Синаптические процессы в нейронах спинного мозга и черной субстанции на модели болезни Паркинсона и в условиях протекции галармином

Chemistry

Այս թեման վերաբերում է որոշ պոտենցիալ կենսաբանական ակտիվություն ցուցաբերող ացիկլիկ և հետերոցիկլիկ միացությունների շարքում կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց դինամիկ իզոմերացման գործընթացների վերլուծությանը, որտեղ ուշադրությունը կենտրոնացվում է մոլեկուլների ներքին վերակազմավորման, կոնֆորմացիոն անցումների և քիմիական հավասարակշռությունների վրա, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ նյութերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և կենսաբանական ակտիվության վրա։ Նման միացություններում իզոմերացման դինամիկան հաճախ պայմանավորված է էլեկտրոնային կառուցվածքի առանձնահատկություններով, ֆունկցիոնալ խմբերի փոխազդեցությամբ և միջմոլեկուլային կամ ներմոլեկուլային կապերի վերադասավորմամբ, ինչը կարող է հանգեցնել տարբեր իզոմերային ձևերի համակեցության լուծույթում կամ պինդ վիճակում։ Հետազոտությունների ընթացքում կիրառվում են սպեկտրոսկոպիկ, կինետիկական և քվանտաքիմիական մեթոդներ՝ պարզելու համար իզոմերների փոխակերպման մեխանիզմները, դրանց էներգետիկ պրոֆիլները և կայունության հարաբերական մակարդակները, ինչպես նաև գնահատելու համար այդ փոփոխությունների ազդեցությունը կենսաբանական թիրախների հետ փոխազդեցության վրա։ Այս ուսումնասիրությունները կարևոր են դեղագործական քիմիայի և մոլեկուլային նախագծման համար, քանի որ թույլ են տալիս կանխատեսել նոր միացությունների վարքագիծը կենսաբանական համակարգերում և օպտիմալացնել դրանց կառուցվածքը առավել արդյունավետ և նպատակային ակտիվության հասնելու համար։

Mathematics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է թույլ դիսպերսիայով կիսառեզոնանսային միջավայրերում ուլտրակարճ իմպուլսների տարածման ֆիզիկական գործընթացների ուսումնասիրմանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են լույսի կարճատև իմպուլսների փոխազդեցությունը նյութական միջավայրերի հետ, դրանց տարածման դինամիկան, ձևափոխման մեխանիզմները և միջավայրի օպտիկական հատկությունների ազդեցությունը իմպուլսների պարամետրերի վրա։ Վերլուծվում են ոչ գծային օպտիկայի, ալիքային երևույթների և նյութի հետ էլեկտրամագնիսական ճառագայթման փոխազդեցության տեսական հիմքերը, ինչպես նաև կիրառվող մաթեմատիկական մոդելները՝ ուլտրակարճ իմպուլսների վարքագիծը նկարագրելու համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիսպերսիոն հատկությունների, փուլային արագության, խմբային տարածման, իմպուլսների կայունության և ձևի պահպանման պայմանների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նաև հաշվարկային և տեսական մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս կանխատեսել իմպուլսների տարածման առանձնահատկությունները տարբեր օպտիկական միջավայրերում և գնահատել դրանց կիրառման հնարավորությունները ժամանակակից լազերային տեխնոլոգիաներում, օպտիկական կապի համակարգերում և քվանտային սարքերում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկոսների, օպտիկայի և լազերային տեխնիկայի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ուլտրակարճ իմպուլսների ֆիզիկայով, ոչ գծային օպտիկայով և ժամանակակից ֆոտոնային տեխնոլոգիաներով։

