Перспективы вступления Турции в Европейский Союз: позиция официальной Франции

Linguistics

Այս աշխատությունը նվիրված է Սոմերհոլդ Մոեմի ստեղծագործություններում գնահատողական բայ-հիշատակի կիրառման լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Նյութում վերլուծվում են գնահատողական առականների կոմբինատորային հնարավորությունները՝ տարբեր համատեքստերում, դրանց դերակատարությունը կերպարների բնութագրում, սյուժետային զարգացումներում և հեղինակի ոճի ձևավորման գործընթացում։ Աշխատությունը ընդգրկում է թե թեորետիկ հիմունքներ՝ կապված արժեքի, ինտենսիվության և սուբյեկտիվության արտահայտման հետ, և կիրառական վերլուծություն՝ խոսքի համատեքստում գնահատողական առականների տեղակայման օրինակներով։ Նյութը թույլ է տալիս հասկանալ, թե ինչպես Մոեմը օգտագործում է լեզվական միջոցները ընթերցողի գնահատականային ընկալությունը ձևավորելու համար, ինչպես նաև լույս է սփռում անգլիական գրականության լեզվական յուրահատկությունների և ձևավորման մեխանիզմների վրա։

History

Մենագրությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության ընթացքում Օսմանյան կայսրության մուսուլման բնակչության մասնակցության, զանգվածային բռնությունների ձևավորման և իրականացման գործընթացների պատմական ու հասարակագիտական ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում զանգվածների վարքագծի, հասարակական մասնակցության և բռնությունների կազմակերպման ու տարածման մեխանիզմների քննությունն է։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ցեղասպանական քաղաքականության իրականացման ընթացքում պետական իշխանության, տեղական վարչական կառույցների և հասարակության տարբեր խմբերի փոխհարաբերությունները՝ ուշադրություն դարձնելով նաև անհատական ու խմբային գործողությունների դերին։ Մուսուլման բնակչության մասնակցության հարցը քննարկվում է Օսմանյան կայսրության քաղաքական, սոցիալական և պատմական միջավայրի համատեքստում՝ փորձելով բացահայտել զանգվածային բռնությունների առաջացմանը նպաստած պայմաններն ու գործոնները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից են հասարակական մոբիլիզացիան, խմբային ինքնության ազդեցությունը, բռնության օրինականացման և արդարացման ձևերը, ինչպես նաև իշխանության ու հասարակության փոխազդեցությունը ցեղասպանական գործընթացում։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է Հայոց ցեղասպանության պատմության և դրա հասարակական մեխանիզմների ուսումնասիրության մեջ։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ցեղասպանագետների, սոցիոլոգների, մարդաբանների, քաղաքագետների, ուսանողների և Օսմանյան կայսրության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Religion

Այս կրոնական հրատարակությունը ներկայացնում է Անգլիայի և Իռլանդիայի միացյալ եկեղեցու աղոթական ու ծիսական ավանդույթները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով առավոտյան և երեկոյան աղոթքներին, ինչպես նաև Սուրբ Հաղորդության արարողության կարգին։ Այն առնչվում է անգլիկան եկեղեցու պաշտամունքային կյանքին, որի կարևոր բաղադրիչներն են համայնական աղոթքը, Աստվածաշնչի ընթերցանությունը, հոգևոր խորհրդածությունը և եկեղեցական խորհուրդների կատարումը։ Առավոտյան ու երեկոյան աղոթքները քրիստոնեական օրակարգում ունեն առանձնահատուկ նշանակություն․ դրանք հավատացյալին հնարավորություն են տալիս օրը սկսել և ավարտել աղոթքով, խորհել Աստծու խոսքի շուրջ և մասնակցել համայնքի միասնական հոգևոր կյանքին։ Սուրբ Հաղորդության արարողությունը կենտրոնական տեղ է զբաղեցնում անգլիկան պաշտամունքում՝ միավորելով սուրբգրային ընթերցումները, աղոթքները, օրհնությունները և հաղորդության խորհրդի կատարման հետ կապված գործողությունները։ Այսպիսի ծիսական գրքերը նախատեսված են եկեղեցական ծառայությունների կանոնավոր իրականացման, հոգևորականների ու հավատացյալների աղոթական կյանքի կազմակերպման և պաշտամունքային կարգի պահպանման համար։ Դրանց բովանդակությունը կարևոր է նաև եկեղեցական ավանդույթի փոխանցման տեսանկյունից, քանի որ սահմանված աղոթքներն ու ծիսական ձևերը նպաստում են համայնքի միասնականությանը և պաշտամունքի շարունակականությանը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում համեմատական պատարագագիտության, անգլիկան եկեղեցու պատմության, քրիստոնեական ծիսակարգերի և տարբեր եկեղեցական ավանդույթների փոխազդեցության ուսումնասիրության համար։ Այն արժեքավոր նյութ կարող է լինել նաև 19-րդ դարի հայերեն տպագիր կրոնական գրականության հետազոտողների համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին հայ ընթերցողական միջավայրում ներկայացվում այլ քրիստոնեական եկեղեցիների աղոթական և ծիսական կարգերը։

