Սամցխե-Ջավախքի հայ համայնքի սոցիալ-քաղաքական խնդիրները հայ-վրացական հարաբերությունների համատեքստում (2003-2012թթ.)

Informatics

Գիտական աշխատությունը նվիրված է լարման ցածրացնող կերպափոխիչի կիրառմամբ էլեկտրաշարժիչի պտտման արագության ռոբաստ կառավարման համակարգի մշակման, մաթեմատիկական մոդելավորման, վերլուծության և արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է էլեկտրական շարժաբերների կառավարման ժամանակակից մեթոդների կատարելագործման, էլեկտրաշարժիչի աշխատանքային ռեժիմների կայունության ապահովման և արտաքին ու ներքին խանգարումների պայմաններում կառավարման համակարգի հուսալիության բարձրացման հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է ուժային էլեկտրոնիկայի, ավտոմատ կառավարման տեսության, էլեկտրամեխանիկական համակարգերի և թվային կարգավորման տեխնոլոգիաների փոխկապակցված հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի լարման ցածրացնող իմպուլսային կերպափոխիչների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, աշխատանքի սկզբունքները, էներգիայի փոխակերպման գործընթացները և դրանց կիրառման հնարավորությունները էլեկտրաշարժիչների արագության կարգավորման համակարգերում։ Նման կերպափոխիչները հնարավորություն են տալիս մուտքային հաստատուն լարումը վերափոխելու ավելի ցածր կարգավորվող ելքային լարման՝ ապահովելով էլեկտրաշարժիչին մատակարարվող էլեկտրական էներգիայի կառավարումը և անհրաժեշտ արագային ռեժիմների ձևավորումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է էլեկտրաշարժիչի և կերպափոխիչի փոխկապակցված դինամիկական մոդելի մշակումը, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել համակարգի անցումային գործընթացները, կայունության պայմանները, կարգավորման ճշգրտությունը և կառավարման ազդակների ազդեցությունը շարժիչի աշխատանքային բնութագրերի վրա։ Ռոբաստ կառավարման մեթոդների կիրառումը նպատակաուղղված է համակարգի կայուն և կանխատեսելի աշխատանքի ապահովմանը այնպիսի պայմաններում, երբ առկա են մոդելի պարամետրերի անորոշություններ, բեռնվածքի փոփոխություններ, սնուցման լարման տատանումներ և արտաքին խանգարումներ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում կարևորվում են կառավարման ալգորիթմների կառուցման սկզբունքները, հետադարձ կապի կազմակերպումը, կարգավորիչների պարամետրերի ընտրությունը և համակարգի դինամիկական հատկությունների օպտիմալացումը։ Առանձին նշանակություն ունեն էլեկտրաշարժիչի արագության առաջադրված արժեքին հետևելու ճշգրտությունը, անցումային գործընթացների տևողության կրճատումը, գերկարգավորման նվազեցումը և փոփոխական աշխատանքային պայմաններում համակարգի կայունության պահպանումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև դասական և ժամանակակից կառավարման մեթոդների համեմատական գնահատման հարցեր՝ դիտարկելով ռոբաստ կարգավորման առավելություններն ու կիրառման սահմանափակումները։ Տեխնիկական տեսանկյունից կարևոր են իմպուլսալայնական մոդուլյացիայի, ուժային կիսահաղորդչային տարրերի կառավարման, կերպափոխիչի ելքային լարման կարգավորման և էլեկտրաշարժիչի էլեկտրամագնիսական ու մեխանիկական գործընթացների փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Համակարգի արդյունավետության գնահատման համար էական նշանակություն ունեն մաթեմատիկական մոդելավորման, համակարգչային նմանակման, կայունության վերլուծության և փորձարարական հետազոտությունների մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու մշակված կառավարման համակարգի աշխատանքը տարբեր բեռնվածքների և