Մետաղական հանքավայրերի շահագործման բաց եղանակից ստորգետնյա եղանակին անցման տեխնոլոգա-կազմակերպչական արդյունավետ լուծումների մշակումը

History

Աշխատությունը հայ միջնադարյան պատմագրության հիմնարար հուշարձաններից է և ավանդաբար վերագրվում է Մովսես Խորենացուն՝ հայ պատմագրական ավանդույթի ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկին։ Այն ներկայացնում է հայ ժողովրդի անցյալի համակարգված շարադրանք՝ համադրելով պատմական տեղեկությունները, հնագույն ավանդությունները, տոհմաբանական պատմությունները, բանավոր հիշողության տարրերը և հեղինակին հասանելի գրավոր աղբյուրներից քաղված նյութերը։ Պատմական շարադրանքը ընդգրկում է Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմության լայն ժամանակագրական շրջանակ՝ սկսելով հնագույն ժամանակների վերաբերյալ ավանդական պատկերացումներից և շարունակելով քաղաքական, հասարակական ու մշակութային զարգացման հետագա փուլերի նկարագրությամբ։ Հատուկ նշանակություն ունեն հայ ժողովրդի ծագման, նախնիների, վաղ պետական կազմավորումների և թագավորական տոհմերի վերաբերյալ տեղեկությունները, որոնց միջոցով ձևավորվում է ազգային անցյալի ամբողջական պատմական պատկերը։ Ներկայացվում են Հայաստանի քաղաքական հարաբերությունները հարևան երկրների և հին աշխարհի խոշոր տերությունների հետ, թագավորական իշխանության զարգացումը, տարբեր արքայատոհմերի գործունեությունը, ներքին քաղաքական պայքարները և արտաքին ազդեցությունների պայմաններում հայկական պետականության պահպանման խնդիրները։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում հայ նախարարական տների, նրանց ծագման, դիրքի և քաղաքական դերակատարության վերաբերյալ տեղեկությունները, որոնք արժեքավոր նյութ են տալիս միջնադարյան հայկական հասարակության սոցիալական ու քաղաքական կառուցվածքի ուսումնասիրության համար։ Պատմական իրադարձություններին զուգահեռ ուշադրություն է հատկացվում Հայաստանի աշխարհագրությանը, բնակավայրերին, պատմական գավառներին, քաղաքներին և տարբեր տարածաշրջանների հետ ունեցած կապերին։ Շարադրանքում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն հնագույն բանավոր ավանդությունից պահպանված պատմությունները, առասպելական ու հերոսական կերպարները, ժողովրդական հիշողության մեջ պահպանված պատմական դրվագները և հին մշակութային պատկերացումների արտացոլումները։ Այս նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն քաղաքական պատմությունը, այլև հայերի նախաքրիստոնեական հավատալիքների, աշխարհընկալման, մշակութային հիշողության և ինքնության ձևավորման որոշ առանձնահատկություններ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև քրիստոնեության տարածմանը, եկեղեցու դերի մեծացմանը և Հայաստանի հոգևոր ու մշակութային կյանքի վերափոխումներին։ Պատմական շարադրանքում քաղաքական և եկեղեցական գործընթացները հաճախ ներկայացվում են փոխկապակցված՝ հնարավորություն տալով հետևել պետական իշխանության, նախարարական համակարգի և եկեղեցական հաստատությունների հարաբերությունների զարգացմանը։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից նյութը մեծ արժեք ունի, քանի որ պահպանել է տեղեկություններ և պատմական ավանդություններ, որոնց մի մասը այլ աղբյուրներում ամբողջական ձևով չի պահպանվել։ Միաժամանակ դրա օգտագործումը պահանջում է պատմաքննադատական մոտեցում՝ տարբերակելու պատմականորեն ստուգելի տեղեկությունները, գրական մշակման ենթարկված պատմությունները, տոհմաբանական ավանդությունները և առասպելական շերտերը։ Հետազոտողների համար առանձնապես կարևոր են հեղինակի կողմից տարբեր աղբյուրների համադրման սկզբունքները, պատմական ժամանակագրության կառուցման եղանակները և իրադարձությունների պատճառահետևանքային կապերը բացատրելու փորձերը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև պատմագրության զարգացման ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է պատմությունը միասնական ազգային անցյալի ձևով ներկայացնելու ձգտումը։ Անցյալի քաղաքական ու մշակութային իրադարձությունները կազմակերպվում են շարունակական պատմական պատումի մեջ, որի միջոցով ընդգծվում են ժողովրդի ծագման, պետականության, մշակույթի և պատմական հիշողության փոխկապակցվածությունը։ Այդ պատճառով նյութը մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ պատմագրության վրա և դարեր շարունակ օգտագործվել է որպես Հայաստանի հին ու վաղ միջնադարյան անցյալի մասին գիտելիքների կարևոր աղբյուր։ Այն նշանակալի է նաև գրականագիտական տեսանկյունից՝ պատմական շարադրանքի, կերպարների ներկայացման, ավանդությունների մշակման և պատմողական կառուցվածքի առանձնահատկությունների շնորհիվ։ Տարբեր դարաշրջաններում կատարված հրատարակությունները և թարգմանությունները նպաստել են այս պատմագրական ժառանգության տարածմանը հայկական և միջազգային գիտական միջավայրերում՝ այն դարձնելով հայագիտության կարևոր ուսումնասիրության առարկա։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է պատմության, աղբյուրագիտության, հնագիտության, պատմական աշխարհագրության, ազգագրության, բանահյուսության, լեզվաբանության