Синтез изучение свойств функционально замешенных N-винилпиразолов

Informatics

Գրքում բացատրվում են համակարգչի հիմնական բաղադրիչները, տվյալների ներկայացման ձևերը և տեղեկատվության մշակման սկզբունքները։ Ներկայացվում են նաև ծրագրային ապահովման տեսակները, օպերացիոն համակարգերի դերը և համակարգչային ծրագրերի աշխատանքի ընդհանուր տրամաբանությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ալգորիթմական մտածողությանը և ծրագրավորման հիմունքներին՝ պարզ օրինակների միջոցով։ Բացի այդ, ներկայացվում են նաև ինտերնետի և ցանցային տեխնոլոգիաների հիմունքները, որոնք կարևոր են ժամանակակից տեղեկատվական միջավայրում։ Գիրքը նախատեսված է որպես ուսումնական հիմք և օգնում է զարգացնել թվային գրագիտություն և համակարգչային հմտություններ։

Literature

Այս թեման վերաբերում է հայ XX դարի ամենանշանավոր բանաստեղծներից մեկի՝ Պարույր Սևակի կյանքին և ստեղծագործական գործունեությանը, ով մեծ դեր է ունեցել նորագույն շրջանի հայ պոեզիայի զարգացման, ազգային մտածողության խորացման և հասարակական գաղափարների արտահայտման գործում։ Պարույր Սևակը ծնվել է 1924 թվականին Արարատի մարզի Չանախչի (այժմ՝ Զանգակատուն) գյուղում և մկրտության ժամանակ ստացել է Պարույր Ղազարյան անունը։ Նա ստացել է բարձրագույն կրթություն Երևանի պետական համալսարանում, ապա ուսումը շարունակել է Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտում, որտեղ ձևավորվել է նրա գրական աշխարհայացքը և ստեղծագործական ոճը։ Սևակի պոեզիան առանձնանում է խոր փիլիսոփայական մտածողությամբ, ազգային ինքնության խնդիրների վերլուծությամբ և մարդու ներաշխարհի բարդ զգացմունքների արտահայտմամբ։ Նրա ստեղծագործություններում հաճախ զուգակցվում են սիրո, հայրենիքի, պատմական հիշողության և մարդու բարոյական պատասխանատվության թեմաները։ Պարույր Սևակը մեծ ճանաչում է ստացել «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասի կյանքին և հայ ժողովրդի ողբերգական պատմությանը՝ դառնալով ազգային հիշողության և ցավի խորհրդանիշ։ Նրա այլ ստեղծագործություններում ևս արտացոլվում են ժամանակի սոցիալական և հոգևոր խնդիրները, մարդու ինքնաճանաչման որոնումները և ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդումը։ Սևակը նաև զբաղվել է թարգմանական աշխատանքով՝ հայերեն ներկայացնելով համաշխարհային պոեզիայի կարևոր գործեր, ինչը նպաստել է հայ գրականության կապին միջազգային մշակույթի հետ։ Նրա կյանքը ավարտվել է 1971 թվականին ավտովթարի հետևանքով, սակայն նրա ստեղծագործական ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայ գրականության ամենակարևոր արժեքներից մեկը՝ ազդելով նոր սերունդների գրողների և ընթերցողների վրա։

