Некоторые стохастические дифференциальные игры при нескольких целевых множествах

Political Science

Այս գրականության հանձնարարական ցանկը նվիրված է լենինիզմի գաղափարական հիմքերի, պատմական զարգացման և տեսական գրականության համակարգված ներկայացմանը։ Ցանկում ընդգրկված են Վ. Ի. Լենինի աշխատությունները, խորհրդային գաղափարախոսական գրականությունը, ինչպես նաև մարքսիստ-լենինյան տեսության զարգացմանը նվիրված ուսումնասիրություններ։ Նյութերը ներկայացնում են լենինիզմի հիմնական դրույթները՝ իմպերիալիզմի տեսությունը, հեղափոխության ռազմավարությունն ու մարտավարությունը, կուսակցության դերը որպես առաջապահ ուժ, պետականության և սոցիալիստական շինարարության սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գաղափարական պայքարի, քաղաքական տնտեսության և պատմական մատերիալիզմի հիմնադրույթների լուսաբանմանը։ Ցանկը կարող է օգտագործվել ուսումնական և հետազոտական նպատակներով՝ որպես ուղեցույց մարքսիստ-լենինյան գրականության ուսումնասիրության համար։

Informatics

Աշխատությունը նվիրված է գիտատեխնիկական փաստաթղթերի ինտեգրված տեղեկատվական համակարգի հետազոտությանը և մշակմանը՝ նպատակ ունենալով ապահովել տարբեր բնույթի գիտական ու տեխնիկական տեղեկատվության հավաքագրումը, պահպանումը, մշակումը, որոնումը և արդյունավետ օգտագործումը միասնական տեղեկատվական միջավայրում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են գիտատեխնիկական փաստաթղթերի առանձնահատկությունները, դրանց կառուցվածքը, բովանդակության կազմակերպման սկզբունքները և տեղեկատվական հոսքերի կառավարման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր աղբյուրներից ստացվող փաստաթղթերի միասնական համակարգում ինտեգրմանը, դրանց դասակարգմանը, ինդեքսավորմանը և մետատվյալների կառավարմանը։ Նման համակարգը կարող է ներառել գիտական հոդվածներ, տեխնիկական հաշվետվություններ, նախագծային նյութեր, արտոնագրային փաստաթղթեր, հետազոտական արդյունքներ և այլ մասնագիտական տեղեկատվական ռեսուրսներ։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել տեղեկատվության որոնման և հասանելիության արդյունավետության բարձրացման մեթոդները՝ կիրառելով կառուցվածքային տվյալների բազաներ, որոնման տարբեր չափանիշներ, դասակարգման մեխանիզմներ և տեղեկատվության փոխկապակցման միջոցներ։ Կարևոր խնդիր է նաև փաստաթղթերի ամբողջականության, հավաստիության, տարբերակների կառավարման և տեղեկատվական անվտանգության ապահովումը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են հիմնավորվել համակարգի ֆունկցիոնալ և տեխնիկական պահանջները, մշակվել դրա ճարտարապետությունը, տվյալների բազայի կառուցվածքը, օգտագործողի ինտերֆեյսը և տեղեկատվական փոխանակման մեխանիզմները։ Ինտեգրված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել տեղեկատվության կրկնությունը, հեշտացնել անհրաժեշտ փաստաթղթերի որոնումը և ստեղծել միասնական միջավայր գիտատեխնիկական տեղեկատվության կառավարման համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև համակարգի ավտոմատացման հնարավորություններին, փաստաթղթերի էլեկտրոնային մշակմանը, օգտագործողների իրավունքների կառավարմանը և համակարգի հետագա ընդլայնման ու տարբեր տեղեկատվական հարթակների հետ ինտեգրման հնարավորություններին։ Մշակված լուծումների արդյունավետությունը կարող է գնահատվել որոնման արագության, տվյալների մշակման հուսալիության, օգտագործման հարմարավետության և տեղեկատվության հասանելիության չափանիշներով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել գիտահետազոտական կազմակերպություններում, բուհերում, տեխնիկական և նախագծային հաստատություններում, տեղեկատվական կենտրոններում ու կազմակերպություններում, որտեղ անհրաժեշտ է մեծածավալ գիտատեխնիկական փաստաթղթերի համակարգված կառավարում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տեղեկատվական համակարգերի նախագծողներին, ծրագրային ապահովման մասնագետներին, գիտատեխնիկական տեղեկատվության կառավարման մասնագետներին, տվյալների բազաների ադմինիստրատորներին, հետազոտողներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Law

