Պետական մասնակցությամբ առևտրային կազմակերպությունների դեբիտորական և կրեդիտորական պարտքերի կառավարման հիմնախնդիրները ՀՀ-ում

Chemistry

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է տիտանի, ցիրկոնիումի և նիոբիումի ալյումինիդների ձևավորման գործընթացներին ջրածնային (հիդրիդային) ցիկլում, ինչպես նաև դրանց հիդրիդների սինթեզին ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի (ՍԲՍ) մեթոդով՝ ընդգծելով ռեակցիոն մեխանիզմների, կառուցվածքային փոխակերպումների և նյութերի հատկությունների ձևավորման օրինաչափությունները։ Աշխատանքը կենտրոնանում է մետաղ-ալյումին համակարգերում միջմետաղական միացությունների առաջացման վրա, որտեղ ջրածինը հանդես է գալիս որպես ակտիվ միջավայր՝ նպաստելով փուլային փոխակերպումների վերահսկմանը և նոր կառուցվածքային ֆազաների ստացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիդրիդների ձևավորման թերմոդինամիկական և կինետիկ պայմաններին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը վերջնական ալյումինիդների միկրոկառուցվածքի և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների վրա։ Ներկայացվում է նաև ՍԲՍ մեթոդի կիրառությունը որպես էներգաարդյունավետ և արագ սինթեզի տեխնոլոգիա, որը թույլ է տալիս ստանալ բարձր մաքրությամբ և նպատակային կառուցվածքով նյութեր՝ առանց արտաքին երկարատև տաքացման անհրաժեշտության։ Աշխատանքը վերլուծում է նաև ստացված միացությունների պոտենցիալ կիրառությունները բարձր ջերմաստիճանային տեխնոլոգիաներում, պաշտպանական ծածկույթներում և նոր սերնդի ինժեներական նյութերում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ հիդրիդային ցիկլի և ՍԲՍ մեթոդի համադրությունը բացում է նոր հնարավորություններ առաջադեմ մետաղական համակարգերի սինթեզի և կառավարման համար՝ ապահովելով նյութագիտության ոլորտում նոր տեխնոլոգիական լուծումներ։