Technology

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է գյուղատնտեսական մեքենաշինության ոլորտում օգտագործվող հատիկային և հանքային կերերի մանրիչների կառուցվածքային կատարելագործման և դրանց աշխատանքային պարամետրերի տեխնիկատեխնոլոգիական հիմնավորման խնդիրներին։ Աշխատությունում վերլուծվում են մանրացման գործընթացի մեխանիկական հիմքերը՝ ներառյալ նյութի կոտրման օրինաչափությունները, մասնիկների չափաբաշխումը և էներգետիկ ծախսերի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սարքավորումների աշխատանքային օրգանների ձևի, պտտման արագության, բեռնման ռեժիմների և մաշվածության ազդեցությանը մանրացման արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են նաև մեքենայի կառուցվածքային բարելավման տարբերակները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել արտադրողականությունը, նվազեցնել էներգածախսը և ապահովել ստացվող կերի մասնիկների համասեռ որակ։ Աշխատությունը ներառում է նաև փորձարարական հետազոտություններ և մաթեմատիկական մոդելավորում՝ սարքավորման օպտիմալ աշխատանքային ռեժիմների ընտրության համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Հայաստանում IX–XIV դարերում ձևավորված նվիրատվական արձանագրությունների պատմական, վիմագրական, իրավական և սոցիալ-տնտեսական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում եկեղեցիների, վանքերի, աշխարհիկ կառույցների և այլ հուշարձանների վրա պահպանված արձանագրություններն են, որոնցում արձանագրվել են հողերի, այգիների, ջրային ռեսուրսների, շինությունների, եկամուտների, շարժական գույքի և այլ արժեքների նվիրատվությունների վերաբերյալ տեղեկություններ։ Դրանք դիտարկվում են որպես միջնադարյան հասարակության տնտեսական հարաբերությունները, սեփականության ձևերը, սոցիալական կառուցվածքը և հոգևոր հաստատությունների գործունեությունը լուսաբանող կարևոր սկզբնաղբյուրներ։ Քննվում են նվիրատուների սոցիալական կազմը, նվիրատվությունների շարժառիթները, ստացող հաստատությունների կարգավիճակը և նվիրաբերվող ունեցվածքի բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իշխանական տների, հոգևորականության, համայնքների և առանձին անձանց մասնակցությանը նվիրատվական հարաբերություններում՝ բացահայտելով նրանց տեղն ու դերը միջնադարյան Հայաստանի հասարակական և տնտեսական կյանքում։ Ուսումնասիրվում են արձանագրությունների կառուցվածքը, լեզուն, ձևակերպումները, իրավական բնույթի արտահայտությունները և նվիրատվության պայմանները՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել սեփականության փոխանցման և դրա պաշտպանության ընդունված ձևերի մասին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նվիրատվությունների կապը վանական տնտեսության զարգացման, եկեղեցաշինության, կրթական ու հոգևոր գործունեության և մշակութային կենտրոնների պահպանման հետ։ Վիմագրական նյութի ժամանակագրական և տարածքային համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր պատմական շրջաններում նվիրատվական պրակտիկայի փոփոխություններն ու տարածաշրջանային առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արձանագրությունների աղբյուրագիտական արժեքին՝ պատմագրական տեղեկությունների, ձեռագրային հիշատակարանների և այլ միջնադարյան նյութերի հետ դրանց համադրման տեսանկյունից։ Նման վկայությունները կարևոր տեղեկություններ են հաղորդում տեղանունների, անձնանունների, պաշտոնների, հարկային պարտավորությունների և տնտեսական գործունեության տարբեր ձևերի վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայոց միջնադարյան պատմության, վիմագրության, աղբյուրագիտության և իրավունքի պատմության մոտեցումները՝ նվիրատվական հարաբերությունների միջոցով միջնադարյան Հայաստանի հասարակական, տնտեսական և մշակութային կյանքի առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։

