Լերմոնտով. Ընտիր երկեր

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Biology

Գիրքը նվիրված է տարբեր ցեղատեսակների ոչխարների մաշկի կառուցվածքային առանձնահատկությունների համեմատական ուսումնասիրությանը հետծննդյան օնտոգենեզի տարբեր փուլերում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են հայկական կիսանուրբ բրդատու և նուրբբրդա-կոպտաբուրդ ոչխարների մաշկային հյուսվածքների ձևաբանական առանձնահատկությունները, դրանց տարիքային փոփոխությունները և զարգացման օրինաչափությունները։ Հեղինակը վերլուծում է մաշկի կառուցվածքային բաղադրիչների, մազապարկերի, հյուսվածքային շերտերի և այլ կենսաբանական ցուցանիշների տարբերությունները՝ բացահայտելով ցեղային առանձնահատկությունների ազդեցությունը կենդանիների զարգացման վրա։ Ներկայացվում են հետազոտության արդյունքներ, որոնք կարող են կիրառվել ոչխարաբուծության արդյունավետության բարձրացման, բրդատվության բարելավման և կենդանիների կենսաբանական հատկությունների գնահատման նպատակներով։ Աշխատությունը արժեքավոր աղբյուր է անասնաբույժների, կենդանաբանների, անասնաբուծության մասնագետների, կենսաբանների, հետազոտողների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար՝ որպես գիտական ուսումնասիրություն գյուղատնտեսական կենդանիների օրգանիզմի կառուցվածքային առանձնահատկությունների վերաբերյալ։

Sociology

Այս աշխատությունը ներկայացնում է արդիականացման գործընթացների բազմաշերտ և հակասական բնույթը՝ դիտարկելով դրանք պատմասոցիոլոգիական տեսանկյունից։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես են տնտեսական, քաղաքական, մշակութային և ինստիտուցիոնալ փոփոխությունները տարբեր հասարակություններում միաժամանակ ստեղծում թե՛ զարգացման նոր հնարավորություններ, թե՛ սոցիալական լարվածություններ, անհավասարություններ և արժեքային հակասություններ։ Գրքում արդիականացումը ներկայացվում է ոչ թե որպես գծային և միանշանակ առաջընթաց, այլ որպես բարդ գործընթաց, որի արդյունքները կախված են պատմական պայմաններից, պետական կառավարման առանձնահատկություններից, հասարակական ինստիտուտների կայունությունից և սոցիալական դերակատարների փոխազդեցությունից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դասական և ժամանակակից սոցիոլոգիական տեսություններին, համեմատական պատմական վերլուծությանը, ինչպես նաև տարբեր երկրների փորձի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով զարգացման տարբեր մոդելների ուժեղ և թույլ կողմերը։ Աշխատությունը քննարկում է ավանդույթի և նորարարության փոխհարաբերությունները, գլոբալացման ազդեցությունը, քաղաքական վերափոխումների սոցիալական հետևանքները և հասարակությունների հարմարվողականության մեխանիզմները՝ առաջարկելով արդիականացման երևույթի խորքային և քննադատական մեկնաբանություն։ Այն օգտակար է սոցիոլոգիայի, պատմության, քաղաքագիտության և հասարակական գիտությունների ոլորտների ուսանողների, հետազոտողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հասարակական զարգացման տեսություններով և պատմական փոփոխությունների օրինաչափություններով։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայ եկեղեցու գործունեության շրջանակում ձևավորված տնտեսական հարաբերությունների համակարգի ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով եկեղեցին ոչ միայն որպես հոգևոր և կրոնական հաստատություն, այլև որպես պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում սեփական տնտեսական ռեսուրսներ, գույք և կառավարման մեխանիզմներ ունեցող հասարակական կառույց։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում եկեղեցու տնտեսական գործունեության ձևավորման պատմական նախադրյալները, եկեղեցական հաստատությունների նյութական ապահովման աղբյուրները, սեփականության հարաբերությունները և ֆինանսական միջոցների ձևավորման ու օգտագործման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են եկեղեցապատկան հողերի, շինությունների և այլ գույքային արժեքների տնօրինման մեխանիզմները, նվիրատվությունների, բարեգործական հատկացումների և եկեղեցական տարբեր եկամուտների նշանակությունը հաստատությունների բնականոն գործունեության ապահովման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եկեղեցու տնտեսական գործունեության և հասարակության միջև ձևավորված հարաբերություններին՝ ներառելով համայնքների, անհատ բարերարների, տնտեսական կազմակերպությունների և պետական կառույցների հետ փոխգործակցության տարբեր ձևերը։ Վերլուծվում է նյութական միջոցների դերը եկեղեցու հոգևոր, կրթական, մշակութային և սոցիալական առաքելությունների իրականացման գործում, այդ թվում՝ եկեղեցիների և վանքերի պահպանության, կրթական հաստատությունների գործունեության, մշակութային ժառանգության պաշտպանության և սոցիալական ու բարեգործական ծրագրերի կազմակերպման տեսանկյունից։ Քննության են առնվում եկեղեցական տնտեսության կառավարման, ֆինանսական պլանավորման, եկամուտների և ծախսերի բաշխման, գույքի արդյունավետ օգտագործման և հաշվետվողականության հետ կապված հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև պատմական, քաղաքական և իրավական փոփոխությունների ազդեցությանը եկեղեցու տնտեսական դիրքի վրա՝ հաշվի առնելով պետություն-եկեղեցի հարաբերությունների տարբեր փուլերը և դրանց հետևանքով սեփականության ու ֆինանսավորման համակարգերում տեղի ունեցած փոփոխությունները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հոգևոր կառույցի գործունեության տնտեսական հիմքերը և հասկանալ, թե ինչպես են նյութական ռեսուրսների ձևավորման ու կառավարման մեխանիզմները փոխկապակցված եկեղեցու հասարակական դերակատարության հետ։ Աշխատանքը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ եկեղեցական տնտեսության պատմության, կրոնական կազմակերպությունների կառավարման և Հայաստանի հասարակական ու տնտեսական հարաբերությունների զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրման համար։

