Ներդրումային պորտֆելի ձևավորման և կառավարման կատարելագործման արդի միտումները ՀՀ բանկային համակարգում

Law

Աշխատությունը նվիրված է քրեական իրավունքում հուզական առանձնահատուկ վիճակի պայմաններում կատարված կյանքից զրկելու արարքի համար պատասխանատվության տեսական և իրավակիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում աֆեկտի՝ որպես անձի հուզական վիճակի իրավական նշանակությունն է, դրա ազդեցությունը արարքի քրեաիրավական գնահատման և պատասխանատվության տարբերակման վրա։ Քննվում են ուժեղ հոգեկան հուզմունքի հասկացությունը, դրա հիմնական իրավաբանական հատկանիշները և այն չափանիշները, որոնց միջոցով տվյալ վիճակը սահմանազատվում է սովորական հուզական լարվածությունից կամ քրեական պատասխանատվության վրա այլ կերպ ազդող հոգեվիճակներից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հանցակազմի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշների հարաբերակցությանը, դիտավորության ձևավորման առանձնահատկություններին և արարքին անմիջապես նախորդող հանգամանքների իրավական գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել տուժողի վարքագծի և դրա հետևանքով առաջացած հուզական վիճակի իրավական նշանակությունը՝ հաշվի առնելով, որ յուրաքանչյուր կոնֆլիկտային իրավիճակ ինքնին բավարար չէ հատուկ քրեաիրավական որակման համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում աֆեկտի հաստատման խնդիրը, որտեղ իրավական գնահատումը կարող է փոխկապակցվել դատահոգեբանական կամ դատահոգեբուժական մասնագիտական եզրակացությունների հետ՝ պահպանելով դատարանի կողմից փաստերի ինքնուրույն իրավական գնահատման սկզբունքը։ Վերլուծվում են նաև տվյալ հանցակազմի սահմանազատման խնդիրները դիտավորյալ կյանքից զրկելու այլ տեսակներից, անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների հետ կապված իրավիճակներից և այլ հարակից քրեաիրավական ինստիտուտներից։ Դատական պրակտիկայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ապացույցների գնահատման, հուզական վիճակի պատճառական կապի և արարքի որակման ընթացքում առաջացող տարակարծությունները։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել քրեական պատասխանատվության անհատականացման և պատժի համաչափության սկզբունքներին՝ հաշվի առնելով արարքի հանգամանքները և անձի հոգեբանական վիճակի իրավական նշանակությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քրեական իրավունքի, քրեական պատասխանատվության տեսության և իրավաբանական հոգեբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հստակեցնել աֆեկտի պայմաններում կատարված արարքների իրավական գնահատման չափանիշները և նպաստել միասնական իրավակիրառական մոտեցումների ձևավորմանը։

Religion

Աշխատությունը ներկայացնում է Աստվածաշնչի երկու հիմնական մասերի՝ Հին և Նոր Կտակարանների պատմական, կրոնական և բարոյական բովանդակությունը՝ աստվածաշնչյան իրադարձությունները միավորելով ամբողջական պատմողական շարադրանքի մեջ։ Հին Կտակարանի նյութը ներառում է աշխարհի արարման, մարդկության սկզբնավորման, առաջին մարդկանց կյանքի, նահապետների պատմությունների, Իսրայելի ժողովրդի ձևավորման, Եգիպտոսից ելքի, օրենքների հաստատման, թագավորների և մարգարեների գործունեության հետ կապված կարևոր դրվագները։ Նոր Կտակարանի բաժինը կենտրոնանում է Հիսուս Քրիստոսի ծննդյան, կյանքի, քարոզչության, առակների, հրաշքների, աշակերտների ընտրության, չարչարանքների, խաչելության և հարության, ինչպես նաև առաքյալների գործունեության ու քրիստոնեական համայնքների սկզբնավորման վրա։ Երկու Կտակարանների համատեղ ներկայացումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու աստվածաշնչյան պատմության ներքին կապը, Հին Կտակարանի կրոնական ավանդության շարունակականությունը և Նոր Կտակարանում արտահայտված փրկության գաղափարի նշանակությունը։ Պատմողական ձևը նպաստում է աստվածաշնչյան նյութի հաջորդական ընկալմանը, գլխավոր անձանց ու իրադարձությունների ճանաչմանը և քրիստոնեական վարդապետության հիմնական դրույթների յուրացմանը։ Գրքում արտացոլվող թեմաները ներառում են հավատարմությունը, հնազանդությունը, արդարությունը, ապաշխարությունը, ներողամտությունը, աստվածային ողորմությունը և մարդկային պատասխանատվությունը։ Նման աշխատությունները կարևոր դեր են ունեցել կրոնական կրթության տարածման և Սուրբ Գրքի պատմությունների մատչելի ներկայացման գործում։ Այն արժեքավոր է հայերեն աստվածաշնչյան գրականության, քրիստոնեական դաստիարակության և 19-րդ դարի հայ կրթամշակութային միջավայրի ուսումնասիրության համար։

