Մոտիվացիայի էությունը և ձևերը

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է ֆունկցիոնալացված տրիֆենիլֆոսֆոնիումային աղերի և դրանց համապատասխան դիֆենիլֆոսֆորիլային միացությունների ստացման մեթոդների մշակմանը, սինթեզի օրինաչափությունների բացահայտմանը և ստացված նյութերի կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ֆոսֆոր պարունակող օրգանական միացությունների նպատակային կառուցման վրա՝ ելանյութերի ընտրության, ռեակցիայի պայմանների և մոլեկուլում տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի առկայության ազդեցության գնահատմամբ։ Տրիֆենիլֆոսֆոնիումային աղերը դիտարկվում են որպես օրգանական սինթեզի կարևոր միջանկյալ նյութեր, որոնց կառուցվածքային առանձնահատկությունները հնարավորություն են տալիս իրականացնել տարբեր տեսակի քիմիական փոխակերպումներ և ստանալ նոր ածանցյալներ։ Քննության են առնվում դրանց առաջացման մեխանիզմները, համապատասխան ֆոսֆոր պարունակող ռեագենտների և օրգանական սուբստրատների փոխազդեցությունները, ինչպես նաև փոխարինիչների բնույթի ազդեցությունը ռեակցիաների ընթացքի և վերջնական արգասիքների ելքի վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծմանը, քանի որ դրանց տեսակը և դիրքը կարող են էապես փոխել ստացվող միացությունների ռեակցունակությունը, կայունությունը և հետագա քիմիական փոխակերպումների հնարավորությունները։ Ուսումնասիրվում են այն պայմանները, որոնցում հնարավոր է բարձր ընտրողականությամբ ստանալ նպատակային ֆոսֆոնիումային աղեր՝ նվազեցնելով կողմնակի ռեակցիաների և անցանկալի արգասիքների առաջացումը։ Այդ նպատակով դիտարկվում են լուծիչի բնույթի, ջերմաստիճանի, ռեագենտների հարաբերակցության, ռեակցիայի տևողության և այլ տեխնոլոգիական գործոնների ազդեցությունները։ Կարևորվում է նաև ստացված նյութերի առանձնացման և մաքրման արդյունավետ մեթոդների ընտրությունը, քանի որ միացությունների մաքրությունը որոշիչ նշանակություն ունի դրանց կառուցվածքի հաստատման և հետագա փոխակերպումների ուսումնասիրության համար։ Առանձին ուղղություն է համապատասխան դիֆենիլֆոսֆորիլային ածանցյալների ստացումը։ Քննության են առնվում ֆոսֆոնիումային համակարգերի և ֆոսֆորիլային միացությունների միջև կառուցվածքային ու քիմիական փոխկապակցվածությունները, ինչպես նաև այն ռեակցիաները, որոնց միջոցով հնարավոր է անցում կատարել մի տեսակի ֆոսֆորօրգանական կառուցվածքից մյուսին։ Ուսումնասիրվում է ֆոսֆորի ատոմի շրջապատի փոփոխության ազդեցությունը մոլեկուլի ընդհանուր էլեկտրոնային կառուցվածքի, կայունության և ռեակցունակության վրա։ Դիֆենիլֆոսֆորիլային խմբի առկայությունը կարող է պայմանավորել միացությունների հատուկ քիմիական հատկություններ և հնարավորություն տալ դրանք օգտագործել հետագա բազմափուլ օրգանական սինթեզներում։ Հատուկ նշանակություն է տրվում սինթեզված նյութերի կառուցվածքի հաստատմանը։ Այդ նպատակով կիրառվող սպեկտրային և ֆիզիկաքիմիական հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս պարզել մոլեկուլներում ֆունկցիոնալ խմբերի առկայությունը, ֆոսֆորի ատոմի քիմիական միջավայրը և ստացված միացությունների համապատասխանությունը նախատեսված կառուցվածքներին։ Միջուկային մագնիսական ռեզոնանսի սպեկտրադիտումը հատկապես կարևոր է ֆոսֆորօրգանական միացությունների հետազոտության համար, քանի որ տարբեր միջուկների սպեկտրային տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս մանրամասն գնահատել մոլեկուլի կառուցվածքը։ Ինֆրակարմիր սպեկտրադիտման և այլ վերլուծական մեթոդների միջոցով հնարավոր է բացահայտել բնորոշ ֆունկցիոնալ խմբերը և հետևել ելանյութերի՝ վերջնական արգասիքների