Պրոբացիայի ծառայությունը Հայաստանի Հանրապետությունում. կազմակերպման ու գործունեության իրավական հիմնախնդիրները միջազգային իրավական չափորոշիչների համատեքստում

History

Սույն փաստաթուղթը ներկայացնում է «Խնամատար» ընկերության կանոնադրական հիմունքները՝ սահմանելով կազմակերպության իրավական կարգավիճակը, նպատակներն ու գործունեության հիմնական ուղղությունները, կառավարման կառուցվածքը և անդամակցության պայմանները։ Աշխատությունը վերլուծում է կազմակերպության ստեղծման իրավական հիմքերը, դրա գործունեության սոցիալական և համայնքային ուղղվածությունը, ինչպես նաև ծառայությունների մատուցման ոլորտները՝ ընդգծելով աջակցման, խնամքի և սոցիալական պաշտպանության նախաձեռնությունների իրականացման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կառավարման մարմինների լիազորություններին, որոշումների ընդունման կարգին, ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման և բաշխման սկզբունքներին, ինչպես նաև հաշվետվողականության և թափանցիկության ապահովման պահանջներին։ Կանոնադրությունը նաև սահմանում է անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, կազմակերպության զարգացման ռազմավարական ուղղությունները և համագործակցության հնարավորությունները պետական ու հասարակական կառույցների հետ՝ նպատակ ունենալով ապահովել սոցիալական ծառայությունների արդյունավետ իրականացում և կայուն զարգացում։

Literature

Այս թեման վերաբերում է հայ դասական քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկին՝ Վահան Տերյանին, ով համարվում է XX դարի սկզբի հայ պոեզիայի նոր ուղղության հիմնադիրներից մեկը։ Վահան Տերյանը ծնվել է 1885 թվականին Գանձա գյուղում (ներկայիս Վրաստանի տարածքում) հոգևորականի ընտանիքում և ստացել է սկզբնական կրթություն Թիֆլիսում, այնուհետև շարունակել ուսումը Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանում և Մոսկվայի համալսարանում։ Նրա կրթական և մշակութային միջավայրը մեծապես նպաստել է եվրոպական և ռուսական սիմվոլիզմի ազդեցության ձևավորմանը նրա ստեղծագործության վրա։ Տերյանի պոեզիան առանձնանում է խոր քնարականությամբ, նուրբ զգացմունքայնությամբ և երաժշտական լեզվով, որտեղ հաճախ արտահայտվում են սիրո, կարոտի, մենության և հոգևոր գեղեցկության թեմաները։ Նա համարվում է հայ սիմվոլիզմի գլխավոր ներկայացուցիչը և նոր քնարական դպրոցի ստեղծողը, որը հայ գրականությանը հաղորդեց նոր գեղարվեստական մտածողություն և արտահայտչաձևեր։ Տերյանի հայտնի ժողովածուներից են «Մթնշաղի անուրջներ»-ը, որտեղ արտացոլվում են մարդու ներաշխարհի բարդ վիճակները և հոգևոր որոնումները։ Նրա ստեղծագործությունները նաև արտահայտում են ազգային ցավը և հայրենիքի հանդեպ խորը կապվածությունը՝ հատկապես պատմական ծանր ժամանակաշրջանում։ Բացի գրական գործունեությունից, Տերյանը զբաղվել է նաև հասարակական և քաղաքական գործունեությամբ՝ կապված լինելով հեղափոխական գաղափարների հետ։ Նա մահացել է 1920 թվականին, սակայն նրա ստեղծագործական ժառանգությունը մնացել է որպես հայ քնարերգության բարձրագույն արժեքներից մեկը՝ մեծ ազդեցություն թողնելով հետագա սերունդների գրական զարգացման վրա։

Law

Աշխատությունը նվիրված է քրեական իրավունքի կարևորագույն ինստիտուտներից մեկի՝ արարքի հանցավորությունը բացառող հանգամանքների տեսական և գործնական ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են այն իրավական պայմանները, որոնց առկայության դեպքում արտաքինից հանցագործության հատկանիշներ պարունակող արարքը չի համարվում քրեորեն պատժելի՝ իր իրավաչափ բնույթի պատճառով։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է անհրաժեշտ պաշտպանությանը, ծայրահեղ անհրաժեշտությանը, հանցագործություն կատարած անձին վնաս պատճառելով բռնելուն, իրավաչափ մասնագիտական կամ ծառայողական գործունեությանը, հիմնավորված ռիսկին և օրենքով նախատեսված այլ հանգամանքներին՝ ներկայացնելով դրանց կիրառման չափանիշներն ու սահմանները։ Ուսումնասիրությունը հիմնված է քրեական օրենսդրության, իրավական տեսության, դատական պրակտիկայի և համեմատական իրավունքի վերլուծության վրա՝ նպաստելով իրավակիրառական խնդիրների առավել հստակ ընկալմանը և քրեական իրավունքի նորմերի արդյունավետ կիրառմանը։

