ՌԱԶՄԱԿԱՆ ՀՈԳԵԲԱՆՈՒԹՅԱՆ ԱՐԴԻԱԿԱՆ ԽՆԴԻՐՆԵՐԸ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆՈՒՆԱԿՈՒԹՅԱՆ ՀԱՄԱԿ

History

Հրատարակությունը տեղեկատու-օրացույց է, որը ներկայացնում է 1973 թվականի հունվար, փետրվար և մարտ ամիսների ընթացքում նշվող և հիշատակվող կարևոր ու հիշարժան տարեթվերը, իրադարձություններն ու տարելիցները։ Այն կազմված է որպես արագ կողմնորոշվելու և տեղեկություն ստանալու հարմար միջոց՝ մեկտեղելով պատմական, մշակութային, հասարակական, գիտական և այլ բնույթի նշանակալի ամսաթվեր։ Նյութը հնարավորություն է տալիս յուրաքանչյուր ամսվա կտրվածքով հետևելու տարբեր ժամանակաշրջաններին վերաբերող կարևոր իրադարձությունների տարեդարձերին, նշանավոր անձանց ծննդյան կամ մահվան տարեթվերին և պատմամշակութային նշանակություն ունեցող այլ հիշատակի օրերի։ Հրատարակության կառուցվածքը նպաստում է ամսաթվերի համակարգված ներկայացմանը և դրանք համապատասխան իրադարձությունների ու անձանց հետ կապելուն՝ դարձնելով այն գործնական տեղեկատու ինչպես մասնագիտական, այնպես էլ ընդհանուր հետաքրքրությունների շրջանակում օգտագործելու համար։ Նման օրացույցային ժողովածուն արժեքավոր է հատկապես պատմական հիշողության պահպանման, մշակութային ժառանգության հանրահռչակման և տարբեր ոլորտներում կարևոր տարեդարձերի ու հիշատակի օրերի վերաբերյալ տեղեկատվության արագ որոնման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանների, մշակութային և կրթական հաստատությունների աշխատակիցներին, ուսուցիչներին, դասախոսներին, պատմաբաններին, մատենագետներին, լրագրողներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և այն ընթերցողներին, ովքեր հետաքրքրված են նշանավոր իրադարձությունների ու անհատների տարեգրությամբ։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Թիֆլիսի հայախոս միջավայրում գործածված նոր հայերենի քերականական համակարգի պատմական ուսումնասիրությանը՝ լեզվական երևույթները դիտարկելով դրանց ձևավորման, զարգացման և փոփոխության ընթացքի մեջ։ Հետազոտության առանցքում կարող են լինել տվյալ քաղաքային միջավայրին բնորոշ հայերենի հնչյունական, ձևաբանական և շարահյուսական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կապը հայերենի պատմական զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քերականական ձևերի ծագմանը և ժամանակի ընթացքում կրած փոփոխություններին՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու հին ու միջին հայերենից ժառանգված տարրերի հետագա զարգացումը և նոր լեզվական ձևերի հաստատման ընթացքը։ Քաղաքային բազմալեզու միջավայրը կարևոր նշանակություն ունի նյութի մեկնաբանման համար, քանի որ Թիֆլիսը երկար ժամանակ եղել է հայ մշակութային, կրթական և գրական կյանքի կարևոր կենտրոններից մեկը, որտեղ հայերենը գործածվել է տարբեր սոցիալական և հաղորդակցական պայմաններում։ Այդ հանգամանքը հնարավորություն է տալիս լեզվական համակարգը դիտարկել ոչ միայն պատմական քերականության, այլև բարբառագիտության և լեզվական շփումների տեսանկյունից։ Քննության առարկա կարող են դառնալ գոյականի հոլովական և թվային ձևերը, դերանունների համակարգը, բայական խոնարհումը, ժամանակային ու եղանակային ձևերը, մասնիկների և կապերի գործածությունը, ինչպես նաև նախադասության կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Տարբեր ժամանակաշրջանների լեզվական փաստերի համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզելու առանձին քերականական իրողությունների պահպանման, վերափոխման կամ աստիճանական դուրսմղման գործընթացները։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարևոր նյութ կարող է տրամադրել արևելահայերենի ձևավորման պատմության և տարածաշրջանային տարբերակների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Քերականական փաստերի պատմական մեկնաբանությունը նպաստում է հասկանալու, թե ինչպես են լեզվի ներքին զարգացման միտումները և բազմալեզու հասարակական միջավայրը համատեղ ազդել Թիֆլիսի հայության խոսքային համակարգի վրա։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև հայերենի պատմության ուսումնասիրության աղբյուրագիտական տեսանկյունից, քանի որ քաղաքային խոսքի տվյալները կարող են պահպանել ինչպես ավելի հին լեզվական շերտերի հետքեր, այնպես էլ նոր ժամանակներում ձևավորված առանձնահատկություններ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պատմական քերականության, հայոց լեզվի պատմության, բարբառագիտության և լեզվական շփումների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Թիֆլիսի հայերենի քերականական կառուցվածքի պատմական զարգացման ամբողջական պատկերացման համար կարևոր նյութ։

Medicine

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է լեռնային պայմաններում տեղային պատերազմների ընթացքում բուժտարահանման համակարգում վիրաբուժական օգնության կազմակերպման առանձնահատկություններին՝ Հայաստանի Հանրապետության փորձի հիման վրա, ընդգծելով մարտական գործողությունների բարդ աշխարհագրական պայմանների ազդեցությունը բժշկական ծառայության արդյունավետության վրա։ Աշխատությունը վերլուծում է վիրավորների տարահանման փուլերը, առաջնային բուժօգնության կազմակերպումը մարտադաշտում, ինչպես նաև հետագա էվակուացիայի և վիրաբուժական միջամտությունների համակարգման սկզբունքները՝ հաշվի առնելով ժամանակի գործոնը, հասանելի ռեսուրսները և լոգիստիկ սահմանափակումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեռնային ռելիեֆի պայմաններում հաղորդակցության դժվարություններին, բժշկական ստորաբաժանումների տեղաբաշխման օպտիմալ սխեմաներին և շարժական վիրաբուժական խմբերի աշխատանքի կազմակերպմանը, որոնք ապահովում են վիրավորների կյանքի պահպանման և բարդությունների կանխման հնարավորությունը։ Աշխատությունը նաև քննարկում է ռազմական բժշկության կառավարման, պատրաստվածության մակարդակի բարձրացման և արտակարգ իրավիճակներում արագ արձագանքման համակարգերի կարևորությունը՝ նպատակ ունենալով բարելավել բուժտարահանման ամբողջական շղթայի արդյունավետությունը և նվազեցնել կորուստները մարտական պայմաններում։

Sociology

Այս քրեստոմատիան ներկայացնում է առօրեականության սոցիոլոգիայի հիմնական մոտեցումներն ու տեսական աղբյուրները՝ հավաքելով տարբեր հեղինակների աշխատություններից ընտրված տեքստեր, որոնք ուսումնասիրում են առօրյա կյանքի սոցիալական կառուցվածքը։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես են սովորական գործողությունները, վարքագծերը և փոխհարաբերությունները ձևավորում հասարակական իրականությունը՝ հաճախ աննկատ, բայց խորքային ազդեցություն ունենալով սոցիալական համակարգերի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում առօրյա կյանքի «ինքնըստինքյան հասկանալի» երևույթներին՝ լեզվին, սովորություններին, սոցիալական դերերին և ինստիտուցիոնալ վարքագծին։ Նյութում ներկայացվում են նաև տարբեր սոցիոլոգիական դպրոցների մոտեցումները՝ ֆենոմենոլոգիական, ինթերակցիոնիստական և կառուցվածքային տեսություններ, որոնք բացատրում են առօրեական փորձի սոցիալական իմաստները։ Քրեստոմատիան համադրում է տեսական և վերլուծական տեքստերը՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով խորապես հասկանալ առօրյա կյանքի սոցիոլոգիական նշանակությունը և դրա դերը հասարակության ձևավորման գործընթացում։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում էկոլոգիական կրթության կազմակերպման և կառավարման համակարգային խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ կրթական քաղաքականության, բնապահպանական գիտակցության ձևավորման և կայուն զարգացման սկզբունքների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կրթության տարբեր մակարդակներում բնապահպանական գիտելիքների տարածման, ուսումնական գործընթացում դրանց ներառման, կառավարման մեխանիզմների արդյունավետության և համապատասխան հաստատությունների միջև համագործակցության առանձնահատկությունների վրա։ Էկոլոգիական կրթությունը դիտարկվում է որպես շարունակական գործընթաց, որի նպատակն է ոչ միայն բնության և շրջակա միջավայրի վերաբերյալ գիտելիքների փոխանցումը, այլև պատասխանատու վերաբերմունքի, էկոլոգիական մտածողության և բնապահպանական վարքագծի ձևավորումը։ Քննության են առնվում նախադպրոցական, հանրակրթական, մասնագիտական և բարձրագույն կրթության համակարգերում բնապահպանական բաղադրիչի զարգացման հնարավորությունները, ինչպես նաև տարբեր կրթական աստիճանների միջև բովանդակային շարունակականության ապահովման խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պետական կառավարման մարմինների, կրթական հաստատությունների, տեղական ինքնակառավարման կառույցների, հասարակական կազմակերպությունների և բնապահպանական ոլորտի մասնագետների համագործակցությանը։ Կարևորվում է կառավարման միասնական և համակարգված մոտեցման ձևավորումը, որը հնարավորություն է տալիս հստակեցնել տարբեր կառույցների գործառույթները, սահմանել առաջնահերթությունները և արդյունավետորեն օգտագործել կրթական ու տեղեկատվական ռեսուրսները։ Ուսումնասիրվում են ուսումնական ծրագրերի և դասընթացների բովանդակությունը, բնապահպանական թեմաների ընդգրկման մակարդակը և միջառարկայական կապերի կիրառման հնարավորությունները։ Էկոլոգիական խնդիրների ուսումնասիրությունը նպատակահարմար է դիտարկվում ոչ միայն բնական գիտությունների շրջանակում, այլև աշխարհագրության, տնտեսագիտության, հասարակագիտության և այլ առարկաների հետ փոխկապակցված՝ շրջակա միջավայրի խնդիրների բազմակողմանի ընկալման համար։ Առանձին նշանակություն է տրվում մանկավարժների մասնագիտական պատրաստվածությանը և վերապատրաստմանը, քանի որ էկոլոգիական կրթության արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է ժամանակակից բնապահպանական գիտելիքների, համապատասխան ուսուցման մեթոդների և գործնական աշխատանքի ձևերի տիրապետմամբ։ Դիտարկվում են նաև արտադասարանական և ոչ ֆորմալ կրթության հնարավորությունները՝ բնապահպանական ծրագրերի, ուսումնական նախագծերի, հետազոտական աշխատանքների, բնության դիտարկումների և համայնքային նախաձեռնությունների միջոցով։ Կարևորվում է սովորողների ակտիվ մասնակցությունը, քանի որ գործնական գործունեությունը նպաստում է տեսական գիտելիքների և իրական բնապահպանական խնդիրների միջև կապի ձևավորմանը։ Կառավարման տեսանկյունից քննության են առնվում ծրագրերի պլանավորման, իրականացման, մշտադիտարկման և արդյունքների գնահատման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում չափելի ցուցանիշների ձևավորմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել ոչ միայն սովորողների գիտելիքները, այլև նրանց վերաբերմունքի, արժեքային կողմնորոշումների և վարքագծային հմտությունների զարգացումը։ Հայաստանի պայմաններում էկոլոգիական կրթության զարգացումը դիտարկվում է երկրի բնապահպանական մարտահրավերների, բնական ռեսուրսների պահպանության և արդյունավետ օգտագործման, բնակավայրերի շրջակա միջավայրի որակի և հասարակության բնապահպանական պատասխանատվության բարձրացման հետ փոխկապակցված։ Այս առումով կրթական համակարգը ներկայացվում է որպես երկարաժամկետ բնապահպանական քաղաքականության կարևոր բաղադրիչ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և ժամանակակից կրթական միջոցների կիրառման հնարավորություններին, որոնք կարող են նպաստել բնապահպանական տեղեկատվության հասանելիությանը, ուսումնական նյութերի բազմազանեցմանը և սովորողների հետազոտական գործունեության զարգացմանը։ Կարևորվում է միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և արդյունավետ մոտեցումների հարմարեցումը Հայաստանի կրթական ու սոցիալ-տնտեսական պայմաններին՝ ազգային առանձնահատկությունների և բնապահպանական առաջնահերթությունների հաշվառմամբ։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է էկոլոգիական կրթության կառավարման արդյունավետության բարձրացման, կրթական ծրագրերի կատարելագործման, կառույցների միջև համագործակցության ամրապնդման և հասարակության բնապահպանական գիտակցության զարգացման համար համապատասխան մոտեցումների ձևավորման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կրթության և բնապահպանության ոլորտների մասնագետների, կրթության կառավարիչների, մանկավարժների, բնապահպանների, պետական ու հասարակական կառույցների ներկայացուցիչների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Agriculture

Գիրքը նվիրված է գյուղատնտեսության էկոնոմիկայի տեսական հիմքերի և գործնական կիրառությունների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով ագրարային ոլորտի տնտեսական կազմակերպման, զարգացման և արդյունավետության բարձրացման հիմնական սկզբունքները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են գյուղատնտեսական արտադրության առանձնահատկությունները, արտադրական ռեսուրսների՝ հողի, աշխատանքի և կապիտալի օգտագործման արդյունավետությունը, ինչպես նաև ինքնարժեքի ձևավորման և շահութաբերության հաշվարկման մեթոդները։ Հեղինակը քննարկում է գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների կառավարման խնդիրները, արտադրության պլանավորման և կազմակերպման ձևերը, տեխնոլոգիական առաջընթացի ազդեցությունը ոլորտի զարգացման վրա և ներդրումային գործընթացների դերը ագրարային տնտեսությունում։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարենային անվտանգության ապահովմանը, պետական աջակցության քաղաքականությանը, գյուղատնտեսական շուկաների առանձնահատկություններին և գյուղի սոցիալ-տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրներին։ Ներկայացվում են նաև արտադրողականության բարձրացման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և կայուն զարգացման մոտեցումները գյուղատնտեսության ոլորտում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում գյուղատնտեսության էկոնոմիկայի վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, ագրարային ոլորտի մասնագետների, ուսանողների և հետազոտողների համար։