Գիրքը ներկայացնում է իրավական պետության գաղափարի, սկզբունքների և զարգացման հիմնադրույթների վերաբերյալ գրականության հանձնարարական ցանկ՝ որպես ուսումնամեթոդական ուղեցույց։ Աշխատությունում ընդգրկված են իրավական պետության ձևավորման, մարդու իրավունքների պաշտպանության, օրինականության ապահովման, իշխանությունների բաժանման, ժողովրդավարական կառավարման և քաղաքացիական հասարակության զարգացման վերաբերյալ գրական աղբյուրներ։ Ներկայացված նյութերը նպատակ ունեն նպաստելու իրավական գիտելիքների խորացմանը, իրավական մտածողության ձևավորմանը և պետական կառավարման ու իրավական համակարգերի վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնմանը։ Ցանկը կարող է օգտագործվել ուսումնական և հետազոտական նպատակներով՝ օգնելով ընթերցողներին ընտրել համապատասխան գրականություն իրավունքի տեսության, սահմանադրական իրավունքի, պետականաշինության և հասարակական հարաբերությունների կարգավորման թեմաներով։ Այն օգտակար է իրավաբանների, ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների և իրավական մշակույթի զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Religion

Աստվածաշունչը քրիստոնեական հավատքի հիմնարար սուրբ գիրքն է, որը ներառում է Հին և Նոր Կտակարանները և ներկայացնում է քրիստոնեական կրոնի հոգևոր, բարոյական ու աստվածաբանական հիմքերը։ Այն ընդգրկում է տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված գրություններ, որոնց միջոցով փոխանցվում են աշխարհի արարման, մարդկության պատմության, Աստծու և մարդու փոխհարաբերության, հավատքի, ուխտի, բարոյական պատասխանատվության և փրկության գաղափարները։ Հին Կտակարանում ներկայացված են արարչագործության պատմությունը, հին իսրայելական ժողովրդի անցյալը, օրենքները, մարգարեական խոսքերը, սաղմոսներն ու իմաստասիրական գրությունները։ Նոր Կտակարանը կենտրոնանում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, քարոզչության, առաքելական գործունեության, քրիստոնեական համայնքների ձևավորման և հավատքի տարածման վրա։ Ավետարանները, Գործք առաքելոցը, առաքելական թղթերն ու Հայտնության գիրքը ներկայացնում են քրիստոնեական վարդապետության առանցքային դրույթները և հավատացյալների հոգևոր կյանքի ուղենիշները։ Գիրքը դարեր շարունակ կարևոր դեր է ունեցել քրիստոնեական եկեղեցու ծիսական կյանքի, աստվածաբանական մտքի, կրթության, գրականության և մշակույթի զարգացման մեջ։ Այն ծառայում է որպես աղոթքի, ընթերցանության, կրոնական ուսուցման և հոգևոր խորհրդածության աղբյուր՝ միաժամանակ պահպանելով պատմական, գրական ու լեզվական մեծ արժեք։ Հայերեն Աստվածաշնչի հրատարակությունները նշանակալի տեղ ունեն նաև հայ գրավոր մշակույթի և թարգմանական ավանդույթի պատմության մեջ։