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից միջազգային քաղաքականության մասնակիցների կարգավիճակի, դերակատարության և փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են միջազգային քաղաքական գործընթացներին մասնակցող հիմնական սուբյեկտները՝ պետությունները, միջազգային կազմակերպությունները, տարածաշրջանային կառույցները, հասարակական և այլ ոչ պետական դերակատարները, ինչպես նաև նրանց ազդեցությունը միջազգային հարաբերությունների ձևավորման և զարգացման վրա։ Վերլուծվում են միջազգային քաղաքականության սուբյեկտների իրավական և քաղաքական կարգավիճակի առանձնահատկությունները, նրանց իրավունքները, պարտավորությունները, լիազորությունների շրջանակը և միջազգային գործընթացներում ներգրավվածության ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գլոբալացման, միջազգային համագործակցության ընդլայնման և աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների պայմաններում պետությունների ու ոչ պետական դերակատարների դերի վերափոխմանը։ Դիտարկվում են ինքնիշխանության, միջազգային իրավասուբյեկտության, միջազգային ճանաչման, պատասխանատվության և քաղաքական ազդեցության հետ կապված արդիական խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև միջազգային կազմակերպությունների և վերազգային կառույցների նշանակության աճին, ինչպես նաև այն հանգամանքին, թե ինչպես են ժամանակակից քաղաքական և իրավական զարգացումները փոխում միջազգային հարաբերությունների ավանդական կառուցվածքը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել միջազգային քաղաքական համակարգի կառուցվածքի, դրա մասնակիցների փոխազդեցության և նրանց կարգավիճակի փոփոխության հիմնական միտումների մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության և միջազգային իրավունքի ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Economics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտաքին պետական պարտքի կառավարման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ պարտքի ձևավորման, սպասարկման, արդյունավետ օգտագործման և երկարաժամկետ կայունության ապահովման տեսանկյունից։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ արտաքին պետական փոխառությունները կարող են կարևոր դեր ունենալ երկրի տնտեսական զարգացման, ենթակառուցվածքների ֆինանսավորման, բյուջետային խնդիրների լուծման և ներդրումային ծրագրերի իրականացման գործում, սակայն պարտքային ռեսուրսների ոչ արդյունավետ օգտագործումը կամ պարտքի չափազանց արագ աճը կարող է մեծացնել պետական ֆինանսների և մակրոտնտեսական կայունության նկատմամբ ռիսկերը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է արտաքին պետական պարտքի էությունը, դրա կառուցվածքը, ձևավորման աղբյուրները և պետական ֆինանսական համակարգում ունեցած նշանակությունը։ Վերլուծվում են միջազգային ֆինանսական կազմակերպություններից, օտարերկրյա պետություններից և այլ արտաքին աղբյուրներից ներգրավվող վարկային միջոցների առանձնահատկությունները, դրանց պայմանները, մարման ժամկետները, տոկոսադրույքները և արտարժութային կառուցվածքը։ Այս գործոնների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել արտաքին պարտքի սպասարկման բեռը և դրա ազդեցությունը պետական բյուջեի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արտաքին պարտքի դինամիկային և դրա հարաբերակցությանը երկրի տնտեսական աճի, պետական եկամուտների և համախառն ներքին արդյունքի հետ։ Պարտքի մակարդակի գնահատումը միայն բացարձակ մեծությամբ բավարար չէ, ուստի աշխատանքում կարևորվում են պարտքի կայունության ցուցանիշները, սպասարկման ծախսերը, վերաֆինանսավորման և արտարժութային ռիսկերը, ինչպես նաև արտաքին ֆինանսավորման նկատմամբ կախվածության աստիճանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է պարտքային ռիսկերի կառավարման խնդիրը։ Արտաքին պարտքի զգալի մասը սովորաբար արտարժույթով ձևավորվելու դեպքում փոխարժեքի փոփոխությունները կարող են մեծացնել պարտքի սպասարկման իրական արժեքը և լրացուցիչ ճնշում գործադրել պետական ֆինանսների վրա։ Բացի այդ, տոկոսադրույքների փոփոխությունները, միջազգային ֆինանսական շուկաների պայմանները և արտաքին տնտեսական ցնցումները կարող են ազդել նոր փոխառությունների արժեքի և նախկին պարտավորությունների սպասարկման հնարավորությունների վրա։ Աշխատանքը անդրադառնում է նաև ներգրավված փոխառու միջոցների արդյունավետության խնդրին։ Պետական պարտքի կայուն կառավարումը ենթադրում է, որ ներգրավված ֆինանսական ռեսուրսները պետք է ուղղվեն այնպիսի ծրագրերի և ներդրումների ֆինանսավորմանը, որոնք կարող են նպաստել տնտեսական աճին, արտադրողականության բարձրացմանը, ենթակառուցվածքների զարգացմանը և ապագայում պետական եկամուտների ընդլայնմանը։ Հակառակ դեպքում պարտքի սպասարկման բեռը կարող է մեծանալ՝ առանց համապատասխան տնտեսական արդյունքի ձևավորման։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են նաև պետական պարտքի կառավարման ինստիտուցիոնալ և կառավարչական մեխանիզմները։ Կարևորվում են պարտքի պլանավորման, ռիսկերի գնահատման, փոխառությունների պայմանների ընտրության, պարտքի պորտֆելի դիվերսիֆիկացման և տեղեկատվության թափանցիկության հարցերը։ Պարտքի կառավարման արդյունավետ համակարգը պետք է հնարավորություն տա նախապես գնահատել տարբեր սցենարների ազդեցությունը պետական ֆինանսների վրա և նվազեցնել ֆինանսական ցնցումների նկատմամբ խոցելիությունը։ Աշխատանքում արտաքին պետական պարտքի խնդիրը դիտարկվում է նաև երկրի ընդհանուր մակրոտնտեսական քաղաքականության համատեքստում։ Պարտքի կառավարման արդյունավետությունը սերտորեն կապված է հարկաբյուջետային քաղաքականության, տնտեսական աճի, գնաճի, փոխարժեքի, արտաքին առևտրի և վճարային հաշվեկշռի վիճակի հետ։ Այդ պատճառով պարտքային քաղաքականությունը չի կարող դիտարկվել պետական ֆինանսների մյուս ուղղություններից մեկուսացված։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարտքի կառավարման և տնտեսական անվտանգության փոխհարաբերությանը։ Պարտքի չափի և կառուցվածքի փոփոխությունները կարող են ազդեցություն ունենալ երկրի ֆինանսական ինքնուրույնության, բյուջետային ճկունության և տնտեսական քաղաքականության իրականացման հնարավորությունների վրա։ Այս համատեքստում կարևորվում է պարտքային ռազմավարության երկարաժամկետ և կանխատեսելի բնույթը, ինչպես նաև պարտքի կայունության ապահովումը նույնիսկ արտաքին տնտեսական անբարենպաստ պայմաններում։ Աշխատանքը նաև դիտարկում է արտաքին ֆինանսավորման առավելությունների և հնարավոր բացասական հետևանքների հավասարակշռման խնդիրը։ Արտաքին փոխառությունները կարող են արագացնել զարգացման ծրագրերի իրականացումը, սակայն դրանց արդյունավետությունը կախված է միջոցների նպատակային օգտագործումից, ներդրումային ծրագրերի տնտեսական վերադարձից և պարտքի սպասարկման կարողությունից։ Հետևաբար պարտքի կառավարման կատարելագործումը պետք է ներառի ոչ միայն պարտքի ծավալի վերահսկում, այլև փոխառությունների ներգրավման և օգտագործման արդյունավետության բարձրացում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու Հայաստանի Հանրապետության արտաքին պետական պարտքի կառավարման հիմնական խնդիրները և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունները՝ շեշտադրելով պարտքի կայունությունը, պարտքային ռիսկերի նվազեցումը, փոխառու միջոցների արդյունավետ օգտագործումը և պետական ֆինանսների երկարաժամկետ հավասարակշռության պահպանումը։ Այն կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, պետական կառավարման մասնագետներին, բանկային և ֆինանսական ոլորտի ներկայացուցիչներին, ինչպես նաև Հայաստանի մակրոտնտեսական քաղաքականությամբ և պետական ֆինանսների կառավարմամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Mathematics

