Синтез замещенных 2-пиридонов и глутаримидов на основе ариламидов ацетоуксусной и малоновой кислот

Law

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական ֆինանսական վերահսկողություն իրականացնող մարմինների իրավական կարգավիճակի և դրա առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն պետական կառույցների գործունեությունն է, որոնց միջոցով վերահսկվում է պետական ֆինանսական միջոցների ձևավորման, բաշխման և օգտագործման օրինականությունը, արդյունավետությունն ու նպատակային բնույթը։ Ուսումնասիրվում են այդ մարմինների իրավական հիմքերը, լիազորությունների շրջանակը, գործառույթները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և պետական կառավարման համակարգում նրանց տեղն ու դերը։ Աշխատության մեջ կարևոր ուշադրություն է դարձվում ֆինանսական վերահսկողության իրականացման ձևերին և մեթոդներին, վերահսկող մարմինների իրավունքներին ու պարտականություններին, ստուգումների և ուսումնասիրությունների կազմակերպման ընթացակարգերին, ինչպես նաև վերահսկողության արդյունքների հիման վրա համապատասխան միջոցների կիրառման իրավական հնարավորություններին։ Առանձին նշանակություն ունի վերահսկողություն իրականացնող մարմինների անկախության, հաշվետվողականության և օրինականության սկզբունքների ուսումնասիրությունը, քանի որ արդյունավետ ֆինանսական վերահսկողությունը պետք է համատեղի պետական ֆինանսների պաշտպանության անհրաժեշտությունը և վերահսկվող սուբյեկտների օրինական շահերի ապահովումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական ֆինանսական վերահսկողության տարբեր ինստիտուտների միջև լիազորությունների բաշխմանը, փոխգործակցությանը և դրանց իրավասությունների սահմանազատման խնդիրներին։ Կարևոր է նաև վերահսկողության համակարգի համապատասխանությունը իրավական պետության, թափանցիկության, արդյունավետ կառավարման և հանրային ֆինանսների պատասխանատու օգտագործման սկզբունքներին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչ իրավական գործիքներով է պետությունը վերահսկում հանրային ֆինանսների կառավարումը և ինչպիսի մեխանիզմներով է ապահովվում ֆինանսական կարգապահությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, ֆինանսական վերահսկողության ոլորտի աշխատակիցների, տնտեսագետների, հետազոտողների և իրավաբանական ու կառավարչական մասնագիտությունների ուսանողների համար՝ հատկապես պետական ֆինանսների իրավական կարգավորման և վերահսկողության ինստիտուցիոնալ համակարգի ուսումնասիրության շրջանակում։

Linguistics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է X դարի հայ պատմագրության լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով բառապաշարային, ձևաբանական, շարահյուսական և ոճաբանական մակարդակները։ Գրքում ներկայացվում է միջնադարյան հայ պատմագրության լեզվի զարգացման պատմական համատեքստը՝ ցույց տալով գրաբար հայերենի էվոլյուցիան և տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում դրա դրսևորումները։ Հեղինակը վերլուծում է պատմական երկերի լեզվական կառուցվածքը, հատուկ ուշադրություն դարձնելով պատմողական ոճին, բարդ նախադասությունների կառուցմանը, շարահյուսական կապերին և ժամանակի լեզվական նորմերի ձևավորմանը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև փոխառությունների առկայությունը, գրական և խոսակցական շերտերի փոխազդեցությունը, ինչպես նաև տեքստերի ժանրային առանձնահատկությունների ազդեցությունը լեզվի վրա։ Հատուկ ընդգծվում է X դարի հայ պատմագրության դերը գրական լեզվի կայացման և պատմական գիտակցության ձևավորման գործընթացում։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, հայագետների, միջնադարագետների, պատմաբանների և բանասիրության ուսանողների համար՝ առաջարկելով ինչպես տեսական, այնպես էլ տեքստային վերլուծության հիման վրա կառուցված ուսումնասիրություն։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Արևմտահայ գավառի պատկերագրությանը Հակոբ Մնձուրու արձակում՝ ընդգծելով նրա ստեղծագործություններում գյուղական կյանքի, սոցիալական հարաբերությունների և մշակութային միջավայրի գեղարվեստական ներկայացումը։ Աշխատությունում վերլուծվում է, թե ինչպես է Հակոբ Մնձուրի-ը իր պատմվածքներում և արձակ գործերում կերտում Արևմտահայ գավառի բազմաշերտ աշխարհը՝ համադրելով կենցաղային մանրամասները, մարդկային հոգեբանությունը և պատմական իրականության ազդեցությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղական համայնքի սոցիալական կառուցվածքին, ավանդույթներին, ընտանեկան հարաբերություններին և մարդու ու բնության փոխհարաբերության գեղարվեստական արտացոլմանը։ Քննարկվում է նաև Մնձուրու լեզվական ոճը՝ պարզ, բայց խորքային արտահայտչականությամբ, որը թույլ է տալիս փոխանցել գավառական կյանքի թե՛ առօրեականությունը, թե՛ ներքին դրամատիզմը։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ նրա արձակը ոչ միայն գեղարվեստական արժեք ունի, այլև կարևոր աղբյուր է արևմտահայ իրականության, մշակութային հիշողության և ազգային ինքնության ուսումնասիրության համար։

