողական ձևի, ժամանակի, լեզվի, պարոդիայի, բազմաձայնության և մշակութային հղումների միջոցով ձևավորվող ընդհանուր ու տարբեր պոետիկական սկզբունքները։

Finance

Ֆինանսների վիճակագրություն աշխատությունը ֆինանսական վիճակագրության և տնտեսագիտական վերլուծության ոլորտի ուսումնական բնույթի գիրք է, որը նվիրված է ֆինանսական համակարգի երևույթների քանակական ուսումնասիրության, տվյալների հավաքագրման, խմբավորման և վերլուծության մեթոդների համակողմանի ներկայացմանը՝ նախատեսված տնտեսագիտության, ֆինանսների, վիճակագրության և պետական կառավարման ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են ֆինանսների վիճակագրության հիմնական օբյեկտները՝ պետական ֆինանսներ, բյուջետային համակարգ, դրամաշրջանառություն, վարկային հարաբերություններ և ֆինանսական շուկաներ, բացատրվում են ֆինանսական ցուցանիշների հաշվարկման և մեկնաբանման մեթոդները, այդ թվում՝ եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքային վերլուծություն, բյուջետային եկամուտների ձևավորման գնահատում և պետական պարտքի վիճակագրական ուսումնասիրություն, մանրամասն քննարկվում են ֆինանսական ինդեքսների, դինամիկ շարքերի և համեմատական վերլուծության մեթոդները, ինչպես նաև դրանց կիրառությունը ֆինանսական գործընթացների զարգացման միտումների բացահայտման համար, աշխատությունը անդրադառնում է նաև դրամավարկային վիճակագրությանը՝ փողի զանգվածի, գնաճի և տոկոսադրույքների վիճակագրական գնահատման մեթոդներին, ներկայացվում են ֆինանսական տեղեկատվության աղբյուրները և դրանց օգտագործման ուղղությունները պետական քաղաքականության և կառավարչական որոշումների կայացման գործընթացներում, գրքում ընդգծվում է ֆինանսների վիճակագրության դերը ֆինանսական համակարգի կայունության գնահատման, տնտեսական քաղաքականության մշակման և ռիսկերի վերլուծության մեջ, աշխատությունը համադրում է տեսական վիճակագրական հիմքերը և ֆինանսական վերլուծության կիրառական մոտեցումները՝ ձևավորելով ֆինանսական երևույթների քանակական ուսումնասիրության ամբողջական համակարգ։

History

Այս աշխատությունը նվիրված է հայ հասարակական-քաղաքական և մշակութային կյանքի նշանավոր գործիչներից մեկի գործունեության, ինչպես նաև նրա հիմնադրած մամուլի կարևորագույն օջախներից մեկի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության մեջ ներկայացվում են տվյալ գործչի կենսագրական ուղին, գաղափարական հայացքները, ազգային, կրթական և հասարակական գործունեությունը, ինչպես նաև նրա ազդեցությունը XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի հայ մտավոր ու քաղաքական միջավայրի ձևավորման վրա։ Աշխատությունը մանրամասն անդրադառնում է պարբերականի ստեղծման պատմությանը, խմբագրական քաղաքականությանը, հրապարակումների հիմնական ուղղություններին և այն դերին, որ այն ունեցել է հայ մամուլի զարգացման, հասարակական կարծիքի ձևավորման և ազգային ինքնագիտակցության տարածման գործում։ Հրատարակությունը արժեքավոր աղբյուր է պատմաբանների, գրականագետների, լրագրության պատմությամբ հետաքրքրվողների և հայ մշակույթի ուսումնասիրողների համար՝ ներկայացնելով ժամանակաշրջանի գաղափարական հոսանքների, հասարակական խնդիրների և մտավոր շարժումների բազմակողմանի պատկեր։