History

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է XIX դարի վերջին տասնամյակում Հայկական հարցի և ռուս հասարակական մտքի փոխհարաբերությունների քննությանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես էր հայ ժողովրդի ազգային-քաղաքական և սոցիալական դրությունը ընկալվում Ռուսաստանի հասարակական ու մտավոր շրջանակներում։ Աշխատության առանցքում այն ժամանակաշրջանն է, երբ Օսմանյան կայսրության հայաբնակ նահանգներում խորանում էին քաղաքական և սոցիալական ճգնաժամերը, իսկ հայության անվտանգության, բարենորոգումների և ինքնապաշտպանության խնդիրները աստիճանաբար վերածվում էին միջազգային քաղաքականության կարևոր հարցի։ 1890-ական թվականներին այս խնդիրը հատկապես սրվեց՝ կապված Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության նկատմամբ իրականացվող բռնությունների, բարենորոգումների ձախողման և եվրոպական տերությունների քաղաքականության հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ռուս հասարակական կարծիքի ձևավորման գործընթացի բացահայտումը։ Ռուսաստանում Հայկական հարցի նկատմամբ վերաբերմունքը միատարր չէր․ տարբեր հասարակական և քաղաքական խմբեր այն գնահատում էին տարբեր տեսանկյուններից՝ ելնելով ազգային, կրոնական, մարդասիրական, քաղաքական և աշխարհաքաղաքական պատկերացումներից։ Մի կողմից՝ ռուս մտավորականության և հասարակական գործիչների մի մասը հայերի վիճակը դիտարկում էր որպես քրիստոնյա բնակչության պաշտպանության և մարդկային իրավունքների խնդիր, մյուս կողմից՝ Ռուսական կայսրության արտաքին և ներքին քաղաքական շահերը հաճախ պայմանավորում էին այդ հարցի նկատմամբ պաշտոնական վերաբերմունքի սահմանափակ ու հակասական բնույթը։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ռուսաստանի հասարակական մամուլին, հրապարակախոսությանը և քաղաքական մտքին, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում մամուլը հասարակական կարծիքի ձևավորման կարևորագույն միջոցներից էր։ Հայկական հարցի վերաբերյալ հոդվածները, հրապարակումները, գրական-հրապարակախոսական արձագանքներն ու քննարկումները նպաստում էին ռուս ընթերցողին Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության դրությանը ծանոթացնելուն։ Միաժամանակ այդ հրապարակումները արտացոլում էին հենց ռուսական հասարակության ներսում գոյություն ունեցող քաղաքական հակասությունները։ Հայկական հարցի ընկալման կարևոր բաղադրիչ էր Օսմանյան կայսրության արևելյան նահանգներում տիրող իրավիճակի մասին տեղեկատվությունը։ Ռուս հասարակական գործիչների և հրապարակախոսների ուշադրության կենտրոնում էին բռնությունները, հարկային ճնշումները, վարչական կամայականությունները, բնակչության անվտանգության խնդիրը և բարենորոգումների անհրաժեշտությունը։ Այս իրողությունները քննարկվում էին ոչ միայն հայերի ազգային պահանջների, այլև Օսմանյան կայսրության ընդհանուր քաղաքական համակարգի և նրա քրիստոնյա ժողովուրդների դրության համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, որ Հայկական հարցը ռուսական հասարակական մտքում հաճախ ձեռք էր բերում ավելի լայն նշանակություն՝ կապվելով արևելյան քրիստոնյաների պաշտպանության և Ռուսաստանի՝ որպես տարածաշրջանային տերության դերի հետ։ Միևնույն ժամանակ կարևոր է տարբերակել ռուսական հասարակական կարծիքը ցարական կառավարության պաշտոնական քաղաքականությունից։ Պաշտոնական իշխանությունները Հայկական հարցը դիտարկում էին նախևառաջ Ռուսական կայսրության արտաքին քաղաքական և ռազմավարական շահերի տեսանկյունից։ Կովկասի նկատմամբ վերահսկողությունը, Օսմանյան կայսրության հետ հարաբերությունները և տարածաշրջանում ռուսական ազդեցության ընդլայնման հնարավորությունները նշանակալի գործոններ էին։ Հետևաբար հասարակական շրջանակներում հայերի պաշտպանության վերաբերյալ հնչող մարդասիրական կամ քաղաքական կոչերը միշտ չէ, որ համընկնում էին պետական քաղաքականության առաջնահերթությունների հետ։ Առանձին ուշադրության է արժանի ռուսական հասարակական մտքի տարբեր ուղղությունների վերաբերմունքը հայ ազգային շարժմանը։ Հայ քաղաքական կազմակերպությունների գործունեության ակտիվացումը և ազգային ինքնապաշտպանության գաղափարների տարածումը ռուս հասարակության մի մասի կողմից կարող էին ընկալվել որպես ազատագրական շարժման դրսևորում, մինչդեռ այլ շրջանակներ դրանք դիտարկում էին կայսրության ներքին կայունության և արտաքին քաղաքական շահերի տեսանկյունից։ Այս հակասական գնահատականները ցույց են տալիս, որ Հայկական հարցի ընկալումը սերտորեն կապված էր նաև XIX դարի վերջին Ռուսաստանի սեփական քաղաքական ու գաղափարական խնդիրների հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր թեման է 1890-ական թվականների հայկական կոտորածների ազդեցությունը ռուս հասարակական կարծիքի վրա։ Այդ իրադարձությունների մասին տեղեկությունների տարածումը