History

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է XIX դարի վերջին տասնամյակում Հայկական հարցի և ռուս հասարակական մտքի փոխհարաբերությունների քննությանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես էր հայ ժողովրդի ազգային-քաղաքական և սոցիալական դրությունը ընկալվում Ռուսաստանի հասարակական ու մտավոր շրջանակներում։ Աշխատության առանցքում այն ժամանակաշրջանն է, երբ Օսմանյան կայսրության հայաբնակ նահանգներում խորանում էին քաղաքական և սոցիալական ճգնաժամերը, իսկ հայության անվտանգության, բարենորոգումների և ինքնապաշտպանության խնդիրները աստիճանաբար վերածվում էին միջազգային քաղաքականության կարևոր հարցի։ 1890-ական թվականներին այս խնդիրը հատկապես սրվեց՝ կապված Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության նկատմամբ իրականացվող բռնությունների, բարենորոգումների ձախողման և եվրոպական տերությունների քաղաքականության հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ռուս հասարակական կարծիքի ձևավորման գործընթացի բացահայտումը։ Ռուսաստանում Հայկական հարցի նկատմամբ վերաբերմունքը միատարր չէր․ տարբեր հասարակական և քաղաքական խմբեր այն գնահատում էին տարբեր տեսանկյուններից՝ ելնելով ազգային, կրոնական, մարդասիրական, քաղաքական և աշխարհաքաղաքական պատկերացումներից։ Մի կողմից՝ ռուս մտավորականության և հասարակական գործիչների մի մասը հայերի վիճակը դիտարկում էր որպես քրիստոնյա բնակչության պաշտպանության և մարդկային իրավունքների խնդիր, մյուս կողմից՝ Ռուսական կայսրության արտաքին և ներքին քաղաքական շահերը հաճախ պայմանավորում էին այդ հարցի նկատմամբ պաշտոնական վերաբերմունքի սահմանափակ ու հակասական բնույթը։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ռուսաստանի հասարակական մամուլին, հրապարակախոսությանը և քաղաքական մտքին, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում մամուլը հասարակական կարծիքի ձևավորման կարևորագույն միջոցներից էր։ Հայկական հարցի վերաբերյալ հոդվածները, հրապարակումները, գրական-հրապարակախոսական արձագանքներն ու քննարկումները նպաստում էին ռուս ընթերցողին Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության դրությանը ծանոթացնելուն։ Միաժամանակ այդ հրապարակումները արտացոլում էին հենց ռուսական հասարակության ներսում գոյություն ունեցող քաղաքական հակասությունները։ Հայկական հարցի ընկալման կարևոր բաղադրիչ էր Օսմանյան կայսրության արևելյան նահանգներում տիրող իրավիճակի մասին տեղեկատվությունը։ Ռուս հասարակական գործիչների և հրապարակախոսների ուշադրության կենտրոնում էին բռնությունները, հարկային ճնշումները, վարչական կամայականությունները, բնակչության անվտանգության խնդիրը և բարենորոգումների անհրաժեշտությունը։ Այս իրողությունները քննարկվում էին ոչ միայն հայերի ազգային պահանջների, այլև Օսմանյան կայսրության ընդհանուր քաղաքական համակարգի և նրա քրիստոնյա ժողովուրդների դրության համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, որ Հայկական հարցը ռուսական հասարակական մտքում հաճախ ձեռք էր բերում ավելի լայն նշանակություն՝ կապվելով արևելյան քրիստոնյաների պաշտպանության և Ռուսաստանի՝ որպես տարածաշրջանային տերության դերի հետ։ Միևնույն ժամանակ կարևոր է տարբերակել ռուսական հասարակական կարծիքը ցարական կառավարության պաշտոնական քաղաքականությունից։ Պաշտոնական իշխանությունները Հայկական հարցը դիտարկում էին նախևառաջ Ռուսական կայսրության արտաքին քաղաքական և ռազմավարական շահերի տեսանկյունից։ Կովկասի նկատմամբ վերահսկողությունը, Օսմանյան կայսրության հետ հարաբերությունները և տարածաշրջանում ռուսական ազդեցության ընդլայնման հնարավորությունները նշանակալի գործոններ էին։ Հետևաբար հասարակական շրջանակներում հայերի պաշտպանության վերաբերյալ հնչող մարդասիրական կամ քաղաքական կոչերը միշտ չէ, որ համընկնում էին պետական քաղաքականության առաջնահերթությունների հետ։ Առանձին ուշադրության է արժանի ռուսական հասարակական մտքի տարբեր ուղղությունների վերաբերմունքը հայ ազգային շարժմանը։ Հայ քաղաքական կազմակերպությունների գործունեության ակտիվացումը և ազգային ինքնապաշտպանության գաղափարների տարածումը ռուս հասարակության մի մասի կողմից կարող էին ընկալվել որպես ազատագրական շարժման դրսևորում, մինչդեռ այլ շրջանակներ դրանք դիտարկում էին կայսրության ներքին կայունության և արտաքին քաղաքական շահերի տեսանկյունից։ Այս հակասական գնահատականները ցույց են տալիս, որ Հայկական հարցի ընկալումը սերտորեն կապված էր նաև XIX դարի վերջին Ռուսաստանի սեփական քաղաքական ու գաղափարական խնդիրների հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր թեման է 1890-ական թվականների հայկական կոտորածների ազդեցությունը ռուս հասարակական կարծիքի վրա։ Այդ իրադարձությունների մասին տեղեկությունների տարածումը մեծացրեց հայերի նկատմամբ համակրանքը ռուս հասարակության որոշ շրջանակներում և առաջ բերեց բողոքի ու դատապարտման արձագանքներ։ Հայկական բնակչության զանգվածային բռնությունների և տեղահանությունների մասին հաղորդումները Հայկական հարցը վերածում էին ոչ միայն դիվանագիտական, այլև բարոյական և մարդասիրական խնդրի։ Այս գործընթացում կարևոր դեր ունեին ռուս մտավորականները, գրողները, հրապարակախոսները և հասարակական գործիչները, որոնք իրենց հրապարակումներով փորձում էին ազդել հասարակական կարծիքի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում Հայկական հարցը դիտարկվում է նաև ռուս-հայկական հասարակական և մշակութային կապերի համատեքստում։ XIX դարի ընթացքում ձևավորված կրթական, մշակութային և մտավոր կապերը նպաստում էին նրան, որ ռուսական հասարակության որոշ շրջանակներ ավելի լավ ճանաչեին հայ ժողովրդի պատմությունը, մշակույթը և ազգային խնդիրները։ Հայ մտավորականության ներկայացուցիչների գործունեությունը Ռուսաստանում ևս նպաստում էր հայկական ազգային խնդիրների ներկայացմանը ռուս հասարակությանը։ Այդ կապերը Հայկական հարցի շուրջ ձևավորվող հասարակական քննարկումների կարևոր նախադրյալներից էին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև եվրոպական տերությունների քաղաքականության նկատմամբ ռուսական հասարակության վերաբերմունքը։ Հայկական հարցը XIX դարի վերջին արդեն դուրս էր եկել միայն ռուս-թուրքական հարաբերությունների շրջանակից և դարձել եվրոպական դիվանագիտության բաղադրիչ։ Ռուս հասարակական միտքը տարբեր կերպ էր գնահատում Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի, Գերմանիայի և մյուս տերությունների դիրքորոշումները՝ հատկապես բարենորոգումների իրականացման և Օսմանյան կայսրության նկատմամբ քաղաքականության հարցերում։ Այս համատեքստում Հայկական հարցը միաժամանակ ընկալվում էր որպես ազգային ազատագրության, մարդասիրության և միջազգային քաղաքականության խնդիր։ Ուսումնասիրության կարևոր արդյունքն այն է, որ 1890-ական թվականների ռուս հասարակական մտքի վերաբերմունքը Հայկական հարցի նկատմամբ անհրաժեշտ է դիտարկել բազմաշերտ կերպով։ Այն ներառում էր մարդասիրական համակրանք, կրոնական և մշակութային ընդհանրությունների գիտակցում, քաղաքական համերաշխություն, Ռուսաստանի աշխարհաքաղաքական շահերի հաշվարկ և երբեմն նաև կայսերական մտածողության սահմանափակումներ։ Հենց այս գործոնների փոխազդեցությունն էր ձևավորում ռուս հասարակության վերաբերմունքը հայ ժողովրդի ազգային և քաղաքական խնդիրների նկատմամբ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր է XIX դարի վերջին Հայկական հարցի միջազգային պատմությունը և ռուսական հասարակական-քաղաքական միտքը փոխկապակցված դիտարկելու համար։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես էր հայ ժողովրդի ճակատագիրը դառնում ռուսական հասարակական քննարկումների առարկա, ինչպիսի գաղափարական դիրքորոշումներ էին ձևավորվում այդ խնդրի շուրջ և ինչ հակասություններ գոյություն ունեին հասարակական համակրանքի ու պետական քաղաքականության միջև։ Նյութը կարող է հետաքրքրել հայոց պատմությամբ, ռուսական հասարակական մտքի պատմությամբ, միջազգային հարաբերություններով, Հայկական հարցով և XIX դարի վերջի ազգային-ազատագրական շարժումների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Economics

