Միջնադարյան Հայաստանի զենքերի տեսակները

Linguistics

Հրատարակությունը նվիրված է թելադրության միջոցով գրավոր խոսքի կատարելագործմանը՝ կենտրոնանալով ուղղագրության և գրության ճշտության վրա։ Վերնագրում գործածված թուրքերեն բառերը վերաբերում են իմլային՝ ուղղագրությանը, և թեսհիհին՝ ուղղմանը կամ սրբագրմանը, իսկ «տիքթէ» ձևը մատնանշում է թելադրության վարժություններ։ Այսպիսի ուսումնական ձեռնարկները նախատեսված էին գրավոր լեզվի հմտությունները զարգացնելու, բառերի ճիշտ գրությունը սովորեցնելու, սխալները ճանաչելու և դրանք շտկելու կարողությունը ձևավորելու համար։ Թելադրությունը լեզվի ուսուցման ավանդական մեթոդներից է, որի ընթացքում սովորողը լսած նյութը վերարտադրում է գրավոր՝ ուշադրություն դարձնելով բառերի ուղղագրությանը, հնչյունական տարբերություններին, բառերի բաժանմանը և գրավոր խոսքի ընդհանուր ճշտությանը։ Ուղղագրական վարժությունները նպաստում են գրագիտության ամրապնդմանը և գրավոր հաղորդակցության հմտությունների զարգացմանը։ Վերնագրի լեզվական առանձնահատկությունները ցույց են տալիս, որ գիրքը պատկանում է հայատառ թուրքերեն հրատարակությունների շրջանակին, որոնք նախատեսված էին թուրքերեն խոսող ընթերցողների համար և օգտագործում էին հայերեն այբուբենը։ Նման ձեռնարկները կարևոր նյութ են լեզվական կրթության պատմության, Օսմանյան կայսրության բազմալեզու միջավայրում գրագիտության տարածման և հայատառ թուրքերեն գրավոր մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբաններին, մանկավարժներին, հայագետներին և պատմական ուսումնական գրականությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Literature

Այս գիտական աշխատանքը ուսումնասիրում է բանաստեղծական թարգմանության արվեստը որպես ստեղծագործական և մշակութային երևույթ, կենտրոնանալով 20-րդ դարի երկրորդ կեսի և 21-րդ դարի սկզբի ռուս բանաստեղծների փորձի վրա՝ հայկական պոեզիայի օրինակով։ Հետազոտությունը վերլուծում է այն լեզվական, ոճական և իմաստային փոխակերպումները, որոնք տեղի են ունենում բնագրից թարգմանության անցման ընթացքում, ինչպես նաև բացահայտում է թարգմանչի դերը որպես ոչ միայն միջնորդ, այլև համահեղինակային ստեղծագործական անձ։ Աշխատությունում քննարկվում են պոետիկ պատկերի պահպանման և վերաստեղծման խնդիրները, ռիթմի, հնչյունաբանության և մշակութային ենթատեքստի փոխանցման բարդությունները, ինչպես նաև տարբեր թարգմանական ռազմավարություններ՝ բառացի, ազատ և ստեղծագործական վերաիմաստավորման ձևերով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական պոեզիայի գեղարվեստական առանձնահատկություններին և այն ազդեցությանը, որը այն ունեցել է ռուս բանաստեղծական թարգմանության ավանդույթի վրա՝ նպաստելով միջմշակութային երկխոսության զարգացմանը։ Աշխատությունը կարևոր է գրականագիտության, թարգմանագիտության և համեմատական գրականության ոլորտների համար՝ ընդգծելով գրական փոխանակման և մշակութային փոխհարստացման դերը։

Law

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում մաքսային ռեժիմների իրավական կարգավորման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով արտաքին տնտեսական գործունեության, պետական կարգավորման և մաքսային օրենսդրության համակարգային առանձնահատկությունները։ Մաքսային ռեժիմները հանդիսանում են արտաքին առևտրի կարգավորման հիմնական գործիքներից մեկը, որոնք սահմանում են ապրանքների ներմուծման, արտահանման, տարանցման, պահեստավորման և վերամշակման իրավական պայմանները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ՀՀ մաքսային օրենսդրության զարգացման փուլերը, դրանց համապատասխանությունը միջազգային իրավական նորմերին և մասնավորապես ԵԱՏՄ (Եվրասիական տնտեսական միություն) շրջանակներում գործող պահանջներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մաքսային վարչարարության արդյունավետությանը, ընթացակարգերի պարզեցմանը, թվայնացման գործընթացներին և վերահսկողական մեխանիզմների կատարելագործմանը, որոնք ուղղված են կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցմանը և արտաքին առևտրի դյուրացմանը։ Միաժամանակ վերլուծվում են մաքսային ռեժիմների կիրառման ընթացքում առաջացող գործնական և իրավական խնդիրները, այդ թվում՝ ռեժիմների սխալ դասակարգումը, իրավական բացերը և վարչական պրակտիկայի անհամաչափությունները։ Աշխատությունը կարևորում է նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը՝ որպես իրավական կարգավորման բարելավման աղբյուր, հատկապես զարգացած մաքսային համակարգ ունեցող երկրների օրինակներով։ Այսպիսով, մաքսային ռեժիմների իրավական կարգավորման կատարելագործումը ՀՀ-ում դիտարկվում է որպես արտաքին տնտեսական քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման և պետական եկամուտների կայուն ապահովման կարևոր ուղղություն։

