Разработка автоматизированной системы для исследования процессов со стохастической динамикой взаимодействия

Chemistry

Պլաստմասները սինթետիկ կամ կիսասինթետիկ պոլիմերային նյութեր են, որոնք ստացվում են բնական գազի, նավթի կամ այլ օրգանական միացությունների քիմիական մշակման արդյունքում և լայնորեն կիրառվում են արդյունաբերության, կենցաղի, բժշկության և տեխնիկայի տարբեր ոլորտներում։ Պլաստմասների հիմնական առանձնահատկություններից են թեթևությունը, բարձր ամրությունը, հեշտ մշակելիությունը, կոռոզիայի և խոնավության նկատմամբ դիմադրությունը, ինչպես նաև համեմատաբար ցածր արտադրական արժեքը։ Դրանք կարող են ունենալ տարբեր ֆիզիկական հատկություններ՝ կախված իրենց կառուցվածքից և բաղադրությունից՝ լինելով կամ կոշտ, կամ ճկուն, կամ թափանցիկ, կամ անթափանց։ Պլաստմասները հիմնականում բաժանվում են երկու խոշոր խմբի՝ թերմոպլաստիկ և թերմոռեակտիվ պլաստմասներ։ Թերմոպլաստիկ պլաստմասները ջերմության ազդեցությամբ փափկում են և կարող են բազմիցս ձևափոխվել՝ առանց իրենց հիմնական կառուցվածքը կորցնելու, ինչի օրինակ են պոլիէթիլենը և պոլիպրոպիլենը։ Դրանք լայնորեն օգտագործվում են փաթեթավորման նյութերի, տարաների և կենցաղային իրերի արտադրության մեջ։ Թերմոռեակտիվ պլաստմասները, հակառակը, ջերմության ազդեցությամբ կարծրանում են և այլևս չեն կարող կրկին փափկել, քանի որ դրանց կառուցվածքում առաջանում են կայուն քիմիական կապեր։ Այս խմբին են պատկանում օրինակ բակելիտը և որոշ էպօքսիդային խեժեր, որոնք օգտագործվում են էլեկտրատեխնիկայում և շինարարությունում։ Պլաստմասների մյուս կարևոր դասակարգումը հիմնված է նրանց կիրառման ոլորտների վրա՝ կառուցվածքային, փաթեթավորման, էլեկտրամեկուսիչ և բժշկական պլաստմասներ։ Պլաստմասները ժամանակակից աշխարհում ունեն մեծ նշանակություն, քանի որ դրանք փոխարինում են ավելի ծանր և թանկարժեք նյութերին, սակայն դրանց լայն կիրառությունը նաև առաջացնում է բնապահպանական խնդիրներ՝ կապված դժվար քայքայման և շրջակա միջավայրի աղտոտման հետ։ Այդ պատճառով այսօր մեծ ուշադրություն է դարձվում վերամշակվող և էկոլոգիապես անվտանգ պլաստմասների մշակմանը։ Այսպիսով, պլաստմասները կարևոր տեխնիկական նյութեր են, որոնք իրենց բազմազան հատկությունների շնորհիվ դարձել են ժամանակակից արդյունաբերության և կենցաղի անբաժանելի մաս։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տարածքում գրավոր մշակույթի ձևավորման և զարգացման պատմական նախադրյալների ուսումնասիրությանը՝ մինչև Մեսրոպ Մաշտոցի կողմից հայոց գրերի ստեղծումը։ Քննարկվում են հին Հայաստանի հասարակական, քաղաքական և մշակութային կյանքի առանձնահատկությունները, գրի ու գրավոր հաղորդակցության նշանակությունը պետական կառավարման, կրոնական գործունեության, առևտրի և մշակութային փոխանակումների գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի տարածքում տարբեր ժամանակաշրջաններում կիրառված գրային համակարգերին, այդ թվում՝ ուրարտական սեպագրությանը, արամեերեն, հունարեն և այլ լեզուներով պահպանված արձանագրություններին ու գրավոր հուշարձաններին։ Ուսումնասիրվում են հնագիտական և վիմագրական աղբյուրները, դրանց պատմական արժեքը, տարածվածության առանձնահատկությունները և տեղեկությունները