Other Subjects

Այն նախատեսված է գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողների, ֆերմերների և ոլորտի մասնագետների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները և բարելավել արտադրության արդյունավետությունը։ Նյութում հանգամանալից նկարագրվում են ոչխարների և այծերի կենսաբանական և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները, ցեղատեսակների բազմազանությունը, դրանց ընտրության և բարելավման սկզբունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կենդանիների կերակրման կազմակերպմանը՝ հաշվի առնելով տարբեր տարիքային խմբերը, արտադրական ուղղվածությունները (միս, կաթ, բուրդ) և սեզոնային պայմանները։ Մանրամասն ներկայացվում են նաև պահվածքի և խնամքի տեխնոլոգիաները, գոմերի կառուցվածքային պահանջները, հոտերի կառավարման ձևերը և արոտավայրերի արդյունավետ օգտագործումը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչներից է բազմացման և սելեկցիայի հարցերի լուսաբանումը՝ ընդգծելով բարձր արտադրողականության հասնելու ուղիները։ Բացի այդ, անդրադարձ է կատարվում կենդանիների առողջապահությանը՝ հիվանդությունների կանխարգելմանը, ախտորոշմանը և բուժման ընդհանուր մոտեցումներին, ինչպես նաև հիգիենայի և կենսանվտանգության կանոններին։ Նյութում ներառված են նաև տնտեսագիտական վերլուծություններ՝ արտադրանքի ինքնարժեքի նվազեցման, շահութաբերության բարձրացման և շուկայական պահանջներին համապատասխան արտադրություն կազմակերպելու վերաբերյալ։

