Նոր գրքեր պատանիներին: Ինֆորմացիոն ցանկ (1990, Հոկտեմբեր, թիվ 10)

Biology

Անասնաբուժական և մակաբուծաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ոչխարների մելոֆագոզի տարածման համաճարակաբանական առանձնահատկությունների, հիվանդության առաջացման պայմանների և դրա դեմ պայքարի արդյունավետ միջոցառումների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ոչխարների մելոֆագոզի հարուցչի՝ Melophagus ovinus մակաբույծ միջատի կենսաբանական առանձնահատկությունները, զարգացման փուլերը, տարածման ուղիները և կենդանիների օրգանիզմի վրա ունեցած ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի տարբեր բնակլիմայական գոտիներում հիվանդության տարածվածության, սեզոնային դրսևորումների և անասնապահական տնտեսությունների պահվածքի պայմանների հետ դրա փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են մակաբուծային վարակվածության վրա ազդող գործոնները, կենդանիների առողջական վիճակի փոփոխությունները, բրդի որակի վատթարացման և անասնապահական արտադրողականության նվազման հնարավոր տնտեսական հետևանքները։ Քննարկվում են նաև հիվանդության ախտորոշման, կանխարգելման և մակաբույծների դեմ պայքարի անասնաբուժասանիտարական ու կազմակերպչական միջոցառումները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են հակամակաբուծային միջոցների կիրառման, կենդանիների պարբերական զննման և անասնապահական տնտեսություններում կանխարգելիչ աշխատանքների կազմակերպման սկզբունքները։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ոչխարաբուծական տնտեսություններում մելոֆագոզի վերահսկման և կանխարգելման համակարգի կատարելագործմանը՝ օգտակար լինելով անասնաբուժության, մակաբուծաբանության և անասնապահության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Linguistics

Լեզվաբանական և հայագիտական բնույթի գիտական աշխատությունը նվիրված է հայոց լեզվի բառապաշարում իրանական ծագում ունեցող փոխառությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով դրանց պատմական ձևավորման, լեզվական յուրացման, հնչյունական փոփոխությունների, իմաստային զարգացման և հայերենի բառային համակարգում ունեցած նշանակության հիմնախնդիրները։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է հայերենի և իրանական լեզուների բազմադարյա փոխազդեցության բացահայտման, լեզվական շփումների պատմական նախադրյալների ուսումնասիրության և փոխառյալ բառերի ծագումնաբանական ու համեմատական վերլուծության հետ։ Հայերենի բառապաշարի ձևավորման և զարգացման ընթացքում իրանական լեզուները կարևոր ազդեցություն են ունեցել հատկապես հին և միջին պատմական ժամանակաշրջաններում, երբ հայկական և իրանական աշխարհների միջև գոյություն են ունեցել քաղաքական, տնտեսական, հասարակական և մշակութային սերտ հարաբերություններ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է հին պարսկերենից, միջին իրանական լեզուներից, մասնավորապես՝ պարթևերենից և միջին պարսկերենից, ինչպես նաև իրանական լեզվական այլ աղբյուրներից հայերեն անցած բառերի ուսումնասիրությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի փոխառությունների հնչյունական համապատասխանությունները, բառարմատների կառուցվածքը, ձևաբանական հարմարեցումները, բառերի իմաստային փոփոխությունները և դրանց գործածության առանձնահատկությունները հայերենի պատմական տարբեր փուլերում։ Իրանական փոխառությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայոց լեզվի բառապաշարի հարստացման պատմական ուղիները, օտարալեզու տարրերի յուրացման օրինաչափությունները և լեզվական փոխազդեցության արդյունքում առաջացած նոր բառային ու իմաստային հարաբերությունները։ Կարևոր նշանակություն ունի փոխառյալ բառերի դասակարգումն ըստ իմաստային խմբերի՝ պետական կառավարման, ռազմական գործի, հասարակական հարաբերությունների, իրավական համակարգի, կրոնական պատկերացումների, առևտրի, արհեստների, կենցաղի, բնության և մշակութային կյանքի ոլորտներում։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է նաև իրանական ծագում ունեցող բառերի տարածվածությունը գրաբարում, միջին հայերենում, աշխարհաբարի տարբերակներում և հայերենի բարբառներում՝ հնարավորություն տալով հետևելու դրանց պատմական կենսունակությանը, գործածության փոփոխություններին և ժամանակակից լեզվում պահպանված ձևերին։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում հայերենում վաղ շրջանից ամրագրված այն փոխառությունները, որոնք ժամանակի ընթացքում ամբողջությամբ հարմարվել են լեզվի հնչյունական և քերականական համակարգին և ընկալվում են որպես հայերենի բառապաշարի բնական բաղադրիչներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է փոխառությունների տարբերակումը հայերենի և իրանական լեզուների ընդհանուր հնդեվրոպական ժառանգությունից, քանի որ բառերի արտաքին նմանությունը միշտ չէ, որ վկայում է փոխառության մասին։ Այս տեսանկյունից առանձնահատուկ նշանակություն ունեն պատմահամեմատական լեզվաբանության մեթոդները, հնչյունական համապատասխանությունների ուսումնասիրությունը, բառերի հնագույն վկայությունների համադրությունը և դրանց տարածման պատմական պայմանների գնահատումը։ Հետազոտության թեմատիկան առնչվում է նաև հայերենի պատմական հնչյունաբանությանը, ստուգաբանությանը, բառագիտությանը, իմաստաբանությանը և լեզվական շփումների տեսությանը։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում հայ մատենագրական աղբյուրներում պահպանված իրանական ծագման բառերի վկայությունները, դրանց կիրառության համատեքստերը և տարբեր դարաշրջաններում ունեցած իմաստային առանձնահատկությունները։ Իրանական փոխառությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու հայերի և իրանական ժողովուրդների պատմական շփումների որոշ կողմերը, բացահայտելու մշակութային ազդեցությունների ուղղությունները և լեզվական տվյալների միջոցով լրացուցիչ պատկերացում կազմելու հին Հայաստանի հասարակական ու քաղաքական կյանքի մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն նաև փոխառությունների միջնորդավորված փոխանցման հնարավորությունները, երբ բառերը հայերեն են անցել ոչ անմիջապես սկզբնաղբյուր լեզվից, այլ լեզվական շփումների ավելի բարդ գործընթացների արդյունքում։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է հայերենի բառապաշարի պատմական շերտերի բացահայտման, իրանական լեզուների հետ ունեցած փոխառնչությունների համակարգման և լեզվական փոփոխությունների օրինաչափությունների ուսումնասիրության անհրաժեշտությամբ։