հին Հայաստանի գրավոր ավանդույթների մասին։ Անդրադարձ է կատարվում նախամաշտոցյան հայկական գրի գոյության վերաբերյալ գիտական տեսակետներին, դրանց հիմնավորման համար ներկայացվող փաստարկներին և պատմագիտական քննարկումներին՝ տարբերակելով հաստատված վկայությունները հետազոտական ենթադրություններից։ Կարևորվում են գրավոր մշակույթի և բանավոր ավանդույթի փոխհարաբերությունները, հարևան քաղաքակրթությունների մշակութային ազդեցությունները և գրագիտության տարածման հնարավոր ուղիները։ Դիտարկվում են նաև քրիստոնեության ընդունումից հետո ձևավորված կրթական ու կրոնական պահանջները և դրանց նշանակությունը ազգային գրային համակարգի ստեղծման պատմական գործընթացում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու հայոց գրերի ստեղծմանը նախորդած մշակութային միջավայրի և Հայաստանի գրավոր ժառանգության վաղագույն շերտերի մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, հնագետների, լեզվաբանների, վիմագրագետների, մշակութաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Արևելյան Միջերկրական տարածաշրջանում և դրանից դուրս գեղարվեստական պատմությունների ձևավորման, տարածման և զարգացման ուսումնասիրությանը։ Այն դիտարկում է, թե ինչպես են տարբեր հասարակություններում ստեղծվել, փոխանցվել և վերաիմաստավորվել հորինված պատմությունները՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց գրական, մշակութային և հասարակական նշանակությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ընդգրկվել միջնադարյան պատմողական գրականության տարբեր ձևեր՝ հեքիաթներ, լեգենդներ, սիրավեպեր, արկածային և հերոսական պատմություններ, ինչպես նաև իրականության և երևակայության սահմանագծում ձևավորված այլ ստեղծագործություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր մշակութային և լեզվական միջավայրերի փոխազդեցությանը, պատմությունների շրջանառությանը և դրանց փոփոխությանը տարբեր հասարակություններում ու ժամանակաշրջաններում։ Աշխատությունը ուսումնասիրում է նաև պատմողի, հերոսի, սյուժեի, երևակայական աշխարհի և պատմողական կառուցվածքի դերը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող էր հորինված պատմությունը միաժամանակ ծառայել զվարճանքի, բարոյական ուսուցման, հասարակական պատկերացումների արտահայտման և մշակութային արժեքների փոխանցման միջոց։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բանավոր և գրավոր ավանդույթների փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև տարբեր ժողովուրդների գրական ժառանգությունների միջև գաղափարների, մոտիվների և պատմողական ձևերի տարածմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս միջնադարյան գեղարվեստական պատմությունները դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին գրական ստեղծագործություններ, այլև որպես մշակութային հաղորդակցության և հասարակական երևակայության կարևոր դրսևորումներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը բացահայտում է միջնադարյան Արևելյան Միջերկրականի և հարակից տարածաշրջանների պատմողական մշակույթի բազմազանությունը՝ ընդգծելով հորինվածքի, մշակութային փոխանակման և գրական ավանդույթների փոխազդեցության նշանակությունը։

Pedagogy

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է մարդու ողնաշարի շարժունակության տարիքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման մեթոդիկային։ Գրքում ներկայացվում են ողնաշարի անատոմիական և կենսամեխանիկական հիմքերը, շարժունակության վրա ազդող գործոնները և տարիքային փոփոխությունների դինամիկան։ Հեղինակը վերլուծում է մանկական, դեռահասային, չափահաս և տարեց տարիքում ողնաշարի շարժունակության ցուցանիշների տարբերությունները՝ ընդգծելով մկանային-կապանային համակարգի դերը կեցվածքի և շարժողական ֆունկցիաների պահպանման գործում։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ողնաշարի շարժունակության զարգացման և պահպանման մեթոդները՝ ներառյալ բուժական ֆիզկուլտուրայի վարժությունները, ձգման համակարգերը, շարժողական ռեժիմների կազմակերպումը և կանխարգելիչ միջոցառումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ճիշտ կեցվածքի ձևավորմանը, հիպոդինամիայի բացասական ազդեցության նվազեցմանը և ողնաշարի հիվանդությունների կանխարգելմանը։ Գիրքը նախատեսված է բժիշկների, վերականգնողական թերապևտների, ֆիզկուլտուրայի մասնագետների, մարզիչների, ուսանողների և առողջ ապրելակերպով հետաքրքրված ընթերցողների համար՝ առաջարկելով ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական մոտեցումներ ողնաշարի շարժունակության բարելավման համար։

Medicine

Այս գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հղիների սիֆիլիսի համաճարակաբանական և սոցիալ-հիգիենիկ բնութագրերի ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրա կանխարգելման արդյունավետ ուղիների վերլուծությանը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են հիվանդության տարածվածության առանձնահատկությունները, ռիսկի գործոնները, սոցիալական և բժշկական պայմանների ազդեցությունը, ինչպես նաև հղիության ընթացքում վարակի հայտնաբերման ու կանխարգելման խնդիրները։ Գրքում ներկայացվում են համաճարակաբանական դիտարկումներ, կանխարգելիչ միջոցառումների կազմակերպման սկզբունքներ և առողջապահական համակարգի դերը մայրական ու մանկական առողջության պահպանման գործում։ Այն կարող է օգտակար լինել համաճարակաբանների, մաշկավեներաբանների, գինեկոլոգների, հանրային առողջապահության մասնագետների, հետազոտողների, բժշկական ուսանողների և վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Journalism

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է նոր տեղեկատվական-հաղորդակցական տեխնոլոգիաների ազդեցությունը ժուռնալիստիկայի զարգացման վրա՝ ընդգծելով մեդիա միջավայրի արագ թվայնացումը, տեղեկատվության արտադրության և տարածման ձևերի փոփոխությունը, ինչպես նաև լրագրողի մասնագիտական դերի վերափոխումը ժամանակակից տեղեկատվական հասարակությունում։ Հետազոտության մեջ նոր տեխնոլոգիաները դիտարկվում են որպես լրագրողական գործընթացի բոլոր փուլերի վրա ազդող գործոն՝ սկսած տեղեկատվության հավաքագրումից և ստուգումից մինչև բովանդակության ստեղծում, մուլտիմեդիա ձևաչափերով ներկայացում և տարածում սոցիալական ցանցերում։ Աշխատությունը վերլուծում է թվային հարթակների, սոցիալական մեդիայի, բջջային լրագրության և արհեստական բանականության գործիքների կիրառումը, որոնք էապես արագացրել են տեղեկատվության շրջանառությունը, սակայն միաժամանակ առաջացրել են նաև նոր մարտահրավերներ՝ կապված տեղեկատվական հոսքերի որակի, վստահելիության և ֆեյք նորությունների տարածման հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լրագրողի դերակատարման փոփոխությանը, որտեղ ավանդական խմբագրական մոդելները աստիճանաբար փոխարինվում են ինտերակտիվ, բազմամեդիա և օգտատիրոջ մասնակցությամբ ձևավորված բովանդակության արտադրությամբ։ Միաժամանակ քննարկվում են մեդիա էթիկայի, տեղեկատվական անվտանգության և մասնագիտական պատասխանատվության հարցերը, որոնք ավելի արդիական են դառնում թվային միջավայրում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ նոր տեղեկատվական-հաղորդակցական տեխնոլոգիաները խորքային կերպով վերափոխում են ժուռնալիստիկայի կառուցվածքը՝ ստեղծելով ինչպես զարգացման լայն հնարավորություններ, այնպես էլ նոր մասնագիտական և էթիկական մարտահրավերներ։