խանգարող ազդեցությունների պայմաններում։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է էլեկտրական շարժաբերների էներգաարդյունավետության բարձրացման, արագության կարգավորման որակի բարելավման, տեխնոլոգիական գործընթացների ավտոմատացման և էլեկտրամեխանիկական սարքավորումների շահագործման հուսալիության ապահովման անհրաժեշտությամբ։ Նման կառավարման համակարգերը կիրառական նշանակություն կարող են ունենալ արդյունաբերական ավտոմատացման, ռոբոտատեխնիկայի, տրանսպորտային էլեկտրաշարժաբերների, արտադրական մեխանիզմների, պոմպային և օդափոխման սարքավորումների, ինչպես նաև ճշգրիտ արագային կարգավորում պահանջող այլ տեխնիկական համակարգերի համար։ Հետազոտության թեման առնչվում է նաև խելացի կառավարման տեխնոլոգիաների զարգացմանը, էլեկտրոնային կարգավորիչների կատարելագործմանը և էներգետիկ ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման խնդիրներին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ավտոմատ կառավարման, էլեկտրատեխնիկայի, ուժային էլեկտրոնիկայի, էլեկտրամեխանիկայի, ռոբոտատեխնիկայի և համակարգերի մոդելավորման ոլորտներում մասնագիտացող գիտաշխատողների, ինժեներների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար։ Այն նպաստում է լարման ցածրացնող կերպափոխիչներով կառավարվող էլեկտրաշարժիչների դինամիկական հատկությունների, ռոբաստ կառավարման տեսական սկզբունքների և գործնական իրականացման հնարավորությունների առավել խորքային ըմբռնմանը՝ ընդգծելով նման համակարգերի նշանակությունը ժամանակակից ավտոմատացված էլեկտրամեխանիկական համալիրների զարգացման գործում։

Pedagogy

Այս հրատարակությունը Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի գիմնազիական դասարաններ ընդունվելու կարգը և ուսումնական ծրագրերը ներկայացնող պատմական-կրթական աղբյուր է, որը կարևոր տեղեկություններ է տալիս Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանում գործող այս նշանավոր կրթական հաստատության կառուցվածքի, ընդունելության պահանջների և ուսումնառության բովանդակության մասին։ Լազարյան ինստիտուտը Մոսկվայում գործող հայկական ծագմամբ կրթական հաստատություն էր, որը հիմնադրվել էր 1815 թվականին և գործել է մինչև 1919 թվականը։ Սկզբնական շրջանում այն միջնակարգ կրթական հաստատություն էր, իսկ հետագայում վերածվեց ավելի լայն կրթական համակարգի, որտեղ համատեղվում էին գիմնազիական և արևելագիտական մասնագիտական ուսուցումը։ Հրատարակության բովանդակային նշանակությունը հատկապես կապված է գիմնազիական դասարան ընդունվելու համար նախատեսված գիտելիքների և պահանջների համակարգման հետ։ Նման կանոնակարգերը սահմանում էին, թե ինչ պատրաստվածություն պետք է ունենար դիմորդը, ինչ առարկաներից էր անհրաժեշտ քննություն հանձնել և ինչ մակարդակի գիտելիքներ էին ակնկալվում ընդունվելու պահին։ Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու ժամանակի միջնակարգ կրթության չափորոշիչների, ուսումնական առարկաների կառուցվածքի և կրթական գործընթացի կազմակերպման մասին։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն վերաբերում է ոչ միայն ընդհանուր կրթությանը, այլև այն հաստատությանը, որի հիմնական մասնագիտացումը արևելյան լեզուների և արևելագիտության ոլորտն էր։ Լազարյան ինստիտուտում արևելյան լեզուների նկատմամբ ուշադրությունը ժամանակի ընթացքում դարձավ հաստատության հիմնական տարբերակիչ առանձնահատկություններից մեկը։ Դասավանդվում էին հայերեն, արաբերեն, պարսկերեն և թուրքերեն լեզուներ ու գրականություններ, իսկ հաստատությունը հետագայում դարձավ նաև Ռուսաստանում