Մարդկային կյանքի տնտեսություն

Psychology

Այս թեման վերաբերում է զույգերի հարաբերությունների ձևավորմանը մինչև ամուսնությունը և այն ազդեցությանը, որը մինչամուսնական մտերմությունը կարող է ունենալ հետագա ամուսնական ներդաշնակության վրա։ Մտերմությունը՝ որպես զգացմունքային, հաղորդակցական և վստահության ձևավորման գործընթաց, օգնում է գործընկերներին ավելի լավ ճանաչել միմյանց բնավորությունը, արժեքները, սպասելիքները և վարքային առանձնահատկությունները։ Այդ ճանաչումը կարող է նպաստել ավելի գիտակցված ամուսնական ընտրությանը և նվազեցնել հետագա կոնֆլիկտների հավանականությունը։ Միևնույն ժամանակ, մինչամուսնական մտերմության դերը տարբեր մշակույթներում և սոցիալական միջավայրերում տարբեր կերպ է ընկալվում՝ կախված արժեքային համակարգից, ավանդույթներից և անձնական համոզմունքներից։ Որոշ մոտեցումների համաձայն այն կարող է նպաստել փոխվստահության և հոգեբանական համատեղելիության ձևավորմանը, մինչդեռ այլ մոտեցումներում կարևոր է համարվում հարաբերությունների աստիճանական զարգացումը և սահմանների պահպանումը մինչև ամուսնություն։ Ամուսնական ներդաշնակության տեսանկյունից կարևոր գործոններ են ոչ միայն մտերմությունը, այլ նաև փոխադարձ հարգանքը, հաղորդակցման որակը, ընդհանուր արժեքները, պատասխանատվության զգացումը և խնդիրների համատեղ լուծման կարողությունը։ Այս գործոնների համադրությունն է, որ իրականում որոշում է ամուսնական հարաբերությունների կայունությունն ու ներդաշնակությունը։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է սոցիալական մանկավարժություն հասկացության փոխարինումը սոցիալական դաստիարակագիտություն հասկացությամբ դիտարկելու տեսական, մեթոդաբանական և գիտակրթական հիմնախնդրին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են երկու հասկացությունների բովանդակային նշանակությունը, դրանց ձևավորման և կիրառության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կրթության և դաստիարակության գիտությունների համակարգում դրանց տեղն ու փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական միջավայրի ազդեցությանը անձի ձևավորման վրա, սոցիալականացման գործընթացին, հասարակության մեջ անհատի լիարժեք ներգրավմանը և սոցիալական դաստիարակության միջոցով անձի արժեքային, բարոյական, հաղորդակցական ու քաղաքացիական որակների զարգացմանը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հասկացությունների տերմինաբանական և բովանդակային վերլուծությունը՝ պարզելու համար, թե որքանով է սոցիալական դաստիարակագիտություն եզրույթը կարողանում առավել ամբողջական արտահայտել ուսումնասիրվող երևույթների շրջանակը և արդյոք դրա կիրառումը կարող է նպաստել տվյալ գիտակարգի տեսական սահմանների առավել հստակեցմանը։ Քննարկվում են նաև սոցիալական դաստիարակության նպատակները, սկզբունքները, մեթոդները և գործառույթները, ինչպես նաև ընտանիքի, դպրոցի, համայնքի, սոցիալական խմբերի և այլ հասարակական ինստիտուտների դերը անձի սոցիալական զարգացման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ սոցիալական խնդիրներ ունեցող երեխաների և երիտասարդների աջակցության, սոցիալական հարմարվողականության, կանխարգելիչ աշխատանքի և կրթադաստիարակչական միջավայրի բարելավման մեխանիզմներին։ Կարևորվում է նաև սոցիալական դաստիարակության և հարակից գիտությունների՝ ընդհանուր մանկավարժության, հոգեբանության, սոցիոլոգիայի, սոցիալական