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է տերահերցային ճառագայթման գեներացման մեխանիզմներին օպտիկական ոչ գծային միջավայրերում, որոնք ունեն պարբերական (periodic) կառուցվածք, ընդգծելով ժամանակակից ֆոտոնիկայի և ոչ գծային օպտիկայի փոխհատման ոլորտը։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես են ոչ գծային օպտիկական պրոցեսները՝ մասնավորապես երկրորդ կարգի ոչ գծայնությունը և հաճախականությունների խառնման երևույթները, նպաստում տերահերցային տիրույթում էլեկտրամագնիսական ալիքների առաջացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պարբերական կառուցվածք ունեցող միջավայրերի՝ ֆոտոնային բյուրեղների և քվազի-փուլային համընկնման (quasi-phase matching) մեխանիզմների դերին, որոնք թույլ են տալիս բարձրացնել գեներացման արդյունավետությունը և կառավարել ալիքների սպեկտրալ հատկությունները։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է մոդելավորման և փորձարարական հետազոտությունների համադրությունը՝ նպատակ ունենալով օպտիմալացնել կառուցվածքային պարամետրերը և հասնել բարձր ինտենսիվությամբ տերահերցային աղբյուրների ստեղծմանը, որոնք կարևոր կիրառություն ունեն սպեկտրոսկոպիայում, պատկերային տեխնոլոգիաներում և արագ կապի համակարգերում։