Literature

Մատենագիտական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է հայ գեղարվեստական գրականության մեջ Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի կերպարին և թեմատիկ արտացոլմանը վերաբերող ստեղծագործությունների համակարգված ցանկ։ Ներառված գրականությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե խորհրդային ժամանակաշրջանի հայ հեղինակների ստեղծագործություններում ինչպես են ներկայացվել նրա կերպարը, գործունեությունը և տվյալ ժամանակաշրջանի գաղափարական պատկերացումները։ Ցանկում ընդգրկվող նյութերը կարող են ներառել պոեզիայի, արձակի, դրամատուրգիայի և գեղարվեստական այլ ժանրերի ստեղծագործություններ, որոնք մատենագիտական սկզբունքներով դասակարգված են՝ անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումը հեշտացնելու նպատակով։ Հրատարակությունն արտացոլում է նաև խորհրդային շրջանի հայ գրականության թեմատիկ ուղղություններից մեկը և հնարավորություն տալիս ուսումնասիրելու գրականության ու ժամանակի հասարակական-քաղաքական միջավայրի փոխհարաբերությունները։ Մատենագիտական նյութերի համակարգումը նպաստում է համապատասխան ստեղծագործությունների հայտնաբերմանը, համեմատական ուսումնասիրմանը և գրական գործընթացի պատմական համատեքստի բացահայտմանը։ Այն կարող է ծառայել որպես օժանդակ աղբյուր հայ խորհրդային գրականության և թեմատիկ մատենագիտության ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մատենագետների, գրադարանավարների, գրականագետների, պատմաբանների և հայ գրականության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Economics