Տնտեսագիտության տեսության առարկան և խնդիրները վերաբերում են հասարակության տնտեսական կյանքի ուսումնասիրությանը, այն է՝ ինչպես են մարդիկ, ձեռնարկությունները և պետությունը կառավարում սահմանափակ ռեսուրսները՝ իրենց անսահմանափակ պահանջմունքները բավարարելու համար։ Տնտեսագիտության տեսության առարկան ուսումնասիրում է արտադրության, բաշխման, փոխանակման և սպառման գործընթացները, ինչպես նաև դրանց միջև գոյություն ունեցող օրենքներն ու կապերը։ Այն բացահայտում է, թե ինչպես է ձևավորվում տնտեսական վարքագիծը տարբեր մակարդակներում՝ անհատական, ձեռնարկատիրական և պետական, և ինչպես են գործում շուկաները, գները, մրցակցությունը և տնտեսական հավասարակշռությունը։ Տնտեսագիտության տեսության հիմնական խնդիրներն են տնտեսական գործընթացների բացատրությունը, տնտեսական օրենքների բացահայտումը, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման ուղիների որոնումը և տնտեսական զարգացման կանխատեսումը։ Բացի այդ, այն ուսումնասիրում է տնտեսական աճի, գնաճի, գործազրկության և այլ մակրոտնտեսական երևույթների պատճառներն ու հետևանքները, ինչպես նաև առաջարկում է լուծումներ տնտեսական քաղաքականության մշակման համար։ Տնտեսագիտության տեսությունը նաև նպատակ ունի օգնել հասարակությանը ճիշտ որոշումներ կայացնել սահմանափակ ռեսուրսների պայմաններում՝ ապահովելով առավելագույն արդյունք և բարեկեցություն։ Այսպիսով, տնտեսագիտության տեսության առարկան և խնդիրները միասին ձևավորում են գիտության այն հիմքը, որը թույլ է տալիս հասկանալ և կառավարել տնտեսական համակարգի գործունեությունը։