Ռացիոնալության հիմնախնդիրը հասարակական ընտրության տեսության մեջ (մեթոդաբանության հարցեր)

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է Իրանում շրջանառվող թռչնագրիպի H9N2 ենթատիպի վիրուսների գենոմային և մոլեկուլային բնութագրմանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով գեների հաջորդականությունների, ֆիլոգենետիկ կապերի և մոլեկուլային էվոլյուցիայի առանձնահատկություններին։ Գրքում ուսումնասիրվում են վիրուսի հիմնական գեները՝ հատկապես հեմագլուտինինի (HA), նեյրամինիդազի (NA) և ներքին կառուցվածքային սպիտակուցներ կոդավորող հատվածները, ինչպես նաև դրանց մուտացիոն փոփոխությունները, որոնք ձևավորում են վիրուսի ադապտացիան և պաթոգենությունը։ Վերլուծվում է Իրանում շրջանառվող H9N2 շտամների գենետիկ բազմազանությունը և դրանց հարաբերակցությունը Եվրասիական և հարևան տարածաշրջանների (օրինակ՝ Պակիստանի) վիրուսային գծերին՝ ցույց տալով, որ հաճախ նկատվում են ռեասորտացիոն իրադարձություններ և նոր գենոտիպերի ձևավորում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մոլեկուլային մարկերներին, որոնք կապված են թռչունների և հնարավոր նաև կաթնասունների նկատմամբ վիրուսի հարմարվողականության հետ, ինչպես նաև հակածնային փոփոխություններին, որոնք ազդում են պատվաստանյութային արդյունավետության վրա։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է վիրուսաբանների, մոլեկուլային կենսաբանների, անասնաբույժների և համաճարակաբանների համար՝ նպաստելով H9N2 վիրուսի էվոլյուցիայի, տարածման և հանրային առողջության ռիսկերի ավելի խորքային ըմբռնմանը։