Law

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի կողմից գործադիր իշխանության նկատմամբ իրականացվող վերահսկողության սահմանադրաիրավական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում իշխանությունների բաժանման և հավասարակշռման սկզբունքը, օրենսդիր ու գործադիր իշխանությունների փոխհարաբերությունների բնույթը և խորհրդարանական վերահսկողության դերը պետական կառավարման համակարգում։ Վերլուծվում են Ազգային ժողովի վերահսկողական լիազորությունների սահմանադրական հիմքերը, դրանց իրականացման իրավական մեխանիզմները և պետական մարմինների հաշվետվողականության ապահովման նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խորհրդարանական հարցումների, հարցուպատասխանի ընթացակարգերի, կառավարության ծրագրի և գործունեության քննարկման, բյուջետային վերահսկողության, քննիչ հանձնաժողովների և վերահսկողության այլ ձևերի իրավական բնույթին։ Դիտարկվում են խորհրդարանական վերահսկողության իրականացման ընթացքում Ազգային ժողովի, կառավարության և պետական կառավարման այլ մարմինների միջև ձևավորվող սահմանադրաիրավական հարաբերությունները։ Քննարկվում են վերահսկողական լիազորությունների արդյունավետ իրականացման իրավական երաշխիքները, դրանց սահմանները և հնարավոր կատարելագործման ուղղությունները։ Կարևորվում է խորհրդարանական վերահսկողության նշանակությունը իշխանության պատասխանատվության, թափանցիկության և սահմանադրական օրինականության ապահովման տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սահմանադրական կարգավորումների զարգացմանը և խորհրդարանական կառավարման պայմաններում վերահսկողական գործառույթի առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու օրենսդիր և գործադիր իշխանությունների փոխադարձ կապերը, բացահայտելու խորհրդարանական վերահսկողության իրավական բովանդակությունն ու պետական իշխանության համակարգում դրա նշանակությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, պետական կառավարման և խորհրդարանական գործունեության ոլորտների մասնագետների, իրավաբանների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Medicine