արևելագիտության կարևոր կենտրոններից մեկը։ Գիմնազիական կրթությունը, սակայն, չէր սահմանափակվում արևելյան լեզուներով։ Հաստատության դասընթացը ընդհանուր առմամբ մոտ էր կայսրության գիմնազիական ծրագրերին, և դրա շրջանավարտները 1835 թվականից ստանում էին գիմնազիայի շրջանավարտների իրավունքներ։ Հետագայում կրթական կառուցվածքը մի քանի անգամ փոփոխվեց․ 1848 թվականից հաստատությունը համատեղում էր ընդհանուր միջնակարգ՝ գիմնազիական դասարանների, և բարձրագույն մասնագիտական՝ հատուկ դասարանների կրթությունը։ Հետևաբար այս փաստաթուղթը կարևոր է ոչ միայն ընդունելության տեխնիկական կանոնները հասկանալու, այլև այն կրթական համակարգի կառուցվածքը վերականգնելու համար, որի շրջանակում պատրաստվում էին ապագա ուսուցիչներ, թարգմանիչներ, պետական ծառայողներ և արևելագիտության մասնագետներ։ Լազարյան ինստիտուտի առանձնահատկություններից էր նաև հայկական կրթական և մշակութային գործառույթների համադրումը ռուսական կայսերական կրթական համակարգի հետ։ Հաստատությունը կապված էր Մոսկվայի հայկական համայնքի հետ և երկար ժամանակ կարևոր դեր էր կատարում հայ երիտասարդների կրթության գործում։ Գիմնազիական դասարաններում հայ աշակերտների համար նախատեսվում էր նաև հայոց լեզվի և Հայ Առաքելական եկեղեցու կրոնական ուսուցում, ինչը ցույց է տալիս, որ ընդհանուր կայսերական կրթական ծրագրի շրջանակում պահպանվում էին ազգային և դավանական կրթության առանձին բաղադրիչներ։ Ուսումնական ծրագրերի տեսանկյունից փաստաթուղթը արժեքավոր է նրանով, որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի կրթության բովանդակային առաջնահերթությունները։ Դպրոցական կրթության մեջ կարևոր դեր ունեին լեզուները, գրականությունը, պատմությունը, աշխարհագրությունը, մաթեմատիկական և բնական գիտությունները, ինչպես նաև դասական կրթությանը բնորոշ այլ առարկաներ։ Այս առարկաների համադրությունը ցույց է տալիս, որ հաստատությունը ձգտում էր ապահովել ոչ միայն մասնագիտական, այլև լայն ընդհանուր կրթություն։ Միաժամանակ արևելյան լեզուների նկատմամբ հատուկ ուշադրությունը ապագա շրջանավարտներին տալիս էր այնպիսի մասնագիտական պատրաստվածություն, որը հատկապես կարևոր էր Ռուսաստանի և Հարավային Կովկասի վարչական, դիվանագիտական ու մշակութային միջավայրում։ Հրատարակության պատմական արժեքը մեծանում է նաև այն պատճառով, որ այն ներկայացնում է կրթական կանոնակարգը ոչ թե հետագա պատմաբանի մեկնաբանությամբ, այլ ժամանակաշրջանին մոտ սկզբնաղբյուրային ձևով։ Այսպիսի փաստաթղթերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպիսի պահանջներ էր պաշտոնապես սահմանում հաստատությունը դիմորդների համար և ինչ գիտելիքներ էր ակնկալում կրթության հաջորդ աստիճան անցնող աշակերտներից։ Դրանք նաև կարող են օգտագործվել կրթական պատմության, դպրոցական ծրագրերի զարգացման և Ռուսական կայսրության կրթական քաղաքականության ուսումնասիրության ժամանակ։ Լազարյան ինստիտուտի գործունեությունը սերտորեն կապված էր նաև արևելագիտության զարգացման հետ։ Հաստատությունում դասավանդել են այնպիսի հայտնի գիտնականներ և մանկավարժներ, ինչպիսիք են Վ. Ա. Գորդլևսկին, Ֆ. Ե. Կորշը, Ա. Ե. Կրիմսկին, Վ. Ֆ. Միլլերը, Ստեփան Նազարյանը և Ն. Օ. Էմինը։ Հաստատության գրադարանը ներառում էր պատմության, աշխարհագրության, լեզվաբանության և արևելագիտության հարուստ հավաքածուներ, այդ թվում՝ արժեքավոր ձեռագրեր։ Հրատարակության մատենագիտական հետքերը վկայում են, որ այն առանձին ընդգրկված է Լազարյանների ընտանիքին և ինստիտուտին նվիրված գրքային հավաքածուներում։ Նույն թեմատիկ շարքում պահպանվել