Economics

Այս աշխատությունը նվիրված է տնտեսական համակարգի մասնավորեցման և ազատականացման գործընթացների ուսումնասիրությանը և դրանց ազդեցության գնահատմանը տնտեսական աճի վրա՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության օրինակով։ Աշխատության կենտրոնում այն հիմնարար հարցն է, թե որքանով են սեփականության պետական մենաշնորհի նվազեցումը, մասնավոր հատվածի ընդլայնումը, շուկայական մեխանիզմների զարգացումը, տնտեսական գործունեության ազատականացումը և մրցակցային միջավայրի ձևավորումը նպաստում երկրի արտադրողականության, ներդրումների, զբաղվածության և երկարաժամկետ տնտեսական աճի ապահովմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել Իրանի տնտեսական զարգացման առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով երկրի պատմական, քաղաքական և ինստիտուցիոնալ պայմանները, պետական հատվածի նշանակալի դերակատարությունը, բնական ռեսուրսների առկայությունը, արտաքին տնտեսական սահմանափակումները և միջազգային շուկաների հետ փոխգործակցության առանձնահատկությունները։ Աշխատության շրջանակում մասնավորեցումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պետական սեփականության մասնավոր անձանց կամ կազմակերպություններին փոխանցման գործընթաց, այլև որպես տնտեսական կառավարման համակարգի վերափոխման կարևոր բաղադրիչ։ Վերլուծվում է, թե ինչպես կարող է մասնավոր հատվածի զարգացման խթանումը նպաստել ռեսուրսների ավելի արդյունավետ բաշխմանը, ձեռնարկությունների կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը, նոր ներդրումների ներգրավմանը, ձեռնարկատիրական նախաձեռնությունների ակտիվացմանը և մրցակցության խորացմանը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ մասնավորեցումն ինքնին դեռևս չի երաշխավորում տնտեսական արդյունավետություն, քանի որ դրա արդյունքները մեծապես կախված են իրավական դաշտի որակից, սեփականության իրավունքների պաշտպանությունից, պետական կառավարման արդյունավետությունից, մրցակցային քաղաքականությունից, ֆինանսական շուկաների զարգացվածությունից և կոռուպցիոն ռիսկերի սահմանափակումից։ Ազատականացման գործընթացը ներկայացվում է որպես ավելի լայն տնտեսական փոփոխությունների համակարգ, որը ներառում է գների և առևտրի կարգավորման վերանայում, շուկայական մրցակցության ընդլայնում, ներդրումային միջավայրի բարելավում, մասնավոր ձեռնարկատիրության խթանում և տնտեսության տարբեր ոլորտներում պետական միջամտության վերաիմաստավորում։ Հատուկ նշանակություն ունի ազատականացման և տնտեսական աճի միջև կապի ուսումնասիրությունը, քանի որ շուկայի ավելի մեծ ազատությունը կարող է բարձրացնել արդյունավետությունը և խթանել նորարարությունը, սակայն անբավարար կարգավորման կամ թույլ ինստիտուտների պայմաններում կարող է առաջացնել նաև սոցիալական անհավասարության խորացում, շուկայի կենտրոնացում, գործազրկության աճ կամ տնտեսական անկայունություն։ Իրանի օրինակի ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է այն պատճառով, որ երկիրը միաժամանակ համատեղում է շուկայական տնտեսության որոշակի մեխանիզմներ և պետական նշանակալի ներգրավվածություն, ինչի հետևանքով տնտեսական բարեփոխումների արդյունքները պայմանավորված են բազմաթիվ փոխկապակցված գործոններով։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև այն հարցին, թե ինչպես են մասնավորեցման ծրագրերը գործնականում իրականացվել, ինչ արդյունքներ են արձանագրվել տարբեր տնտեսական ոլորտներում, ինչպիսի խնդիրներ և հակասություններ են առաջացել և որքանով են իրականացված բարեփոխումները համապատասխանել տնտեսական աճի երկարաժամկետ նպատակներին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև մակրոտնտեսական ցուցանիշների, ներդրումների, արտադրողականության, զբաղվածության, պետական բյուջեի, մասնավոր հատվածի զարգացման և տնտեսական կառուցվածքի փոփոխությունների միջև փոխկապակցվածության դիտարկմանը։ Աշխատության ընդհանուր մոտեցումը թույլ է տալիս հասկանալ, որ տնտեսական աճը չի պայմանավորվում միայն սեփականության ձևի փոփոխությամբ կամ պետական վերահսկողության կրճատմամբ․ կայուն և երկարաժամկետ արդյունքի համար անհրաժեշտ է արդյունավետ ինստիտուցիոնալ միջավայր, կանխատեսելի տնտեսական քաղաքականություն, մրցակցության պաշտպանության գործուն համակարգ, ներդրումների համար բարենպաստ պայմաններ և մասնավոր հատվածի իրական տնտեսական ազատություն։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն Իրանի տնտեսական զարգացման առանձնահատկությունները հասկանալու, այլև զարգացող տնտեսություններում մասնավորեցման և ազատականացման քաղաքականությունների հնարավոր առավելություններն ու սահմանափակումները գնահատելու համար։