Պղնձի հիմքով բարձր հաղորդականությամբ և ջերմակայունությամբ փոշեկոմպոզիտային նյութերի ստացման տեխնոլոգիայի մշակումը

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Psychology

Психология самоотношения աշխատությունը հոգեբանության ոլորտի գիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է անձի ինքնաարժևորման, ինքնընկալման և ինքնահաստատման հոգեբանական մեխանիզմների վերլուծությանը, այն բացատրում է «սամոօթնոշենիե» (self-attitude) հասկացության կառուցվածքը՝ ներառելով ինքնագնահատականը, ինքնաընկալումը, հուզական վերաբերմունքը սեփական անձի նկատմամբ և վարքային դրսևորումները, գիրքը ուսումնասիրում է նաև անձի ինքնակարգավորման գործընթացները, ներքին կոնֆլիկտների ձևավորումը և դրանց ազդեցությունը հոգեկան առողջության վրա, միաժամանակ անդրադառնում է զարգացման հոգեբանությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է ինքնաառնչությունը ձևավորվում մանկությունից մինչև հասունություն սոցիալական միջավայրի ազդեցության ներքո, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հոգեբանության, անձի զարգացման և կլինիկական հոգեբանության ոլորտների համար։

History

Այս աշխատանքը նվիրված է 1918 թվականի հայ-վրացական զինված հակամարտության ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով փաստական տվյալների, արխիվային նյութերի և ժամանակակից փաստաթղթերի քննության վրա, որի նպատակն է վերականգնել իրադարձությունների իրական ընթացքը և վերլուծել դրանց քաղաքական, ռազմական և սոցիալական պատճառները։ Հեղինակը ներկայացնում է Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Հարավային Կովկասում ձևավորված բարդ իրավիճակը, երբ նորաստեղծ Հայաստանի և Վրաստանի հանրապետությունները բախվեցին սահմանային հարցերի շուրջ՝ հատկապես Լոռու, Բորչալուի և Ջավախքի շրջաններում, որոնք ունեն խառը բնակչություն և ռազմավարական նշանակություն։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է, որ հակամարտությունը ծագել է ինչպես տարածքային պահանջներից, այնպես էլ ազգային ինքնորոշման գործընթացների և նախկին կայսերական վարչական սահմանների փլուզման հետևանքով առաջացած վակուումից։ Մանրամասն նկարագրվում են ռազմական գործողությունները 1918 թվականի դեկտեմբերին, ներառյալ առանձին ճակատամարտերը, զորքերի տեղաշարժերը և կողմերի ռազմական հնարավորությունները, ինչպես նաև տեղական բնակչության մասնակցությունը և ազդեցությունը հակամարտության ընթացքի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դիվանագիտական միջամտությանը՝ մասնավորապես բրիտանական կողմի դերակատարությանը, որը հանգեցրեց զինադադարի հաստատմանը և Լոռու տարածքում չեզոք գոտու ստեղծմանը։ Աշխատության աղբյուրագիտական հիմքը կազմված է տարբեր արխիվային փաստաթղթերից, պաշտոնական հաղորդագրություններից, ռազմական զեկույցներից և ժամանակակից պատմագրական ուսումնասիրություններից, որոնք համադրվում են՝ փորձելով նվազեցնել ազգային պատմագրությունների կողմնակալությունները և վերականգնել իրադարձությունների բազմակողմանի պատկերը։ Բացի ռազմական և քաղաքական վերլուծությունից, քննարկվում են նաև հակամարտության սոցիալական հետևանքները՝ ներառյալ քաղաքացիական բնակչության տեղաշարժերը, ձերբակալությունները և տարածաշրջանային լարվածության աճը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է 1918 թվականի հայ-վրացական զինված հակամարտությունը որպես բարդ և բազմաշերտ պատմական երևույթ, որը ձևավորվել է տարածաշրջանային պետականության ձևավորման դժվարին պայմաններում և հետագայում ազդել է հայ-վրացական հարաբերությունների զարգացման վրա։