Religion

Հրատարակությունը 1867 թվականի համար նախատեսված օրացույց է, որը ներկայացնում է ժամանակի հաշվարկման քրիստոնեական և հայկական տոմարային համակարգերը։ Այն արտացոլում է հայ օրացուցային ավանդույթը և երկու ժամանակագրական համակարգերի զուգահեռ կիրառությունը՝ հնարավորություն տալով կողմնորոշվելու տարվա օրերի, ամսաթվերի և տոմարային համապատասխանությունների մեջ։ Նման օրացույցները կարևոր նշանակություն են ունեցել առօրյա կյանքի կազմակերպման, ամսաթվերի հաշվառման, եկեղեցական տոների և հիշատակի օրերի որոշման, ինչպես նաև հասարակական ու կրոնական գործունեության ժամանակացույցի պահպանման համար։ Հայոց ՌՅԺԶ թվականը ներկայացնում է հայկական ավանդական թվականության համապատասխան տարին, որի զուգադրումը Քրիստոսի թվականության հետ կարևոր է ժամանակագրական հաշվարկների համար։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ տոմարագիտության, օրացուցային մշակույթի և 19-րդ դարի հայ տպագրական գործունեության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն նաև արժեքավոր աղբյուր է ժամանակաշրջանի հայ հասարակության ժամանակային կազմակերպման, տոմարային սովորույթների և եկեղեցական օրացույցի կիրառության պատմության համար։

Culture

Մատենագիտական հրատարակությունը նվիրված է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականության համակարգված հավաքագրմանը, դասակարգմանը և ներկայացմանը՝ նպատակ ունենալով ապահովել մշակութային կյանքի տարբեր բնագավառներին առնչվող գիտական, տեղեկատվական և մասնագիտական աղբյուրների հասանելիությունը։ Աշխատությունն իրենից ներկայացնում է ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատու, որն ընդգրկում է հայկական մշակույթի, արվեստի պատմության, գեղարվեստական ստեղծագործության, մշակութային ժառանգության պահպանման և մշակութային հաստատությունների գործունեության վերաբերյալ հրապարակված գրքեր, գիտական հոդվածներ, ժողովածուներ, ուսումնամեթոդական նյութեր, պարբերական մամուլի հրապարակումներ և այլ տպագիր աղբյուրներ։ Հրատարակության հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և մշակույթի ոլորտի մասնագետներին տրամադրել կանոնակարգված տեղեկատվություն տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակված մասնագիտական գրականության մասին՝ նպաստելով անհրաժեշտ աղբյուրների որոնմանը, ուսումնասիրությանը և գիտահետազոտական աշխատանքներում դրանց արդյունավետ օգտագործմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ գրականության, երաժշտության, թատրոնի, կինոյի, կերպարվեստի, ճարտարապետության, ժողովրդական ստեղծագործության և մշակութային կյանքի այլ ոլորտների վերաբերյալ հրատարակություններին։ Մատենագիտական նյութերը հնարավորություն են տալիս հետևելու խորհրդային ժամանակաշրջանում հայկական արվեստագիտության և մշակութաբանության զարգացման հիմնական ուղղություններին, բացահայտելու գիտական ուսումնասիրությունների թեմատիկ բազմազանությունը և պատկերացում կազմելու մշակութային գործընթացների վերաբերյալ մասնագիտական հետաքրքրությունների փոփոխությունների մասին։ Կարևորվում են հայ արվեստագետների, գրողների, կոմպոզիտորների, նկարիչների, դերասանների, ռեժիսորների, ճարտարապետների և մշակույթի այլ գործիչների ստեղծագործական ժառանգությանը նվիրված հրապարակումները, ինչպես նաև մշակութային հաստատությունների գործունեության, գեղարվեստական կրթության և արվեստի տարբեր ճյուղերի զարգացման վերաբերյալ ուսումնասիրությունները։ Անդրադարձ է կատարվում պատմամշակութային հուշարձանների պահպանությանը, թանգարանային և գրադարանային գործին, մշակութային արժեքների ուսումնասիրմանը, ժողովրդական արվեստի ավանդույթներին և ազգային մշակութային ժառանգության հանրահռչակմանը վերաբերող գրականությանը։ Տեղեկատուի կարևոր առանձնահատկություններից է մատենագիտական տեղեկատվության պարբերական ներկայացումը, որի շնորհիվ հնարավոր է հետևել նոր հրատարակությունների ընթացքին և ժամանակին տեղեկանալ մշակույթի ու արվեստի բնագավառներում հրապարակվող աշխատությունների մասին։ Նյութերի թեմատիկ համակարգումը նպաստում է համապատասխան գրականության արագ հայտնաբերմանը, տարբեր գիտական ուղղությունների վերաբերյալ աղբյուրների համադրմանը և մասնագիտական տեղեկատվության արդյունավետ օգտագործմանը։ Հրատարակությունն ունի նաև պատմամշակութային նշանակություն, քանի որ արտացոլում է խորհրդային ժամանակաշրջանի հայկական մշակութային կյանքի ուսումնասիրության շրջանակները, գիտական հետաքրքրությունների ուղղությունները և տվյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ մշակութային ու գաղափարական մոտեցումները։ Մատենագիտական տեղեկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու առանձին տարիների հրատարակչական գործունեության պատկերը, հետևելու արվեստագիտական հետազոտությունների զարգացմանը և բացահայտելու մշակութային կյանքի վերաբերյալ տպագիր աղբյուրների տարածման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է տեղեկատուի դերը գրադարանային սպասարկման, տեղեկատվական աշխատանքի կազմակերպման, մատենագիտական որոնումների և գիտական հետազոտությունների համար անհրաժեշտ աղբյուրագիտական հիմքի ձևավորման գործում։ Աշխատությունը կարող է ծառայել որպես օժանդակ գործիք հայ մշակույթի պատմության տարբեր ժամանակաշրջանների ուսումնասիրության, արվեստագիտական մատենագիտությունների կազմման, թեմատիկ գրականության ցանկերի պատրաստման և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ տեղեկատվության համակարգման համար։ Այն նպաստում է նաև ազգային տպագիր ժառանգության պահպանմանը, մշակութային հիշողության ուսումնասիրմանը և անցյալի գիտական ու ստեղծագործական գործունեության վերաբերյալ տեղեկությունների փոխանցմանը հետագա սերունդներին։ Հրատարակության արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն ներկայացվող մատենագիտական տվյալների տեղեկատվական նշանակությամբ, այլև հայկական մշակույթի և արվեստի պատմության ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ աղբյուրների բացահայտման ու համակարգման հնարավորություններով։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանագետների, մատենագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների, երաժշտագետների, թատերագետների, գրականագետների, թանգարանային աշխատողների, գիտահետազոտական հաստատությունների մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների և հայ մշակույթի ու արվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Economics