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գործող վարկային կազմակերպությունների ռազմավարական կառավարման առանձնահատկություններին՝ ընդգծելով ֆինանսական համակարգի կայունության, ռիսկերի կառավարման և շուկայական մրցակցության պայմաններում դրանց գործունեության արդյունավետ կազմակերպման խնդիրները։ Աշխատությունը վերլուծում է վարկային կազմակերպությունների զարգացման ռազմավարությունները, ներառյալ պորտֆելի դիվերսիֆիկացումը, վարկային ռիսկերի գնահատման մեխանիզմները, տոկոսադրույքային քաղաքականությունը և կապիտալի կառավարման սկզբունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մակրոտնտեսական միջավայրի ազդեցությանը՝ գնաճի, փոխարժեքի տատանումների և տնտեսական աճի դինամիկայի համատեքստում, ինչպես նաև կարգավորող մարմինների դերակատարությանը ֆինանսական կայունության ապահովման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը ներառում է նաև մրցակցային ռազմավարությունների, թվայնացման և ֆինանսական տեխնոլոգիաների ներդրման ազդեցության գնահատում՝ որպես վարկային կազմակերպությունների արդյունավետության բարձրացման գործիքներ։ Աշխատանքը կարևոր է ֆինանսական կառավարման մասնագետների և տնտեսագետների համար՝ նպաստելով ռազմավարական որոշումների բարելավմանը և վարկային համակարգի կայուն զարգացմանը Հայաստանի ֆինանսական շուկայում։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Եղիշե Չարենցի բանաստեղծական լեզվի և անհատական ոճի համակողմանի լեզվաբանական ու գրականագիտական ուսումնասիրությանը՝ նրա ստեղծագործական տարբեր շրջանների նյութի հիման վրա։ Հետազոտության առանցքում բանաստեղծի բառապաշարի, պատկերավորման համակարգի, քերականական կառուցվածքների, խոսքային արտահայտչամիջոցների, տաղաչափական առանձնահատկությունների և դրանց միջոցով ձևավորվող ինքնատիպ գեղարվեստական աշխարհի բացահայտումն է։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել բառընտրությանը՝ ուսումնասիրելով գրական հայերենի, ժողովրդախոսակցական շերտերի, հնաբանությունների, նորաբանությունների, փոխառությունների և հեղինակային բառաստեղծման փոխհարաբերությունները։ Կարևոր ուղղություն է փոխաբերությունների, մակդիրների, համեմատությունների, խորհրդանիշների, կրկնությունների և հակադրությունների քննությունը, քանի որ դրանք էական դեր ունեն բանաստեղծական պատկերների, հուզական լարվածության և գաղափարական շեշտադրումների ձևավորման մեջ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև շարահյուսական կազմակերպմանը՝ պարզաբանելով կարճ ու ընդարձակ նախադասությունների, զուգահեռ կառույցների, բացականչական և հարցական ձևերի, բառերի անսովոր դասավորության ու խոսքային ռիթմի գեղարվեստական գործառույթները։ Բանաստեղծական հնչողության տեսանկյունից կարող են ուսումնասիրվել հանգավորման համակարգը, ռիթմը, հնչյունական կրկնությունները և բառերի երաժշտական կազմակերպումը՝ ցույց տալով դրանց մասնակցությունը ստեղծագործության ընդհանուր տրամադրության ձևավորմանը։ Առանձին նշանակություն ունի ստեղծագործական տարբեր փուլերի համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս հետևելու լեզվաոճական որոնումների զարգացմանը, բանաստեղծական ձևերի փոփոխությանը և գեղարվեստական արտահայտության նոր միջոցների յուրացմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող է քննվել նաև անհատական ոճի կապը XX դարի հայ գրական լեզվի զարգացման, ժամանակաշրջանի գրական շարժումների և համաշխարհային պոեզիայի գեղարվեստական նորարարությունների հետ։ Բանաստեղծի լեզուն այս համատեքստում ներկայանում է որպես ոչ միայն ստեղծագործական անհատականության արտահայտություն, այլև հայ բանաստեղծական խոսքի հնարավորությունների ընդլայնման կարևոր երևույթ։ Լեզվական և գրականագիտական վերլուծությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ձևի ու բովանդակության փոխկապակցվածությունը և պարզելու, թե լեզվական յուրաքանչյուր մակարդակ ինչպես է մասնակցում ստեղծագործության իմաստային ու հուզական ամբողջության կառուցմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը կարևոր ներդրում է չարենցագիտության և հայ գեղարվեստական խոսքի ուսումնասիրության մեջ՝ համակարգված կերպով ներկայացնելով բանաստեղծի լեզվական վարպետությունն ու ոճական ինքնատիպությունը։

Literature

Գրականագիտական և համեմատական գրականության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է օտարացման և հիշողության թեմաների գեղարվեստական արտահայտման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը Թոմաս Բերնհարդի և Քրիստոֆ Հայնի արձակում։ Քննության են առնվում անհատի և հասարակության հարաբերությունները, մարդու մեկուսացումը, ինքնության ճգնաժամը, անցյալի ընկալումը և անձնական ու հավաքական հիշողության դերը կերպարների աշխարհընկալման ձևավորման մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են հերոսների հիշողությունները, անցյալի փորձառությունները և հասարակական միջավայրի հետ հակասությունները պայմանավորում նրանց ներքին օտարացումը։ Վերլուծվում են հեղինակների պատմողական եղանակները, ժամանակի և հիշողության կառուցվածքը, կերպարների հոգեբանական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կրկնության, ներքին խոսքի և անցյալի վերաիմաստավորման գեղարվեստական գործառույթները։ Համեմատական քննության միջոցով բացահայտվում են երկու հեղինակների ստեղծագործություններում թեմաների մեկնաբանման ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ հաշվի առնելով նրանց գրական և պատմամշակութային միջավայրերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու հիշողության, ինքնության և հասարակությունից օտարման փոխկապակցվածությունը ժամանակակից գերմանալեզու արձակում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, գերմանագետների, համեմատական գրականությամբ զբաղվող հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։