Psychology

Աշխատությունը նվիրված է միջխմբային հակամարտությունների պայմաններում օբյեկտային ապամարդկայնացման ձևավորման և փոփոխության սոցիալ-հոգեբանական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ Ղարաբաղյան հակամարտության օրինակով։ Քննության է առնվում ապամարդկայնացումը որպես այնպիսի ընկալման գործընթաց, որի դեպքում հակադիր խմբի ներկայացուցիչներին վերագրվող մարդկային անհատականությունն ու հատկանիշները նվազեցվում կամ անտեսվում են, և նրանք կարող են ընկալվել առավելապես որպես որոշակի խմբի կամ հակամարտող կողմի ներկայացուցիչներ։ Վերլուծվում են այդ երևույթի դրսևորման առանձնահատկությունները, ժամանակային փոփոխությունները և հնարավոր կապը խմբային ինքնության, սոցիալական հեռավորության, կարծրատիպերի, բացասական հուզական վերաբերմունքի և հակամարտության վերաբերյալ ձևավորված պատկերացումների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես կարող են երկարատև հակամարտությունը, հասարակական հաղորդակցությունը, տեղեկատվական միջավայրը և խմբային հիշողությունը կապված լինել հակադիր կողմի ընկալման փոփոխությունների հետ։ Քննարկվում են ապամարդկայնացման մակարդակի ուսումնասիրման հոգեբանական և սոցիալ-հոգեբանական մեթոդները, տարբեր ժամանակահատվածներում ստացված տվյալների համեմատության հնարավորությունները և դրանց մեկնաբանման սահմանափակումները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև միջխմբային վերաբերմունքների ձևավորման, թշնամական պատկերացումների պահպանման կամ փոփոխման և սոցիալական ընկալումների դինամիկայի խնդիրներին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ դիտարկել հակամարտության ոչ միայն քաղաքական և պատմական, այլև սոցիալ-հոգեբանական կողմերը՝ առանց հակամարտող խմբերի վերաբերյալ ընդհանրացնող գնահատականների։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սոցիալական և քաղաքական հոգեբանության, հակամարտությունների ուսումնասիրության, սոցիոլոգիայի և հաղորդակցության ոլորտների հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Law