Medicine

Այս աշխատությունը նվիրված է սրտային անբավարարության առաջացման պատճառների, զարգացման մեխանիզմների, կլինիկական դրսևորումների, ախտորոշման և բուժման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են սրտի պոմպային ֆունկցիայի խանգարման առանձնահատկությունները, հիվանդության տարբեր ձևերը, ռիսկի գործոնները և այն գործընթացները, որոնք հանգեցնում են սրտանոթային համակարգի աշխատանքի վատթարացմանը։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է հիվանդության ախտորոշման մեթոդներին, այդ թվում՝ կլինիկական գնահատմանը, գործիքային և լաբորատոր հետազոտություններին, ինչպես նաև բուժական ռազմավարություններին՝ ներառելով դեղորայքային թերապիայի, կենսակերպի փոփոխության և կանխարգելման նշանակությունը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև հիվանդների երկարաժամկետ վերահսկման, բարդությունների կանխարգելման և կյանքի որակի բարելավման խնդիրները։ Գիրքը նախատեսված է սրտաբանների, բժիշկների, բժշկական գիտաշխատողների, բուժաշխատողների, բժշկական բուհերի ուսանողների և սրտանոթային հիվանդությունների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Հնդկաստանի միջև հարաբերությունների զարգացման ուսումնասիրությանը 1991-2008 թվականների ընթացքում՝ անկախ Հայաստանի Հանրապետության ձևավորումից հետո երկու երկրների միջև քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական և մշակութային կապերի հաստատման ու զարգացման համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Հայաստանի անկախացումից հետո Հնդկաստանի հետ նոր միջպետական հարաբերությունների ձևավորման գործընթացն է, դրա հիմնական փուլերը, փոխադարձ հետաքրքրությունների շրջանակը և համագործակցության զարգացման վրա ազդող ներքին ու միջազգային գործոնները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման նախադրյալները, երկու պետությունների արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները և միջազգային հարթակներում փոխգործակցության հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական երկխոսությանը, պաշտոնական փոխայցելություններին, միջպետական շփումների զարգացմանը և երկկողմ հարաբերությունների իրավական ու ինստիտուցիոնալ հիմքերի ձևավորմանը։ Առանձին ուղղություն է կազմում տնտեսական համագործակցության ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ առևտրային հարաբերությունները, ներդրումային հնարավորությունները, տնտեսական կապերի ընդլայնման հեռանկարները և դրանց զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կրթության, գիտության, մշակույթի և հումանիտար ոլորտներում կապերի զարգացմանը, որոնք կարևոր դեր են ունեցել երկու ժողովուրդների միջև փոխադարձ ճանաչողության և բարեկամական հարաբերությունների ամրապնդման գործում։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև տարածաշրջանային և միջազգային միջավայրի ազդեցության գնահատումը։ Հայաստանի աշխարհաքաղաքական դիրքը, Հարավային Կովկասում ընթացող գործընթացները, Հնդկաստանի արտաքին քաղաքական շահերը և երկու երկրների հարաբերությունները հարևան ու այլ պետությունների հետ ստեղծում էին այն պայմանները, որոնցում ձևավորվում էր հայ-հնդկական համագործակցության օրակարգը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել անկախ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության այն ուղղություններից մեկը, որի շրջանակում երկիրը ձգտում էր զարգացնել հարաբերություններ Ասիայի խոշոր պետությունների հետ և ընդլայնել իր միջազգային կապերի շրջանակը։ Ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև պատմական շարունակականության տեսանկյունից, քանի որ ժամանակակից միջպետական հարաբերությունները զարգանում էին երկու ժողովուրդների պատմական և մշակութային կապերի ավելի լայն համատեքստում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել հայ-հնդկական հարաբերությունների զարգացման տրամաբանության, ձեռքբերումների և առկա սահմանափակումների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, միջազգայնագետներին, դիվանագետներին, քաղաքագետներին, տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների մասնագետներին, հետազոտողներին և միջազգային հարաբերություններ ուսումնասիրող ուսանողներին։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է մոնոդիայի երևույթի ստեղծագործական վերադրսևորումների ուսումնասիրությանը հայ կոմպոզիտորների գործիքային ստեղծագործություններում՝ դիտարկելով դրա գեղարվեստական, կառուցվածքային և արտահայտչական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում մոնոդիան ներկայացվում է ոչ միայն որպես միաձայն երաժշտական շարադրանքի սկզբունք, այլև որպես ինքնատիպ կոմպոզիցիոն մտածողության և երաժշտական արտահայտության միջոց, որը տարբեր ժամանակաշրջաններում ստացել է նոր մեկնաբանություններ ու գեղարվեստական դրսևորումներ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են մոնոդիկ մտածողության դերը երաժշտական նյութի ձևավորման, մեղեդիական գծի զարգացման, ռիթմական կազմակերպման, ինտոնացիոն համակարգի և հնչերանգային կառուցվածքի ձևավորման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ կոմպոզիտորների գործիքային երկերում մոնոդիայի ազգային-ոճական առանձնահատկությունների դրսևորմանը, ժողովրդական երաժշտական ավանդույթների հետ դրա կապերին և մասնագիտական կոմպոզիտորական լեզվում վերաիմաստավորվելու եղանակներին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես է միաձայնության սկզբունքը վերածվում բազմազան գեղարվեստական հնարքների՝ դրսևորվելով մենակատարային, կամերային և այլ գործիքային ժանրերում։ Քննության են առնվում նաև մոնոդիայի և բազմաձայնության փոխհարաբերությունները, միաձայն նյութի զարգացումը, դրա տարբերակային և իմպրովիզացիոն վերափոխումները, ինչպես նաև հնչերանգային ու կառուցվածքային հնարավորությունները։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն մոնոդիայի ուսումնասիրությունը կապում է հայ կոմպոզիտորական արվեստի զարգացման առանձնահատկությունների հետ՝ բացահայտելով ազգային երաժշտական մտածողության և ժամանակակից կոմպոզիցիոն տեխնիկաների փոխազդեցությունը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, կոմպոզիտորներին, կատարողներին, երաժշտական կրթության ոլորտի մասնագետներին, ուսանողներին և հայ երաժշտական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է համացանցային հաղորդակցության մեջ հուզարտահայտչականության դրսևորման լեզվական, ոճական և հաղորդակցական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն նյութի հիման վրա։ Քննարկվում են թվային հաղորդակցության զարգացման պայմաններում հույզերի արտահայտման միջոցները, դրանց գործառույթները և ազդեցությունը հաղորդակցվողների փոխհարաբերությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համացանցային խոսույթի լեզվական կառուցվածքին, գրավոր և բանավոր հաղորդակցության տարրերի փոխներթափանցմանը, ինչպես նաև հուզական վերաբերմունքի արտահայտման նոր ձևերի առաջացմանը։ Ուսումնասիրվում են հուզական երանգավորում ունեցող բառապաշարը, գնահատողական արտահայտությունները, միջարկությունները, դարձվածային միավորները, շարահյուսական կառույցները և կետադրական նշանների արտահայտչական հնարավորությունները։ Դիտարկվում են նաև էմոջիների, էմոտիկոնների, հապավումների, տառերի կրկնության, մեծատառերի և գրաֆիկական այլ միջոցների կիրառման առանձնահատկությունները սոցիալական ցանցերում, առցանց քննարկումներում, մեկնաբանություններում և հաղորդագրություններում։ Կարևորվում են հուզարտահայտչականության և խոսքային մտադրության փոխկապակցվածությունը, հաղորդակցական իրավիճակի ազդեցությունը լեզվական միջոցների ընտրության վրա և համատեքստի դերը հուզական իմաստների մեկնաբանության գործընթացում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել իմաստաբանական, գործառական, ոճաբանական և խոսութային վերլուծության մեթոդներ՝ բացահայտելու հուզական արտահայտությունների կառուցվածքային ու հաղորդակցական առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում դրական և բացասական հույզերի լեզվական արտահայտմանը, հեգնանքի, հումորի, զարմանքի, հավանության և դժգոհության փոխանցման եղանակներին։ Առանձնացվում են համացանցային հաղորդակցության անմիջականության, ոչ պաշտոնական ոճի, հաղորդագրությունների հակիրճության և բազմամիջոցային բնույթի ազդեցությունները հուզական բովանդակության ձևավորման վրա։ Կարևորվում է նաև անգլերենի թվային հաղորդակցական միջավայրում ձևավորվող լեզվական նորարարությունների ուսումնասիրությունը։ Աշխատությունը նշանակություն ունի ժամանակակից լեզվաբանության, համացանցային խոսույթի, լեզվական պրագմատիկայի և հաղորդակցության տեսության զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, անգլերենի մասնագետների, հաղորդակցաբանների, թարգմանաբանների, մեդիահետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։