փոխակերպմանը։ Անհրաժեշտության դեպքում կառուցվածքային տվյալները կարող են լրացվել տարրային վերլուծությամբ, զանգվածային սպեկտրաչափությամբ և այլ ֆիզիկաքիմիական մեթոդներով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կառուցվածք-ռեակցունակություն կապի բացահայտմանը։ Տարբեր էլեկտրոնատու կամ էլեկտրոնակցեպտոր փոխարինիչների առկայությունը կարող է ազդել ֆոսֆոր պարունակող կենտրոնի և մոլեկուլի մյուս ռեակցիոն հատվածների հատկությունների վրա։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե կառուցվածքային փոփոխությունները ինչպես են անդրադառնում ռեակցիայի արագության, ընտրողականության, ստացվող արգասիքների կայունության և հետագա ֆունկցիոնալացման հնարավորությունների վրա։ Նման օրինաչափությունների բացահայտումը կարևոր է նոր միացությունների նպատակային սինթեզի համար, քանի որ թույլ է տալիս նախապես գնահատել որոշակի կառուցվածքով նյութերի ստացման առավել արդյունավետ ուղիները։ Քննության են առնվում նաև ֆոսֆոնիումային աղերի կիրառման հնարավորությունները ածխածին-ածխածին կապերի ձևավորման ռեակցիաներում։ Ֆոսֆորօրգանական ռեագենտները լայնորեն օգտագործվում են օրգանական քիմիայում՝ կառուցվածքային բարդության տարբեր աստիճան ունեցող մոլեկուլների ստացման համար, և ֆունկցիոնալացված ածանցյալների ստեղծումը կարող է ընդլայնել նման փոխակերպումների շրջանակը։ Ֆունկցիոնալ խմբերի պահպանման և հետագա ընտրողական փոխակերպման հնարավորությունը հատկապես կարևոր է բազմափուլ սինթեզներում, որտեղ յուրաքանչյուր փուլ պետք է իրականացվի առանց մոլեկուլի մյուս ռեակցունակ հատվածների անցանկալի փոփոխության։ Դիտարկվում է նաև նոր ֆոսֆորօրգանական միացությունների սինթետիկ ներուժը՝ որպես ավելի բարդ օրգանական կառուցվածքների ստացման ելանյութեր կամ միջանկյալ նյութեր։ Դրանց կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ ձևավորել նոր կապեր, փոխակերպել ֆունկցիոնալ խմբերը և կառուցել տարբեր ածխածնային կմախքներ։ Առանձին կարևորություն ունի սինթեզի մեթոդների վերարտադրելիությունը և նպատակային նյութերի բարձր ելքի ապահովումը։ Փորձարարական պայմանների համակարգված փոփոխությունը և ստացված արդյունքների համեմատությունը հնարավորություն են տալիս ընտրել առավել արդյունավետ պայմանները և մշակել տարբեր կառուցվածք ունեցող ածանցյալների ստացման ընդհանուր մոտեցումներ։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն առանձին նոր նյութերի սինթեզի, այլև ֆոսֆորօրգանական միացությունների ռեակցունակության ընդհանուր օրինաչափությունների պարզաբանման տեսանկյունից։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նոր ֆունկցիոնալացված ֆոսֆոր պարունակող միացությունների ստացմամբ, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների բացահայտմամբ և սինթետիկ փոխակերպումների հնարավորությունների ընդլայնմամբ։ Ստացված արդյունքները կարող են հիմք ծառայել ֆոսֆորօրգանական քիմիայի հետագա ուսումնասիրությունների և նպատակային հատկություններով նոր օրգանական նյութերի ստեղծման համար։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է նման միացությունների՝ նուրբ օրգանական սինթեզում, նյութագիտության, կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի որոնման և այլ քիմիական տեխնոլոգիաների շրջանակներում որպես միջանկյալ կամ ֆունկցիոնալ նյութեր օգտագործելու հնարավորությունների հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել օրգանական և ֆոսֆորօրգանական քիմիայի, սինթետիկ քիմիայի, դեղագործական քիմիայի և նյութագիտության ոլորտների հետազոտողների, քիմիկոսների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է