Pedagogy

Այս աշխատանքը նվիրված է հագուստի դիզայնի դասընթացում ուսանողների ստեղծագործական երևակայության զարգացման մանկավարժական և մեթոդական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ ապագա դիզայների մասնագիտական պատրաստվածությունը չի սահմանափակվում տեխնիկական գիտելիքների, ձևակառուցման կանոնների և կարի տեխնոլոգիաների յուրացմամբ․ ստեղծագործական երևակայությունը դիզայներական մտածողության առանցքային բաղադրիչներից է, որը հնարավորություն է տալիս ստեղծել նոր, ինքնատիպ և գեղագիտական ամբողջական լուծումներ։ Աշխատության մեջ ստեղծագործական երևակայությունը դիտարկվում է որպես ուսանողի կարողություն՝ վերափոխելու արդեն գոյություն ունեցող պատկերացումները, համադրելու տարբեր գաղափարներ, նյութեր, ձևեր, գույներ և ոճական տարրեր ու դրանց հիման վրա ստեղծելու նոր հագուստային կերպարներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես կարելի է ուսումնական գործընթացը կազմակերպել այնպես, որ այն չսահմանափակվի պատրաստի նմուշների կրկնօրինակմամբ, այլ խթանի ինքնուրույն որոնումը, փորձարկումը և գաղափարների ազատ արտահայտումը։ Դասընթացում ստեղծագործական երևակայության զարգացման համար կարող են կիրառվել էսքիզավորման, ասոցիատիվ մտածողության, գաղափարների գեներացման, տարբեր ոճերի և մշակութային տարրերի համադրման, ձևի վերափոխման, գունային լուծումների որոնման և նյութերի փորձարարական ընտրության առաջադրանքներ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տեսողական աղբյուրների հետ աշխատանքին, քանի որ արվեստի գործերը, ճարտարապետությունը, բնությունը, ազգային մշակույթը, ժամանակակից նորաձևությունը և առօրյա միջավայրը կարող են դառնալ նոր դիզայներական գաղափարների ձևավորման խթան։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև ուսանողների ստեղծագործական գործունեության փուլերը՝ գաղափարի առաջացումից և նախնական էսքիզից մինչև հագուստի ձևի, նյութի, գույնի և դեկորատիվ լուծումների վերջնական ընտրություն։ Այս գործընթացում կարևոր է սովորողի ինքնուրույնության աստիճանական բարձրացումը․ սկզբնական փուլում ուսանողին կարող են առաջարկվել ուղղորդող վարժություններ, իսկ հետագա փուլերում՝ ավելի բաց և անհատական ստեղծագործական խնդիրներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի դասավանդողի դերը, որը պետք է ոչ միայն փոխանցի մասնագիտական գիտելիքներ, այլև ստեղծի ստեղծագործական փորձարկումների համար բարենպաստ միջավայր, խրախուսի ինքնատիպ գաղափարները և ուսանողին օգնի վերածել նախնական պատկերացումը իրագործելի դիզայներական լուծման։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ուսանողների ստեղծագործական կարողությունների գնահատման չափանիշները՝ գաղափարի ինքնատիպությունը, գեղագիտական ամբողջականությունը, ձևի և բովանդակության համապատասխանությունը, նյութերի ու գույների նպատակային ընտրությունը, կոմպոզիցիոն լուծումը և գաղափարը գործնականորեն իրականացնելու կարողությունը։ Կարևոր է նաև ստեղծագործական սխալների նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորումը, քանի որ փորձարկումն ու ոչ ստանդարտ լուծումների որոնումը դիզայներական ստեղծագործության բնական մասն են։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հագուստի դիզայն դասավանդող դասախոսների, արվեստի և դիզայնի մանկավարժների, մեթոդիստների, դիզայներների, ուսանողների և կրթական ծրագրեր մշակողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը դիտարկում է հագուստի դիզայնի դասընթացը որպես միջավայր, որտեղ մասնագիտական հմտությունների հետ զուգահեռ կարելի է նպատակային զարգացնել ստեղծագործական երևակայությունը, ինքնուրույն մտածողությունը, գեղագիտական ընկալումը և նորարարական դիզայներական լուծումներ ստեղծելու կարողությունը։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է սովորական ցորենի՝ Triticum aestivum L. տեսակի աճի, նյութափոխանակության և բերքատվության վրա ջրային անբավարարության ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում բույսերի՝ երաշտային պայմաններին արձագանքելու ֆիզիոլոգիական և կենսաքիմիական մեխանիզմներն են, ինչպես նաև այդ փոփոխությունների կապը վերջնական բերքի ձևավորման հետ։ Ջրի պակասը դիտարկվում է որպես կարևոր աբիոտիկ սթրեսային գործոն, որը կարող է ազդել բույսի աճի, ֆոտոսինթետիկ գործունեության, ջրային հավասարակշռության, բջջային նյութափոխանակության և զարգացման տարբեր փուլերի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել բնականոն ջրամատակարարման և երաշտային պայմաններում աճեցված բույսերի ֆիզիոլոգիական ցուցանիշները՝ գնահատելով տերևների ջրային վիճակի, ֆոտոսինթետիկ ապարատի գործունեության, գազափոխանակության և աճի առանձնահատկությունների փոփոխությունները։ Կենսաքիմիական մակարդակում ուշադրություն կարող է հատկացվել բույսերի պաշտպանական արձագանքներին, հակաօքսիդանտային համակարգի գործունեությանը, օսմոտիկ հավասարակշռության պահպանմանը մասնակցող նյութերի կուտակմանը և սթրեսի հետևանքով առաջացող նյութափոխանակային փոփոխություններին։ Կարևոր ուղղություն է նաև տարբեր ցուցանիշների միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը՝ պարզելու, թե դրանցից որոնք կարող են առավել հստակ արտացոլել ցորենի երաշտադիմացկունությունը։ Առանձին նշանակություն ունի ջրային սթրեսի ազդեցության գնահատումը բերքի կառուցվածքային բաղադրիչների վրա, քանի որ բույսի ֆիզիոլոգիական վիճակի փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ հասկերի ձևավորման, հատիկների զարգացման, դրանց զանգվածի և ընդհանուր բերքատվության վրա։ Երաշտի ազդեցությունը կարող է տարբեր լինել նաև կախված բույսի զարգացման փուլից, ինչի պատճառով աճի տարբեր ժամանակահատվածներում արձագանքների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու սթրեսի նկատմամբ զգայունության մասին։ Տարբեր սորտերի կամ գենոտիպերի համադրական ուսումնասիրության դեպքում հնարավոր է առանձնացնել այն հատկանիշները, որոնք կապված են ջրի սահմանափակ հասանելիության պայմաններում ավելի կայուն ֆիզիոլոգիական վիճակի և բերքատվության պահպանման հետ։ Նման հետազոտությունները կարևոր նշանակություն ունեն բուսաբուծության և գյուղատնտեսական կենսաբանության համար՝ նպաստելով երաշտադիմացկուն ցորենի ձևերի գնահատման և կլիմայական սթրեսների նկատմամբ մշակաբույսերի հարմարվողականության վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բույսերի ֆիզիոլոգիայի, կենսաքիմիայի, ագրոէկոլոգիայի և բուսաբուծության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով ջրային սթրեսից մինչև բերքի ձևավորում ընթացող փոխկապակցված փոփոխությունները։