Linguistics

Հրատարակությունը մայրենի լեզվի ուսուցման համար նախատեսված դասագիրք է, որի վերնագիրը ցույց է տալիս, որ այն կազմված է ուսումնական հաջորդականության երկրորդ տարվա համար։ Աշխատության հիմնական նպատակն է սովորողների լեզվական գիտելիքների ամրապնդումը, մայրենի լեզվի կառուցվածքի աստիճանական յուրացումը և բանավոր ու գրավոր խոսքի զարգացմանը նպաստելը։ Մայրենի լեզվի ուսուցումը կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարրական կրթության մեջ, քանի որ այն հիմք է ստեղծում ընթերցանության, գրավոր արտահայտման, մտքերի հստակ ձևակերպման և հետագա ուսումնական առարկաների յուրացման համար։ Լեզվի միջոցով երեխաները սովորում են ընկալել ու մեկնաբանել շրջապատող աշխարհի մասին տեղեկությունները, նկարագրել իրադարձությունները, արտահայտել իրենց կարծիքները և հաղորդակցվել տարբեր իրավիճակներում։ Ուսումնական հաջորդականության երկրորդ տարվա դասագիրքը սովորաբար նախատեսված է նախորդ փուլում ձեռք բերված հմտությունների զարգացման և ավելի բարդ լեզվական առաջադրանքների աստիճանական ներմուծման համար։ Այդպիսի ձեռնարկներում կարող են ներառվել ընթերցանության նյութեր, բառապաշարի հարստացման առաջադրանքներ, նախադասությունների կազմման վարժություններ, գրավոր խոսքի զարգացնող աշխատանքներ և լեզվական կանոնների գործնական կիրառության օրինակներ։ Ընթերցանության միջոցով սովորողները հնարավորություն են ստանում ընդլայնելու իրենց բառապաշարը, հասկանալու տարբեր տեսակի տեքստերի բովանդակությունը, ճանաչելու պատմողական ու նկարագրական խոսքի առանձնահատկությունները և զարգացնելու ընթերցածը վերարտադրելու կարողությունը։ Բառերի ու նախադասությունների հետ տարվող աշխատանքը կարող է օգնել երեխաներին տարբերակելու բառերի իմաստային կապերը, ճիշտ կիրառելու լեզվական ձևերը և կառուցելու տրամաբանական ու քերականորեն ճիշտ արտահայտություններ։ Գրավոր վարժությունները կարևոր են տառերի, բառերի և նախադասությունների ճիշտ գրության, ուղղագրական հմտությունների և ինքնուրույն շարադրելու կարողության ձևավորման համար։ Մայրենի լեզվի դասագրքերը կարող են նաև ներառել փոքր պատմություններ, առակներ, բանաստեղծական հատվածներ կամ առօրյա կյանքին վերաբերող տեքստեր, որոնց միջոցով երեխաները ծանոթանում են լեզվական տարբեր կառուցվածքների և միաժամանակ ընդլայնում իրենց ճանաչողական ու մշակութային գիտելիքները։ Այդպիսի նյութերը կարող են նպաստել ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը, երևակայության զարգացմանը և տարբեր իրավիճակներում մարդկանց վարքագծի ու փոխհարաբերությունների ընկալմանը։ Մայրենի լեզվի ուսուցումը միայն քերականական կանոնների յուրացում չէ. այն ներառում է նաև լեզվական զգացողության զարգացում, բառերի իմաստների ճիշտ ըմբռնում, մտքերի հաջորդական ներկայացում և խոսքի համապատասխանեցում հաղորդակցական նպատակին։ Այս տեսանկյունից դասագիրքը կարող էր ծառայել որպես ուսուցչի և աշակերտի համատեղ աշխատանքի հիմնական նյութ՝ ապահովելով դասերի ընթացքում ընթերցանության, բացատրության, հարցուպատասխանի և գրավոր վարժությունների կազմակերպումը։ XX դարի սկզբին հայերեն ուսումնական գրականության զարգացումը սերտորեն կապված էր հայկական դպրոցների գործունեության և մայրենի լեզվով կրթության տարածման հետ։ Հայկական կրթական միջավայրում դասագրքերը կարևոր միջոց էին լեզվական գիտելիքների համակարգման, ուսուցման ծրագրերի իրականացման և դպրոցական կրթության շարունակականության ապահովման համար։ Թիֆլիսը տվյալ ժամանակաշրջանում հայ մշակութային, կրթական և հրատարակչական կյանքի նշանակալի կենտրոններից էր։ Քաղաքում գործող տպարանները կարևոր դեր ունեին հայերեն գրքերի, դասագրքերի, պարբերականների և այլ կրթական նյութերի հրատարակման գործում։ Այդ միջավայրում ստեղծված ուսումնական գրականությունը նպաստում էր մայրենի լեզվի ուսուցման մեթոդների տարածմանը և հայերեն գրավոր մշակույթի պահպանմանը։ Հին դասագրքերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես էին տարբեր ժամանակաշրջաններում կազմակերպվում լեզվի դասավանդումը, ինչպիսի վարժություններ էին կիրառվում և ինչ տեղ էր հատկացվում ընթերցանությանը, ուղղագրությանը, քերականությանը և շարադրանքին։ Դրանք կարող են արժեքավոր աղբյուր լինել նաև հայերենի պատմական ուղղագրության, ուսումնական բառապաշարի, լեզվական նորմերի և մանկավարժական մոտեցումների ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայոց լեզվի դասավանդման պատմությամբ, հայ մանկավարժությամբ, հին դպրոցական դասագրքերով և XX դարի սկզբի հայ գրատպությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Այն կարող է նաև դիտարկվել որպես հայկական կրթական ժառանգության մաս, որն արտացոլում է մայրենի լեզվի ուսուցման կարևորությունը դպրոցական կրթության և ազգային մշակութային կյանքի համար։ Միաժամանակ, միայն վերնագրի և մատենագիտական տվյալների հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել դասագրքի կոնկրետ բաժինները, ընթերցանության նյութերի ցանկը, քերականական թեմաները կամ հեղինակի կիրառած ուսուցման մեթոդները։ Ուստի նկարագրությունը ներկայացնում է գրքի վերնագրից բխող հիմնական կրթական նշանակությունը՝ առանց դրա բովանդակության մասին չստուգված մանրամասներ վերագրելու։