Սահմանադրական կայունությունն ու զարգացումը իրավական պետության կարևորագույն բնութագրիչներից են, որոնք ապահովում են սահմանադրական համակարգի անընդհատությունը, կանխատեսելիությունը և ժամանակի ընթացքում կատարելագործումը։ Սահմանադրական կայունությունը նշանակում է, որ պետության հիմնական օրենքը՝ սահմանադրությունը, ունի կայուն բնույթ և չի ենթարկվում հաճախակի կամ կամայական փոփոխությունների, քանի որ այն հանդիսանում է իրավական համակարգի հիմքը։ Այդ կայունությունը ապահովում է պետական իշխանության կազմակերպվածությունը, քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանության հուսալիությունը և իրավական հարաբերությունների կանխատեսելիությունը։ Միևնույն ժամանակ սահմանադրական զարգացումը ենթադրում է սահմանադրության և սահմանադրական ինստիտուտների աստիճանական կատարելագործում՝ համապատասխանեցնելով դրանք հասարակական, քաղաքական և տնտեսական փոփոխություններին։ Սահմանադրական զարգացման միջոցով պետությունը կարողանում է արձագանքել նոր մարտահրավերներին, ամրապնդել ժողովրդավարական ինստիտուտները և բարձրացնել մարդու իրավունքների պաշտպանության մակարդակը։ Սահմանադրական կայունության և զարգացման իրավագիտական բնույթը արտահայտվում է այն փաստով, որ դրանք հիմնված են իրավունքի գերակայության, ժողովրդավարության և իշխանությունների բաժանման սկզբունքների վրա։ Սահմանադրական փոփոխությունները իրականացվում են հատուկ սահմանված ընթացակարգերով, որոնք հաճախ պահանջում են լայն քաղաքական և հասարակական համաձայնություն, որպեսզի բացառվի քաղաքական իրավիճակային ազդեցությունը հիմնական օրենքի վրա։ Այս գործընթացը ապահովում է, որ սահմանադրությունը մնա կայուն, բայց միաժամանակ ճկուն՝ հասարակության զարգացող կարիքներին համապատասխան։ Սահմանադրական կայունության դրսևորումներից են սահմանադրության բարձրագույն իրավական ուժը, պետական մարմինների կողմից դրա անվերապահ կատարումը և սահմանադրական նորմերի նկատմամբ դատական վերահսկողությունը։ Սահմանադրական զարգացման դրսևորումները կարող են լինել նոր սահմանադրական փոփոխությունները, ինստիտուցիոնալ բարեփոխումները, մարդու իրավունքների պաշտպանության ընդլայնումը և ժողովրդավարական մեխանիզմների կատարելագործումը։ Այս գործընթացում կարևոր դեր ունեն սահմանադրական դատարանը, խորհրդարանը և քաղաքացիական հասարակությունը, որոնք միասին ապահովում են սահմանադրական համակարգի հավասարակշռված զարգացումը։ Այսպիսով, սահմանադրական կայունությունն ու զարգացումը հանդիսանում են իրավական պետության կենսունակության հիմքը, քանի որ ապահովում են մի կողմից իրավական համակարգի կայունություն, իսկ մյուս կողմից՝ դրա շարունակական արդիականացում և կատարելագործում։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում համալիր ձեռնարկատիրական գործունեության թույլտվության՝ ֆրանչայզինգի պայմանագրի իրավական կարգավորման ուսումնասիրությանը՝ դրա քաղաքացիաիրավական բնույթի, կառուցվածքի և գործնական կիրառության համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է ֆրանչայզինգային հարաբերությունների իրավական էությունը, դրանց մասնակիցների կարգավիճակը, իրավունքներն ու պարտականությունները, ինչպես նաև այդ պայմանագրի առանձնահատկությունները ձեռնարկատիրական գործունեության կազմակերպման և իրականացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պայմանագրի առարկային, էական պայմաններին, դրա կնքման, փոփոխման և դադարեցման կարգին, ինչպես նաև ապրանքային նշանների, առևտրային անվանումների, գործարար համբավի, տեխնոլոգիաների, know-how-ի և այլ մտավոր կամ գործարար արժեքների օգտագործման իրավական հարցերին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են ֆրանչայզերի և ֆրանչայզիի միջև ձևավորվող հարաբերությունների առանձնահատկությունները, կողմերի համագործակցության, վերահսկողության և տեղեկատվության փոխանակման մեխանիզմները, ինչպես նաև պայմանագրային պարտավորությունների պատշաճ կատարման ապահովման միջոցները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև ֆրանչայզինգի և հարակից պայմանագրային կառուցակարգերի տարբերակմանը, մրցակցային հարաբերությունների վրա դրա հնարավոր ազդեցությանը, առևտրային գաղտնիքի պահպանությանը և պայմանագրային պատասխանատվության հարցերին։ Կարևորվում է Հայաստանի իրավական համակարգում ֆրանչայզինգային հարաբերությունների կարգավորման առանձնահատկությունը, գործող իրավական նորմերի կիրառման խնդիրները և իրավակիրառ պրակտիկայում հնարավոր վեճերի լուծման մեխանիզմները։ Քննության են առնվում նաև ֆրանչայզինգի զարգացման համար անհրաժեշտ իրավական երաշխիքները, պայմանագրային ազատության և կողմերի շահերի պաշտպանության հավասարակշռությունը, ինչպես նաև օրենսդրական կարգավորման կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել ֆրանչայզինգային պայմանագրի իրավական կառուցվածքի, դրա մասնակիցների փոխհարաբերությունների և Հայաստանի ձեռնարկատիրական միջավայրում դրա կիրառման առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական և ձեռնարկատիրական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, ձեռնարկատերերի, բիզնեսի սեփականատերերի, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և պայմանագրային հարաբերությունների իրավական կարգավորմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։