Political Science

Քաղաքագիտական, պետական կառավարման և հանրային անվտանգության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պետական բյուրոկրատիայի ինստիտուտի գործունեության ուսումնասիրությանը՝ որպես Հայաստանի Հանրապետության հանրային անվտանգության ապահովման կարևոր գործոն։ Քննության են առնվում պետական բյուրոկրատիայի ձևավորման պատմական և տեսական նախադրյալները, դրա կազմակերպական կառուցվածքը, գործառույթները և տեղը ժամանակակից պետական կառավարման համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական վարչական ապարատի գործունեության արդյունավետությանը, կառավարչական որոշումների ընդունման և իրականացման մեխանիզմներին, պետական ծառայության կազմակերպման սկզբունքներին և հանրային շահերի պաշտպանության խնդիրներին։ Վերլուծվում են բյուրոկրատական համակարգի ազդեցությունը պետական հաստատությունների կայունության, իրավական կարգի պահպանման, հասարակական գործընթացների կարգավորման և հանրային անվտանգության սպառնալիքների կանխարգելման վրա։ Քննարկվում են վարչարարության թափանցիկության, հաշվետվողականության, մասնագիտական կարողությունների զարգացման, կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցման և պետական մարմինների միջև արդյունավետ համագործակցության հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Հայաստանի Հանրապետության պետական կառավարման համակարգի ինստիտուցիոնալ առանձնահատկությունները, բյուրոկրատական կառավարման առավելություններն ու սահմանափակումները և հանրային անվտանգության ապահովման քաղաքականության իրականացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում պետական կառավարման բարեփոխումների, թվային վարչարարության, հասարակության հետ հաղորդակցության և պետական հաստատությունների նկատմամբ հանրային վստահության ամրապնդման նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քաղաքագիտության, պետական և հանրային կառավարման, ազգային ու հանրային անվտանգության, վարչական իրավունքի և պետական ինստիտուտների գործունեության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է 1932–1955 թվականներին հայկական ճարտարապետության զարգացման հիմնական ուղղությունների, գեղարվեստական սկզբունքների և քաղաքաշինական փոփոխությունների պատմական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ճարտարապետական գործընթացները դիտարկվում են տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, մշակութային և տնտեսական պայմանների համատեքստում՝ բացահայտելով պետական շինարարական քաղաքականության, մասնագիտական գաղափարների և ազգային ճարտարապետական ավանդույթների փոխազդեցությունը։ Քննության են առնվում բնակելի, հասարակական, վարչական, մշակութային և այլ նշանակության կառույցների նախագծման առանձնահատկությունները, դրանց ծավալատարածական լուծումները, հորինվածքային սկզբունքները և քաղաքային միջավայրի ձևավորման մեջ ունեցած նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազգային ճարտարապետական ժառանգության վերաիմաստավորմանը և պատմական ձևերի ու մոտիվների կիրառմանը նոր ժամանակաշրջանի շինարարական խնդիրների լուծման ընթացքում։ Ուսումնասիրվում է նաև ճարտարապետական լեզվի փոփոխությունը՝ պարզաբանելով, թե ինչպես էին համադրվում ավանդական տարրերը, դասական ձևերը և ժամանակաշրջանին բնորոշ մոնումենտալ արտահայտչականությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում քաղաքաշինական զարգացումը, հատկապես նոր հրապարակների, փողոցների, բնակելի թաղամասերի և հասարակական կենտրոնների ձևավորման գործընթացը, որի արդյունքում աստիճանաբար փոփոխվում էին Հայաստանի քաղաքների տարածական կառուցվածքն ու ճարտարապետական կերպարը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև շինանյութերի օգտագործման առանձնահատկություններին, տեղական բնական քարի գեղարվեստական հնարավորություններին և կառուցողական լուծումների ազդեցությանը շենքերի արտաքին տեսքի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ճարտարապետների ստեղծագործական գործունեությանը, նախագծային հաստատությունների դերին և մասնագիտական դպրոցի զարգացմանը՝ դրանք դիտարկելով ընդհանուր մշակութային գործընթացների շրջանակում։ Ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև ճարտարապետական ստեղծագործության և պաշտոնական գեղագիտական պահանջների փոխհարաբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է XX դարի հայկական ճարտարապետության կարևոր փուլերից մեկի համակարգված քննություն՝ ցույց տալով քաղաքաշինության, ազգային ավանդույթի, ժամանակաշրջանի գեղարվեստական գաղափարների և նոր շինարարական պահանջների փոխազդեցությունը։

Other Subjects

Աշխատությունը ներկայացնում է գրադարանների կենտրոնացված համակարգի աշխատողների պաշտոնական պարտականությունների օրինակելի հրահանգների ժողովածու, որը նախատեսված է գրադարանային ծառայությունների կազմակերպման և կառավարման միասնականացման համար։ Այն սահմանում է տարբեր պաշտոնների՝ գրադարանավարների, բաժինների ղեկավարների, մեթոդիստների և օժանդակ անձնակազմի գործառութային պարտականությունները, իրավունքներն ու պատասխանատվության շրջանակները։ Հեղինակը կամ կազմողները ներկայացնում են աշխատանքի կազմակերպման հիմնական սկզբունքները՝ մասնագիտական էթիկա, ծառայությունների որակի ապահովում, ընթերցողների սպասարկման արդյունավետություն և տեղեկատվական ռեսուրսների ճիշտ օգտագործում։ Գրքում ընդգրկված են նաև փաստաթղթային աշխատանքի, գրքային ֆոնդի պահպանման, դասակարգման և կատալոգավորման գործընթացների կարգավորման օրինակելի պահանջներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կառավարման հստակեցմանը և աշխատակիցների միջև գործառութային պարտականությունների բաշխմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել համակարգի արդյունավետությունը։ Աշխատությունը ծառայում է որպես մեթոդական և կարգավորող ուղեցույց գրադարանային համակարգերի ղեկավարների և աշխատակիցների համար՝ նպաստելով մասնագիտական գործունեության միասնական և համակարգված կազմակերպմանը։