Այս բժշկագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է օնկոգինեկոլոգիական հիվանդների շրջանում հիվանդության փուլերի փոփոխության կամ «փուլերի միգրացիայի ֆենոմենի» առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում գինեկոլոգիական չարորակ նորագոյացություններով հիվանդների հիվանդության տարածվածության և փուլավորման գնահատման փոփոխություններն են, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնց հետևանքով հիվանդության փուլը կարող է ախտորոշման կամ հետագա հետազոտության ընթացքում վերագնահատվել։ Ուռուցքաբանական փուլավորումը կարևոր նշանակություն ունի հիվանդության կանխատեսման, բուժման մարտավարության ընտրության և տարբեր հիվանդների խմբերի արդյունքների համեմատության համար։ Գինեկոլոգիական ուռուցքաբանության մեջ փուլավորումը սովորաբար հիմնվում է ուռուցքի տեղային տարածվածության, տարածաշրջանային ավշային հանգույցների ախտահարման և հեռավոր մետաստազների առկայության վերաբերյալ տվյալների վրա։ Այս պատճառով հիվանդության իրական տարածվածության ավելի ճշգրիտ հայտնաբերումը կարող է հանգեցնել նախնական և վերջնական փուլերի տարբերության։ «Փուլերի միգրացիայի» գաղափարը հատկապես կարևոր է այն իրավիճակներում, երբ ախտորոշման մեթոդների կատարելագործումը հնարավորություն է տալիս հայտնաբերել նախկինում չճանաչված ավշահանգույցային կամ հեռավոր ախտահարումներ։ Այդ դեպքում հիվանդի հիվանդության փուլը կարող է փոխվել ոչ թե այն պատճառով, որ ուռուցքը կարճ ժամանակում կենսաբանորեն առաջադիմել է, այլ այն պատճառով, որ ավելի մանրամասն հետազոտությունը բացահայտել է արդեն առկա տարածվածության լրացուցիչ նշաններ։ Այս երևույթը կարևոր է տարբերակել իրական հիվանդության առաջընթացից, քանի որ երկու իրավիճակներն ունեն տարբեր կլինիկական և վիճակագրական նշանակություն։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը փուլավորման տարբեր մեթոդների համեմատությունն է։ Կլինիկական զննությունը, ուլտրաձայնային հետազոտությունը, համակարգչային և մագնիսառեզոնանսային տոմոգրաֆիան, պոզիտրոնային էմիսիոն տոմոգրաֆիան, էնդոսկոպիկ մեթոդները և վիրաբուժական կամ հյուսվածաբանական հետազոտությունը կարող են տալ հիվանդության տարածվածության վերաբերյալ տարբեր ծավալի տեղեկատվություն։ Վերջնական փուլավորման համար հատկապես կարևոր են վիրաբուժական և պաթոմորֆոլոգիական տվյալները, քանի որ դրանք կարող են բացահայտել այնպիսի միկրոսկոպիկ ախտահարումներ, որոնք նախավիրահատական պատկերային հետազոտություններով հնարավոր չէր հայտնաբերել։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել այն հիվանդների բաժինը, որոնց նախնական փուլը հետագայում փոփոխվել է ավելի մանրամասն հետազոտությունից հետո։ Կարևոր է պարզել, թե որ փուլերում է նման փոփոխությունն առավել հաճախ հանդիպում և ինչպիսի կլինիկական կամ պաթոմորֆոլոգիական գործոններ են դրա հետ կապված։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ավշային հանգույցների ախտահարմանը։ Որոշ գինեկոլոգիական չարորակ նորագոյացությունների դեպքում ավշահանգույցների վիճակը էական նշանակություն ունի հիվանդության փուլավորման և կանխատեսման համար։ Նախավիրահատական հետազոտությունները կարող են չհայտնաբերել փոքրածավալ կամ միկրոմետաստատիկ ախտահարումներ, որոնք հետագայում հայտնաբերվում են վիրահատական կամ հյուսվածաբանական քննության ընթացքում։ Այդպիսի դեպքերը կարող են հանգեցնել հիվանդության փուլի վերադասակարգման։ Փուլերի միգրացիայի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հիվանդների կանխատեսման գնահատման համար։ Եթե նույն փուլում ընդգրկված հիվանդների մի մասը ավելի մանրամասն հետազոտության արդյունքում տեղափոխվում է հաջորդ փուլ, ապա նախնական փուլերի գոյատևման ցուցանիշները կարող են թվալ ավելի բարձր կամ ցածր՝ կախված փուլավորման մեթոդից և հետազոտության խորությունից։ Հետևաբար փուլերի փոփոխության երևույթը կարող է ազդել ոչ միայն անհատական բուժման որոշումների, այլև ուռուցքաբանական վիճակագրության և կլինիկական հետազոտությունների արդյունքների մեկնաբանության վրա։ Թեմայի կարևոր բաղադրիչ է նաև ախտորոշման ժամանակի գործոնը։ Հիվանդության փուլը կարող է փոխվել տարբեր ժամանակներում կատարված հետազոտությունների արդյունքում, և անհրաժեշտ է տարբերակել ախտորոշման պահին արդեն առկա հիվանդության տարածվածությունը հետագայում զարգացած իրական պրոգրեսիայից։ Այդ տարբերակումը պահանջում է հիվանդի բժշկական տվյալների, պատկերային հետազոտությունների, վիրահատական արդյունքների և հյուսվածաբանական եզրակացությունների ժամանակագրական համադրում։ Հետազոտության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև բուժման ռազմավարության վրա փուլավորման փոփոխության ազդեցությունը։ Հիվանդության ավելի բարձր փուլը հաճախ ենթադրում է բուժման այլ մոտեցում՝ վիրահատության ծավալի, ճառագայթային կամ համակարգային բուժման անհրաժեշտության և հետագա հսկողության պլանի փոփոխությամբ։ Ուստի փուլերի ավելի ճշգրիտ որոշումը կարող է նպաստել բուժման անհատականացմանը և հիվանդության իրական ռիսկի գնահատմանը։

Philosophy

Այս ստեղծագործությունը Միշել դե Մոնտենի «Փորձեր» (Essais) ժողովածուն է, որը համարվում է Վերածննդի դարաշրջանի փիլիսոփայական գրականության կարևորագույն գործերից մեկը։ Այն բաղկացած է տարբեր թեմաներով ինքնուրույն էսսեներից, որտեղ հեղինակը անդրադառնում է մարդու բնությանը, գիտելիքի սահմաններին, բարոյականությանը, կրթությանը և կյանքի իմաստին։ Մոնտենը ձևավորում է քննադատական և ինքնավերլուծական մտածողության նոր ձև՝ կենտրոնանալով անհատի փորձառության և անձնական դիտարկումների վրա։ Նրա գրությունը առանձնանում է անկեղծությամբ, մտքի ազատությամբ և սուբյեկտիվության ընդգծմամբ, ինչը նրան դարձնում է էսսե ժանրի հիմնադիրներից մեկը։ «Փորձերը» միաժամանակ փիլիսոփայական մտորումների ժողովածու են և մարդու ներաշխարհի խորքային ուսումնասիրություն, որը մինչ այսօր պահպանում է իր արդիականությունը։