Собственные колебания анизотропных двухслойных полос

Экология

Մթնոլորտի աղտոտման խնդիրները ժամանակակից աշխարհի ամենասուր բնապահպանական և հասարակական մարտահրավերներից են, որոնք անմիջական ազդեցություն ունեն մարդու առողջության, կլիմայի փոփոխության և էկոհամակարգերի կայունության վրա։ Մթնոլորտի աղտոտումը տեղի է ունենում, երբ օդ են արտանետվում վնասակար նյութեր՝ գազեր, փոշի, ծուխ, քիմիական միացություններ և աերոզոլներ, որոնք խախտում են օդի բնական կազմը։ Հիմնական աղտոտիչ աղբյուրներն են արդյունաբերական ձեռնարկությունները, ավտոտրանսպորտը, էներգետիկ կայանները, կենցաղային վառելիքի այրումը և գյուղատնտեսական որոշ գործընթացներ։ Մթնոլորտի աղտոտման հետևանքները բազմաբնույթ են․ այն առաջացնում է շնչառական և սրտանոթային հիվանդություններ, ալերգիաներ և իմունային համակարգի թուլացում, ինչպես նաև նպաստում է վաղաժամ մահացության աճին։ Բացի առողջական խնդիրներից, աղտոտված օդը ազդում է նաև բնության վրա՝ առաջացնելով թթվային անձրևներ, հողի և ջրերի որակի վատթարացում, անտառների վնասում և կենսաբազմազանության նվազում։ Մթնոլորտի աղտոտման կարևոր գլոբալ հետևանքներից է կլիմայի փոփոխությունը, որը կապված է ջերմոցային գազերի՝ հատկապես ածխաթթու գազի, մեթանի և ազոտի օքսիդների կուտակման հետ։ Սա հանգեցնում է գլոբալ տաքացման, սառցադաշտերի հալման, ծովի մակարդակի բարձրացման և ծայրահեղ եղանակային երևույթների հաճախացման։ Խնդրի լուծման համար անհրաժեշտ են ինչպես ազգային, այնպես էլ միջազգային միջոցառումներ՝ արտանետումների սահմանափակում, մաքուր էներգիայի աղբյուրների օգտագործում, հասարակական տրանսպորտի զարգացում և կանաչ տարածքների ավելացում։ Կարևոր դեր ունի նաև հասարակության իրազեկվածությունը և յուրաքանչյուր մարդու պատասխանատու վերաբերմունքը շրջակա միջավայրի նկատմամբ։ Այսպիսով, մթնոլորտի աղտոտման խնդիրը պահանջում է համալիր մոտեցում, որը համատեղում է տեխնոլոգիական, իրավական և սոցիալական լուծումները՝ ապահովելով մաքուր օդ և առողջ կենսամիջավայր ներկա և ապագա սերունդների համար։

Биология

Գիրքը նվիրված է տարբեր ցեղերի կովերի կաթնախեժի, կաթի և արյան ֆոսֆոլիպիդային կազմի փոփոխությունների ուսումնասիրությանը բնական ֆիզիոլոգիական վիճակում և մաստիտի դեպքում։ Աշխատությունում վերլուծվում են ֆոսֆոլիպիդների կենսաբանական դերը, դրանց քանակական և որակական փոփոխությունները, ինչպես նաև կաթնագեղձի բորբոքային գործընթացների ազդեցությունը նյութափոխանակության վրա։ Քննարկվում են մաստիտի ախտորոշման կենսաքիմիական ցուցանիշները, հիվանդության զարգացման մեխանիզմները, տարբեր ցեղերի կենդանիների ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները և հիվանդության ընթացքի համեմատական գնահատումը։ Ներկայացվում են հետազոտական մեթոդներ և արդյունքներ, որոնք կարող են նպաստել հիվանդության վաղ հայտնաբերմանը, կանխարգելմանը և անասնաբուժական բուժման արդյունավետության բարձրացմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել անասնաբույժների, կենդանաբույծների, կենսաքիմիկոսների, գյուղատնտեսական գիտությունների հետազոտողների, անասնաբուժական և ագրարային բուհերի դասախոսների, ուսանողների և կաթնատու կենդանիների առողջությամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Математика