են նաև ինստիտուտի ուսանողների ընդունելության, հատուկ դասարանների քննությունների և ուսուցման վերաբերյալ այլ կանոնակարգեր, ինչը հնարավորություն է տալիս այս հրատարակությունը դիտարկել ավելի լայն փաստաթղթային համալիրի շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ, այս աղբյուրը կարևոր է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի կրթական համակարգի, Լազարյան ինստիտուտի պատմության, հայ կրթական և մշակութային կյանքի, ինչպես նաև արևելագիտական կրթության զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հատկապես օգտակար լինել կրթության պատմությամբ, հայ-ռուսական մշակութային կապերով, Լազարյան ինստիտուտի գործունեությամբ, հայագիտությամբ և արևելագիտության պատմությամբ զբաղվող պատմաբաններին, մանկավարժներին, գրականագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Economics

Աշխատանքը նվիրված է բաժնետոմսերի իրացվելիության բարելավման, ներդրումային ռիսկերի նվազեցման և եկամտաբերության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Թեհրանի ֆոնդային բորսայի տվյալների և առանձնահատկությունների հիման վրա։ Հետազոտության շրջանակում բաժնետոմսերի իրացվելիությունը դիտարկվում է որպես արժեթղթերի շուկայի արդյունավետության կարևոր ցուցանիշ, որը բնութագրում է ակտիվների արագ և նվազագույն գնային կորուստներով առքուվաճառքի հնարավորությունը։ Ուսումնասիրվում են բաժնետոմսերի իրացվելիության վրա ազդող հիմնական գործոնները, այդ թվում՝ առևտրի ծավալը, գործարքների հաճախականությունը, շուկայի խորությունը, գների տատանողականությունը, տեղեկատվության հասանելիությունը և ներդրողների ակտիվությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բաժնետոմսերի եկամտաբերության և ռիսկայնության փոխկապակցվածությանը, քանի որ բարձր եկամտաբերության ձգտումը սովորաբար ուղեկցվում է ներդրումային անորոշության և հնարավոր կորուստների աճով։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել շուկայական, համակարգային, արժութային, գնաճային և ընկերություններին հատուկ ռիսկերը, ինչպես նաև դրանց գնահատման և կառավարման տարբեր մեթոդները։ Կարևորվում է պորտֆելի դիվերսիֆիկացման դերը՝ առանձին արժեթղթերի ռիսկերի ազդեցությունը նվազեցնելու և ներդրումային եկամտաբերության ավելի կայուն մակարդակ ապահովելու նպատակով։ Թեհրանի բորսայի նյութերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տեղական կապիտալի շուկայի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ներդրողների վարքագծի միտումները, շուկայական ակտիվության մակարդակը և բաժնետոմսերի գնագոյացման վրա ազդող գործոնները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է իրացվելիության և եկամտաբերության միջև փոխհարաբերության բացահայտումը, քանի որ պակաս իրացվելի արժեթղթերը կարող են պահանջել լրացուցիչ եկամտաբերություն՝ ներդրողի կողմից ստանձնվող լրացուցիչ ռիսկի փոխհատուցման համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տեղեկատվության թափանցիկության, կորպորատիվ կառավարման, շուկայի կարգավորման և ներդրողների պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործմանը՝ որպես կապիտալի շուկայի վստահության և իրացվելիության բարձրացման կարևոր պայմանների։ Հետազոտության արդյունքում կարող են առաջարկվել բաժնետոմսերի առևտրային ակտիվության խթանման, շուկայի տեղեկատվական արդյունավետության բարձրացման, ռիսկերի կառավարման կատարելագործման, ներդրումային պորտֆելների օպտիմալացման և ֆինանսական գործիքների բազմազանեցման ուղղություններ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի արժեթղթերի շուկայի արդյունավետության բարձրացման և ներդրումային միջավայրի զարգացման տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով հիմնավորել այն մեխանիզմները, որոնք կարող են միաժամանակ նպաստել բաժնետոմսերի իրացվելիության աճին, ներդրումային ռիսկերի նվազեցմանը և ներդրողների համար առավել գրավիչ ու կայուն եկամտաբերության ապահովմանը։