և մշակույթի պատմության համար տրամադրած բազմաբնույթ նյութով։ Այն հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ուսումնասիրել Հայաստանի հնագույն և վաղ միջնադարյան պատմության վերաբերյալ պահպանված տեղեկությունները, այլև հասկանալ, թե միջնադարյան հայ պատմագիտական միտքը ինչպես էր պատկերացնում ժողովրդի անցյալը, պատմական շարունակականությունը և ազգային ինքնության հիմքերը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, հայ պատմագրության, աղբյուրագիտության, միջնադարյան գրականության և ընդհանրապես հայագիտության ոլորտների հետազոտողների, պատմաբանների, բանասերների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննես Իմաստասեր Օձնեցու գրական և եկեղեցագիտական ժառանգության լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նրա երկերը դիտարկելով VIII դարի հայ գրավոր մշակույթի և գրաբարի զարգացման համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հեղինակի ստեղծագործություններում գործածված բառապաշարի, ձևաբանության, շարահյուսության, դարձվածաբանության և ոճական արտահայտչամիջոցների քննության վրա՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ինչպես ժամանակաշրջանին բնորոշ ընդհանուր լեզվական օրինաչափությունները, այնպես էլ անհատական հեղինակային լեզվի առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում բառերի իմաստային կառուցվածքը, բառընտրության սկզբունքները, եկեղեցական, աստվածաբանական, դավանաբանական և կանոնագիտական հասկացությունների արտահայտման համար կիրառվող եզրույթները, ինչպես նաև դրանց տեղը միջնադարյան հայերեն մասնագիտական բառապաշարի համակարգում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գրաբարյան բառապաշարի տարբեր շերտերին, հոմանիշային հարաբերություններին, վերացական հասկացությունների անվանումներին և այն լեզվական միջոցներին, որոնց օգնությամբ ձևակերպվում են աստվածաբանական ու փիլիսոփայական բարդ գաղափարներ։ Ձևաբանական մակարդակում ուսումնասիրվում են անվանական և բայական համակարգերի կիրառության առանձնահատկությունները, հոլովական ու խոնարհման ձևերը, դերանունների, մակբայների, կապերի և շաղկապների գործածությունը՝ դրանք համադրելով դասական գրաբարի լեզվական նորմերի հետ։ Շարահյուսական քննության ընթացքում կարևորվում են պարզ և բարդ նախադասությունների կառուցվածքը, ստորադասական հարաբերությունների արտահայտման եղանակները, շարադասությունը, նախադասության անդամների կապակցման ձևերը և ծավալուն տրամաբանական կառուցվածքների կազմակերպման միջոցները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն լեզվական կառույցներին, որոնք պայմանավորված են երկերի աստվածաբանական, մեկնողական, կանոնական կամ բանավիճային բնույթով։ Ոճագիտական տեսանկյունից դիտարկվում են կրկնությունները, հակադրությունները, զուգահեռ կառուցվածքները, հռետորական հարցերը, դիմումները և այլ արտահայտչամիջոցներ, որոնց միջոցով հեղինակն ուժեղացնում է խոսքի տրամաբանական, համոզիչ կամ հուզական ազդեցությունը։ Ուսումնասիրվում է նաև աստվածաշնչյան լեզվի և վաղ քրիստոնեական մատենագրական ավանդույթի ազդեցությունը՝ պարզելու դրանց դերը հեղինակի բառապաշարի, շարահյուսության և ոճի ձևավորման գործում։ Միաժամանակ կարևորվում են այն առանձնահատկությունները, որոնք կարող են վկայել լեզվի պատմական զարգացման և դասական գրաբարի հետագա փոփոխությունների մասին։ Երկերի լեզվական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել VIII դարի հայերենի վիճակը, գրական լեզվի գործառական հնարավորությունները և եկեղեցագիտական ու գիտական մտքի արտահայտման համար ձևավորված լեզվական համակարգը։ Առանձին նշանակություն ունի հեղինակային լեզվի և ժամանակաշրջանի ընդհանուր մատենագրական ավանդույթի հարաբերակցության բացահայտումը, քանի որ այդ համեմատությունը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե որ լեզվական հատկանիշներն են ընդհանուր գրաբարյան ժառանգության դրսևորումներ, իսկ որոնք կարող են բնորոշ լինել հենց հեղինակի անհատական ոճին։ Հետազոտությունը կարևոր աղբյուրագիտական նշանակություն ունի նաև հայերենի պատմական բառագիտության և տերմինաբանության ուսումնասիրության համար, քանի որ եկեղեցական ու աստվածաբանական բնույթի երկերում պահպանվել են բազմաթիվ հասկացություններ և արտահայտություններ, որոնք արտացոլում են միջնադարյան հայկական մտավոր մշակույթի զարգացումը։ Լեզվական փաստերի համակարգված քննությունը նպաստում է ոչ միայն տվյալ հեղինակի մատենագրական ժառանգության առավել խոր ընկալմանը, այլև գրաբարի պատմության տարբեր փուլերի, հայ աստվածաբանական լեզվի և միջնադարյան գիտական ու եկեղեցական տերմինաբանության զարգացման ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմության, գրաբարի, պատմական քերականության, բառագիտության, ոճագիտության, հայ միջնադարյան մատենագրության և Հայոց եկեղեցու գրավոր ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող լեզվաբանների, հայագետների, բանասերների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Other Subjects

Տնտեսության կառավարման պետական մարմինների կազմը ներառում է պետական իշխանության այն ինստիտուտները, որոնք պատասխանատու են տնտեսական քաղաքականության մշակման, իրականացման և վերահսկման համար, ապահովելով երկրի տնտեսական համակարգի կայունությունն ու զարգացման ուղղությունները։ Այս համակարգի կենտրոնական դերակատարն է Հայաստանի Հանրապետության կառավարություն-ը, որը սահմանում է տնտեսական զարգացման ռազմավարությունը, հաստատում է պետական բյուջեն, իրականացնում է հարկաբյուջետային քաղաքականություն և համակարգում է նախարարությունների գործունեությունը։ Համապետական կառավարման կարևոր մարմիններից է նաև Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողով-ը, որը օրենսդիր իշխանության բարձրագույն մարմինն է և ընդունում է տնտեսական հարաբերությունները կարգավորող օրենքներ, հաստատում է պետական բյուջեն և վերահսկում է գործադիր իշխանության գործունեությունը։ Տնտեսության ոլորտում առանցքային դեր ունի նաև Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկ-ը, որը իրականացնում է դրամավարկային քաղաքականություն, կարգավորում է ֆինանսական համակարգը, վերահսկում է բանկային ոլորտը և ապահովում գների կայունությունը։ Բացի այդ, կարևոր դեր են կատարում ոլորտային նախարարությունները, մասնավորապես տնտեսական, ֆինանսների, ենթակառուցվածքների և այլ գերատեսչությունները, որոնք իրականացնում են կոնկրետ ոլորտային քաղաքականություններ, պետական ծրագրեր և վերահսկողական գործառույթներ՝ ուղղված տնտեսական աճի խթանմանը, ներդրումային միջավայրի բարելավմանը և պետական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը։