աշխատանքի և կրթության փիլիսոփայության հետ ունեցած կապերի ուսումնասիրությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են վերլուծվել գործող տերմինաբանության առավելություններն ու սահմանափակումները և ներկայացվել այն հիմնավորումները, որոնք կարող են նպաստել նոր հասկացության գիտական կիրառելիության գնահատմանը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը նպատակ ունի ոչ միայն քննարկել եզրույթի հնարավոր փոփոխության նպատակահարմարությունը, այլև բացահայտել դրա հետևանքները գիտական ուսումնասիրությունների, մասնագիտական պատրաստման և կրթական պրակտիկայի համար՝ ձևավորելով սոցիալական դաստիարակության գործընթացների ուսումնասիրման առավել ամբողջական և համակարգված մոտեցում։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է արտաքին գրավիտացիոն դաշտի առկայության պայմաններում քվանտային դաշտերի վարքագծի և դրանցից բխող ֆիզիկական երևույթների տեսական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում քվանտային դաշտի տեսության և կոր տարածաժամանակի երկրաչափության փոխկապակցվածությունն է, երբ գրավիտացիան դիտարկվում է որպես նախապես տրված դասական ֆոն, իսկ նյութի և ճառագայթման դաշտերը նկարագրվում են քվանտային սկզբունքներով։ Քննվում է, թե տարածաժամանակի կորությունը ինչպես կարող է փոփոխել մասնիկների և վակուումային վիճակների սովորական պատկերացումը, դաշտերի տատանումները և դիտորդների կողմից գրանցվող ֆիզիկական մեծությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կոր տարածաժամանակում վակուումի սահմանման խնդրին, քանի որ ընդհանուր դեպքում մասնիկի և վակուումի հասկացությունները կարող են կախված լինել դիտորդից և գրավիտացիոն ֆոնի հատկություններից։ Ուսումնասիրվում են արտաքին դաշտի ազդեցությամբ մասնիկների առաջացման հնարավոր երևույթները, վակուումային բևեռացումը, քվանտային դաշտերի էներգիա-իմպուլսային բնութագրերը և դրանց կապը տարածաժամանակի երկրաչափության հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սև խոռոչների և ուժեղ գրավիտացիոն դաշտերի շրջակայքում առաջացող քվանտային ազդեցությունների տեսական վերլուծությունը, ինչպես նաև հորիզոնների առկայության պայմաններում ճառագայթային երևույթների մեկնաբանությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ընդարձակվող տիեզերական մոդելներ, որտեղ ժամանակից կախված երկրաչափությունը կարող է ազդեցություն ունենալ քվանտային դաշտերի վիճակների և մասնիկների առաջացման գործընթացների վրա։ Անդրադարձ է կատարվում վերանորմավորման անհրաժեշտությանը, քանի որ տեղային ֆիզիկական մեծությունների հաշվարկներում առաջացող անվերջությունները պահանջում են համապատասխան տեսական մշակում։ Քննվում է նաև կիսադասական գրավիտացիայի մոտեցումը, որտեղ քվանտային նյութի միջին էներգիա-իմպուլսային հատկությունները կարող են դիտարկվել որպես գրավիտացիոն դաշտի աղբյուր։ Նման խնդիրների ուսումնասիրությունը կարևոր է սև խոռոչների ֆիզիկայի, վաղ Տիեզերքի տեսության և քվանտային գրավիտացիայի ավելի ընդհանուր խնդիրների ընկալման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քվանտային դաշտի տեսության, հարաբերականության ընդհանուր տեսության և տեսական տիեզերագիտության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով գրավիտացիոն ֆոնի ազդեցությամբ առաջացող քվանտային երևույթների ֆիզիկական և մաթեմատիկական առանձնահատկությունները։

History

1920–1930-ական թվականներին Թուրքիայի քաղաքական համակարգը ձևավորվում և արմատական կերպով վերափոխվում էր Օսմանյան կայսրության անկումից հետո ստեղծված նոր պետականության՝ Թուրքիայի Հանրապետության շրջանակներում։ Այս շրջանը կապված է Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի ղեկավարությամբ իրականացված պետականաշինության գործընթացի հետ, որի հիմքում դրված էր կենտրոնացված, աշխարհիկ և ազգայնական պետության ստեղծումը։ 1920 թվականին ձևավորվեց Թուրքիայի Ազգային Մեծ Ժողովը Անկարայում, որը դարձավ նոր քաղաքական իշխանության հիմնական կենտրոնը և աստիճանաբար փոխարինեց սուլթանական համակարգին։ 1922 թվականին վերացվեց սուլթանությունը, իսկ 1923 թվականին հռչակվեց Թուրքիայի Հանրապետությունը, ինչը նշանավորեց նոր պետական կարգի իրավական հաստատումը։ Քաղաքական համակարգը փաստացի դարձավ միակուսակցական՝ հիմնված Հանրապետական Ժողովրդական կուսակցության վրա, որը ղեկավարում էր պետական կառավարման բոլոր հիմնական ուղղությունները։ Պետությունը որդեգրեց խիստ կենտրոնացված կառավարման մոդել, որտեղ գործադիր իշխանությունը գերակշռում էր օրենսդիրի նկատմամբ, իսկ կուսակցությունը և պետական ինստիտուտները գործնականում միաձուլված էին։ 1920–1930-ականներին իրականացվեցին լայնածավալ բարեփոխումներ՝ իրավական համակարգի աշխարհիկացում, կրոնական ինստիտուտների ազդեցության սահմանափակում, կրթական համակարգի միավորում և արևմտյան իրավական մոդելների ընդունում։

Agriculture

Այս աշխատությունը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի տեղեկատու-մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով համակարգված կերպով ներկայացնել արդի գիտական և կիրառական հրապարակումները։ Նյութը ընդգրկում է բուսաբուծությանը, անասնաբուծությանը, հողագիտությանը, ագրոտեխնոլոգիաներին, բույսերի պաշտպանության միջոցներին, ոռոգման համակարգերին և գյուղատնտեսական տնտեսագիտությանը նվիրված նոր գրքեր, որոնք արտացոլում են ոլորտի ժամանակակից զարգացման միտումները և նորարարական մոտեցումները։ Ցանկում ներառված հրատարակությունները դասակարգված են ըստ թեմատիկ ուղղությունների՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել գիտական և մասնագիտական տեղեկատվության բազմազանության մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կայուն գյուղատնտեսության, կլիմայական փոփոխությունների պայմաններում արտադրողականության բարձրացման, օրգանական գյուղատնտեսության և ագրոտեխնոլոգիական նոր լուծումների վերաբերյալ աշխատանքներին։ Աշխատությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր հետազոտողների, ուսանողների և ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով գյուղատնտեսական գիտության նոր գրականության հասանելիությանը և կիրառական նշանակության բարձրացմանը։

Literature

Սա գրականագիտական և ազգագրական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Ջիվանիի բանաստեղծական ժառանգությանը, որտեղ վերլուծվում են նրա ստեղծագործությունների թեմատիկ բազմազանությունը, ժողովրդական մտածողության արտահայտման ձևերը և աշուղական արվեստի գեղարվեստական առանձնահատկությունները, աշխատանքը ընդգծում է Ջիվանիի պոեզիայում առկա սոցիալական արդարության, մարդկային արժանապատվության, հայրենասիրության և բարոյական արժեքների գաղափարական շերտերը, ինչպես նաև նրա լեզվի պարզության ու պատկերային հարստության համադրությունը, որը հնարավորություն է տալիս նրա երգերն ու բանաստեղծությունները հասանելի դարձնել լայն ժողովրդական լսարանի համար, միաժամանակ դիտարկվում է նրա ազդեցությունը հայկական աշուղական դպրոցի զարգացման վրա և նրա ստեղծագործական ավանդի շարունակականությունը ժողովրդական երգարվեստում։