Economics

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության բուհական համակարգում եկամուտների և ծախսերի հաշվառման ու կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման հիմնախնդիրներին՝ ընդգծելով ֆինանսական կառավարման արդյունավետության բարձրացման, թափանցիկության ապահովման և ռեսուրսների օպտիմալ բաշխման անհրաժեշտությունը։ Բուհական հաստատությունների ֆինանսական գործունեությունը ներառում է պետական ֆինանսավորում, ուսման վարձավճարներ, գիտահետազոտական դրամաշնորհներ, միջազգային ծրագրերից ստացվող միջոցներ և այլ եկամտային աղբյուրներ, որոնց ճիշտ հաշվառումն ու վերահսկումը կարևոր դեր ունի կրթական համակարգի կայուն զարգացման գործում։ Հայաստանում բուհական ֆինանսական կառավարման ոլորտում առկա են մի շարք խնդիրներ, ինչպիսիք են բյուջետային պլանավորման ոչ բավարար ճկունությունը, ծախսերի կառուցվածքի ոչ լիարժեք թափանցիկությունը, ֆինանսական հաշվետվությունների ստանդարտացման բացերը և արդյունավետ վերահսկողական մեխանիզմների սահմանափակ կիրառությունը։ Այս խնդիրները հաճախ հանգեցնում են ռեսուրսների ոչ արդյունավետ օգտագործման և ռազմավարական զարգացման ծրագրերի իրականացման դժվարությունների։ Կատարելագործման հիմնական ուղղություններից են ժամանակակից հաշվապահական և կառավարման տեղեկատվական համակարգերի ներդրումը, բյուջետային ծրագրային պլանավորման կիրառումը, ֆինանսական հաշվետվությունների միջազգային ստանդարտներին համապատասխանեցումը և ներքին աուդիտի համակարգերի զարգացումը։ Կարևոր է նաև բուհերի ինքնավարության և ֆինանսական պատասխանատվության միջև հավասարակշռության ապահովումը, ինչը թույլ կտա բարձրացնել կառավարման արդյունավետությունը և մրցունակությունը։ Այսպիսով, եկամուտների և ծախսերի հաշվառման կատարելագործումը ՀՀ բուհական համակարգում հանդիսանում է ռազմավարական նշանակության խնդիր, որը ուղղված է բարձրագույն կրթության որակի բարձրացմանը և ֆինանսական կայունության ապահովմանը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հարկային քաղաքականության տնտեսական բովանդակության, գործող մեխանիզմների և զարգացման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ Շիրակի մարզի սոցիալ-տնտեսական առանձնահատկությունների օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում հարկային համակարգի ձևավորման և գործունեության հիմնական սկզբունքները, հարկերի դերը պետական եկամուտների ապահովման, տնտեսական գործընթացների կարգավորման և տարածքային զարգացման խթանման գործում։ Վերլուծվում են հարկային բեռի բաշխման, հարկային եկամուտների ձևավորման, հարկման արդյունավետության, հարկային վարչարարության և տնտեսավարող սուբյեկտների հարկային պարտավորությունների կատարման հետ կապված հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Շիրակի մարզի տնտեսական կառուցվածքին, ձեռնարկատիրական գործունեության պայմաններին, զբաղվածության մակարդակին, կազմակերպությունների և անհատ ձեռնարկատերերի գործունեությանը, ինչպես նաև այն գործոններին, որոնք կարող են ազդել մարզում հարկային եկամուտների ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրվում է հարկային քաղաքականության ազդեցությունը փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման, ներդրումային ակտիվության, նոր աշխատատեղերի ստեղծման և մարզի տնտեսական ներուժի օգտագործման վրա։ Քննության են առնվում հարկային արտոնությունների, հարկման տարբեր ռեժիմների և վարչարարական ընթացակարգերի արդյունավետության հարցերը՝ գնահատելով դրանց հնարավոր ազդեցությունը տնտեսավարողների վարքագծի և տնտեսական գործունեության ընդլայնման վրա։ Կարևորվում են նաև հարկային կարգապահության բարձրացման, ստվերային տնտեսական գործունեության նվազեցման, հարկային վերահսկողության կատարելագործման և հարկ վճարողների հետ պետական մարմինների փոխգործակցության բարելավման խնդիրները։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել հանրապետական և մարզային տնտեսական ու հարկային ցուցանիշները՝ բացահայտելու տարածքային առանձնահատկությունները և հարկային քաղաքականության կիրառման ընթացքում առաջացող խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հարկային համակարգի զարգացման այնպիսի ուղղություններին, որոնք կարող են նպաստել հարկային վարչարարության պարզեցմանը, թվային գործիքների արդյունավետ օգտագործմանը, հարկային բեռի առավել հիմնավորված բաշխմանը և գործարար միջավայրի բարելավմանը։ Ուսումնասիրության արդյունքները հնարավորություն են տալիս ձևակերպել առաջարկություններ՝ ուղղված հարկային քաղաքականության արդյունավետության բարձրացմանը, պետական և տեղական տնտեսական շահերի առավել արդյունավետ համադրմանը և Շիրակի մարզի տնտեսական զարգացման համար բարենպաստ պայմանների ձևավորմանը։