Literature

Գիրքը համախմբում է Բլոկի սիմվոլիստական և Եսենինի լիրիկական բանաստեղծությունները, որոնք արտացոլում են 20-րդ դարի ռուսական գրականության հիմնական հոսանքները՝ ազգային, սիրո, բնության և գոյության թեմաներով։ Ընտրված երկերը ցուցադրում են յուրաքանչյուր հեղինակին հատուկ ոճը, լեզվի գեղեցկությունը և ժամանակի հոգեբանական մթնոլորտը։ Հիմնական թեմաները․ Գաղափարներ և հոգեբանություն՝ սիմվոլիզմի և լիրիկայի միջոցով Ազգային ինքնություն և պատմական համատեքստ Սիրո, ընկերության և մարդկային հարաբերությունների պատկերացում Բնության և մարդկային հոգու խորհրդանիշային արտացոլում Մարդու կյանքի, մահվան և գոյության փիլիսոփայական դիտարկումներ Գրքի առանձնահատկությունները․ Միավորում է երկու մեծ բանաստեղծների ստեղծագործությունները մեկ ժողովածուում Խորացված լիրիկա և խորհրդանշական լեզու Հարմար է ռուսական գրականության ուսանողների, հետազոտողների և բանաստեղծության սիրահարների համար Արժևոր է 20-րդ դարի ռուսական գրականության զարգացման և գեղարվեստական տարբերությունների ուսումնասիրության համար

Literature

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի երկրորդ կեսի և XX դարի առաջին տասնամյակների հայ մշակութային ու հասարակական կյանքի ինքնատիպ ներկայացուցիչներից մեկի կենսագրության և բազմակողմ գործունեության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են նրա կյանքի հիմնական փուլերը, կրթական միջավայրը, աշխարհայացքի ձևավորման պայմանները և հասարակական գործունեության ուղղությունները՝ դրանք դիտարկելով ժամանակաշրջանի պատմամշակութային իրողությունների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մանկավարժական և գյուղատնտեսական գործունեությանը, ինչպես նաև հասարակական կյանքում ունեցած մասնակցությանը։ Լուսաբանվում է նրա գրական ժառանգությունը՝ հատկապես երգիծական ստեղծագործությունները, որոնց միջոցով արտացոլվել են ժամանակի կենցաղային, հասարակական և մշակութային երևույթները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Շուշիի հասարակական կյանքի և իրականության պատկերումը, քանի որ հեղինակի ստեղծագործական ժառանգության մի մասը սերտորեն կապված է այդ միջավայրի, նրա մարդկանց, բարքերի և լեզվական առանձնահատկությունների հետ։ Քննվում է նաև մանկագրության և թարգմանական գործունեության բնագավառում ունեցած ներդրումը՝ բացահայտելով նրա հետաքրքրությունների լայն շրջանակը և գրական աշխատանքի տարբեր ուղղությունները։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա է ժողովրդագիտական գործունեությունը, որի շնորհիվ պահպանվել և գրանցվել են ժողովրդական մշակույթին, կենցաղին, բանավոր ավանդույթներին ու լեզվին վերաբերող արժեքավոր նյութեր։ Կարևորվում է Ղարաբաղի բարբառի օգտագործումը ստեղծագործություններում և դրա նշանակությունը ոչ միայն գեղարվեստական խոսքի անհատականացման, այլև ժամանակաշրջանի կենդանի լեզվական միջավայրի արտացոլման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս նրա գործունեությունը դիտարկել գրականության, բանահյուսության, ազգագրության, մանկավարժության և հասարակական կյանքի փոխկապակցվածության մեջ։ Կենսագրական տվյալների, ձեռագիր աղբյուրների, մամուլի նյութերի և գրական ժառանգության ուսումնասիրության միջոցով ձևավորվում է գործչի մտավոր ու ստեղծագործական դիմանկարը։ Նրա գործունեության բազմակողմ քննությունը կարևոր է նաև XIX–XX դարերի սահմանագծի արևելահայ մշակութային կյանքի, Շուշիի մտավոր միջավայրի և հայ երգիծական գրականության զարգացման պատմությունը հասկանալու համար։ Աշխատության մեջ ներկայացված մատենագիտական և աղբյուրագիտական նյութերը հնարավորություն են տալիս համակարգելու նրա ստեղծագործական ժառանգությունը և գնահատելու այն հայ մշակույթի պատմության ընդհանուր համատեքստում։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայ գրականության, ազգագրության, բանահյուսության, մշակույթի պատմության և հայագիտական ուսումնասիրությունների խնդիրներով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Literature

Աշխատությունը ուսումնասիրում է Հակոբ Կարապենցի փոքր արձակի առանձնահատկությունները՝ կենտրոնանալով նրա ստեղծագործությունների թեմատիկ բազմազանության, գեղարվեստական ձևերի և պատմողական տեխնիկաների վրա, ինչպես նաև դրանց տեղադրումը սփյուռքահայ գրականության ընդհանուր զարգացման համատեքստում։ Վերլուծվում են գրական առնչությունները և փոխազդեցությունները ինչպես հայ գրական ավանդույթի, այնպես էլ համաշխարհային արձակի տարբեր ուղղությունների հետ՝ բացահայտելով ազդեցությունների և ստեղծագործական վերամշակումների մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի լեզվական մտածողությանը, պատկերային համակարգին, միկրոպատումների կառուցվածքին և մարդկային ճակատագրերի հոգեբանական ներկայացմանը՝ ընդգծելով նրա արձակի ներքին լարվածությունն ու բազմաշերտ իմաստային դաշտը։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է Կարապենցի ստեղծագործական դիրքորոշումը մշակութային ինքնության, հիշողության և տեղահանության թեմաների նկատմամբ՝ ցույց տալով, թե ինչպես է նրա փոքր արձակը դառնում միջմշակութային երկխոսության կարևոր հարթակ։