Աշխատանքը նվիրված է տիեզերական եղանակի դիտարկման, չափման և վերլուծության համար նախատեսված նոր էլեկտրոնային համակարգերի մշակմանը։ Այն ներկայացնում է այն տեխնիկական և գիտական մոտեցումները, որոնք անհրաժեշտ են Արեգակից և նրա ակտիվությունից առաջացող երևույթների, մասնավորապես՝ արեգակնային ճառագայթման, լիցքավորված մասնիկների հոսքերի, մագնիսական դաշտի փոփոխությունների և այլ գործոնների ազդեցությունը գրանցելու և ուսումնասիրելու համար։ Նյութը կենտրոնանում է SEVAN դիտարկման և վերլուծության ցանցի, ինչպես նաև Արագածի տիեզերական եղանակի կենտրոնի ենթակառուցվածքների զարգացման վրա՝ ընդգծելով ժամանակակից էլեկտրոնային սարքավորումների ստեղծման, չափումների ավտոմատացման, տվյալների հավաքագրման և դրանց հետագա մշակման նշանակությունը։ Նկարագրվող համակարգերի կարևոր նպատակներից է տարբեր բնույթի ճառագայթային և մասնիկային իրադարձությունների հայտնաբերումը, դրանց պարամետրերի ճշգրիտ գրանցումը և ստացված տվյալների միջոցով տիեզերական եղանակի փոփոխությունների վերաբերյալ ավելի ամբողջական պատկերացում ձևավորելը։ Աշխատանքը միավորում է ֆիզիկայի, էլեկտրոնիկայի, չափագիտության, տվյալների մշակման և տիեզերական միջավայրի ուսումնասիրության ոլորտները՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են հատուկ նախագծված դետեկտորներն ու էլեկտրոնային հանգույցները վերածվել գիտական դիտարկումների միասնական համակարգի։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սարքերի հուսալիությանը, չափումների ճշգրտությանը, ազդանշանների մշակմանը և երկարաժամկետ դիտարկումների համար անհրաժեշտ տեխնիկական լուծումներին։ Այսպիսի համակարգերի զարգացումը կարևոր է ոչ միայն գիտական հետազոտությունների, այլև տիեզերական եղանակի հնարավոր ազդեցությունները Երկրի տեխնոլոգիական ենթակառուցվածքների, կապի, նավիգացիայի և այլ համակարգերի վրա ուսումնասիրելու ու գնահատելու համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տիեզերական ֆիզիկայով, տիեզերական եղանակով, մասնիկների դետեկտորներով, գիտական սարքաշինությամբ և էլեկտրոնային չափիչ համակարգերի նախագծմամբ զբաղվող մասնագետներին ու հետազոտողներին։

История

Գիրքը ներկայացնում է մեթոդական հանձնարարականներ և գործնական առաջարկություններ՝ նվիրված Ստեփան Շահումյանի ծննդյան 100-ամյակի առթիվ գրադարաններում, մշակութային և կրթական հաստատություններում հոբելյանական միջոցառումների կազմակերպմանը։ Աշխատությունը ներառում է նյութեր նրա կյանքի, հասարակական և քաղաքական գործունեության, գաղափարական ժառանգության և պատմական դերի վերաբերյալ՝ առաջարկելով թեմատիկ ցուցահանդեսների, գրական երեկոների, ընթերցողական քննարկումների, մատենագիտական ցուցակների և այլ տեղեկատվական միջոցառումների կազմակերպման ձևեր։ Հրատարակությունն ուղղված է գրադարանավարներին՝ աջակցելու նրանց հոբելյանական ծրագրերի նախապատրաստման, ընթերցողների իրազեկման և համապատասխան գրականության արդյունավետ ներկայացման գործում։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև մշակութային կազմակերպիչներին, մանկավարժներին, պատմաբաններին և բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են գրադարանային աշխատանքի մեթոդաբանությամբ և հասարակական գործիչների կենսագրական ժառանգության հանրայնացմամբ։