Economics

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է գյուղական համայնքների համաչափ զարգացման հիմնախնդիրներին՝ Կոտայքի մարզի օրինակով, որտեղ ընդգծվում են տարածքային զարգացման անհավասարությունները, սոցիալ-տնտեսական տարբերությունները և ենթակառուցվածքային սահմանափակումները։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես են բնակչության տեղաբաշխումը, զբաղվածության կառուցվածքը, գյուղատնտեսական արտադրության մակարդակը և տեղական ինքնակառավարման արդյունավետությունը ազդում համայնքների զարգացման դինամիկայի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղական տարածքների տնտեսական ակտիվացման խնդիրներին՝ ներառյալ փոքր և միջին բիզնեսի զարգացումը, ագրարային ոլորտի արդիականացումը, շուկաների հասանելիությունը և ներդրումային միջավայրի բարելավումը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է ենթակառուցվածքային զարգացման՝ ճանապարհների, ջրամատակարարման, կրթական և առողջապահական ծառայությունների հասանելիության կարևորությունը որպես համաչափ զարգացման հիմնական նախապայման։ Միաժամանակ դիտարկվում են պետական տարածաշրջանային քաղաքականության գործիքները և համայնքային զարգացման ծրագրերը, որոնք ուղղված են սոցիալական անհավասարությունների նվազեցմանը և բնակչության կյանքի որակի բարձրացմանը։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Մ. Վոլոշինի քննադատական արձակի առանձնահատկությունների, գրական-գեղագիտական հայացքների և մշակութային մտածողության քննությանը՝ բացահայտելով նրա տեղը XX դարասկզբի ռուսական գրական և մտավոր կյանքում։ Վոլոշինի քննադատական ժառանգությունը կարևոր է նրանով, որ այն չի սահմանափակվում միայն գրական ստեղծագործությունների գնահատմամբ․ նրա հոդվածներում, ակնարկներում և գրականագիտական բնույթի անդրադարձներում միահյուսվում են արվեստի փիլիսոփայությունը, մշակույթի պատմությունը, գեղագիտությունը, հասարակական կյանքի նկատմամբ վերաբերմունքը և ստեղծագործական անհատի դերի մասին պատկերացումները։ Նրա համար գրականությունը և արվեստը հասարակությունից առանձնացված երևույթներ չեն, այլ մարդու և ժամանակաշրջանի հոգևոր կյանքի արտահայտություններ, որոնց միջոցով հնարավոր է հասկանալ տվյալ դարաշրջանի ներքին հակասությունները։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի քննադատական մեթոդին։ Վոլոշինը գրական ստեղծագործությունը դիտարկում է ոչ միայն նրա ձևական հատկանիշների կամ սյուժետային կառուցվածքի տեսանկյունից, այլև փորձում է բացահայտել դրա ներքին գաղափարական և հոգեբանական հիմքերը։ Նրան հետաքրքրում է ստեղծագործության և հեղինակի աշխարհայացքի կապը, արվեստագետի անհատականությունը, ստեղծագործական որոնումների բնույթը և գրական երևույթի տեղը ընդհանուր մշակութային գործընթացում։ Այդ պատճառով նրա քննադատական արձակը հաճախ ձեռք է բերում էսսեիստական բնույթ՝ միավորելով վերլուծությունը, փիլիսոփայական խորհրդածությունը և գեղարվեստական դիտարկումը։ Վոլոշինի քննադատական մտածողության կարևոր առանձնահատկություններից է տարբեր գրական ուղղությունների և գեղարվեստական երևույթների նկատմամբ բաց վերաբերմունքը։ Նա հետաքրքրված էր իր ժամանակի նորարարական գրականությամբ և ձգտում էր հասկանալ նոր գեղարվեստական ձևերի առաջացման պատճառները։ Մոդեռնիստական որոնումները նրա համար միայն ավանդական գրականության մերժում չէին․ դրանք կապված էին մարդու աշխարհընկալման փոփոխության և նոր ժամանակի հոգևոր պահանջների հետ։ Այդ պատճառով քննադատը կարևորում էր գրականության մեջ նոր արտահայտչական միջոցների որոնումը և արվեստագետի անհատական ձայնի պահպանումը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև արվեստի և իրականության փոխհարաբերության խնդիրը։ Վոլոշինի համար արվեստը իրականության պարզ պատճենը չէ։ Այն վերափոխում է իրականությունը, բացահայտում նրա անտեսանելի կողմերը և մարդուն հնարավորություն տալիս նոր կերպով ընկալելու սեփական գոյությունը։ Այս մոտեցումը նրա քննադատական արձակին հաղորդում է փիլիսոփայական խորություն, քանի որ գրական ստեղծագործության գնահատումը վերածվում է իրականության ճանաչման և մարդու հոգևոր աշխարհի ուսումնասիրության։ Մեծ նշանակություն ունի նաև արվեստագետի պատասխանատվության հարցը։ Վոլոշինի քննադատական հայացքներում ստեղծագործողը դիտվում է որպես իր ժամանակի նկատմամբ պատասխանատվություն կրող անհատ։ Գրականությունն ու արվեստը կարող են արձագանքել հասարակական և քաղաքական ցնցումներին, սակայն արվեստագետի առաքելությունը չի սահմանափակվում անմիջական արձագանքով։ Նա պետք է կարողանա պահպանել ստեղծագործական ազատությունը, ինքնուրույն մտածողությունը և հոգևոր արժեքների նկատմամբ հավատարմությունը։ Այս գաղափարը հատկապես կարևոր է պատմական ճգնաժամերի և մշակութային հակասությունների պայմաններում։ Վոլոշինի քննադատական արձակում կարևոր տեղ ունի նաև մշակութային հիշողության խնդիրը։ Տարբեր ժամանակաշրջանների արվեստագետներին և գրական երևույթներին անդրադառնալով՝ նա ձգտում է դրանք դիտարկել ավելի լայն պատմական համատեքստում։ Անցյալը նրա համար ոչ թե փակ և անփոփոխ համակարգ է, այլ ներկայի մշակութային գիտակցության բաղկացուցիչ մասը։ Դասական և ժամանակակից գրականության երկխոսությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մշակութային ավանդույթի շարունակականությունը և միաժամանակ հասկանալու նոր գեղարվեստական երևույթների առանձնահատկությունները։ Նրա քննադատական արձակին բնորոշ է նաև լեզվի պատկերավորությունը։ Վերլուծական միտքը հաճախ արտահայտվում է փոխաբերությունների, համեմատությունների և ընդարձակ փիլիսոփայական դիտարկումների միջոցով, ինչի շնորհիվ քննադատական տեքստը մոտենում է գրական էսսեի ձևին։ Այս առանձնահատկությունը Վոլոշինի քննադատությունը դարձնում է ոչ միայն վերլուծական, այլև ինքնուրույն գեղարվեստական արժեք ունեցող արձակ։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Վոլոշինի քննադատական արձակը կարևոր դեր ունի XX դարասկզբի ռուսական գրական-գեղագիտական մտքի պատմության մեջ։ Նրա աշխատություններում գրական քննադատությունը միավորվում է մշակույթի փիլիսոփայության, արվեստի տեսության և ժամանակակից հասարակության նկատմամբ մտավոր արձագանքի հետ։ Նա գրական ստեղծագործությունը դիտարկում է որպես մարդու հոգևոր կյանքի, պատմական ժամանակի և մշակութային փոփոխությունների արտահայտություն՝ միաժամանակ պահպանելով ստեղծագործական անհատականության և արվեստի ինքնուրույնության արժեքը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ռուս գրականությամբ, մոդեռնիզմով, գրական քննադատության պատմությամբ և XX դարի գեղագիտական մտածողությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ օգնելով ավելի խորությամբ հասկանալ Վոլոշինի քննադատական ժառանգության առանձնահատկություններն ու նրա դերը ռուսական մշակույթի զարգացման մեջ։