էլիպտիկ հավասարումների վերջավոր տարրերի մոտարկումների համար հանրահաշվական բազմացանցային վերապայմանավորիչների կառուցման և կիրառման տեսական ու հաշվողական խնդիրներին։ Հետազոտության հիմքում ընկած է մեծ չափի գծային հանրահաշվական համակարգերի արդյունավետ լուծման խնդիրը, որոնք առաջանում են մասնակի ածանցյալներով էլիպտիկ հավասարումների վերջավոր տարրերի մեթոդով դիսկրետացման արդյունքում։ Նման համակարգերում անհայտների մեծ քանակը և մատրիցների կառուցվածքային առանձնահատկությունները կարող են զգալիորեն բարդացնել թվային լուծումը, ուստի աշխատանքը կարևորում է բազմացանցային մոտեցումների կիրառումը՝ հաշվարկային ծախսերը նվազեցնելու և լուծման գործընթացը արագացնելու նպատակով։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են հանրահաշվական բազմացանցային մեթոդների կառուցման հիմնական սկզբունքները, ցանցերի հիերարխիկ կառուցվածքի ձևավորման եղանակները, կոպտացման և մանրացման օպերատորների ընտրության հարցերը, ինչպես նաև տարբեր մակարդակներում սխալների նվազեցման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վերապայմանավորիչների կառուցմանը, որոնք կարող են օգտագործվել կռիլովյան տիպի կրկնողական մեթոդների արագացման համար և նպաստել մեծ գծային համակարգերի ավելի արդյունավետ լուծմանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են վերջավոր տարրերի մատրիցների կառուցվածքի, ցանցի որակի և հավասարման գործակիցների ազդեցությունը բազմացանցային ալգորիթմների աշխատանքի վրա։ Տեսական դրույթները լրացվում են հաշվողական փորձերով, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել առաջարկվող մեթոդների զուգամիտության արագությունը, հաշվարկային բարդությունը, հիշողության պահանջները և տարբեր խնդիրների նկատմամբ կայունությունը։ Կարևոր է նաև հանրահաշվական մոտեցման առավելությունը, որի դեպքում բազմացանցային կառուցվածքը կարող է ձևավորվել դիսկրետ համակարգի մատրիցային տեղեկատվության հիման վրա՝ առանց երկրաչափական ցանցի ամբողջական կառուցվածքի ուղղակի օգտագործման։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է հայ միջնադարյան հոգևոր-գրական մշակույթի կարևոր ժողովածուներից մեկի ձևավորման, կառուցվածքային զարգացման և ձեռագրական ավանդույթի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գանձերի՝ եկեղեցական տոներին, սրբերին և քրիստոնեական հիշատակություններին նվիրված բանաստեղծական ու երաժշտական բնույթի ստեղծագործությունների աստիճանական համախմբումն է առանձին ժողովածուների մեջ։ Քննվում են այն պատմամշակութային և եկեղեցական պայմանները, որոնց ազդեցությամբ ձևավորվել է տվյալ ժողովածուային տեսակը, ինչպես նաև դրա առնչությունները հայ հոգևոր երգարվեստի, ծիսական գրականության և միջնադարյան բանաստեղծության այլ ժանրերի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ձեռագիր օրինակների կազմին, ստեղծագործությունների հաջորդականությանը, տարբեր խմբագրություններին և ժամանակի ընթացքում ժողովածուների բովանդակության համալրման գործընթացին։ Ուսումնասիրվում է, թե առանձին հեղինակների ստեղծագործություններն ինչպես են ներառվել ձեռագրական ավանդույթի մեջ և աստիճանաբար դարձել ավելի ամբողջական ու կայուն կառուցվածք ունեցող ժողովածուների մաս։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գանձ ժանրի պոետիկական համակարգի ուսումնասիրությունը՝ լեզվական արտահայտչամիջոցների, պատկերային մտածողության, աստվածաշնչյան խորհրդաբանության և եկեղեցական տոնացույցի հետ ունեցած կապերի տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր ժամանակաշրջանների ձեռագրեր՝ բացահայտելու դրանց տեքստային տարբերությունները, նոր ստեղծագործությունների ավելացումները, խմբագրական միջամտությունները և տեղական ձեռագրական կենտրոնների առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում է նաև ժողովածուների երաժշտական նշանակությունը, քանի որ դրանցում ընդգրկված ստեղծագործությունները կապված էին եկեղեցական ծիսական և երգեցողական մշակույթի հետ։ Ձեռագրերի հիշատակարանները, տեքստաբանական տարբերակները և նյութերի դասավորությունը կարևոր աղբյուրներ են ժողովածուների զարգացման փուլերը վերականգնելու համար։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տվյալ ձեռագրական ավանդույթը դիտարկել ոչ թե որպես անփոփոխ կազմով ստեղծված մեկ ամբողջություն, այլ որպես երկարատև մշակութային գործընթացի արդյունք, որը ձևավորվել և վերափոխվել է տարբեր դարաշրջաններում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայ միջնադարյան գրականության պատմության, ձեռագրագիտության, տեքստաբանության և հայ հոգևոր երաժշտության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպաստելով հայկական ձեռագիր և եկեղեցական ժառանգության առավել ամբողջական ճանաչմանը։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է խմորի պատրաստման և ձևավորման տեխնոլոգիական ռեժիմների ազդեցության ուսումնասիրությանը «Հրազդանյան» և «Մատնաքաշ» հացատեսակների որակական ցուցանիշների վրա։ Հետազոտության կենտրոնում հացաթխման տեխնոլոգիական գործընթացի այն փուլերն են, որոնք պայմանավորում են պատրաստի արտադրանքի կառուցվածքը, արտաքին տեսքը, ծավալը, փափկամիջուկի հատկությունները, համային ու բուրավետ հատկանիշները և ընդհանուր սպառողական որակը։ Քննվում է խմորի ձևավորման ընթացքում հումքային բաղադրիչների փոխազդեցությունը, խառնման և հասունացման գործընթացների նշանակությունը, ինչպես նաև տեխնոլոգիական պայմանների ազդեցությունը խմորի ֆիզիկական ու կառուցվածքամեխանիկական հատկությունների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խմորի հասունացման աստիճանին, դրա առաձգականությանը, գազապահունակությանը և հետագա մշակման նկատմամբ կայունությանը, քանի որ այս բնութագրերը կարևոր դեր ունեն պատրաստի հացի ծավալային և կառուցվածքային ցուցանիշների ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրվում են նաև խմորի բաժանման, նախնական մշակման, ձևավորման և վերջնական հասունացման փուլերի փոխադարձ կապերը։ Երկու հացատեսակների համեմատական դիտարկումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրանց արտադրության տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները և գնահատելու, թե միևնույն կամ տարբեր արտադրական պայմաններն ինչպես են անդրադառնում յուրաքանչյուր արտադրատեսակի վերջնական որակի վրա։ Կարևորվում է պատրաստի հացի արտաքին տեսքի, մակերևույթի վիճակի, ձևի պահպանման, փափկամիջուկի ծակոտկենության, առաձգականության, խոնավության և զգայական հատկանիշների համալիր գնահատումը։ Տեխնոլոգիական ռեժիմների և որակական ցուցանիշների միջև փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու արտադրական գործընթացի այն փուլերը, որոնց վերահսկումը հատկապես կարևոր է կայուն և պահանջվող հատկություններով արտադրանք ստանալու համար։ Աշխատանքում կարող են համադրվել հացաթխման տեխնոլոգիայի տեսական դրույթները և փորձարարական գնահատման արդյունքները՝ տարբեր ռեժիմների պայմաններում ստացված արտադրանքի հատկությունների համեմատության նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը նպաստում է ավանդական և արտադրական հացատեսակների պատրաստման տեխնոլոգիական առանձնահատկությունների գիտական հիմնավորմանը, արտադրության գործընթացի կատարելագործմանը և պատրաստի հացի որակի կայունության ապահովմանը։