Economics

Պատմատնտեսական և հաշվետվական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է Երևանի արհեստավորական և մանր առևտրային վարկախնայողական ընկերակցության գործունեության վերաբերյալ համակարգված տեղեկություններ։ Քննության են առնվում կազմակերպության ֆինանսական գործունեությունը, անդամների վարկավորման և խնայողությունների ներգրավման գործընթացները, դրամական միջոցների շարժը և հաշվետու ժամանակաշրջանի տնտեսական ցուցանիշները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տրամադրված փոխառություններին, մուտքերին ու ծախսերին, ընկերակցության միջոցների ձևավորման աղբյուրներին և ֆինանսական պարտավորությունների կատարմանը։ Ներկայացվող տվյալները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու մանր վարկավորման կազմակերպման, արհեստավորների և փոքր առևտրով զբաղվողների ֆինանսական սպասարկման մեխանիզմների ու վարկախնայողական կառույցների գործունեության սկզբունքների մասին։ Հաշվետվական նյութերը կարող են տեղեկություններ պարունակել նաև անդամների թվաքանակի, կառավարման մարմինների գործունեության, հաշվեկշռային ցուցանիշների և կազմակերպության տնտեսական վիճակի վերաբերյալ։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր կարող է հանդիսանալ Երևանի տնտեսական պատմության, վարկային հարաբերությունների և փոքր ձեռնարկատիրության ֆինանսավորման ձևերի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, տնտեսագետների, ֆինանսների պատմության և քաղաքային տնտեսական կյանքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Linguistics