Biology

Այս աշխատությունը նվիրված է հիպոթալամուսի կողմից առաջացող կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների ուսումնասիրմանը, դրանց հայտնաբերման ու հետազոտության մեթոդաբանական մոտեցումներին և նոր կենսաակտիվ նյութերի որոնման ռազմավարությանը։ Այն Սամվել Գրիգորի Չայլյանի կենսաբանական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճանի համար ներկայացված ատենախոսության սեղմագիրն է, որը հրատարակվել է Երևանում 2004 թվականին՝ ՀՀ ԳԱԱ Գ. Հ. Բունիաթյանի անվան կենսաքիմիայի ինստիտուտում։ Աշխատությունը բաղկացած է 39 էջից և վերաբերում է կենսաքիմիայի բնագավառին։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հիպոթալամուսն է՝ կենտրոնական նյարդային համակարգի այն կարևորագույն հատվածներից մեկը, որը մասնակցում է օրգանիզմի բազմաթիվ կենսական գործընթացների կարգավորմանը։ Այն կապում է նյարդային և ներզատական համակարգերի գործունեությունը և կարևոր դեր ունի հորմոնային կարգավորման, նյութափոխանակության, ջերմակարգավորման, ջրի և աղերի հավասարակշռության, քնի, ախորժակի, սթրեսային արձագանքների և վերարտադրողական գործընթացների վերահսկման մեջ։ Այդ պատճառով հիպոթալամուսի կողմից արտադրվող կամ կարգավորվող կենսաակտիվ միացությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է ինչպես հիմնարար կենսաբանության, այնպես էլ բժշկակենսաբանական հետազոտությունների համար։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունը «մեթոդաբանական ռազմավարության» գաղափարն է։ Այստեղ նոր միացությունների որոնումը դիտարկվում է ոչ թե որպես առանձին կենսաքիմիական փորձերի պատահական հաջորդականություն, այլ որպես նպատակային գիտական գործընթաց, որի համար անհրաժեշտ է ընտրել համապատասխան օբյեկտներ, մեթոդներ, կենսաբանական թեստեր և հետազոտական չափանիշներ։ Նման մոտեցումը թույլ է տալիս համակարգված կերպով անցնել բնական կենսաբանական նյութերի ուսումնասիրությունից դեպի նոր ակտիվ միացությունների հայտնաբերում և դրանց հատկությունների բացահայտում։ Հիպոթալամուսում առկա կենսաակտիվ նյութերի բազմազանությունը պայմանավորում է դրանց ուսումնասիրման բարդությունը։ Այդ նյութերը կարող են ազդել տարբեր թիրախների և ֆիզիոլոգիական գործընթացների վրա, ուստի դրանց հայտնաբերման համար անհրաժեշտ է համադրել կենսաքիմիական, ֆիզիոլոգիական և ֆարմակոլոգիական մոտեցումները։ Աշխատության թեման այդ տեսանկյունից կարևոր է նրանով, որ կենտրոնանում է ոչ միայն արդեն հայտնի միացությունների բնութագրման, այլև նոր կենսաակտիվ միացությունների որոնման սկզբունքների վրա։ Հետազոտական ռազմավարության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել կենսաբանական ակտիվության նախնական հայտնաբերումը։ Նյութերի մեծ բազմազանության պայմաններում անհրաժեշտ է առանձնացնել այն ֆրակցիաները կամ միացությունները, որոնք ունեն նկատելի կենսաբանական ազդեցություն։ Դրա համար օգտագործվում են համապատասխան կենսաբանական փորձարկումներ, որոնց արդյունքները հնարավորություն են տալիս ընտրել հետագա քիմիական և կենսաքիմիական ուսումնասիրության առավել հեռանկարային ուղղությունները։ Այս գործընթացում