Religion

Հրատարակությունը հոգևոր երգերի ժողովածու է, որի բովանդակության հիմնական մասը կազմում են սաղմոսներն ու քրիստոնեական հոգևոր երգերը։ Սաղմոսները կարևոր տեղ են զբաղեցնում աստվածաշնչյան և քրիստոնեական աղոթական ավանդույթներում՝ արտահայտելով հավատացյալի աղոթքը, փառաբանությունը, գոհաբանությունը, զղջումը և Աստծուն ուղղված խնդրանքները։ Դրանք դարեր շարունակ կիրառվել են անհատական աղոթքի, եկեղեցական արարողությունների և համայնական պաշտամունքի ընթացքում՝ պահպանելով իրենց նշանակությունը քրիստոնեական հոգևոր կյանքի մեջ։ Ժողովածուի մյուս կարևոր բաղադրիչը հոգևոր երգերն են, որոնք աղոթական և դավանաբանական բովանդակությունը փոխանցում են երգեցողության միջոցով։ Հայ եկեղեցական երաժշտության ավանդույթում հոգևոր երգերը ոչ միայն պաշտամունքի բաղկացուցիչ մասն են, այլև կրոնական գիտելիքի, հոգևոր զգացողության և մշակութային հիշողության փոխանցման միջոց։ Նման երգարանները կարևոր դեր են ունեցել եկեղեցական երգեցողության պահպանման, տարածման և ուսուցման գործում՝ ծառայելով հոգևորականներին, երգեցողներին ու հավատացյալներին։ Սաղմոսների և հոգևոր երգերի համատեղ ընդգրկումը ժողովածուին հաղորդում է աղոթական ու պաշտամունքային բնույթ և այն կապում հայ քրիստոնեական գրավոր ու երաժշտական ժառանգության հետ։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հայ եկեղեցու ծիսական կյանքի, հոգևոր երգեցողության պատմության և կրոնական գրականության ուսումնասիրության համար, ինչպես նաև հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ հոգևոր մշակույթով և ավանդական եկեղեցական երաժշտությամբ զբաղվող հետազոտողների ու ընթերցողների համար։