Իտալիայի տնտեսության զարգացման առանձնահատկությունները և կառուցվածքային տեղաշարժերը ձևավորվել են պատմական, աշխարհագրական և սոցիալ-տնտեսական գործոնների ազդեցությամբ, ինչը երկրին տվել է զարգացած, բայց ներքին անհավասարություններով բնութագրվող տնտեսություն։ Italy-ի տնտեսությունը համարվում է Եվրոպայի խոշորագույններից մեկը և բնութագրվում է բարձր զարգացած արդյունաբերությամբ, ուժեղ ծառայությունների ոլորտով և ավանդական փոքր ու միջին ձեռնարկությունների (ՓՄՁ) մեծ դերով։ Նրա զարգացման կարևոր առանձնահատկություններից է հյուսիս-հարավ տնտեսական բաժանումը․ հյուսիսը (օրինակ՝ Միլան, Թուրին) ավելի արդյունաբերականացված և զարգացած է, մինչդեռ հարավային շրջանները (Մեzzogiorno) ունեն ավելի բարձր գործազրկություն և ավելի թույլ տնտեսական կառուցվածք։ Պատմականորեն Իտալիայի տնտեսական աճը արագացել է հատկապես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո՝所谓 «տնտեսական հրաշքի» շրջանում, երբ զարգացան մեքենաշինությունը, ավտոմոբիլային արդյունաբերությունը և քիմիական արտադրությունը։ Վերջին տասնամյակներում տեղի են ունեցել կառուցվածքային տեղաշարժեր՝ արդյունաբերության որոշ ճյուղերի անկումով և ծառայությունների, ֆինանսական հատվածի ու բարձր տեխնոլոգիաների աճով։ Զգալի դեր է ստանում նաև զբոսաշրջությունը, որը Իտալիան դարձնում է աշխարհի ամենաշատ այցելվող երկրներից մեկը։ Միևնույն ժամանակ գլոբալ մրցակցությունը, ժողովրդագրական ծերացումը և պետական պարտքի բարձր մակարդակը համարվում են զարգացման հիմնական մարտահրավերներ։ Այսպիսով, Իտալիայի տնտեսությունը բնութագրվում է բարձր զարգացած, բայց անհամաչափ կառուցվածքով, որտեղ ավանդական արդյունաբերական հիմքերը աստիճանաբար փոխվում են դեպի ծառայությունների և նորարարական ոլորտների ընդլայնում։