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայերենի բարբառներում բայական եղանակաժամանակային համակարգերի զուգադրական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարբեր բարբառներում բայի քերականական ձևերի, եղանակների և ժամանակային հարաբերությունների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Աշխատության կենտրոնում բայական համակարգն է՝ որպես լեզվի քերականական կառուցվածքի առավել բարդ և բազմաշերտ ոլորտներից մեկը։ Հայերենի բարբառները, պահպանելով ընդհանուր լեզվական հիմքը, դարերի ընթացքում զարգացել են տարբեր պատմական, աշխարհագրական և սոցիալ-մշակութային պայմաններում, ինչի հետևանքով դրանցում ձևավորվել են բայական ձևավորման և ժամանակային իմաստների արտահայտման յուրահատուկ առանձնահատկություններ։ Զուգադրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս այդ տարբերությունները դիտարկել համակարգված կերպով՝ միաժամանակ բացահայտելով դրանց ընդհանուր հիմքը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը բայական եղանակների համակարգի քննությունն է։ Եղանակը բայի այն քերականական կարգերից է, որի միջոցով արտահայտվում է գործողության կամ դրության նկատմամբ խոսողի վերաբերմունքը, ինչպես նաև գործողության իրականության, հնարավորության, ցանկության, հրամայականության կամ այլ իմաստային հարաբերությունները։ Բարբառներում այդ իմաստների արտահայտման եղանակները կարող են տարբեր լինել ինչպես ձևաբանական միջոցներով, այնպես էլ օժանդակ բայերի, մասնիկների և կառուցվածքային այլ միջոցների կիրառությամբ։ Հետևաբար յուրաքանչյուր բարբառի համակարգի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել ինչպես ընդհանուր հայերենյան օրինաչափությունները, այնպես էլ տեղային առանձնահատկությունները։ Աշխատության մյուս առանցքային խնդիրն է բայական ժամանակների ուսումնասիրությունը։ Ժամանակային ձևերը ցույց են տալիս գործողության կամ դրության հարաբերությունը խոսքի պահի, անցյալի կամ ապագայի նկատմամբ։ Հայերենի տարբեր բարբառներում ժամանակային իմաստների արտահայտությունը կարող է ունենալ տարբեր կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկություններ։ Որոշ դեպքերում նույն ժամանակային կամ եղանակային իմաստը կարող է արտահայտվել տարբեր ձևերով, իսկ նույն ձևը տարբեր բարբառներում կարող է ձեռք բերել լրացուցիչ իմաստային երանգներ։ Այդ տարբերությունների համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել հայերենի բարբառային քերականության կառուցվածքը։ Զուգադրական ուսումնասիրության կարևոր առավելությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս ոչ միայն առանձին բարբառների նկարագրություն կատարել, այլև դրանք համեմատել ընդհանուր համակարգի շրջանակում։ Այս մոտեցմամբ հնարավոր է առանձնացնել ձևաբանական զուգահեռները, ընդհանուր քերականական կառուցվածքները, տարբերակային ձևերը և այն երևույթները, որոնք բնորոշ են միայն որոշ բարբառների։ Նման վերլուծությունը հատկապես արժեքավոր է հայերենի պատմական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ ժամանակակից բարբառներում պահպանված բազմաթիվ ձևեր կարող են վկայել լեզվի ավելի հին վիճակների մասին։ Բայական համակարգի ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր նշանակություն ունի նաև օժանդակ բայերի և բարդ ժամանակաձևերի քննությունը։ Հայերենի բարբառներում օժանդակ բաղադրիչների կիրառությունը կարող է տարբերվել գրական հայերենից կամ միմյանցից՝ առաջացնելով ժամանակային և եղանակային տարբեր կառուցվածքներ։ Այդ ձևերի գործառական քննությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես են բարբառային խոսքում կառուցվում գործողության ժամանակային հաջորդականությունը, տևականությունը, ավարտվածությունը, կրկնությունը կամ հնարավորությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև ժխտական ձևերի վերլուծությունը։ Բայական ժխտումը տարբեր բարբառներում կարող է ունենալ առանձնահատուկ ձևաբանական և շարահյուսական կառուցվածք, իսկ ժխտական մասնիկների և օժանդակ բաղադրիչների փոխհարաբերությունը կարող է կարևոր տեղեկություններ տալ տվյալ բարբառի քերականական համակարգի մասին։ Այս հարցերի զուգադրական քննությունը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական ներկայացնել բայական ձևերի գործառական համակարգը։ Աշխատության մեջ կարող է կարևոր տեղ զբաղեցնել նաև ձևաբանական և իմաստաբանական մակարդակների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Բայական ձևի կառուցվածքը ինքնին ամբողջությամբ չի բացահայտում դրա գործառույթը, քանի որ նույն ձևը տարբեր խոսքային միջավայրերում կարող է արտահայտել տարբեր ժամանակային կամ եղանակային իմաստներ։ Հետևաբար բարբառային նյութի ուսումնասիրության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն ձևերի կառուցվածքը, այլև դրանց կիրառության համատեքստը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ձևական համընկնումները և իրական գործառական նույնությունները։ Բարբառային բայական համակարգերի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայերենի պատմական քերականության համար։ Բարբառները հաճախ պահպանել են հնագույն քերականական հատկանիշներ, որոնք գրական լեզվում հետագայում փոխվել կամ դուրս են եկել գործածությունից։ Միաժամանակ որոշ բարբառներում ձևավորվել են նորարարություններ, որոնք արտացոլում են լեզվի շարունակական զարգացման գործընթացը։ Այդ պատճառով բարբառային նյութի համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է օգնել վերականգնելու հայերենի քերականական համակարգի զարգացման տարբեր փուլերը և հասկանալու ձևաբանական փոփոխությունների ուղղությունները։ Թեման կարևոր է նաև հայ բարբառագիտության համար, քանի որ բայական համակարգը բարբառների դասակարգման և փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության արժեքավոր չափանիշներից է։ Բայական ձևերի տարածման աշխարհագրությունը, դրանց կառուցվածքային տարբերությունները և ընդհանուր հատկանիշները կարող են լրացուցիչ տվյալներ տրամադրել բարբառների միջև պատմական կապերի և փոխազդեցությունների վերաբերյալ։ Այդ տվյալները կարող են համադրվել հնչյունաբանական, բառապաշարային և շարահյուսական առանձնահատկությունների հետ՝ հայերենի բարբառային բազմազանության ավելի ամբողջական պատկերը ստանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի համադրել հայերենի տարբեր բարբառների բայական եղանակաժամանակային համակարգերը, բացահայտել դրանց կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկությունները և ցույց տալ ընդհանուր հայերենյան համակարգի շրջանակում դրանց փոխհարաբերությունները։ Այն ունի ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն՝ նպաստելով հայերենի բարբառների, պատմական քերականության և ժամանակակից հայերենագիտության զարգացմանը։ Թեման կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հայագետներին, բարբառագետներին, քերականագետներին, բանասերներին, հայոց լեզվի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։