Medicine

Հրատարակությունը նվիրված է Հայաստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության առողջապահական համակարգի ձևավորման և զարգացման առաջին տասնամյակի ուսումնասիրությանը։ Նյութում ներկայացվում են այդ ժամանակաշրջանում առողջապահության կազմակերպման հիմնական ուղղությունները, բժշկական հաստատությունների ստեղծումն ու ընդլայնումը, բուժսպասարկման հասանելիության բարելավմանն ուղղված միջոցառումները և բնակչության առողջության պահպանման պետական քաղաքականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդությունների կանխարգելմանը, սանիտարահիգիենիկ աշխատանքներին, համաճարակների դեմ պայքարին, մայրության և մանկության պահպանությանը, բժշկական կադրերի պատրաստմանը և բուժկանխարգելիչ ծառայությունների զարգացմանը։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու խորհրդային իշխանության առաջին տարիներին Հայաստանի առողջապահական կառավարման կառուցվածքի, իրականացված բարեփոխումների և բժշկական համակարգի կայացման գործընթացի մասին։ Այն արժեքավոր պատմական աղբյուր է Խորհրդային Հայաստանի սոցիալական քաղաքականության, բժշկության պատմության, առողջապահական հաստատությունների զարգացման և հանրային առողջության կազմակերպման ուսումնասիրության համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է կերպարվեստի պարապմունքների դերին երեխաների գեղարվեստական ընդունակությունների ձևավորման և զարգացման գործընթացում։ Ուսումնասիրության հիմքում այն գաղափարն է, որ նկարչությունը, ծեփակերտումը, ապլիկացիան, գունային և այլ ստեղծագործական աշխատանքները երեխայի համար ոչ միայն զբաղմունքի ձևեր են, այլև ինքնարտահայտման, շրջակա աշխարհի ճանաչման և ստեղծագործական ներուժի բացահայտման արդյունավետ միջոցներ։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ կերպարվեստով զբաղվելը նպաստում է երեխայի երևակայության, դիտողականության, գունային ընկալման, ձևի և տարածության զգացողության, գեղագիտական ճաշակի ու ստեղծագործական մտածողության զարգացմանը։ Կարևորվում է նաև երեխայի անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը, քանի որ յուրաքանչյուր երեխա կարող է տարբեր կերպ ընկալել և արտահայտել իր տեսածը, զգացածը կամ պատկերացրածը։ Կերպարվեստի պարապմունքների ճիշտ կազմակերպումը հնարավորություն է տալիս ստեղծել ազատ և խրախուսող միջավայր, որտեղ երեխան կարող է փորձարկել տարբեր նյութեր ու տեխնիկաներ, ինքնուրույն ընտրություններ կատարել և սեփական մտահղացումները վերածել տեսանելի պատկերների։ Այս գործընթացում մանկավարժի դերը սահմանափակված չէ միայն տեխնիկական հմտությունների փոխանցմամբ․ նա պետք է խթանի երեխայի հետաքրքրությունը, աջակցի ինքնուրույնությանը, խրախուսի ստեղծագործական նախաձեռնությունը և գնահատի ոչ միայն վերջնական արդյունքը, այլև ստեղծագործական գործընթացը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ կերպարվեստի պարապմունքների բովանդակությանը, մեթոդներին և կազմակերպման ձևերին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը երեխաների գեղարվեստական ընդունակությունների տարբեր բաղադրիչների զարգացման վրա։ Ուսումնասիրությունը հատկապես օգտակար կարող է լինել նախադպրոցական կրթության ոլորտի մանկավարժների, դաստիարակների, արվեստի ուսուցիչների, մանկավարժական բուհերի ուսանողների և երեխաների ստեղծագործական զարգացման հարցերով հետաքրքրվող մասնագետների համար՝ ընդգծելով կերպարվեստի նշանակությունը երեխայի բազմակողմանի և ներդաշնակ զարգացման գործում։