մեծացրեց հայերի նկատմամբ համակրանքը ռուս հասարակության որոշ շրջանակներում և առաջ բերեց բողոքի ու դատապարտման արձագանքներ։ Հայկական բնակչության զանգվածային բռնությունների և տեղահանությունների մասին հաղորդումները Հայկական հարցը վերածում էին ոչ միայն դիվանագիտական, այլև բարոյական և մարդասիրական խնդրի։ Այս գործընթացում կարևոր դեր ունեին ռուս մտավորականները, գրողները, հրապարակախոսները և հասարակական գործիչները, որոնք իրենց հրապարակումներով փորձում էին ազդել հասարակական կարծիքի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում Հայկական հարցը դիտարկվում է նաև ռուս-հայկական հասարակական և մշակութային կապերի համատեքստում։ XIX դարի ընթացքում ձևավորված կրթական, մշակութային և մտավոր կապերը նպաստում էին նրան, որ ռուսական հասարակության որոշ շրջանակներ ավելի լավ ճանաչեին հայ ժողովրդի պատմությունը, մշակույթը և ազգային խնդիրները։ Հայ մտավորականության ներկայացուցիչների գործունեությունը Ռուսաստանում ևս նպաստում էր հայկական ազգային խնդիրների ներկայացմանը ռուս հասարակությանը։ Այդ կապերը Հայկական հարցի շուրջ ձևավորվող հասարակական քննարկումների կարևոր նախադրյալներից էին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև եվրոպական տերությունների քաղաքականության նկատմամբ ռուսական հասարակության վերաբերմունքը։ Հայկական հարցը XIX դարի վերջին արդեն դուրս էր եկել միայն ռուս-թուրքական հարաբերությունների շրջանակից և դարձել եվրոպական դիվանագիտության բաղադրիչ։ Ռուս հասարակական միտքը տարբեր կերպ էր գնահատում Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի, Գերմանիայի և մյուս տերությունների դիրքորոշումները՝ հատկապես բարենորոգումների իրականացման և Օսմանյան կայսրության նկատմամբ քաղաքականության հարցերում։ Այս համատեքստում Հայկական հարցը միաժամանակ ընկալվում էր որպես ազգային ազատագրության, մարդասիրության և միջազգային քաղաքականության խնդիր։ Ուսումնասիրության կարևոր արդյունքն այն է, որ 1890-ական թվականների ռուս հասարակական մտքի վերաբերմունքը Հայկական հարցի նկատմամբ անհրաժեշտ է դիտարկել բազմաշերտ կերպով։ Այն ներառում էր մարդասիրական համակրանք, կրոնական և մշակութային ընդհանրությունների գիտակցում, քաղաքական համերաշխություն, Ռուսաստանի աշխարհաքաղաքական շահերի հաշվարկ և երբեմն նաև կայսերական մտածողության սահմանափակումներ։ Հենց այս գործոնների փոխազդեցությունն էր ձևավորում ռուս հասարակության վերաբերմունքը հայ ժողովրդի ազգային և քաղաքական խնդիրների նկատմամբ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր է XIX դարի վերջին Հայկական հարցի միջազգային պատմությունը և ռուսական հասարակական-քաղաքական միտքը փոխկապակցված դիտարկելու համար։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես էր հայ ժողովրդի ճակատագիրը դառնում ռուսական հասարակական քննարկումների առարկա, ինչպիսի գաղափարական դիրքորոշումներ էին ձևավորվում այդ խնդրի շուրջ և ինչ հակասություններ գոյություն ունեին հասարակական համակրանքի ու պետական քաղաքականության միջև։ Նյութը կարող է հետաքրքրել հայոց պատմությամբ, ռուսական հասարակական մտքի պատմությամբ, միջազգային հարաբերություններով, Հայկական հարցով և XIX դարի վերջի ազգային-ազատագրական շարժումների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Linguistics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հայ բանաստեղծ Razmik Davoyan-ի չափածո ստեղծագործությունների բառապաշարի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են բանաստեղծի լեզվական մտածողության առանձնահատկությունները, բառային հարստությունը, պատկերաստեղծ միջոցների կիրառությունը և անհատական հեղինակային ոճի ձևավորման լեզվական հիմքերը։ Հեղինակը հետազոտում է Դավոյանի պոեզիայում գործածվող ընդհանուր գրական, ժողովրդախոսակցական, բարբառային, հնաբանային և նորաստեղծ բառաշերտերը՝ բացահայտելով դրանց գեղարվեստական և իմաստային գործառույթները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև խորհրդանշական, փիլիսոփայական և ազգային-մշակութային բովանդակություն կրող բառամթերքի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բառերի ընտրության դերը բանաստեղծական պատկերների, հուզական ազդեցության և գաղափարական շեշտադրումների ստեղծման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվաոճական հնարքներին, փոխաբերական համակարգին և բառապաշարի տեղին ու նպատակային օգտագործմանը՝ որպես հեղինակի ստեղծագործական աշխարհընկալման արտահայտության միջոց։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, գրականագետների, բանասիրության ուսանողների, դասախոսների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են ժամանակակից հայ պոեզիայի լեզվական ու ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությամբ։