Լիակատար քերականություն հայոց լեզվի (Համեմատությամբ 562 լեզվի).

Literature

Բանասիրական և բանահյուսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է իրանական գրական-մշակութային միջավայրում ձևավորված բանահյուսական նյութերի ուսումնասիրմանն ու դրանց գրական և մշակութային նշանակության բացահայտմանը։ Քննության են առնվում ժողովրդական հավատալիքների, ավանդությունների, սովորույթների, առածների, ասացվածքների, երգերի և բանավոր մշակույթի այլ դրսևորումների հավաքագրման ու մեկնաբանման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանահյուսական նյութի և գրական ստեղծագործության փոխհարաբերությանը, ժողովրդական մտածողության արտացոլմանը և ազգային մշակութային ինքնության պահպանման խնդիրներին։ Վերլուծվում են բանավոր ավանդույթից վերցված մոտիվների, կերպարների, խորհրդանիշների և լեզվական արտահայտչամիջոցների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց դերը գրական աշխարհընկալման ձևավորման մեջ։ Քննարկվում են նաև ժողովրդական մշակույթի նկատմամբ հեղինակային հետաքրքրության ուղղությունները և բանահյուսական նյութերի գրառման ու մշակման սկզբունքները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու իրանական բանահյուսության և նոր շրջանի գրականության փոխազդեցության մասին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել իրանագիտության, բանահյուսագիտության, գրականագիտության և մշակութաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Culture

Հրատարակությունը ներկայացնում է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի ոլորտին վերաբերող նոր գրականության վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկատվություն՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին և մասնագետներին տեղեկացնել տվյալ ժամանակաշրջանում լույս տեսած կարևորագույն աշխատությունների մասին։ Այն ներառում է մշակութային կյանքի, արվեստի տարբեր բնագավառների, գրականության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի և հարակից ոլորտների վերաբերյալ նյութերի համակարգված ներկայացում։ Աշխատանքը կազմված է որպես ընթացիկ տեղեկատու, որը հնարավորություն է տալիս հետևել նոր հրատարակություններին, ուսումնասիրությունների ուղղություններին և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ գիտական ու տեղեկատվական աղբյուրներին։ Այն արժեքավոր աղբյուր է գրադարանավարների, հետազոտողների, ուսանողների, մշակույթի ոլորտի մասնագետների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի մշակութային և արվեստագիտական կյանքի ուսումնասիրմամբ ու համապատասխան գրականության որոնմամբ։

Economics

Կորպորացիաները, որպես տնտեսության կազմակերպման ձև, ունեն բազմաթիվ առավելություններ, սակայն դրանց հետ միասին առկա են նաև որոշ թերություններ, որոնք կարող են ազդել արդյունավետության, կառավարման և հասարակության վրա: Նախ, կորպորացիաները հաճախ բախվում են բյուրոկրատիայի և կառավարման ծանր կառուցվածքի խնդրին, ինչը նվազեցնում է արագ որոշումներ կայացնելու ունակությունը և կարող է կարճաժամկետ առումով վնաս հասցնել արտադրողականությանը: Երկրորդ, դրանք հաճախ կենտրոնացնում են հսկայական ֆինանսական և շուկայական իշխանություն, ինչը կարող է հանգեցնել մրցակցության սահմանափակման, մոնոպոլիզացիայի և սպառողների համար գների բարձրացման: Երրորդ, կորպորացիաների որոշմամբ կարող է գերակշռել կարճաժամկետ շահույթը՝ ընդհատելով սոցիալական և էկոլոգիական պատասխանատվության սկզբունքները, ինչը կարող է բացասաբար ազդել շրջակա միջավայրի և աշխատակիցների վրա: Չորրորդ, բաժնետերերի շահերի և ղեկավարության հետաքրքրությունների հակասությունը՝ հայտնի որպես գործառնական հակասություն, կարող է առաջացնել ոչ օպտիմալ կառավարման ռազմավարություններ և կրճատել երկարաժամկետ արժեքի ստեղծումը: Վերջապես, կորպորացիաների գործողություններում կարող են առկա լինել թափանցիկության և հաշվետվության խնդիրներ, որոնք խոչընդոտում են ներդրողների, աշխատակիցների և հասարակության վստահությանը, և անհրաժեշտ է նրանց կանոնակարգել և վերահսկել պետական ու հասարակական գործիքակազմերի միջոցով՝ առավելագույնը նվազեցնելու համար հնարավոր բացասական ազդեցությունները:

History

Կիլիկյան Հայաստանը միջնադարյան հայկական պետականություն էր, որը գոյություն է ունեցել XI–XIV դարերում Կիլիկիայի տարածքում՝ Միջերկրական ծովի արևելյան ափին։ Այն ձևավորվեց այն ժամանակ, երբ սելջուկյան արշավանքների և Հայաստանի արևելյան տարածքների անկման հետևանքով բազմաթիվ հայեր տեղափոխվեցին Կիլիկիա և այնտեղ ստեղծեցին նոր քաղաքական ու մշակութային կենտրոն։ Կիլիկյան Հայաստանի հիմնադրման գործընթացում կարևոր դեր են ունեցել Ռուբինյանները, որոնց հիմնադիրն էր Ռուբեն I-ը։ Հետագայում պետությունը զարգացավ և դարձավ ուժեղ թագավորություն, հատկապես Լևոն II Մեծագործի օրոք, երբ Կիլիկյան Հայաստանը 1198 թվականին պաշտոնապես հռչակվեց թագավորություն։ Կիլիկյան Հայաստանը ունեցել է զարգացած պետական կառավարման համակարգ, բանակ և դիվանագիտություն՝ ակտիվ հարաբերություններ ունենալով Եվրոպայի խաչակրաց պետությունների և հարևան երկրների հետ։ Այն կարևոր դեր է խաղացել նաև առևտրի մեջ՝ լինելով կապող օղակ Արևելքի և Արևմուտքի միջև։ Մայրաքաղաքը սկզբում եղել է Տարսոնը և հետո՝ Սիսը, որը դարձել է քաղաքական և մշակութային կենտրոն։ Կիլիկյան Հայաստանում զարգացել են կրթությունը, գրականությունը, իրավունքը և ճարտարապետությունը։ Այդ շրջանում ստեղծվել են նաև կարևոր պատմագրական և իրավական աշխատություններ, որոնցից հայտնի է Մխիթար Գոշի իրավական ազդեցությունը և ժամանակի մշակութային զարգացումները։ Չնայած իր ուժեղությանը, Կիլիկյան Հայաստանը XIV դարում թուլացավ մոնղոլական արշավանքների, ներքին խնդիրների և մամլուքների հարձակումների հետևանքով, և վերջնականապես ընկավ 1375 թվականին։ Այսպիսով, Կիլիկյան Հայաստանը կարևոր դեր ունի հայոց պատմության մեջ՝ որպես պետականության շարունակություն, մշակութային զարգացման կենտրոն և միջազգային հարաբերությունների ակտիվ մասնակից միջնադարում։

Sociology

Աշխատությունը նվիրված է ընտանեկան հարաբերություններում կանանց նկատմամբ բռնության սոցիալական բնույթի, դրա առաջացման պայմանների և հասարակական հետևանքների ուսումնասիրությանը՝ Թեհրանի սոցիալական միջավայրի օրինակով։ Հետազոտության առանցքում ամուսնական հարաբերություններում իշխանության բաշխման, ընտանիքում կնոջ սոցիալական կարգավիճակի, հասարակական նորմերի, ավանդույթների և սոցիալ-տնտեսական գործոնների փոխազդեցությունն է։ Բռնությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես առանձին ընտանեկան հակամարտության դրսևորում, այլև որպես ավելի լայն սոցիալական երևույթ, որի ուսումնասիրությունը պահանջում է ընտանիքի կառուցվածքի, գենդերային դերերի և հասարակական հարաբերությունների համակողմանի վերլուծություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն սոցիալական պայմաններին, որոնք կարող են նպաստել բռնության առաջացմանը կամ դրա շարունակականությանը՝ ներառյալ տնտեսական կախվածությունը, կրթական մակարդակը, ընտանիքի ներսում որոշումների ընդունման ձևերը, հասարակական սպասումները և աջակցության հասանելիությունը։ Քննվում են բռնության ֆիզիկական, հոգեբանական, տնտեսական և վերահսկող վարքագծի այլ դրսևորումները՝ առանց դրանք մեկուսացնելու ընտանեկան ու հասարակական ընդհանուր համատեքստից։ Կարևորվում է նաև կանանց կողմից նման իրավիճակների ընկալման, դրանց մասին հաղորդելու կամ օգնություն փնտրելու վրա ազդող սոցիալական գործոնների ուսումնասիրությունը։ Սոցիոլոգիական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տարբեր ժողովրդագրական և սոցիալական խմբերի միջև հնարավոր տարբերությունները, ինչպես նաև բացահայտել այն արժեքային պատկերացումները, որոնք կարող են ազդել ամուսնական հարաբերությունների և ընտանիքում ընդունելի վարքագծի մասին պատկերացումների վրա։ Անդրադարձ է կատարվում հասարակական աջակցության համակարգերի, սոցիալական ծառայությունների, իրավական պաշտպանության և իրազեկման նշանակությանը՝ խնդրի կանխարգելման ու տուժած անձանց պաշտպանության համատեքստում։ Թեհրանի՝ որպես խոշոր և սոցիալապես բազմազան քաղաքային միջավայրի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել ավանդական ընտանեկան պատկերացումների և ժամանակակից հասարակական փոփոխությունների փոխազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է ընտանիքի սոցիոլոգիայի, գենդերային ուսումնասիրությունների և սոցիալական խնդիրների վերլուծության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել կանանց նկատմամբ ընտանեկան բռնության սոցիալական պայմանավորվածությունները, դրա տարածման վրա ազդող գործոնները և կանխարգելման հասարակական մեխանիզմների նշանակությունը։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մանկական բնակչությանը տրամադրվող ստացիոնար բժշկական օգնության կազմակերպման արդյունավետության ուսումնասիրությանը և դրա օպտիմալացման հնարավոր ուղիների մշակմանը։ Քննության են առնվում մանկաբուժական ստացիոնար ծառայությունների կառուցվածքը, բժշկական օգնության կազմակերպման սկզբունքները, հիվանդանոցային ռեսուրսների օգտագործումը և երեխաների բուժսպասարկման որակի վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Վերլուծվում են հիվանդանոցային մահճակալային ֆոնդի օգտագործման արդյունավետությունը, բուժման տևողությունը, հոսպիտալացման կազմակերպումը, բուժհաստատությունների ծանրաբեռնվածությունը, բժշկական անձնակազմի և նյութատեխնիկական միջոցների բաշխման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեխաների բժշկական օգնության հասանելիությանը, բուժման շարունակականությանը, առաջնային և ստացիոնար բուժօգնության օղակների փոխգործակցությանը և տարբեր մակարդակների բուժհաստատությունների միջև պացիենտների ուղղորդման կազմակերպմանը։ Քննարկվում են մանկաբուժական հիվանդանոցային ծառայությունների գործունեության գնահատման չափանիշները, առկա կազմակերպական խնդիրների բացահայտման մեթոդները և բժշկական ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ստացիոնար բուժօգնության որակի բարելավմանը, անհարկի հոսպիտալացումների նվազեցմանը, բուժման կազմակերպման կատարելագործմանը և երեխաների առողջապահական կարիքներին համապատասխան ծառայությունների պլանավորմանը։ Կարևորվում է վիճակագրական և կազմակերպական տվյալների համակարգված վերլուծությունը՝ առողջապահական կառավարման հիմնավորված որոշումների ընդունման համար։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել մանկական ստացիոնար ծառայությունների կառուցվածքի կատարելագործմանը, բժշկական օգնության մատչելիության և արդյունավետության բարձրացմանը, ինչպես նաև առողջապահական ռեսուրսների առավել նպատակային օգտագործմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկաբույժների, հանրային առողջության և առողջապահության կազմակերպման մասնագետների, բուժհաստատությունների ղեկավարների, հետազոտողների և բժշկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։