Political Science

Նյութը նվիրված է 1992-2003 թվականներին Հայաստանի՝ եվրոպական և տարածաշրջանային ինտեգրման գործընթացներին, դրանց ձևավորման նախադրյալներին, հիմնական ուղղություններին և արտաքին ու ներքին քաղաքականության վրա ունեցած ազդեցությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է անկախության վերականգնումից հետո Հայաստանի՝ միջազգային հարաբերությունների համակարգում իր տեղը հաստատելու և տարբեր քաղաքական, տնտեսական ու անվտանգության կառույցների հետ համագործակցություն զարգացնելու գործընթացը։ Այս ժամանակահատվածը կարևոր փուլ էր, քանի որ նորանկախ պետությունը միաժամանակ պետք է ձևավորեր արտաքին քաղաքականության առաջնահերթությունները, ամրապնդեր պետական ինստիտուտները և ստեղծեր հարաբերությունների բազմակողմ համակարգ ինչպես եվրոպական պետությունների ու կազմակերպությունների, այնպես էլ հարևան երկրների և տարածաշրջանային կառույցների հետ։ Եվրոպական ուղղության ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հայաստանի հարաբերությունների զարգացումը եվրոպական քաղաքական և տնտեսական կառույցների հետ, ժողովրդավարական ինստիտուտների ամրապնդման, մարդու իրավունքների պաշտպանության, իրավական համակարգի զարգացման և շուկայական տնտեսության ձևավորման հարցերում միջազգային համագործակցության ընդլայնումը։ Միաժամանակ տարածաշրջանային ինտեգրման համատեքստում անհրաժեշտ է դիտարկել Հայաստանի հարաբերությունները Հարավային Կովկասի և հարակից տարածաշրջանի երկրների հետ, տնտեսական ու հաղորդակցական կապերի խնդիրները, անվտանգության մարտահրավերները և տարածաշրջանային հակամարտությունների ազդեցությունը արտաքին քաղաքական գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ուներ Ղարաբաղյան հակամարտությունը, որը մեծ ազդեցություն էր ունենում Հայաստանի արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների, տարածաշրջանային հարաբերությունների և տնտեսական հնարավորությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանի մասնակցությանը միջազգային և տարածաշրջանային կազմակերպություններին, երկկողմ ու բազմակողմ հարաբերությունների ընդլայնմանը և արտաքին քաղաքականության մեջ եվրոպական ու տարածաշրջանային ուղղությունների համադրմանը։ 1990-ականների և 2000-ականների սկզբի գործընթացների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր Հայաստանը փորձում միաժամանակ պահպանել իր անվտանգային և տնտեսական շահերը, ընդլայնել միջազգային գործընկերների շրջանակը և ներգրավվել եվրոպական ու տարածաշրջանային համագործակցության մեխանիզմներում։ Կարևոր է նաև գնահատել տնտեսական գործոնը, քանի որ տարածաշրջանային հաղորդակցությունների սահմանափակումները, առևտրային հարաբերությունների առանձնահատկությունները և արտաքին տնտեսական կապերի զարգացումը անմիջականորեն ազդում էին ինտեգրացիոն հնարավորությունների վրա։ Նյութը կարող է դիտարկել նաև այդ ժամանակաշրջանի արտաքին քաղաքականության հիմնական ձեռքբերումներն ու սահմանափակումները՝ ընդգծելով, որ ինտեգրումը միակողմանի գործընթաց չէր և պայմանավորված էր ինչպես Հայաստանի նախաձեռնություններով, այնպես էլ տարածաշրջանային ու միջազգային միջավայրի փոփոխություններով։ Ընդհանուր առմամբ, 1992-2003 թվականների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հայաստանի արտաքին քաղաքականության եվրոպական և տարածաշրջանային ուղղությունների ձևավորման տրամաբանությունը, գնահատելու միջազգային համագործակցության հիմնական արդյունքները և հասկանալու այն քաղաքական, տնտեսական ու անվտանգային պայմանները, որոնց ներքո ձևավորվում էր Հայաստանի տեղը եվրոպական և տարածաշրջանային հարաբերությունների համակարգում։