Сельское хозяйство

Աշխատանքը նվիրված է Վայոց ձորի մարզի պայմաններում հողի էրոզիայի կանխարգելման և դրա հետևանքների նվազեցման նպատակով հակաէրոզիոն միջոցառումների համակարգի մշակմանը և այդ միջոցառումների արդյունավետ կազմակերպման հողաշինարարական ուղիների հիմնավորմանը։ Հետազոտության հիմքում հողային ռեսուրսների պահպանության, արդյունավետ օգտագործման և դրանց արտադրական ներուժի երկարաժամկետ ապահովման խնդիրն է։ Հայաստանի հողաշինարարական օրենսդրության համաձայն՝ հողաշինարարությունը ներառում է հողերի արդյունավետ օգտագործման և պահպանության ծրագրավորումը, գյուղատնտեսական հողերի պահպանության ծրագրերի մշակումը և հողերի մոնիթորինգը, ուստի հակաէրոզիոն միջոցառումների կազմակերպումը դրա կարևոր բաղադրիչներից է։ Վայոց ձորի մարզի համար խնդիրը առանձնահատուկ նշանակություն ունի լեռնային ռելիեֆի, լանջերի զգալի թեքությունների, տեղումների սեզոնային բնույթի, մակերևութային հոսքերի և հողօգտագործման տարբեր ձևերի պայմաններում։ Այս գործոնների համակցությունը կարող է նպաստել հողի վերին՝ օրգանական նյութերով և սննդատարրերով հարուստ շերտի աստիճանական հեռացմանը, ինչի հետևանքով նվազում է հողի բերրիությունը, վատանում են դրա ջրաֆիզիկական հատկությունները և սահմանափակվում գյուղատնտեսական արտադրողականությունը։ Էրոզիան հատկապես վտանգավոր է լանջային գյուղատնտեսական տարածքներում, որտեղ սխալ ընտրված մշակման ուղղությունը կամ հողի պաշտպանական միջոցառումների բացակայությունը կարող են արագացնել մակերևութային ջրահոսքի ձևավորումը և հողանյութի տեղափոխումը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է Վայոց ձորի տարածքի բնական և տնտեսական պայմանների համալիր գնահատումը։ Դրա համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել ռելիեֆը, լանջերի թեքությունն ու երկարությունը, հողերի տիպերը և մեխանիկական կազմը, բուսածածկույթը, տեղումների և մակերևութային հոսքերի բնույթը, գյուղատնտեսական հողերի օգտագործման ձևերը և էրոզիայի տարածվածության աստիճանը։ Այս տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս տարածքը բաժանել էրոզիոն վտանգի տարբեր մակարդակ ունեցող հատվածների և յուրաքանչյուր հատվածի համար ընտրել համապատասխան հակաէրոզիոն միջոցառումների համալիր։ Աշխատանքի առանցքային ուղղություններից է հողերի էրոզիոն վիճակի քարտեզագրումը և հողաշինարարական գոտիավորումը։ Ժամանակակից հողաշինարարական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն արձանագրել արդեն էրոզացված տարածքները, այլև առանձնացնել այն հողամասերը, որտեղ առկա են էրոզիայի զարգացման բարձր նախադրյալներ։ Այդպիսի տարածքային վերլուծությունը կարևոր է, քանի որ նույն հակաէրոզիոն միջոցը բոլոր հողամասերում չի կարող ունենալ նույն արդյունավետությունը։ Միջոցառումների ընտրությունը պետք է պայմանավորված լինի տեղանքի ռելիեֆով, հողի հատկություններով, մշակաբույսերի կառուցվածքով և ջրային հոսքի առանձնահատկություններով։ Հակաէրոզիոն հողաշինարարության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել գյուղատնտեսական հողերի տարածքային վերակազմակերպումը։ Խնդիրը ներառում է հողամասերի ճիշտ տեղաբաշխում, դրանց չափերի և սահմանների նպատակահարմար կազմակերպում, ճանապարհների և դաշտամիջյան ուղիների տեղադրման համապատասխանություն ռելիեֆին, ինչպես նաև մշակաբույսերի այնպիսի տարածական կազմակերպում, որը կնվազեցնի մակերևութային հոսքի արագությունն ու հողի լվացումը։ Հատկապես կարևոր է խուսափել լանջի թեքությամբ ուղղված վարից և հնարավորության դեպքում կիրառել հողի մշակման հորիզոնական կամ ուրվագծային կազմակերպում։ Հակաէրոզիոն համալիրում կարող են ներառվել ագրոտեխնիկական միջոցառումներ։ Դրանց թվում են հողի մշակման համապատասխան ուղղության ընտրությունը, նվազագույն կամ հողապաշտպան մշակությունը, բազմամյա խոտաբույսերի օգտագործումը, ցանքաշրջանառության կատարելագործումը և այնպիսի մշակաբույսերի տեղաբաշխումը, որոնք ապահովում են հողի մակերեսի ավելի լավ պաշտպանություն։ Նպատակն է նվազեցնել անձրևների և ձնհալի ջրերի անմիջական ազդեցությունը հողի վրա, մեծացնել ջրի ներթափանցումը հողի մեջ և սահմանափակել մակերևութային հոսքի առաջացումը։ Վայոց ձորի պայմաններում կարևոր նշանակություն կարող են ունենալ նաև անտառմելիորատիվ միջոցառումները։ Լանջերի համապատասխան հատվածներում պաշտպանիչ անտառաշերտերի, թփուտային կամ խոտածածկ բուսականության ստեղծումը կարող է նվազեցնել մակերևութային հոսքի էներգիան, ամրացնել հողը արմատային համակարգի միջոցով և նպաստել խոնավության պահպանմանը։ Բուսածածկույթի վերականգնումը հատկապես կարևոր է էրոզիայի արդեն ենթարկված տարածքներում, որտեղ բնական բուսական ծածկի խախտումը կարող է արագացնել հողատարումը։ Հակաէրոզիոն միջոցառումների շարքում կարող են կիրառվել նաև հիդրոտեխնիկական լուծումներ։ Դրանք անհրաժեշտ են այն դեպքերում, երբ կազմակերպատնտեսական, ագրոտեխնիկական և անտառմելիորատիվ միջոցառումները բավարար չեն էրոզիոն գործընթացը կանխելու համար։ Մասնագիտական ուսումնասիրություններում որպես նման միջոցներ դիտարկվում են լայն հիմքով թումբ-սանդղավանդակները, աստիճանավոր դարավանդները, ջրաորսիչ առուները և այլ կառուցվածքներ, որոնք կարգավորում են մակերևութային հոսքը և սահմանափակում հողի լվացումը։ Հետազոտության մեջ կարող է հիմնավորվել նաև հողերի հակաէրոզիոն կազմակերպման և ջրային ռեսուրսների կառավարման փոխկապակցվածությունը։ Ջրի արագ և անկառավարելի հոսքը լանջային տարածքներում հողի էրոզիայի հիմնական շարժիչ գործոններից է, ուստի ջրահեռացման և ջրակարգավորման համակարգերի ճիշտ տեղադրումը կարող է էապես նվազեցնել հողատարումը։ Դրենաժային առուների, ջրաորսիչ կառույցների և այլ ինժեներական միջոցների տեղադրումը պետք է իրականացվի տեղանքի ռելիեֆի և ջրհավաք ավազանների առանձնահատկություններին համապատասխան։ Հողերի պահպանության կարևոր ուղղություն է նաև արդեն դեգրադացված հողերի վերականգնումը։ Վերականգնման ընթացքում անհրաժեշտ է ապահովել մակերևույթի կայունացում, բերրի հողաշերտի պահպանում կամ վերականգնում, օրգանական նյութերով հարստացում և համապատասխան բուսածածկույթի ձևավորում։ ՀՀ գործող պահանջներում գյուղատնտեսական նպատակներով հողերի վերականգնման համար նախատեսվում է նաև ագրոքիմիական, ագրոտեխնիկական, ինժեներական և հակաէրոզիոն միջոցառումների համատեղ կիրառում։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել հակաէրոզիոն հողաշինարարական նախագծերի տնտեսական արդյունավետության գնահատումը։ Յուրաքանչյուր միջոցառման համար անհրաժեշտ է համադրել դրա իրականացման ծախսերը, պահպանման պահանջները և ակնկալվող արդյունքները՝ հողի բերրիության պահպանման, բերքատվության կայունացման, ջրային հոսքերի կարգավորման և հողի կորստի նվազեցման տեսանկյունից։ Այս մոտեցումը հնարավորություն կտա առանձնացնելու այն միջոցառումները, որոնք առավել նպատակահարմար են մարզի տարբեր գյուղատնտեսական գոտիների համար։ Մոնիթորինգի համակարգի ստեղծումը ևս կարևոր է երկարաժամկետ արդյունքների գնահատման համար։ Հողերի պարբերական դիտարկումը կարող է ներառել էրոզիայի խորության և տարածքի փոփոխության, հողի բերրիության ցուցանիշների, բուսածածկույթի վիճակի, մակերևութային հոսքի և կիրառված հակաէրոզիոն միջոցառումների արդյունավետության վերահսկում։ Հողերի մոնիթորինգը Հայաստանի հողաշինարարական համակարգի պաշտոնական գործառույթներից է, ինչը հիմք է ստեղծում նման ուսումնասիրությունների արդյունքները տարածքային կառավարման և հողերի պահպանության ծրագրերում կիրառելու համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է Վայոց ձորի համար հակաէրոզիոն միջոցառումների տարածքայինորեն հիմնավորված համակարգի մշակման հնարավորության մեջ։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել համայնքային և ներտնտեսային հողաշինարարական ծրագրերի կազմման, գյուղատնտեսական հողերի արդյունավետ օգտագործման, դեգրադացված տարածքների վերականգնման և էրոզիոն վտանգի նվազեցման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հողի էրոզիայի դեմ պայքարը դիտարկում է ոչ թե առանձին ագրոտեխնիկական գործողությունների, այլ փոխկապակցված հողաշինարարական, ագրոտեխնիկական, անտառմելիորատիվ և անհրաժեշտության դեպքում հիդրոտեխնիկական միջոցառումների համալիրի տեսանկյունից։ Վայոց ձորի մարզի բնական պայմանների և հողօգտագործման առանձնահատկությունների հաշվառմամբ նման համակարգի մշակումը կարող է նպաստել հողային ռեսուրսների պահպանմանը, գյուղատնտեսական հողերի արտադրողականության կայունացմանը և մարզի հողային ֆոնդի երկարաժամկետ արդյունավետ կառավարմանը։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է կրթական համակարգի աշխատողների աշխատանքային շահադրդման ձևավորման և զարգացման սոցիալ-մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն սոցիալական, մասնագիտական, կազմակերպական և մանկավարժական գործոնները, որոնք կարող են ազդել ուսուցիչների և կրթության ոլորտի այլ աշխատողների աշխատանքի նկատմամբ վերաբերմունքի, մասնագիտական ակտիվության և արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նյութական և ոչ նյութական խթանների, մասնագիտական ինքնիրացման, աշխատանքի գնահատման, կարիերայի զարգացման հնարավորությունների, աշխատանքային միջավայրի և ղեկավարության հետ փոխհարաբերությունների նշանակությանը։ Աշխատության մեջ աշխատանքային շահադրդումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես անհատական հոգեբանական երևույթ, այլև որպես կրթական կազմակերպության սոցիալական միջավայրի և կառավարման համակարգի հետ փոխկապակցված գործընթաց։ Քննարկվում են նաև մասնագիտական աճի, վերապատրաստման, ստեղծագործական նախաձեռնության խրախուսման և մանկավարժական աշխատանքի հասարակական արժևորման պայմանները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն հանգամանքները, որոնք նպաստում են կրթական ոլորտի աշխատողների ներգրավվածության, պատասխանատվության և մասնագիտական նվիրվածության բարձրացմանը, ինչպես նաև այն խոչընդոտները, որոնք կարող են նվազեցնել աշխատանքի նկատմամբ հետաքրքրվածությունն ու արդյունավետությունը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մանկավարժության, կրթության կառավարման, աշխատանքի սոցիոլոգիայի և կազմակերպական կառավարման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, կրթական հաստատությունների ղեկավարների և ուսուցիչների համար։