Other Subjects

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – թիվ 1 (21)-ը գիտական պարբերական ժողովածու է, որը միավորում է տարբեր հեղինակների ակադեմիական հոդվածներ՝ հիմնականում հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների ոլորտներից, աշխատությունում ներկայացված ուսումնասիրությունները վերաբերում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացման տարբեր փուլերին, աղբյուրագիտական վերլուծություններին, լեզվամշակութային գործընթացների մեկնաբանությանը և ազգային ժառանգության ուսումնասիրության արդի մոտեցումներին, ժողովածուն ունի գիտական բնույթ և ծառայում է որպես հետազոտական արդյունքների հրապարակման ու մասնագիտական քննարկումների հարթակ, որտեղ համադրվում են տարբեր մեթոդաբանական ուղղություններ և գիտական դպրոցների մոտեցումներ, միաժամանակ ընդգծվում է հայագիտական հետազոտությունների շարունակական զարգացումը և նոր գիտական խնդիրների ձևակերպման անհրաժեշտությունը, աշխատությունը նպաստում է գիտելիքի տարածմանը և ակադեմիական համայնքի ներսում համագործակցության ընդլայնմանը՝ ապահովելով գիտական հաղորդակցության կարևոր միջավայր։

Economics

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է աշխատուժի միգրացիայի կարգավորման հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում՝ ընդգծելով ինչպես ներգաղթի, այնպես էլ արտագաղթի սոցիալ-տնտեսական, իրավական և ժողովրդագրական հետևանքները։ Հետազոտության մեջ միգրացիան դիտարկվում է որպես բազմագործոն երևույթ, որը ձևավորվում է աշխատաշուկայի կառուցվածքային խնդիրների, աշխատավարձերի մակարդակի անհամաչափությունների, զբաղվածության սահմանափակ հնարավորությունների և գլոբալ շարժունակության աճող միտումների ազդեցության ներքո։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ աշխատուժի արտահոսքը Հայաստանից հանգեցնում է մարդկային կապիտալի կորուստների, ժողովրդագրական բեռնվածության անհավասարակշռության և տնտեսական աճի ներուժի սահմանափակման, մինչդեռ ներգաղթային հոսքերը կարող են ստեղծել լրացուցիչ ճնշումներ սոցիալական և ինստիտուցիոնալ համակարգերի վրա։ Վերլուծվում են նաև պետական կարգավորման մեխանիզմները՝ ներառյալ աշխատանքային միգրացիայի իրավական կարգավորումը, միջազգային պայմանագրերը, զբաղվածության քաղաքականությունները և վերադարձի խթանման ծրագրերը։ Կարևորվում է նաև սփյուռքի ներուժի ներգրավման քաղաքականությունը՝ որպես աշխատուժի կորուստների մասնակի փոխհատուցման միջոց, ինչպես նաև կրթական և մասնագիտական վերապատրաստման ծրագրերի դերը՝ տեղական աշխատաշուկայի մրցունակության բարձրացման գործում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ աշխատուժի միգրացիայի արդյունավետ կարգավորումը պահանջում է համալիր մոտեցում՝ համադրելով տնտեսական զարգացման ռազմավարությունները, սոցիալական քաղաքականությունները և իրավական կարգավորումները՝ երկարաժամկետ կայունության ապահովման նպատակով։

Informatics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է համակարգչային ցանցերում տեղեկատվության տարածման օպտիմալ սխեմաների նախագծման մեթոդների և ալգորիթմների մշակմանն ու կատարելագործմանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են տվյալների արդյունավետ փոխանցման, ցանցային ռեսուրսների օպտիմալ օգտագործման, երթուղայնացման, հաղորդման արագության բարձրացման և ցանցի հուսալիության ապահովման ժամանակակից մոտեցումները։ Հեղինակը ներկայացնում է մաթեմատիկական մոդելներ, հաշվարկային մեթոդներ և ալգորիթմական լուծումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս բարելավել տեղեկատվության բաշխման արդյունավետությունը տարբեր տեսակի համակարգչային և հաղորդակցական ցանցերում։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև ցանցերի արտադրողականության գնահատմանը, տարբեր նախագծային ռազմավարությունների համեմատական վերլուծությանը և օպտիմալացման խնդիրների գործնական կիրառություններին։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում համակարգչային գիտության, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, ցանցային համակարգերի, ծրագրային ճարտարագիտության և կիրառական մաթեմատիկայի ոլորտների գիտնականների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և տեղեկատվական համակարգերի նախագծմամբ զբաղվող մասնագետների համար։