հատկապես կարևոր է ակտիվության և նյութի կառուցվածքի միջև կապի աստիճանական բացահայտումը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև հիպոթալամուսային կենսաակտիվ նյութերի առանձնացման և նույնականացման խնդիրը։ Կենսաբանական հյուսվածքից ակտիվ միացության ստացումը սովորաբար պահանջում է մի շարք հաջորդական փուլեր՝ հումքի մշակում, ակտիվ նյութերի առանձնացում, ֆրակցավորում, մաքրում և վերջնական բնութագրում։ Յուրաքանչյուր փուլում անհրաժեշտ է պահպանել նյութի կենսաբանական ակտիվությունը, քանի որ չափազանց կոշտ պայմանները կարող են հանգեցնել ակտիվ բաղադրիչի քայքայման կամ հատկությունների փոփոխության։ Հետազոտության կարևոր նպատակներից է նաև հայտնաբերված նյութերի կենսաբանական ազդեցության բնութագրումը։ Միացության գոյությունը ինքնին բավարար չէ այն կենսաբանորեն նշանակալի համարելու համար․ անհրաժեշտ է պարզել դրա ազդեցության բնույթը, ակտիվության ուժգնությունը, հնարավոր թիրախները և ֆիզիոլոգիական նշանակությունը։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս տարբերակել պարզապես քիմիական բաղադրիչները կենսաբանական կարգավորման մեջ իրական դեր ունեցող ակտիվ նյութերից։ Թեման սերտորեն կապված է նեյրոէնդոկրին կարգավորման ընդհանուր խնդիրների հետ։ Հիպոթալամուսում առաջացող կամ դրա գործունեությունը կարգավորող նյութերը կարող են ազդել հորմոնային համակարգերի վրա և միաժամանակ կապել նյարդային ազդանշաններն ու ներզատական պատասխանները։ Այդ պատճառով դրանց ուսումնասիրությունը կարևոր է օրգանիզմի կարգավորման մեխանիզմների ամբողջական պատկերացում կազմելու համար։ Հետազոտության մեթոդաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել այդ գործընթացները ոչ թե մեկուսացված, այլ փոխկապակցված համակարգի շրջանակում։ Նոր կենսաակտիվ միացությունների որոնման խնդիրը կարևոր է նաև դեղաբանական հետազոտությունների տեսանկյունից։ Եթե հայտնաբերվում է որոշակի կենսաբանական ազդեցություն ունեցող նյութ, ապա հետագա ուսումնասիրությունները կարող են հանգեցնել դրա կառուցվածքի, գործողության մեխանիզմի և հնարավոր կիրառությունների բացահայտմանը։ Այսպիսի աշխատանքը կարող է հիմք ստեղծել նոր դեղաբանական թիրախների կամ կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի հետագա ուսումնասիրման համար, թեև նման կիրառությունները պահանջում են առանձին, երկարատև փորձարարական և կլինիկական հետազոտություններ։ Աշխատության արժեքը հատկապես պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է կենսաքիմիական որոնումը և մեթոդաբանական մտածողությունը։ Նոր նյութի հայտնաբերումը ներկայացվում է որպես փուլային գործընթաց, որտեղ յուրաքանչյուր հաջորդ քայլ պետք է հիմնված լինի նախորդ փորձարարական արդյունքների վրա։ Այս մոտեցումը բարձրացնում է հետազոտության նպատակաուղղվածությունը և հնարավորություն է տալիս սահմանափակել այն նյութերի շրջանակը, որոնք ենթակա են մանրամասն ուսումնասիրության։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, նեյրոկենսաբաններին, ֆիզիոլոգներին, նյարդաէնդոկրինոլոգիայի և դեղաբանական հետազոտությունների մասնագետներին, ինչպես նաև կենսաբանական գիտությունների ուսանողներին ու ասպիրանտներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես հիպոթալամուսի կենսաքիմիական գործունեության, կենսաակտիվ միացությունների որոնման մեթոդաբանության և նյարդային ու ներզատական կարգավորման փոխկապակցված մեխանիզմների ուսումնասիրության համար։

Other Subjects

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – թիվ 2 (5)-ը գիտական պարբերական ժողովածու է, որը միավորում է տարբեր հեղինակների ակադեմիական հոդվածներ՝ հիմնականում հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների ոլորտներից, աշխատությունում ներկայացված ուսումնասիրությունները վերաբերում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացման տարբեր փուլերին, աղբյուրագիտական վերլուծություններին, լեզվամշակութային գործընթացներին և ազգային ժառանգության ուսումնասիրության արդի մոտեցումներին, ժողովածուն ունի գիտական բնույթ և ծառայում է որպես հետազոտական արդյունքների հրապարակման և մասնագիտական քննարկումների հարթակ, որտեղ համադրվում են տարբեր մեթոդաբանական մոտեցումներ և գիտական դպրոցների դիրքորոշումներ, միաժամանակ ընդգծվում է հայագիտական հետազոտությունների շարունակական զարգացումը և նոր գիտական խնդիրների ձևակերպումը, աշխատությունը նպաստում է գիտելիքի տարածմանը և ակադեմիական համագործակցության խորացմանը՝ ապահովելով գիտական հաղորդակցության կարևոր միջավայր։

Agriculture

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է գյուղատնտեսական արտադրության ռազմավարական կառավարման հիմնախնդիրներին և դրա զարգացման հեռանկարներին՝ ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի օրինակով։ Ուսումնասիրության կենտրոնում գյուղատնտեսության զարգացման երկարաժամկետ նպատակների, արտադրական ներուժի արդյունավետ օգտագործման և մարզի գյուղատնտեսական ոլորտի մրցունակության բարձրացման հարցերն են։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են Գեղարքունիքի մարզի գյուղատնտեսական արտադրության կառուցվածքը, բնական և տնտեսական ռեսուրսները, հողային ու աշխատանքային ներուժը, արտադրության կազմակերպման առանձնահատկությունները և գյուղատնտեսական տնտեսությունների գործունեության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռազմավարական կառավարման գործիքներին, գյուղատնտեսական արտադրության պլանավորմանը, ռեսուրսների արդյունավետ բաշխմանը, արտադրական գործընթացների կազմակերպմանը և շուկայական պայմանների փոփոխություններին համապատասխան կառավարման որոշումների ընդունմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են նաև գյուղատնտեսության զարգացմանը խոչընդոտող խնդիրները՝ կապված տեխնիկական և տեխնոլոգիական ապահովվածության, ֆինանսական միջոցների հասանելիության, շուկաների, ենթակառուցվածքների, արտադրանքի իրացման, ռիսկերի կառավարման և գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության հետ։ Աշխատությունը կարևորում է մարզի գյուղատնտեսական ներուժի բացահայտումն ու նպատակային օգտագործումը՝ հաշվի առնելով տեղական բնական-կլիմայական պայմանները և գյուղատնտեսական մասնագիտացման առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում զարգացման հեռանկարներին, հնարավոր ռազմավարական ուղղություններին, արտադրության արդիականացմանը, նոր տեխնոլոգիաների կիրառմանը, գյուղատնտեսական կոոպերացիայի զարգացմանը և արտադրանքի մրցունակության բարձրացմանը։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտակար լինել գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների ղեկավարներին, տնտեսագետներին, ագրարային ոլորտի մասնագետներին, պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների աշխատակիցներին, հետազոտողներին և տնտեսագիտական ու ագրարային ուղղությունների ուսանողներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Գեղարքունիքի մարզում գյուղատնտեսական արտադրության կառավարման առկա վիճակի, զարգացման հիմնական խնդիրների և երկարաժամկետ հեռանկարների վերաբերյալ։